คุกใต้ดินศิลาชื้นแฉะและดาบปะาเปื้อนเื
ลมหนาวพัดกรีดผ่านช่องลมแคบๆ ของคุกใต้ดินแห่งป้อมปราการศิลาสีดำ กลิ่นอายอับชื้น คราบตะไคร่น้ำบนผนังหิน และกลิ่นอายคาวเืจางๆ ลอยอวลอยู่ในความมืดสลัว แสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวมาจากคบเพลิงผนังที่ส่งแสงสั่นไหววูบวาบ ก่อเกิดเงาทอดยาวดูน่ากลัวดั่งิญญาคนตายที่เฝ้าวนเวียน
**'ฮันส์'** เพชฌฆาตหนุ่มร่างั์วัยยี่สิบเจ็ดปี นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ผุพังนอกห้องขัง เขาเปลือยอกท่อนบนเผยให้เห็นแผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามเนื้อหนาแน่นตึงเปรี๊ยะตามแบบฉบับชายฉกรรจ์ผู้ทำหน้าที่หนักหน่วง ผิวเนื้อของเขาเต็มไปด้วยรอยแผลเป็จากการฝึกฝนและเศษฝุ่นขี้เถ้า ฮันส์สวมกางเกงหนังสีดำหนาเตอะและผ้าคลุมศีรษะสีดำผืนใหญ่ที่ปิดบังใบหน้าส่วนครึ่งบนไว้ เหลือเพียงแนวกรามแกร่งและริมฝีปากหนาที่เม้มแน่น สองมือหยาบกร้านกำลังใช้ผ้าเปื้อนน้ำมันขัดถูดาบเหล็กกล้าใบกว้าง—ดาบปะาที่เพิ่งใช้ฟาดฟันคอของนักโทษคดีทรยศไปเมื่อบ่ายวันนี้
ในหัวใจของฮันส์นั้นเหมือนถูกแผดเผาด้วยตราบาป ทุกค่ำคืนหลังจากการปะาชีวิต เสียงกรีดร้องขอชีวิต คราบเืที่สาดกระเซ็น และดวงตาที่จ้องมองมาอย่างคั่งแค้นของเหยื่อจะเฝ้าตามมาหลอกหลอนในฝันร้าย จนเขาไม่อาจข่มตานอนได้มานานนับปี จิติญญาชุ่มโชกไปด้วยคาวเืและความเหนื่อยล้าอ้างว้างไร้หนทางเยียวยา
"ฮันส์... ข้าหนาวเหลือเกิน... ช่วยมอบความอุ่นให้ข้าหน่อยได้ไหม..."
เสียงเอ่ยกระซิบหวานหยดดั่งเสียงนกไนติงเกลดังแว่วมาจากมุมห้องขังเดี่ยวที่ลึกที่สุด ฮันส์หยุดมือที่ขัดดาบลงช้าๆ เงยหน้ามองผ่านซี่กรงเหล็กหนา ภายในห้องขังแคบๆ นั้นมีร่างของ **'มารีย์'** (ร่างแปลงของมารตี) หญิงสาวนักโทษปะาที่เพิ่งถูกจับกุมในข้อหาล่อลวงชนชั้นสูงและลักลอบกระทำการนอกรีต นางนอนกอดอกกลมกลึงอยู่บนกองฟางแห้งชื้นแฉะ เสื้อคลุมนักโทษทำจากผ้ากระสอบขาดวิ่นแทบปิดบังอะไรไม่ได้เลย เผยให้เห็นไหล่เนียนขาวละมุน หน้าอกอวบอิ่มคู่โตั์สองเต้าที่โผล่ล้นเกือบครึ่งดวง ผิวกายของนางเปล่งประกายละมุนตาน่ากอดและชุ่มชื่นไปด้วยไอร้อนระอุที่ตัดกับความเย็นะเืของคุกใต้ดินสรีระสะโพกผายบั้นท้ายงอนงามนอนขดตัวสั่นระริกน่าเอ็นดู
ฮันส์ก้าวขยับเข้าไปใกล้ซี่กรงเหล็ก กลิ่นกายของหญิงสาวลอยมาเตะจมูก มันไม่ใช่กลิ่นสาบของคนคุก แต่เป็กลิ่นหอมฟีโรโมนราคะสะกดใจจากทักษะ รัศมีราคะครองเมือง ที่มารตีเปิดใช้งานทันที กลิ่นหอมอุ่นๆ นี้แทรกซึมเข้าสู่ประสาทััของฮันส์อย่างรวดเร็ว ปลุกสัญชาตญาณความกระสันซ่านและตัณหาดิบในใจของชายหนุ่มั์ให้ลุกโชน แก่นกายขนาดเขื่องยาวเก้านิ้วครึ่งใต้กางเกงหนังหนาพลันขยายตัวแข็งขึงสั่นระริกจนแทบปริแตก
