ตอน โดนรุมจีบ
"คืนนี้ไปนอนกับข้านะ" มาทอสสั่งอลิซาเมื่อพาเธอกลับมาถึงวัง
เขาเดินไปทำงานที่ชั้นบนแล้วทิ้งให้อลิซายืนงงกับคำสั่ง
"ตายแล้ว หนูอลิซากลับมาแล้ว มา ๆ ๆ ป้าจะพาไปที่ห้องนอนใหม่" ป้าโมนาดีใจใหญ่ที่อลิซากลับมา
เธอไม่รู้ว่าจะหาแม่ครัวชั้นยอดจากไหนได้อีก แถมอลิซาก็ทำอาหารถูกปากเ้าหญิงน้อยเซเลเรียเป็ที่สุด
เ้าหญิงน้อยเอาแต่ใจเป็ที่สุด เธอโวยวายเมื่ออลิซากลับบ้านเพราะ้ากินอาหารฝีมืออลิซา
"หนะ หนูนอนห้องเดิมก็ได่ค่ะคุณป้า" อลิซาบอกแล้วเดินลากกระเป๋าเข้าห้อง
"ไม่ได้ ๆ ไม่ได้เลยหละ" ป้าโมนาเดินมาแย่งถือกระเป๋าให้อลิซา เธอเอาใจสาวน้อยผิดปกติ
อลิซาวิ่งตามป้าโมนาและร้องถาม "ทำไมล่ะคะ หนูนอนที่นี่มันหลับดีมากๆเลยนะ"
"ตอนนี้หนูได้เป็แม่ครัวเอกของวังแล้ว หนูจะได้ทำอาหารสามวันต่อสัปดาห์และเป็หัวหน้าคนครัวทั้งหมด" ป้าโมนาบอก
"แต่อยู่ใต้คำสั่งของป้านะ ป้ายังเป็หัวหน้าชาววังทุกคน" เธอกำชับ
"โอ้ว โหว" อลิซาใ
"หนูไม่เป็ได้ไหมคะ"
"ไม่ได้ เพราะว่าเ้าชายทุกคนโหวตกันแล้ว" ป้าตอบแล้วลากกระเป๋าเดินหนีขึ้นชั้นบน
"อ้าว แล้วคนเก่าล่ะคะ" อลิซาวิ่งตามป้า
"เ้าหญิงน้อยไล่กลับไปบ้านนอกแล้ว" ป้าบอก
แอ๊ด! ประตูห้องพักที่ชั้นสามถูกเปิดออก อลิซาตาค้างเมื่อเห็นห้องหับที่กว้างใหญ่ เตียงไม้กว้างมากแถมยังประดับด้วยสีทองอร่าม
มีโต๊ะเสื้อผ้าแกะสลักลายดอกไม้สูงท่วมหัว หน้าต่างบานใหญ่มองลงมาเห็นวิวสระน้ำและสวนดอกไม้
ข้างๆเตียงมีโต๊ะเครื่องแป้ง มีขวดแก้วใส่น้ำหอมและเครื่องประทินผิววางเรียงรายไว้รอ
"พักผ่อนให้สบายนะแม่ครัวเอก" ป้าโมนาบอกแล้วยิ้มแฉ่ง
เยส! ป้าหันหลังแล้วทำท่าชกลมดีใจ เธอไม่ต้องหาแม่ครัวเพิ่มแล้ว
อลิซายืนหมุนตัวมองไปรอบๆ "อั้ยหยา สุดยอดเลย"
ฟุ่บบบ! เธอทิ้งตัวลงนอนบนเตียงแล้วหลับไป
พอตื่นขึ้นมาอลิซาก็พบว่าเธอโดนกอดอยู่ เ้าหญิงน้อยแอบไขประตูห้องแล้ววิ่งขึ้นเตียงมานอนหนุนแขนของเธอ
อลิซาเอานิ้วจิ้มแก้มเรียกเ้าหญิงน้อย "เ้าหญิง ๆ เซเลเรีย"
"อือ เ้าหนีข้าไป" เซเลเรียครางตอบแต่ไม่ยอมลืมตา เธอเอามือน้อยๆเลื่อนขึ้นมาจับหน้าออกของอลิซาแล้วแกล้งหลับ
"ตื่นเถอะนะ ข้าจะทำอาหารอร่อยๆให้กิน" อลิซาบอก
คร่อกฟี้! เซเลเรียแกล้งกรนเสียงดัง เธอรู้สึกผูกพันธ์กับอลิซาอย่างมาก เธอแค่อยากจะนอนกอดแม่ครัวคนโปรดอยู่อย่างนี้
