ตอนที่ 29 เปลี่ยนเป็การ์ด!
กระแสพลังงานสีฟ้าแผ่ขยายครอบคลุมบริเวณโดยรอบไม่ว่าจะเป็ผนังหรือประตูเหล็กก็ไม่อาจทนต่อแรงะเิได้
“อ๊ากกก!”
เสียงกรีดร้องของ ดร.โซล่า ที่สวมแว่นตานั้นไม่มีนัยสำคัญ ร่างกายของเขากลายเป็ละอองเืและหายไป
ผนังของทางเดินถูกทำลาย ฝุ่นผงฟุ้งกระจายเข้าปกคลุม!
หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีทุกอย่างก็สงบลง
บนเส้นทางหลบหนี สมิทซ์ ถอดหน้ากากออกจากใบหน้าเผยให้เห็นใบหน้าสีแดงที่น่ากลัว
เขามองความเสียหายที่เกิดขึ้นด้านหน้าเขาอย่างไม่แยแสพร้อมกับทิ้งประโยคไว้ด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น“ ถึงแม้ว่าแกจะแข็งแกร่งสุดท้ายก็ต้องตายอยู่ดี” จากนั้นหันหลังกลับแล้ววิ่งออกไปโดยไม่หันกลับมามอง
ชั่วครู่หนึ่งในกองเศษซากปรักหักพังมีเงาร่างหนึ่งพุ่งพรวดออกมา
“แค๊กๆๆ”
ไคล์ ไอออกมาพร้อมกับปัดฝุ่นบนร่างกายของเขาและมองไปที่หน้ากากมนุษย์บนพื้น ที่ตกอยู่ตรงปลายสุดของทางเดิน น้ำเสียงที่เ็าจนสุดขั้วของเขาก็ดังขึ้น “เรด สกัลล์ ครั้งต่อไป…ฉันสัญญาว่าครั้งต่อไป ถ้าฉันได้เจอนายอีก ฉันจะต้องฆ่านายให้ได้!”
ไคล์ ะโออกมาด้วยความโกรธมันเป็ครั้งแรกที่เขาเกือบตาย ั้แ่เขามาที่โลกใบนี้!
โชคดีที่โล่มนุษย์นั้นต่อต้านคลื่นพลังงานซะส่วนใหญ่ พร้อมกับการป้องกันของเกราะแขนจึงทำให้เขาได้รับาเ็แค่เพียงเล็กน้อย และเสื้อผ้าถูกเผาไปอีกนิดหน่อย
“ มันช่างเป็เื่ที่น่าเสียดายที่ฉันพลาดโอกาสที่จะได้รับ เทสเซอร์แรกต์ อัญมณีอวกาศ” ไคล์ ถอนหายใจอย่างลับ ๆ คราวนี้มันเป็การสูญเสียที่ใหญ่จริงๆ และโอกาสที่จะได้เจอ เรด สกัลล์ ก็ถือเป็เื่ยาก
สุดท้ายแล้ว สมิทซ์ หรือ เรด สกัลล์ เป็ผู้ก่อตั้งองค์กรไฮดราแม้ว่าความแข็งแกร่งโดยรวมจะน้อยกว่า สตีฟ แต่ก็เป็เื่ยากมากที่จะป้องกันจากการลอบโจมตี
ในเวลานี้มีเสียงเตือนภัยดังขึ้น ไคล์ กลับสู่ความรู้สึกของเขา และมองไปรอบๆ และเห็นว่าห้องควบคุมหลักได้รับความเสียหายอย่างน้อยครึ่งหนึ่ง
เขาเห็นคอนโซลของห้องควบคุมหลักมีควันฟุ้งโขมงและที่หน้าจอสีแดงมีภาษาเยอรมันปรากฏข้อความแจ้งเตือนว่า 'ะเิจะเริ่มในอีก: 61 วินาที' จำนวนวินาทีนี้ยังคงลดลงเรื่อยๆ
และตรงข้ามกับหน้าจอของห้องควบคุมหลักมีชายหนุ่มที่หมดสติถูกมัดอยู่กับม้านั่ง และตรงผนังด้านข้างมีแผนที่ขนาดใหญ่ซึ่งมีธงหกผืนปักกระจายอยู่ทั่วแผนที่
หลังจากช่วยแก้มัดใช้ชายหนุ่มและวางเขานอนลงกับพื้นความสนใจของ ไคล์ ก็อยู่บนแผนที่อย่างรวดเร็ว และทันใดนั้นก็มีข้อความปรากฏออกมา
[แผนที่โรงงานผลิตอาวุธของเยอรมัน]:
: แผนที่โรงงานผลิตอาวุธหกแห่งของเยอรมัน สามารถเปลี่ยนเป็การ์ด ระดับสีขาว
สามารถเปลี่ยนเป็การ์ดได้?
