ความตั้งใจเป็นเทพเซียนด้วยตนเอง

ตอนที่ 33 สามารถเก็บดอกบัวศักดิ์สิทธิ์ได้แล้ว

รุ่งเช้าวันใหม่มาถึง ท้องฟ้าสดใสอีกครั้ง และเมื่อพวกเขามองไปยังขอบฟ้า พวกเขาเห็นเงาของเกาะร้างที่อยู่ไกลออกไป ทุกคนในทีมรู้สึกถึงความตื่นเต้นและความหวังใหม่ๆ ที่จะได้พบกับสมุนไพรที่ต้องการ

หลี่ฉางหันมองเพื่อนร่วมทีมและยิ้มให้ทุกคน

หลี่ฉาง: "เกาะร้างอยู่ตรงหน้าเราแล้ว เตรียมตัวให้พร้อม การผจญภัยของเรากำลังจะเริ่มต้นขึ้น"

ทุกคนในทีมพยักหน้าและเตรียมตัวอย่างดี พวกเขารู้ว่าการเดินทางนี้จะไม่ง่าย แต่ความมุ่งมั่นและความตั้งใจจะพาพวกเขาไปถึงเป้าหมายที่ต้องการ

ท่ามกลางแสงแดดยามเช้าที่สาดส่องลงมาผ่านใบไม้หนาทึบ ทีมของหลี่ฉางเดินทางลึกเข้าไปในป่าดิบชื้น เกาะร้างแห่งนี้เป็นที่รู้จักในเรื่องของความลึกลับและสมุนไพรหายาก เสียงนกร้องและเสียงสัตว์เล็กๆ ที่เคลื่อนไหวในพุ่มไม้สร้างบรรยากาศที่สดใสและเต็มไปด้วยชีวิต

หลงเยียน เหม่ยหลิน หลี่ฉาง จ้าวหลง และเจ้าขนเงิน เดินเป็นแถวเรียงหนึ่ง ผ่านทางเดินที่คดเคี้ยวและถูกปกคลุมด้วยเถาวัลย์และมอส พวกเขาเดินทางมาถึงริมบึงน้ำใสที่ลึกเข้าไปในป่า บึงน้ำแห่งนี้มีน้ำใสสะอาดที่สะท้อนแสงอาทิตย์ทำให้เกิดประกายแวววาว บรรยากาศรอบๆ เต็มไปด้วยความสงบและลึกลับ

เหม่ยหลินที่เป็นผู้เชี่ยวชาญในการสื่อสารกับพืช เดินไปยังขอบน้ำและเริ่มตรวจสอบพืชพรรณรอบๆ เธอพบต้นหยกมรกตวารี ซึ่งเป็นสมุนไพรที่มีใบสีเขียวมรกตและมีคุณสมบัติในการฟื้นฟูพลังปราณ

หลี่ฉาง: "นั่นไง! หยกมรกตวารีที่เราตามหา เหม่ยหลิน เจ้าคิดว่าเราสามารถเก็บมันได้อย่างไรโดยไม่ทำลายพืชรอบๆ?"

เหม่ยหลิน: "ข้าจะใช้พลังธรรมชาติในการเก็บสมุนไพรนี้ แต่มันดูเหมือนจะมีอะไรอยู่ใต้บึงน้ำนี้ ข้ารู้สึกถึงการเคลื่อนไหว"

ทันใดนั้นเอง งูน้ำพิษที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ผิวน้ำก็โผล่ขึ้นมาพร้อมกับเสียงฟ่อที่น่ากลัว งูน้ำพิษมีลำตัวใหญ่และลายสีเขียวเข้ม ดวงตาของมันเปล่งประกายด้วยความโกรธเกรี้ยว

จ้าวหลง: "มันออกมาแล้ว! เราต้องระวังตัว!"

เจ้าขนเงินกระโดดขึ้นไปนั่งบนบ่าของหลงเยียนด้วยความระแวดระวัง หูของมันกระดิกไปมาขณะที่มันจ้องมองงูน้ำพิษด้วยความสงสัยและเตรียมพร้อม

หลงเยียนรีบควักธนูมัจฉาเวหาออกมาและเตรียมลูกธนูอย่างรวดเร็ว เขามองไปที่งูน้ำพิษด้วยสายตาที่มั่นคงและเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

หลงเยียน: "ข้าจะใช้ธนูมัจฉาเวหาจัดการกับมัน พวกเจ้าระวังตัวด้วย!"

