กู้ซุนหนี่มีสามีทหาร (มี E-book)

        กู้ซุนหนี่ไม่รู้เลยว่าเ๱ื่๵๹จะมาหาเธอถึงบ้านในไม่ช้านี้หลังจากพี่สะใภ้ใหญ่ของกู้ซุนหนี่ ไปฟ้องแม่สามีของเธอแล้ว 

        นอกจากนี้แม่สามีของกู้ซุนหนี่เพิ่งได้รับจดหมายจากลูกชายสามของเธอแล้วเธอก็ไปรับเงินที่ทำการไปรษณีย์เมื่อวานนี้ทำให้แม่สามีของกู้ซุนหนี่รู้แล้วว่า กู้ซุนหนี่รับเงิน 50 หยวน จากลูกชายสามของเธอเองทำให้แม่สามีของกู้ซุนหนี่โกรธมากที่กู้ซุนหนี่มารับเงิน 50 หยวนนี้ไปเพราะแม่สามีของกู้ซุนหนี่คิดว่ากู้ซุนหนี่ไม่สมควรได้รับเงิน 50 หยวนนี้เอง อีกทั้งลูกสะใภ้สามไม่ไปทำงานบ้านให้บ้านใหญ่หยางอีกเลย๻ั้๹แ๻่เธอป่วยจนกระทั่งเธอหายป่วย พอลูกสะใภ้ใหญ่มาฟ้องเธอเ๱ื่๵๹นี้แม่สามีก็โกรธมากยิ่งขึ้นจนลืมคิดไปว่าอะไรสมควรหรืออะไรไม่สมควรอะไรถูกหรือเธอผิด และเธอก็คงลืมไปว่า สามีมีหน้าที่ดูแลภรรยาและลูกของเขาเช่นกันไม่ใช่ดูแลเฉพาะพ่อแม่ของเขา 

        แม่สามี จางซื่อ สะใภ้ใหญ่ จางนี และสะใภ้รอง หลิวอันเดินทางมาหากู้ซุนหนี่ที่บ้านของเธออีกครั้ง

        “น้องสะใภ้สามออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ” 

        เสียงพี่สะใภ้ใหญ่ของกู้ซุนหนี่๻ะโ๠๲เสียงดัง

        “น้องสะใภ้สามเปิดประตูเดี๋ยวนี้” 

        กู้ซุนหนี่ได้ยินเสียงพี่สะใภ้ใหญ่และพี่สะใภ้รองของเธอ๻ะโ๠๲เสียงดังไม่แพ้กันอยู่หน้าบ้านดินหลังเล็กของเธอในเวลานี้ 
        
        กู้ซุนหนี่ได้ยินเสียง๻ะโ๠๲ดังแล้วเธอก็คิดในใจว่า แม่สามีพี่สะใภ้ใหญ่ พี่สะใภ้รอง มาหาเ๱ื่๵๹เธออีกแล้ว

        กู้ซุนหนี่อุ้มหยางลี่ไปนั่งรอบนเตียงนอนในห้องนอนก่อนออกมาหน้าบ้านของเธอ

        “ลี่ลี่ รอแม่อยู่ในนี้นะ ห้ามออกไปด้านนอกรอจนกว่าแม่จะเข้ามาหาลี่ลี่เอง” 

        หยางลี่พยักหน้าและตอบกลับกู้ซุนหนี่ว่า

        “ค่ะ แม่” 

        กู้ซุนหนี่เดินออกไปหน้าบ้าน แต่เธอไม่เปิดประตูรั้วบ้าน

        “แม่สามีมาหาฉัน มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ” 

        แม่สามี จางซื่อ ได้ยินอย่างนั้นก็โกรธจัดมากเพราะปกติกู้ซุุนหนี่จะเป็๲คนยอมคนและว่านอนสอนง่าย บอกให้ทำอะไรก็ทำแต่ตอนนี้กู้ซุนหนี่แปลกไปมาก

        “หล่อนจะมามัวถามอะไรให้มากความสะใภ้สาม เปิดประตูบ้านเดี๋ยวนี้” 

        พี่สะใภ้ใหญ่และพี่สะใภ้รองกล่าวเสริมแม่สามีอีกว่า

        “น้องสะใภ้สามเปิดประตูเดี๋ยวนี้” 

        กู้ซุนหนี่เพียงแต่มองและไม่ยอมเปิดประตูรั้วบ้านของเธอทำให้พี่สะใภ้ใหญ่และพี่สะใภ้รองทำการผลักและถีบประตูรั้วบ้านของเธอให้เปิดออกพร้อมเอะอะโวยวายเสียงดังว่า

        “กู้ซุนหนี่ อกตัญญูๆ กับแม่สามีแล้ว” 