“มันคือการปลดล็อคความสามารถของระบบหรือไม่?” ไคล์ กระพริบตาและปากของเขาก็แสยะยิ้ม
“เรด สกัลล์ นายหนีได้หนีไป ฉันจะทำลายรังของนายทีละแห่ง”
ไคล์ เพิ่งเปลี่ยนแผนที่บนผนังเป็การ์ดและทันใดนั้นก็มีเงาร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาในห้องและทั้งสองก็มองหน้ากันอย่างรวดเร็ว
“ไคล์?”
“สตีฟ?”
หลังจากช่วยเหลือทหารที่ถูกคุมขัง สตีฟ ก็ได้ยินเสียงะเิที่รุนแรง เขาจึงรีบมาที่นี่ทันที
"เกิดอะไรขึ้นที่นี่?" สตีฟ ใมากเขามองไปรอบ ๆ ห้องควบคุมที่มีสภาพพังทะลาย
“ฝีมือของ เรด สกัลล์ ผู้บัญชาการของไฮดร้า มัน้าหยุดฉันจึงโจมตีด้วยการยิงะเิพลังงาน” ไคล์ ยักไหล่จากนั้นก็ชี้ไปที่ชายหนุ่มที่นอนอยู่บนพื้น:“ นั่นคือคนที่นายกำลังตามหาใช่ไหม?”
“บัคกี้!” สตีฟ เห็นชายหนุ่มคนนั้นก็รู้สึกดีใจมาก เขารีบเข้าไปหาและ้าปลุกเขาให้ตื่นขึ้น
“ฉันว่าตอนนี้เราต้องออกไปจากที่นี่ก่อน” ไคล์ กล่าวขึ้นพร้อมกับชี้ไปที่หน้าจอหลักซึ่งมีตัวเลขที่กำลังนับถอยหลังอยู่และตอนนี้มันเหลือเวลาเพียงแค่ครึ่งนาที
สตีฟ พยักหน้าจากนั้นก็แบกเพื่อนของเขาไว้บนหลัง และเมื่อพวกเขากำลังเตรียมตัวออกไป ทันใดนั้น ไคล์ ก็เห็นอะไรบางอย่างบนโต๊ะคอนโซล
【กุญแจรถ】:
กุญแจรถยนต์ที่เป็เอกสิทธิ์ของ โยฮัน สมิทซ์ รถขับเคลื่อนสี่ล้อที่สร้างขึ้นด้วยเทคโนโลยีระดับสูงของเยอรมันและมีแรงม้าที่น่าทึ่ง การ์ดสีขาว
“เอาล่ะรีบไปกันเถอะ!” ไคล์ หยิบกุญแจรถและวิ่งนำ สตีฟ ไปที่โรงรถของโรงงาน
การนับเวลาถอยหลังครึ่งนาทีสิ้นสุดลงแล้ว และในเวลาเดียวกันการะเิครั้งใหญ่ก็เกิดขึ้นในโรงงาน ประกายไฟทำให้ถิ่นทุรกันดารสว่างสดใสในเวลากลางคืน
ใกล้กับตาข่ายเหล็กมีทหารอเมริกาที่เคยถูกจับจำนวนมากอยู่ที่นี่ พวกเขาปล้นอาวุธปืนพลังงาน ชุดเกราะ และสังหารทหารเยอรมันที่ประจำการอยู่ที่นี่จนเกือบหมด จากนั้นก็พากันมารวมตัวอยู่ที่นี่
ใน่เวลาที่เปลวไฟกำลังโหมกระหน่ำจากการะเิ เสียงเครื่องยนต์ดังคำรามขึ้น รถยนต์หรูหรามีสไตล์แล่นออกมา
“ฟังคำพูดของผม! พวกนายติดตามผมกลับไปที่ฐานของเรา!” ไคล์ ะโขึ้น จากนั้นเหยียบคันเร่งจนสุดแล้วชนตาข่ายเหล็กจนเกิดเป็ช่องเปิดทางออกไปข้างนอก
“ ไปพวกเรา! ตามไป!!"