หลงเยียนยืนนิ่งและเล็งไปที่งูน้ำพิษ เขารวบรวมพลังปราณและรวมมันไว้ที่ลูกธนู ลูกธนูมัจฉาเวหาถูกบีบอัดและพร้อมที่จะพุ่งออกไป หลงเยียนหายใจเข้าลึกๆ และปล่อยลูกธนู

ลูกธนูมัจฉาเวหาพุ่งออกไปด้วยความเร็วและวิถีโค้งที่แม่นยำ มันแทงทะลุผ่านลำตัวของงูน้ำพิษ ทำให้งูน้ำพิษร้องด้วยเสียงที่ดังและทรุดตัวลง น้ำใสในบึงเต็มไปด้วยคลื่นและประกายแสงจากการเคลื่อนไหวของงู

งูน้ำพิษถูกจัดการลงอย่างรวดเร็ว หลงเยียนมองไปที่เพื่อนร่วมทีมและยิ้มด้วยความพอใจ

เหม่ยหลิน: "เจ้าทำได้ดีมาก หลงเยียน ขอบคุณเจ้าที่จัดการกับงูน้ำพิษ ข้าสามารถเก็บหยกมรกตวารีได้อย่างปลอดภัยแล้ว"

เหม่ยหลินใช้พลังธรรมชาติในการเก็บสมุนไพรหยกมรกตวารีอย่างระมัดระวัง ใบสีเขียวมรกตเปล่งประกายแสงแดดอ่อนๆ ทำให้ดูงดงามและล้ำค่า

หลี่ฉาง: "ทุกคนทำได้ดีมาก พวกเราสามารถเก็บสมุนไพรนี้ได้แล้ว เราควรเตรียมตัวสำหรับการเดินทางต่อไป"

ทีมของหลี่ฉางรู้สึกภาคภูมิใจในความสำเร็จครั้งนี้ และพวกเขาเตรียมตัวสำหรับการผจญภัยต่อไปในเกาะร้างที่เต็มไปด้วยความลึกลับและสมุนไพรหายาก การผจญภัยของพวกเขายังคงดำเนินต่อไป และความสามารถของหลงเยียนในการใช้ธนูมัจฉาเวหาได้พิสูจน์ให้เห็นถึงความเป็นผู้นำและความแข็งแกร่งของเขา เจ้าขนเงินกระโดดลงจากบ่าของหลงเยียนและกลับมานั่งเล่นอย่างสงบในขณะที่ทุกคนเตรียมตัวเดินทางต่อ

ทีมของหลี่ฉางเดินลึกเข้าไปในป่าเรื่อยๆ หลังจากที่พวกเขาจัดการกับงูน้ำพิษและเก็บหยกมรกตวารีได้สำเร็จ บรรยากาศรอบตัวเงียบสงบ มีเพียงเสียงนกร้องและเสียงลมที่พัดผ่านใบไม้ พวกเขาเดินตามทางเดินที่คดเคี้ยวและร่มรื่น ผ่านต้นไม้ใหญ่ที่มีเถาวัลย์พันรอบลำต้นและดอกไม้ป่าที่เบ่งบานงดงาม

ทันใดนั้น พวกเขาก็เดินมาถึงบึงน้ำอีกแห่งหนึ่ง ที่นี่เป็นบึงน้ำที่กว้างใหญ่และเงียบสงบ น้ำในบึงใสสะอาดสะท้อนแสงแดดเป็นประกายระยิบระยับ ดอกบัวสีขาวและสีชมพูลอยอยู่บนผิวน้ำ บรรยากาศรอบๆ เต็มไปด้วยความสงบและความงดงามที่แฝงไปด้วยความลึกลับ

เหม่ยหลิน: "นี่คือบึงที่ดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เจริญเติบโต ดอกบัวเหล่านี้มีคุณสมบัติในการเพิ่มพลังปราณและฟื้นฟูพลังงาน"

ทีมของหลี่ฉางมองเห็นดอกบัวศักดิ์สิทธิ์ที่เปล่งแสงสีทองในยามค่ำคืน ดอกบัวเหล่านี้มีความสำคัญในการฝึกฝนและเพิ่มพลังให้กับผู้ฝึกยุทธ พวกเขาเตรียมตัวที่จะเก็บดอกบัวเหล่านี้อย่างระมัดระวัง

ขณะที่หลี่ฉางและเหม่ยหลินกำลังจะเก็บดอกบัวศักดิ์สิทธิ์ ทันใดนั้นเอง พื้นน้ำเริ่มเคลื่อนไหวอย่างแรง และเต่านิลยักษ์ขนาดใหญ่ก็โผล่ขึ้นมาจากน้ำ เต่านิลยักษ์มีเปลือกแข็งสีดำและดวงตาที่เปล่งประกายด้วยความดุร้าย มันส่งเสียงคำรามและเคลื่อนตัวไปทางทีมของหลี่ฉาง

จ้าวหลง: "ระวัง! เต่านิลยักษ์มันออกมาแล้ว!"