อลิซายกหัวของเ้าหญิงออกจากแขนของเธอ "ถ้าเ้าหญิงไม่ยอมตื่นข้าจะไปเข้าครัวแล้วนะ ข้าต้องทำงาน" อลิซาบ่น
"จูบก่อน" เ้าหญิงลืมตาแล้วทำปากจู๋
จุ๊บ! อลิซาชนปากกับเ้าหญิงหนึ่งทีแล้วลุกนั่ง
หมับ! เ้าหญิงจับมืออลิซาแล้วดึงไว้
"จูบนะไม่ใช่จุ๊บ" เธอบอก
อลิซาตาลุกวาวเมื่อก้มมองดวงตาสีเขียวของเ้าหญิง ราวกับโดนสะกดเธอก้มลงมาทาบปากสีชมพูของเ้าหญิง
จุ๊บ! ๆ ๆ เ้าหญิงน้อยดูดปากเม้มบดริมฝีปากของอลิซา เธอเสยผมเหน็บหูให้อลิซาด้วย
อื้อ! ๆ ๆ อลิซาร้องครางอยู่ในลำคอ เธอเสียวซ่านในอกอย่างน่าประหลาดใจ
ริมฝีปากสีชมพูเล็กของเ้าหญิงช่างนุ่มนิ่ม เ้าหญิงทำเอาอลิซาสับสนไปหมดแล้วว่าเธอชอบผู้หญิงหรือผู้ชาย
ฮี่! ๆ ๆ เ้าหญิงน้อยยันหน้าขาวๆของอลิซาขึ้นและยิ้มแฉ่ง
ตุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เธอวิ่งหนีออกจากห้องไปแบบกระโปรงปลิว ผมยาวๆสีทองของเธอโบกสยายเป็ประกาย
อลิซานั่งงง เธอไม่รู้ว่านี่คือการแสดงความรักของเ้าหญิงน้อย
อลิซาย่างเท้าลงมาที่ชั้นหนึ่ง เธอเดินเข้าห้องครัวที่กว้างใหญ่มีอุปกรณ์ครบครัน
ผู้ช่วยนับสิบยืนรออยู่แล้ว แต่ละคนก้มหัวคำนับอลิซาที่วัยเพียง19
"ไม่ต้องไหว้ข้า ๆ ตามสบายเลย ๆ" อลิซาบอกแล้ววิ่งวนรอบห้อง เธอหาวัตถุดิบมาปรุงอาหารอย่างตื่นเต้นอยากจะอวดฝีมือ
ผู้ช่วยคอยหยิบข้าวของตามที่อลิซาชี้นิ้ว เธอปรุงอาหารไปชิมไปจนน้ำลายหยดใส่หม้อ
ผู้ช่วยที่ยืนมองกลืนน้ำลายอึกๆเมื่อได้กลิ่นที่หอมหวลของซุปหม้อใหญ่
เมื่ออาหารทั้งหมดเสร็จผู้ช่วยก็ยกมาวางเรียงรายไว้บนโต๊ะในห้องโถง อลิซาเดินมายืนรอเ้าชายเ้าหญิงด้วย
มาทอสเดินมานั่งก่อน จากนั้นเซเลเรียก็มา พอโซรอสมาถึงเขาก็ยื่นดอกไม้ช่อใหญ่ให้อลิซา
"สำหรับคนสวยอย่างเ้า" เ้าชายมาดเนี๊ยบบอก เขาตัวขาวปากแดงและมาผมมันวับด้วยน้ำมัน เขาปัดผมหน้ามาทางซ้ายยาวแทบปิดดวงตาสีน้ำตาล
"เอ่อ ขอบคุณค่ะ" อลิซาบอก
ฮึ่มมม! มาทอสทำเสียงไม่พอใจ อลิซาใและหดมือกลับ เธอไม่กล้ารับช่อดอกไม้เมื่อเห็นมาทอสถลึงตาดวงโตใส่เธอ
โซรอสจับดอกไม้ยัดใส่มืออลิซา"รับไว้สิ"
เธอเอาดอกไม้ซ่อนไว้ที่หลังและยืนตรง
หิ! ๆ โซรอสหัวเราะชอบใจ เขาหันมองพี่ชายตัวเองและหันกลับมาเสยผมเหน็บหูให้อลิซา
