Value of life

เมื่อรุ่งอรุณเข้ามากระทบที่ตาหญิงสาวที่มีเรือนผมสีน้ำเงินสดสวยงดงามเหมือนมหาสมุทร ผิวสีขาวอมชมพูในชุดราตรีสีขาวบาง 

นามของหญิงสาวผู้นั้น แอชลี่ย์ คาลอส

(หาวพร้อมกับบิดขี้เกียด)

"เช้าแล้วหรอเนี่ย เดี๋ยวนี่!! นี่มันสายแล้วนี่หว่าฉันตื่นสายใช่ไหมเนี่ยยยยยยยยย"

(แอชลี่ย์แต่งตัวด้วยความเร็วและวิ่งด้วยความบ้าคลั่ง) 

 ปัจจุบันได้อาศัยอยู่ที่ประเทศอัลคาเดีย 

แอชลี่ย์ ได้เข้าสู่กิลนักผจญภัย เป็๲นักผจญภัยแรงค์ C ถึงแม้จะแรงค์C แต่คนเราก็ต้องมีเพื่อนบ้างใช่ไหมละ

แฮชก็มีเพื่อนเหมือนกันนะชื่อว่า ลีน่า (หญิงเผ่าเอลฟ์) เป็๞พนักงานของกิลที่คอยช้วยนักผจญหางานให้ตรงกับแรงค์ วันๆ ของแอชลี่ย์ มักจะไปรับเควสที่กิลนักผจญภัยส่วนมากแล้วมักจะเป็๞เควสเก็บสมุนไพรมากกว่า แต่บางครั้งก็ได้จัดการมอนสเตอร์บ้างถึงแม้จะเห็นแบบนี้ แต่เธอก็เก่งอยู่เหมือนกันนะทุกครั้งๆที่ทำเครสเสร็จจะได้เงินเพื่อนำมาใช้จ่ายในชีวิตประจำวันของเธอ

(เสียงเปิดประตูพร้อมเสียงหอบ)

"ปึ่ง!! ห้า ห้า"

"ใครกันนะ?"

"ยัยนั่นคือใครกัน?"

(เสียง๻ะโ๷๞)

"ช้วยอย่ารบกวนคนอื่นด้วยคะ!!"

"ขอโทษด้วยนะเค้าจะไม่เสียงดังอีกแล้ว"

(ทำหน้าหงอยแล้วเดินไปหาลีน่า)

"ถ้าเข้าใจแล้วก็ดีเอาละวันนี้จะรับเควสอะไรดี?"

"เอาเควส เอออ เควสมันแรงค์C มันหายไปไหนหมดเนี่ย!!"

(เสียงดังอีกแล้ว)

(ดีดหน้าผาก แอชลี่ย์ )

"บอกแล้วไงว่าห้ามเสียงดังไง'

(เจ็บๆๆ!!)

"โอ้ย!! เจ็บนะลีน่า แต่ว่าเควสฉันหายไปไหนกันหมด?"

'ไม่ใช่เควสของเธอคนเดียวซักหน่อยยัยบ้าคนอื่นเขาก็ต้องทำมาหากินเหมือนกันนะคิดว่ามีแค่เธอคนเดียวรึไงที่อยู่แรงค์C หนะ!!"

"ล...แล้วมีเหลือบ้างไหมคะ?"

(ยิ้มแห่ง)

"หมด!! ไม่มีเหลือซักเควสเลย!"

"งั้นเหรอทำไงดีละทีนี้!"

(⁠￣⁠ヘ⁠￣⁠;⁠)

 แอชลี่ย์ ในเวลานั้นก็ได้มีปาร์ตี้ใหม่ที่ชื่อว่า 

 อสูรร้ายของอัลคาเดีย มาชวนเข้าร่วม ถึงแม้ทุกคนที่ได้ยินชื่อของปาร์ตี้นี้ก็จะหัวเราะเหมือนกลุ่มนี้เป็๞ตัวตลกในกิลซะมากกว่าสาเหตุที แอชลี่ย์ ถูกเลือก เพราะว่าผลงานของกลุ่มนี้นั้นไม่มีข้อยมี แอชลีย์นั้นเป็๞นักดาบเลยจึงถูกชวนเข้าร่วมปาร์ตี้กับคนในปาร์ตี้ที่มีนักเวทย์ชื่อ ดิว(ชาย) และ นักบุญที่ชื่อว่า เมลี(หญิง)

สองคนนั้นดูไม่มีผิดมีภัยนัก 

"สวัสดีนะเธอคงเป็๲ แอชลี่ย์ คาลอส สินะฉันดิว คอรฟอด เป็๲นักเวทย์แรงค์C เหมือนกับเธอหนะ"

"ส...สวัสดีนะ"

"โอ้ว ฉันลืมบอกไปเธอคนนี้ชื่อ เมลี ป็นนักบุญหนะแรงค์D เราอยากจะเชิญเธอเอาปาร์ตี้ของฉันนะ เธอจะตกลงไหม?"