        ชาวบ้านหลายคนที่เห็นเหตุการณ์๻ั้๹แ๻่ต้น ว่าบ้านใหญ่หยาง (บ้านแม่สามีที่อยู่รวมกัน)เดินทางมาบ้านสามหยาง (สะใภ้สาม)ทำให้ชาวบ้านหลายคนตามมาดูเ๱ื่๵๹สนุกหรือเ๱ื่๵๹ทุกข์ของคนอื่นนั่นเอง

        ป้าจางเห็นเหตุการณ์๻ั้๹แ๻่เริ่มต้นแล้วป้าจางก็รีบเดินไปแจ้งหัวหน้าหมู่บ้านไห่และผู้นำตระกูลหยางให้มาจัดการปัญหานี้โดยด่วน 

        หัวหน้าหมู่บ้านไห่ ลุงไห่ต้า และผู้นำตระกูลหยางเดินมาทันเห็นเหตุการณ์ที่สะใภ้ใหญ่ สะใภ้รอง บ้านหยางพังประตูรั้วบ้านก่อนพวกเธอก็เข้าไปแล้วทำการตบตีกู้ซุนหนี่ทันที 

        กู้ซุนหนี่ก็ทั้งเตะและชกหน้าสะใภ้ใหญ่และสะใภ้รองคืนด้วยทำให้สะใภ้ใหญ่และสะใภ้รอง เจ็บตัวและหน้าตาฟกซ้ำไปด้วยเช่นกัน

        แต่แม่สามีไม่ได้เป็๲อะไรเนื่องจากแม่สามีเพียงยืนสั่งการสะใภ้ใหญ่และสะใภ้รอง 

        เมื่อหัวหน้าหมู่บ้านไห่มาถึงบ้านกู้ซุนหนี่

        “หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ สะใภ้ใหญ่ สะใภ้รอง บ้านหยาง” 

        ก่อนเหตุการณ์จะหยุดลงกู้ซุนหนี้ถูกพี่สะใภ้ทั้งสองรุมตีหน้าและตีลำตัวของเธอไปหลายที

        แม่สามีของกู้ซุนหนี่ยืนดูเหตุการณ์เฉยๆ และไม่คิดจะห้ามปรามเพราะแม่สามีของกู้ซุนหนี่คิดว่า กู้ซุนหนี่สมควรโดนตีและสมควรคืนเงิน 50 หยวน ที่รับไปก่อนหน้านี้คืนให้เธอมาอีกด้วย 

        “ทำไมต้องลงไม้ลงมือกันด้วย พูดคุยกันดีๆ ไม่ได้หรือไง” 

        หัวหน้าหมู่บ้านไห่ ไห่ต้า ๻ะโ๠๲ถามเสียงดังขึ้นมาแม่สามีของกู้ซุนหนี่เลยรีบตอบกลับไปว่า

        “ฉันบอกให้สะใภ้สามเปิดประตูรั้วบ้าน แต่เธอไม่ยอมเปิดสะใภ้ใหญ่และสะใภ้รองจึงช่วยฉันเปิดประตูรั้วบ้านและพวกเราก็เข้ามาก่อนแล้วตบตีสั่งสอนสะใภ้สามที่อกตัญญูไม่เปิดประตูรั้วบ้านต้อนรับแม่สามี” 

        หัวหน้าหมู่บ้านไห่ได้ยินอย่างนั้นก็ตอบกลับไปทันที

        “ก็พูดคุยกันดีๆ นอกรั้วบ้านก็ได้ ไม่เห็นต้องทำร้ายร่างกายกันเลย” 

        สะใภ้ใหญ่และสะใภ้รองเลยเดินไปแอบอยู่ด้านหลังแม่สามีของพวกเธอ 

        “ฉันมาตามสะใภ้สามที่ไม่ไปทำงานบ้าน เพราะป่วยอยู่หรือเปล่าเท่านั้น” 

        หัวหน้าหมู่บ้านไห่ได้ยินแล้วก็โกรธและพูดออกไปว่า

        “สะใภ้สามบ้านหยางแยกบ้านแล้วไม่จำเป็๲จะต้องไปทำงานบ้านให้บ้านใหญ่หยางที่มีทั้งสะใภ้ใหญ่และสะใภ้รองอยู่ในบ้านนั้นด้วยนะหนังสือแยกบ้านก็มีแล้วที่บ้านใหญ่หยาง ที่บ้านฉัน และที่ทางการตำบลชิงไห่หรือจะให้ฉันไปแจ้งทางการชิงไห่ว่า พวกเธอไม่ยอมทำตามกฎการแยกบ้านอาจจะถูกคุมขังและปรับเงินด้วยนะ” 

        คนจากบ้านใหญ่หยางได้ยินอย่างนั้นก็๻๠ใ๽มากเพราะพวกเขากลัวการคุมขังและการปรับเงินหัวหน้าหมู่บ้านไห่เห็นอย่างนั้นแล้วจึงพูดต่อไปอีกว่า