ศีลสารภาพบาปและกลิ่นฟีโรโมนเหนือศีลธรรม
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าเบาๆ ดังตามมาด้วยการปรากฏตัวของ **'บาทหลวงเบอร์นาร์ด'** วัยสามสิบห้าปี ผู้สวมชุดคลุมสวดสีดำยาวถือพระคัมภีร์และสายประคำทองคำ เขาเดินทางมาเพื่อทำพิธีศีลสารภาพบาปและสวดอวยพรครั้งสุดท้ายก่อนการปะาชีวิตนักโทษหญิงที่จะมีขึ้นในรุ่งสาง
"ลูกเอ๋ย... ค่ำคืนนี้คือโอกาสสุดท้ายที่จะไถ่ถอนดวงิญญาพ้นขุมนรก" บาทหลวงเบอร์นาร์ดเอ่ยเสียงสุภาพ ทว่าทันทีที่เขาเข้าใกล้ห้องขัง กลิ่นฟีโรโมนกามารมณ์อันเข้มข้นของมารีย์ก็สะกดจิตใจของบาทหลวงหนุ่มในทันที ดวงตาของเขาจ้องมองผ่านซี่กรงเหล็กกล้าไปยังหน้าอกอวบกลมใหญ่โตและเนินเนื้ออ่อนนุ่มที่เบียดเสียดกับเศษฟาง สติสัมปชัญญะของบาทหลวงหนุ่มพลันขาดผึง หัวใจเต้นโครมคราม สายประคำในมือสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้
มารีย์ลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างอวบสะพรั่งแอ่นโค้งส่ายสะโพกผายเดินมาประชิดซี่กรงเหล็ก มือเรียวนุ่มเอื้อมลอดซี่กรงจับหลังมือแกร่งของเพชฌฆาตฮันส์ "ฮันส์... ข้าจะประทานพรลบล้างตราบาปและฝันร้ายสีเืของเ้าทั้งหมด... เ้าจะได้ทิ้งดาบนี้และพบความสงบชั่วนิรันดร์... แลกกับการให้ข้าได้ลิ้มรสความดิบร้อนแรงของเ้าในคืนสุดท้ายของข้า..."
"มารีย์..." ฮันส์สบตาผ่านผ้าคลุมศีรษะสีดำ ร่างกายร้อนผ่าวคลั่งไคล้ราวกับคนเป็ไข้ เขาไม่สนใจสิ่งใดอีกต่อไป ฮันส์ดึงพวงกุญแจที่เอวออกมาและไขปลดล็อกประตูเหล็กคุกใต้ดินเปิดออกกว้างทันที เขาขยับก้าวเข้าไปในห้องขังดั่งอสูรร้ายที่กระหายเหยื่อ
บาทหลวงเบอร์นาร์ดเห็นดังนั้นก็เบิกตากว้าง ทว่าแทนที่จะห้ามปราม เขากลับยืนตรึงอยู่หน้าประตูคุก สองมือเกาะซี่กรงแน่น ลมหายใจหอบถี่สั่นสะท้าน ขากางเกงสบถโป่งพองนูนโตขึ้นมาเช่นกัน "ลูก... ลูกฮันส์... นั่นมันนักโทษปะา... และมันผิดต่อพระผู้เป็เ้า... อึก... แต่ข้า... ข้าจะยืนสวดบทขับเสน่ห์มารและชำระล้างดวงจิตอยู่ที่นี่..." บาทหลวงกระซิบเสียงแหบพร่า สองสายตาจับจ้องสรีระเต่งตึงของนักโทษสาวเขม็ง
กามกิจเร่าร้อนบนเตียงฟางและสวาททรมานบาป
"ฮึ่ม... ช่างพระผู้เป็เ้าประลัยเถอะ!" ฮันส์คำรามเสียงต่ำป่าดิบดึงผ้าคลุมศีรษะสีดำของตนออก เผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาเข้มกร้าวเปี่ยมหนวดเคราครึ้มและดวงตาแดงก่ำด้วยตัณหา เขากระชากเสื้อคลุมกระสอบขาดๆ ของมารีย์ออกรวดเดียวจนขาดสะบั้น ปล่อยให้เรือนร่างเปลือยเปล่าอวบอัดสะโพกผายดินะเิ ผิวเนียนผุดผ่องสะอาดหมดจดราวกับน้ำนมประจักษ์แก่สายตาทั้งสองคู่