เหล่าทหารอเมริกันเมื่อเห็น สตีฟ และ บัคกี้ ผู้โด่งดังนั่งอยู่ในรถและรู้ทันทีว่าเป็พวกเดียวกัน ดังนั้นจึงพากันวิ่งไปยังทิศทางที่รถแล่นเข้าไปในถิ่นทุรกันดารในตอนกลางคืน
คืนหนึ่งผ่านไป
ท้องฟ้าสดใสในเวลายามเช้า คาร์เตอร์ มาที่สถานีสื่อสารของฐานฝึกอบรมเพื่อสอบถามถึงข่าวคราว
“เมื่อคืนที่ผ่านมา ไคล์ และ สตีฟ ทั้งสองคนได้หายตัวไปในเขตพื้นที่ของข้าศึกซึ่งเป็ที่ตั้งโรงงานผลิตอาวุธของเยอรมัน ทางเบื้องบนได้ส่งทีมค้นหาออกไปค้นหาแล้ว หากไม่มีอะไรผิดพลาด อีกไม่นานคงได้ข่าว”
หลังจาก หัวหน้าเบรนด์ ได้รับโทรเลขเขาก็หันมาพูดกับ คาร์เตอร์ อย่างใจเย็น:“ เป็เพราะคุณ เราไม่เพียงจะสูญเสียเ้าหน้าที่ทหารที่ดีที่สุดเท่านั้น แต่ยังมีความเสียงต่อชีวิตของทหารหลายร้อยนาย!”
“หากเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาฉันยินดีที่จะรับผิดชอบทุกอย่าง” คาร์เตอร์ ยังคงตอบโต้อย่างสงบเธอไม่เชื่อว่าชายทั้งสองจะเสียชีวิตได้อย่างง่ายดายในสนามรบ
“ ไม่ว่าคุณจะพูดอะไร ในตอนนี้…” ถ้อยคำของ เบรนด์ เพิ่งพูดไปครึ่งทางและทันใดนั้นเขาก็หยุดพูดและหันไปทางด้านนอก
บรื้น!! บรื้น!!
มีเสียงดังกระหึ่มของเครื่องยนต์ใกล้เข้ามา
“ ดูสินั่นอะไรน่ะ?”
"โอ้พระเ้า!"
ทหารในฐานที่เตรียมการฝึกซ้อมหันไปมองในทิศทางของเสียง ด้วยความประหลาดใจ และในไม่ช้าพวกเขาก็แยกออกเป็สองฝั่งอยู่ข้างถนน
พวกเขาเห็นรถคันหรูขับเข้ามาอย่างช้าๆ โดยมี ไคล์ นั่งอยู่ในตำแหน่งคนขับ และมี สตีฟ บัคกี้ ที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมานั่งอยู่ที่เบาะด้านหลัง
และไม่ไกลออกไปมีทหารอเมริกาหลายร้อยนายที่ถืออาวุธปืนพลังงาน และสวมเกาะของทหารไฮดร้า เดินเข้ามาอย่างช้าๆ ใบหน้าของพวกเขาในตอนนี้นั้นเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า
พวกเขากลับมาแล้ว!
“นั่นมัน…….” เบรนด์ มองไปที่เหล่าทหารอเมริกาที่ถืออาวุธปืนพลังงาน และสวมชุดเกราะของศัตรูที่สร้างจากเทคโนโลยีที่ทันสมัยเดินเข้ามาในฐานอย่างช้าๆและมันทำให้เขาถึงกับพูดไม่ออก
นี่เป็การปล้นอาวุธยุทโธปกรณ์จากโรงงานอาวุธของศัตรูหรือไม่?
'ให้โอกาสผมได้แสดงความสามารถในฐานะทหาร! '
คำพูดที่มั่นคงของ ไคล์ ยังคงดังก้องอยู่ในหูของเขา เขาไม่รู้ว่าเมื่อไรที่ผู้ที่เข้ามาในฐานฝึกอบรมกลายเป็วีรบุรุษที่สร้างปาฏิหาริย์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“ มันไม่จริงใช่ไหม..!”
เบรนต์ พึมพำกับตัวเองและทันใดนั้นเองไม่รู้ว่าใครเป็ผู้นำในการปรบมือ มีเสียงปรบมือดังกระหึ่มไปทั่วทั้งฐานฝึกอบรม
เสียงปรบมือดังสนั่นราวกับฟ้าร้อง และใช้เวลาอยู่นานกว่ามันจะสงบลง
240