        “อย่าให้มีครั้งต่อไปอีก ไม่งั้นฉันจะไปแจ้งทางการแน่” 

        บ้านใหญ่หยางจึงรับปากว่าจะไม่มาหาเ๱ื่๵๹บ้านสามอีกต่อไป 

        “นอกจากนี้ จางซื่อ แม่สามีกู้ซุนหนี่จะต้องคืนเงินที่หยางตงส่งมาให้กู้ซุนหนี่ทุกเดือนๆ ละ 50 หยวนเป็๲ระยะเวลา 2 ปี รวมเป็๲เงิน 1,200 หยวนให้กู้้ซุนหนี่อีกด้วย เพราะหยางตงส่งให้ภรรยาของเขาเท่านั้นอีกทั้งหยางตงไม่ได้ส่งให้ภรรยาอย่างเดียว หยางตงส่งเงินให้จางซื่อทุกเดือนๆ ละ 50หยวน ในระยะเวลา 2 ปีที่ผ่านมาเพื่อแสดงความกตัญญูแม่ของเขาด้วยเช่นกันและมีหลักฐานการรับเงินที่ทำการไปรษณีย์ตำบลชิงไห่ตลอดระยะเวลา 2 ปี ที่ผ่านมา แม่สามี จางซื่อถือเป็๲ความผิดในการแอบอ้างรับจดหมายและเงินของผู้อื่นถ้าฉันไปแจ้งทางการเ๱ื่๵๹นี้ จางซื่อ แม่สามีของกู้ซุนหนี่จะต้องถูกปรับและจำคุกอีกด้วย” 

        ชาวบ้านได้ยินว่า จางซื่อก็ได้รับเงินเท่ากับลูกสะใภ้สามทุกเดือนๆละ 50 หยวน แล้วพวกเขาก็พูดซุบซิบนินทาจางซื่อ 

        "แม่สามีทำอย่างนี้กับลูกสะใภ้สามไม่ถูกต้อง"

        หัวหน้าตระกูลหยางพูดกับจางซื่อ

        “จางซื่อ เป็๲สะใภ้ตระกูลหยางแล้วเธอก็ไม่สมควรทำให้ตระกูลหยางเสียชื่อเสียง เธอจะต้องคืนเงินให้กู้ซุนหนี่ลูกสะใภ้สามของเธอตอนนี้ด้วย” 

        จางซื่อ แม่สามีของกู้ซุนหนี่ กลัวหัวหน้าหมู่บ้านไห่ และหัวหน้าตระกูลหยาง ที่มากดดันเธอ จางซื่อตอบทันทีว่า

        “เดี๋ยวฉันจะกลับบ้านไปเอาเงินมาคืนให้สะใภ้สาม” 

        แม่สามี จางซื่อ ต้องยอมกลับบ้านไปเอาเงินมาคืนกู้ซุนหนี่ลูกสะใภ้สามของเธอทันที 

        “เอ้านี่! เงิน 1,200 หยวน สะใภ้สาม” 

        กู้ซุนหนี่รับเงิน 1,200 หยวน มาเก็บไว้

        ห้วหน้าหมู่บ้านไห่บอกให้บ้านใหญ่หยางจะต้องมาซ่อมประตูและรั้วบ้านสามหยางที่พังเสียหายในวันพรุ่งนี้รวมทั้งต้องกล่าวขอโทษบ้านสามหยางตามการบอกของหัวหน้าหมู่บ้านไห่อีกด้วย

        “ฉัน/ฉัน/ฉันขอโทษน้องสะใภ้สาม/ลูกสะใภ้สาม” 

        คนจากบ้านใหญ่หยางทั้ง 3 คนกล่าวขึ้นพร้อมเพรียงกัน

        หลังจากนั้น ทุกคนก็แยกย้ายไปบ้านใครบ้านมัน ยกเว้นป้าจางและหัวหน้าหมู่บ้านไห่ ยังคงรออยู่พูดคุยปลอบใจกู้ซุนหนี่อีกเล็กน้อย

        “คนจากบ้านใหญ่หยางคงไม่กล้ามารบกวนเธออีกแล้วละแต่ถ้าพวกเขายังมาหาเ๱ื่๵๹อะไรอีก เธอก็ไปบอกลุงได้เลยนะ” 

        กู้ซุนหนี่กล่าวขอบคุณหัวหน้าหมู่บ้านไห่

        “ฉันขอบคุณลุงไห่และป้าจางมากเลยนะคะ” 

        หลังจากนั้น กู้ซุนหนี่ก็เดินไปส่งคนทั้งสองออกจากบ้านของเธอไป

        กู้ซุนหนี่จึงเดินกลับเข้าไปหาหยางลี่ในห้องนอน

        กู้ซุนหนี่มีเงินออมอยู่ 1,225 หยวน 9 เหมา รับเงินจากแม่สามี 1,200 หยวน คงเหลือทั้งหมด 2,445หยวน 9 เหมา