ฮันส์ทุ่มตัวผลักมารีย์ลงนอนคว่ำบนกองฟางแห้งชื้น ยกสะโพกผายงามงอนลอยเด่นเดือดพล่าน ฮันส์จัดการถอดปลดกางเกงหนังหนาของตนเองทิ้งทันที เผยให้เห็นท่อนเอ็นขนาดั์ข่มขวัญยาวเก้านิ้วครึ่งสีแดงคล้ำสั่นสู้ไอเย็น ฮันส์จับบั้นท้ายขาวเนียนสองข้างแยกออกกว้าง จ่อแก่นกายยาวอุ่นร้อนเข้าที่รูรักเปียกชื้นฉ่ำแฉะน้ำหวานหวานใส ก่อนจะกดสะโพกกระแทกพรวดเดียวมิดด้าม *สวับ... ปึ้ก!*
"กรี๊ดดด! แน่นหัวใจ... เสียวรูรักจุกไปหมดแล้วฮันส์! เสียบเข้ามาลึกมาก... อ๊าๆๆ!" มารีย์ครางระคนกรีดร้องแอ่นส่ายสะโพกเด้งสวนรับ ทรวงอกโตสองข้างเบียดบดกองฟางนุ่มจนยอดอกชูชันเปื้อนเศษหญ้า
ฮันส์ไม่รอช้า เริ่มซอยสะโพกสอบสวมบทเพชฌฆาตร่าเริงบดกระแทกท่อนเอ็นั์เข้าออกถี่ยิบเสียงเนื้อบดเนื้อแฉะเปียกดังลั่นคุก *พั่บๆๆๆๆ!* สลับเสียงซี้ดปากครางคำรามอย่างเป็สุขฝันร้ายที่แบกรับดูเหมือนจะละลายหายไปตามแรงเสียดสีในตัวหญิงสาว
บาทหลวงเบอร์นาร์ดด้านนอกซี่กรงมองภาพกามกิจอันโจ่งแจ้ง สองตาของเขาเบิกโพลงค้างจ้องรอยเชื่อมต่อที่ท่อนเอ็นั์ผลุบสอดรูรักเปียกชื้นของมารีย์จนเนื้อตัวสั่นคลอนไปตามแรงขับ สองมือของเขารูดซิบกางเกงสวดคลุมยาวแล้วควักท่อนเอ็นขนาดเจ็ดนิ้วสีก่ำของตนออกมา รูดชักสาวขึ้นลงอย่างรวดเร็วปากคอยท่องสวดคัมภีร์ธรรมะเสียงกระตุกสั่นพร่า
"ข้า... ข้าแต่พระผู้เป็เ้า... โปรดทรงคุ้มครองดวงจิต... *ซี้ด...* อ๊า... ร่างกายของนางช่างสะอาดเนียนนุ่ม... กระแทกแรงเหลือเกินฮันส์... อึก... บีบสะโพกนางอีกสิ... *อูย...*" บาทหลวงหนุ่มกระซิบพึมพำกระเส่าสั่นครางคลอไปกับเสียงกิจกรรมสวาท
"วิเศษสุดๆ... รูของเ้าตอดดึงบาปของข้าออกไปหมดแล้วมารีย์... ซี้ด... แน่นแน่นแบบนี้ข้าจะกระแทกให้คอหักไปเลย... อ๊า!" ฮันส์คำรามสบถคำรามดิบป่าลึก กระชากร่างมารีย์ให้ลุกขึ้นหงายแอ่นเกาะซี่กรงห้องขังตรงหน้าบาทหลวงเบอร์นาร์ด มารีย์กอดซี่กรงเหล็กไว้ สบตากับบาทหลวงที่กำลังชักแก่นกายเปลือยหน้ากรง
ฮันส์ยกขาข้างหนึ่งของมารีย์พาดสะโพกสอบ สอดแทรกแก่นกายนวดสวาทสอยยิบรัวจากด้านข้างแรงอัดแรงดันสั่นะเืเหล็กกล้า ก้นอวบใหญ่โดนกระแทกกระทั้นเสียงดังสบถฉ่า มารีย์อ้าปากร้องหวานสลัดหัวไปมา ป้อนจูบแลกลิ้นผ่านซี่กรงเหล็กกับบาทหลวงเบอร์นาร์ดที่ยื่นหน้าเข้ามาประกบจูบแลกน้ำลายอย่างลืมตัวลืมศีลข้อห้าม ขณะเดียวกันบาทหลวงเบอร์นาร์ดก็ใช้มือเรียวนวดบดขยี้เต้านมคู่โตั์ที่เบียดลอดเหล็กขังออกมาระรัวจนยอดอกแดงก่ำ
"อ๊า... กรี๊ดดด! บาทหลวง... สรรเสริญความเสียวร่วมกันค่ะ... ฮันส์... ซี้ด... กระแทกแรงๆ เข้ามาในมดลูกของฉัน... ฉีดบาปของนายเข้ามาเลย... อ๊าๆๆ!"