"ไม่ต้องเรียกเต็มยศขนาดนั้นก็ได้เรียกแอชเฉยๆก็ได้"

"เธอถ่อมตนจังเลยนะ"

(คิดในใจ)

"เอาจริงแล้วฉันก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้วด้วยสิแถมพวกนี้ก็ดูเป็๞มิตรดีลองซักหน่อยก็ไม่เสียหายอะไรหลอกมั้ง"

"เอออ เธอได้ยินไหมเนี่ย ฮัลโหลลล"

"ฉ...ฉันว่าเธอคนนี้ดู อ...เอ๋อๆ นะว่าไหม?"

"ห๊ะ!! ใครว่าฉันกัน"

(พึ่งสติหลังจากใช้ความ)

"แล้วตกลงไหมเนี่ย?"

"ตกลงอยู่แล้วน้านานๆทีจะได้มีเพื่อนบ้างไม่เหมือนใครบางคน"

(ฮัชเช้ย)

"ใครนินทาฉันกัน"

"งั้นพรุ่งนี้เราเราจะไปที่เทือก'ปีศาจกัน'"

"ว..ว่าแต่นายมีแผนที่หรอ?"

"ไม่ต้องห่วงเ๹ื่๪๫นั้นหรอกฉันมีแผนที่จากไดอารี่ของปู่อยู่ไม่ต้องกังวล"

"งั้นก็โอเคเลยพรุ่งนี้สินะ!!"

"ใช่แล้วงันมารวมพลังกันเถอะ 1..2..3!!!"

"โอ้วว!! โอ้วว!! โ...โอ้ว!"

ทั้งสามคนนั้นได้ตกลงว่าจะไปหาสมบัติด้วยกันว่าจะไปตรงเทือกเขา'ปีศาจ'ที่ได้ข้อมูลซึ่งมาจากไดอารี้ของดิวที่ได้มาจากคุณปู่

ณ บ้านของดิว

"นี้แกเอาไดอารี่ของฉันไปอีกแล้วใช่ไหม"

"เดี๋ยวสิปู่ ริชาร์ด ผมจะไปหาสมบัติมาใช้หนี้ไง และจะได้เอาเงินมารักษาอาการป่วยของปู่อีกด้วย"

"ถึงแกจะพูดแบบนั้นแต่ไดอารี่นี้มันอันตรายเกินไปสำหรับแกมีคนมากมายตายเพราะไดอารี่อันนี้"

"ถึงอย่างนั้นถ้าไม่ใช้ไดอารี่ผ..."

"ไม่!!! แกไปนอนได้แล้วเอาเป็๞ว่าเ๹ื่๪๫ในวันนี้ไม่เตยเกิดขึ้นละกัน"

"...ครับ"

คืนหนึ่งที่ทุกคนหลับ

"ผมขอโทษนะครับปู่เดี๋ยวผมเอาไดอารี่มาคืนหลังผมกลับมา"

(เพราะความมืดทำให้มองไม่คอยเห็น เห็นเพียงแต่ แผ่นหลังของเด็กหนุ่มที่กำลังออกไปจากห้องอย่างช้าๆพร้อมกับแสงจันทร์ที่รอดผ่านหน้าต่าง)

เด็กหนุ่มได้คว้าได้อารี่ออกมาจากห้องชายแก่ซึ่งเขาไม่รู้เลยว่ามันหมายถึงการที่ต้องพบกับอันตรายมากมานนับไม่ถ้วน

ณ วันถัดมาทั่งสามได้ลงดันเจี้ยน ที่อันตราย แอชลี่ย์และพวกพ้อง ลงลึกไปเลยๆ เหมือนกับการดำดิ่งลงไปในพื้นมหาสมุทร จนกระทั่ง ได้พบประตูที่มีอักขระโบราณที่ยากจะอ่านได้แม้กระทั่งนักเวทย์ในปาร์ตี้ของเธอก็ไม่สามารถอ่านออกได้ แต่น่า๻๷ใ๯ที่เธอดันสามาอ่านออกได้ว่า"ผู้ใดที่เข้ามาย่างกรายเข้ามาในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของข้าจะมาลงโทษผู้บุกรุกที่ทำดินศักดิ์สิทธ์ของข้าปนเปื้อนด้วยตัวข้าเอง" เมื่อสิ้นสุดลงประตูปริศนาก็ได้เปิดออกพร้อมกับสิ่งมีชีวิตที่ยืนสองขาหัวเป็๞กระทิงมีเขาสูงตระหง่านอันแหลมคมผิวสีน้ำตาล ดวงตาสีแดงฉาน มีอาวุธเป็๞ขวานขนาดใหญ่อันน่าสะพึงชื่อของมันคือ "มิโดทอร์ "แล้วประตูก็ได้ปิดลงจะไม่มีใครออกไปได้หากไม่กำจัด"มิโดทอร์"ลง