แค่ก! ๆ ๆ มาทอสสำลักน้ำจนหน้าแดง
ปั่ง! เขาเอาแก้วน้ำวางกระแทกโต๊ะ
อุ๊ย! อลิซาใรีบถอยห่างจากโซรอสมายืนพิงผนัง
โซรอสเองก็ใ เขาหันกลับมาแล้วนั่งยิ้มอย่างกระหยิ่มใจ
บรรยากาศเงียบงันเมื่อทุกคนนั่งมองอาหารรสเลิศที่เรียงราย มันส่งกลิ่นหอมฉุยทรมานใจ ทว่าไม่มีใครตักกินได้เพราะยังไม่พร้อมหน้าพร้อมตา
สักพักดาวอสก็เข้ามานั่ง ทุกคนเริ่มกินอาหารและพูดคุยกันอย่างออกรส มาทอสคุยเื่ชาวบ้านที่เขาออกไปพบเจอให้เซเลเรียฟัง เธอดูตื่นเต้นและอ้อนขอออกไปเที่ยวด้วย
โซรอสคุยเื่เพลงที่เขาแต่งใหม่ให้ทุกคนฟังเซเลเรียก็ดูตื่นเต้น เธอขอให้โซรอสร้องสดให้ฟัง
ส่วนดาวอสคุยเื่ที่เขาชนะกีฬาเเล่นเรือใบที่ไปแข่งเมืองหลวง เ้าหญิงน้อยก็อ้อนขอให้ดาวอสสอนเล่นเรือใบอีก
หิ! ๆ ๆ อลิซาเหม่อมองเ้าหญิงที่สวยเหมือนตุ๊กตา เธออดหัวเราะในความน่ารักใสซื่อของเ้าหญิงไม่ได้
พออิ่มแล้วทุกคนก็แยกย้ายกันไปทำกิจธุระ มาทอสกระซิบหูอลิซาเมื่อเขาเดินผ่านเธอ "คืนนี้อย่าลืมไปนอนกับข้านะ"
"เดี๋ยว ๆ ข้า..." อลิซาเรียกแต่เขาเดินผ่านไปไม่หันกลับ
เซเลเรียออกไปฝึกวาดรูปกับอาจารย์บนชั้นดาดฟ้า มาทอสไปซ้อมฟันดาบกับองครักษ์ โซรอสไปขี่ม้าส่วนดาวอสไปไหนไม่รู้
"เฮ้ย เห็นข้าเป็ของเล่นรึยังไงกัน" อลิซาบ่นและเดินออกมาระบายอารมณ์
เธอเดินไปรอบๆสวนหย่อมเล็กๆริมสระน้ำแล้วเด็ดดอกไม้มารวบไว้ที่อก ดอกไม้นับร้อยๆก้านกองโตอยู่ในอ้อมแขนของเธอ
จู่ๆดาวอสก็วิ่งมาข้างหลังแล้วกอดรวบอลิซา
หมับ! อ๊าย! เธอใร้อง ดอกไม้ช่อใหญ่ตกเกลื่อนพื้น
ฟ่อด! ๆ เขาหอมแก้มอลิซาซ้ายทีขวาที อลิซาดิ้นหลุดออกมา
"หอมข้าทำไม" อลิซาบ่นและเอามือปัดแก้มแดงๆ
"ข้ามีของจะให้ คิดซะว่าแทนคำขอโทษที่ล่วงเกินเ้าวันก่อน" ดาวอสบอก
เขาถอดสร้อยสีทองออกมาจากคอแล้วสวมให้อลิซา เขาคิดว่าตัวเองทำผิดจนเธอลาออก
อลิซายืนทื่อด้วยความใ สร้อยทองอันนี้มันสวยวิบวับแวววาวถูกใจ
"ดอกไม้นี่ข้าขอนะ" ดาวอสบอก เขาก้มเก็บดอกไม้กอดไว้แล้วจูบหน้าผากอลิซา
จุ๊บ! ปากสีแดงของเขากระแทกหน้าผากของอลิซา ใบหน้าเรียวสวยของเธอสั่นสะท้าน เธอใอ้าปากค้าง
ตุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เ้าชายคนเล็กวิ่งหนีหายไปลับตา
อลิซายืนงงไม่หาย "อะไรกัน เ้าชายเ้าหญิงบ้านนี้"
เธอคิดในใจ
1K