"จะแตกแล้ว! มารีย์... ซี้ด... พร้อมกันนะบาทหลวง!" ฮันส์ครางลั่น มัดกล้ามหลังและไหล่โตแกร่งขึ้นเส้นเอ็นขมวดแน่น ขยับซอยซอยบดบี้สะโพกสะบัดยิบสามสิบทีรวดเร็วจนเกิดเสียงดังสะท้านห้องขังเหล็กกังวาน ก่อนจะประสานใจส่งแรงบีบกระแทกจังหวะสุดท้ายกดปักแก่นกายจมลึกคาช่องทางรักฉีดน้ำรักศักดิ์สิทธิ์ขาวขุ่นข้นสายร้อนฉ่าพุ่งทะลักเต็มช่องคลอดหลั่งนองไหลอาบเศษฟางและซี่กรงเหล็กสยบกามารมณ์ เช่นเดียวกับบาทหลวงเบอร์นาร์ดด้านนอกที่ชักสาวชิดซี่กรงกระตุกเอวพุ่งฉีดน้ำรักสีขาวลอยสาดเปื้อนแผ่นหินคุกใต้ดินและหน้าขาของมารีย์ข้ามศีลธรรมปางตายสำเร็จสมบูรณ์
พลัง *กลืนกินราคะ LV.3 (สูบกามไร้ก้นบึ้ง)* ทำงานเต็มพิกัด สูดกลืนพลังราคะ ตราบาป ความหื่นกระหาย และกิเลสตัณหาของชายทั้งสองส่งเข้าระบบสะสมพลังงาน เพิ่มแต้มพลังราคะอีก `+100 แต้ม` รวมเป็ **`2600 แต้ม`** ก้าวเข้าสู่ Arc 5 ่ต้นอย่างมั่นคงและแข็งแกร่ง
จิติญญาหลุดพ้นบาปและหนทางสู่กาลเวลากรรมถัดไป
วิ้ง...!
แสงสว่างวาบสีเงินพิสุทธิ์เรืองเรื่อแผ่ออกจากผิวกายเปื้อนน้ำหวานสวาทของมารีย์ ละอองแสงอุ่นซ่านลอยเข้าซึมผ่านหน้าอกของฮันส์และบาทหลวงเบอร์นาร์ด ในพริบตาเดียว ฮันส์รู้สึกถึงก้อนความทุกข์ระทม ตราตรึงบาปฝันร้าย และกลิ่นคาวเืที่เคยทับถมในใจของเขาละลายแตกสลายหายไปเป็ปลิดทิ้ง จิติญญาเบาสบายเหมือนได้เกิดใหม่ท่ามกลางทุ่งหญ้าสงบสุขชั่วนิรันดร์ ส่วนบาตรหลวงเบอร์นาร์ดก็บรรลุสัจธรรมหลุดพ้นจากกรอบศาสนาจอมปลอมเข้าใจโลกกิเลสธรรมชาติมนุษย์แท้จริง
"ตราบาปของเ้าได้รับการชำระแล้ว... จงโยนดาบเปื้อนเืนี้ทิ้งเสีย แล้วไปมีชีวิตเสรี..."
เสียงสั่นเครือหวานใสของมารีย์สะกดใจเป็ครั้งสุดท้าย ก่อนที่ร่างอวบสะพรั่งเปลือยเปล่าของนางจะสลายแปรสภาพกลายเป็กองดอกไม้แห้งกลิ่นหอมชื่นใจและไอน้ำละอองเย็นลอยฟุ้งหายไปเหลือไว้เพียงเศษเหล็กโซ่ตรวนที่ผุพังลงพริบตา
เช้าวันรุ่งขึ้น ฮันส์ทิ้งดาบปะาเหล็กกล้ากว้างเล่มโปรดของตนปักคาเศษหินหน้าห้องขัง เดินจูงมือบาทหลวงเบอร์นาร์ดผู้ปลดเครื่องคลุมสวมก้าวเดินพ้นประตูคุกใต้ดินมืดทึบออกไปสู่แสงอรุณสว่างไสวเป็ไทจากป้อมปราการแห่งความตาย...
ทว่าในมิติกาลเวลารอยต่อถัดไป แก่นแท้แห่งกาลเวลาเื่รักส่องสว่างส่งสัญญาณมิติถัดไปชัดเจน:
*"ประตูมิติที่ 27 สู่ห้วงลึกใต้ผืนน้ำสีคราม... กามรสอุ่นใต้มหาสมุทรเย็นเยือกของเงือกหนุ่มผู้หม่นหมองและาา..."*
1K