เจ้าขนเงินกระโดดขึ้นไปนั่งบนบ่าของหลงเยียน มันส่งเสียงขู่เล็กๆ ขณะที่มองเต่านิลยักษ์ด้วยความระแวดระวัง

หลงเยียนเตรียมธนูมัจฉาเวหาและลูกธนู เขามองเต่านิลยักษ์ด้วยสายตาที่มั่นคงและมุ่งมั่น

หลงเยียน: "ข้าจะใช้ธนูมัจฉาเวหาจัดการกับมัน พวกเจ้าระวังตัวด้วย!"

หลงเยียนเล็งธนูไปที่เต่านิลยักษ์ เขารวบรวมพลังปราณและปล่อยลูกธนูออกไปด้วยความเร็วและแรง ลูกธนูพุ่งผ่านอากาศและกระแทกเข้ากับเปลือกแข็งของเต่านิลยักษ์ ทำให้มันร้องด้วยเสียงดังและถอยหลังไปเล็กน้อย

เต่านิลยักษ์ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ มันเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ทีมของหลี่ฉางอีกครั้ง หลี่ฉางใช้พลังน้ำของเขาสร้างกำแพงน้ำเพื่อป้องกันการโจมตีของเต่านิลยักษ์ ขณะที่เหม่ยหลินใช้พลังธรรมชาติในการสร้างเกราะป้องกันเพิ่มเติม

หลี่ฉาง: "พวกเราต้องทำงานร่วมกัน ข้าจะใช้พลังน้ำในการป้องกัน ขณะที่หลงเยียนโจมตีด้วยธนูมัจฉาเวหา"

หลงเยียนเตรียมลูกธนูอีกครั้งและเล็งไปที่เต่านิลยักษ์ เขาปล่อยลูกธนูออกไปด้วยความเร็วและวิถีโค้งที่แม่นยำ ลูกธนูพุ่งทะลุผ่านเปลือกของเต่านิลยักษ์และทำให้มันอ่อนแรงลง

สุดท้าย ทีมของหลี่ฉางสามารถเอาชนะเต่านิลยักษ์ได้สำเร็จ เต่านิลยักษ์ถอยหายไปในน้ำอย่างช้าๆ ก่อนจะหายตัวไปในที่สุด

เหม่ยหลิน: "เราทำได้! ตอนนี้เราสามารถเก็บดอกบัวศักดิ์สิทธิ์ได้แล้ว"

ทีมของหลี่ฉางเริ่มเก็บดอกบัวศักดิ์สิทธิ์อย่างระมัดระวัง ดอกบัวที่เปล่งแสงสีทองในยามค่ำคืนทำให้บรรยากาศดูงดงามและล้ำค่า

หลี่ฉาง: "ทุกคนทำได้ดีมาก พวกเราสามารถเก็บสมุนไพรนี้ได้แล้ว เราควรเตรียมตัวสำหรับการเดินทางต่อไป"

ทีมของหลี่ฉางรู้สึกภาคภูมิใจในความสำเร็จครั้งนี้ และพวกเขาเตรียมตัวสำหรับการผจญภัยต่อไปในเกาะร้างที่เต็มไปด้วยความลึกลับและสมุนไพรหายาก การผจญภัยของพวกเขายังคงดำเนินต่อไป และความสามารถของหลงเยียนในการใช้ธนูมัจฉาเวหาได้พิสูจน์ให้เห็นถึงความเป็นผู้นำและความแข็งแกร่งของเขา เจ้าขนเงินกระโดดลงจากบ่าของหลงเยียนและกลับมานั่งเล่นอย่างสงบในขณะที่ทุกคนเตรียมตัวเดินทางต่อ

เมื่อดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำลงและแสงสีส้มอ่อนของพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า ทีมของหลี่ฉางตัดสินใจพักผ่อนที่ริมบึงน้ำใส ที่พวกเขาเพิ่งเอาชนะเต่านิลยักษ์ได้ พวกเขาเลือกจุดที่เงียบสงบและปลอดภัยสำหรับการตั้งแคมป์ กางเต้นท์ และก่อกองไฟเพื่อทำอาหารเย็น

เจ้าขนเงินวิ่งเล่นไปมารอบๆ เต้นท์ มันกระโดดขึ้นลงด้วยความสนุกสนานและขี้เล่น ขณะที่เหม่ยหลินเตรียมเบ็ดตกแมวเพื่อเล่นกับมัน เธอถือเบ็ดที่มีของเล่นแมวเล็กๆ ห้อยอยู่ที่ปลายเบ็ดและแกว่งไปมาให้เจ้าขนเงินกระโดดจับ

เหม่ยหลิน: "มานี่สิ เจ้าขนเงิน มาจับของเล่นนี้หน่อย!"