ขณะที่เสียงกรีดร้องน่าสิ้นหวังของเด็กน้อยดังระงม
พลั่ก!
เสียงอันแปลกประหลาดก็พลันดังขึ้น
ไม่ใช่เสียงเจาะทะลวงอันคมกริบและไม่ใช่เสียงอะไรบางอย่างแตกหักแต่เป็เสียงที่อยู่ระหว่างทั้งสองอย่าง
เสียงดังกล่าวดังขึ้นมาจากหัวของโจรผู้นั้น
เืสีแดงสดพลันกระจายไปทั่ว
“นะ...นี่มันอะไรกัน เมื่อกี้มันอะไร”
เหล่าโจรเริ่มสั่นกลัว
สิ่งนั้นซุ่มดูอยู่รอบ ๆก่อนจะพุ่งเข้าใส่โจรที่ล้มลง
“นํ้าแข็งหรือ...”
ปลายทั้งสองข้างของแท่งนํ้าแข็งหดแคบลงจนเกิดปลายแหลมแท่งนํ้าแข็งก้อนนั้นแทงทะลุกะโหลกศีรษะของโจรที่ตายไปแล้วจนแตกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
“อยู่ไหน จากที่ไหนน่ะ!ข้าถามว่าแกโผล่มาจากตรงไหน!”
พวกโจรหันซ้ายหันขวากันให้วุ่นเพื่อมองหาต้นตอของก้อนนํ้าแข็งนี้
“ทะ...ทางนี้ มาจากทางนี้!”
ในไม่ช้า โจรคนหนึ่งก็ค้นพบอะไรบางอย่างเขาชี้ไปทางเนินเขาพร้อมกับพูดว่า
“ทะ...ทหารประจำอาณาเขตอย่างนั้นหรือ”
อัศวินและเหล่าทหารพุ่งมาทางนี้ด้วยพลังงานอันดุเดือด
ในสายตาของพวกโจรเห็นเพียงเท่านั้นแต่แค่นี้ก็เพียงพอที่จะข่มขวัญพวกเขาได้แล้ว
“ทะ...ทำไมพวกมันถึงมาที่นี่!”
“บ๊าเอ๊ย! หนีเร็ว!”
ระยะทางยังอีกไกล ยังพอที่จะทิ้งระยะห่างได้
พวกโจรคิดอย่างนั้นและเชื่อมั่นเสียสนิทใจ
พลั่ก!
ในเวลานั้นเองก็มีโจรล้มลงไปอีกคน
ครั้งนี้ก็เป็แท่งนํ้าแข็งเหมือนกัน
พลั่ก!
แท่งนํ้าแข็งลอยมาอย่างต่อเนื่องทั้งยังยิงไม่พลาดเป้าแม้แต่ครั้งเดียว
พลั่ก!
กระทั่งในตอนท้ายพวกโจรก็ยังไม่ทันสังเกตเห็นว่าอันที่จริงแล้วแท่งนํ้าแข็งนั้นพุ่งมาจากยอดเขาต่างหากแม้แต่ชั่วขณะที่ตนกลิ้งตกลงมาตายก็ตาม
“ไม่เลวเลยนี่”
เอียนยืนอยู่บนยอดเขาอย่างโดดเด่นเขาพึมพำขณะมองแหวนแห่งม็อคเลียน
ขีดจำกัดมานาของเขาได้ก้าวข้ามระดับสองมายังระดับสามโดยไม่รู้ตัวการฝึกฝนก็ส่วนหนึ่ง แต่ส่วนใหญ่ก็มาจากพลังของแหวนแห่งม็อคเลียน
โชคดีที่ได้มันมาอย่างใสสะอาด
เขาเคยคิดว่าจะคว้าแหวนแห่งม็อคเลียนมาให้ได้ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีสกปรกเพียงใดคิดถึงขั้นว่าจะขโมยมาอย่างที่บอกกับเ้าเมือง
ถึงกระนั้นการได้มันมาอย่างใสสะอาดย่อมดีกว่า
ตราสัญลักษณ์ที่ประกาศว่าเขาเป็แขกผู้ทรงเกียรติตลอดกาล
ไม่มีอะไรยอดเยี่ยมไปกว่านี้อีกแล้ว
“ท่านจอมเวท”
เอียนมาถึงประตูหน้าหมู่บ้านรอยด์ได้อย่างสบาย ๆเอริคที่มาถึงก่อนเดินตรงเข้ามาหา
“ไม่มีใคราเ็ใช่ไหม”
“ต้องขอบคุณท่านจอมเวทพวกเราไม่มีจังหวะให้ได้าเ็ด้วยซํ้าขอรับ”
เอริคไม่ได้โกหก
เพราะว่าก้อนนํ้าแข็งที่พุ่งลงมาจากยอดเขานั้นมุ่งเป้าไปที่พวกโจรทั้งหมดด้วยความแม่นยำเป็อย่างยิ่ง
โล่งอกเหลือเกินที่ไม่ได้เป็ศัตรูกับคนคนนี้...
จอมเวทจักรวรรดิอื่นก็เป็แบบนี้หรือเปล่านะ
เอริคกังวลว่าาจะมาถึงในสักวันหนึ่งเห็นทีเขาคงต้องดูแลหมวกเหล็กและโล่คุณภาพดีไว้ให้ดี ๆ เสียแล้ว
“คงต้องเริ่มจากการจัดการศพก่อน”
เอียนผู้ไม่มีใครคาดเดาความคิดได้พลันเอ่ยขึ้น
“ข้าคิดว่าจะส่งคนไปที่ตระกูลแม็คฟาร์เดน ทหารที่ประจำการทั้งหมดอยู่ในสังกัดของตระกูลนั้นฉะนั้นพวกเราจะนำศพกลับไปที่นั่นก่อนขอรับ”
ตระกูลแม็คฟาร์เดนเป็ตระกูลบริวารในอาณาเขตม็อคเลียนซึ่งดูแลฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของอาณาเขตและหมู่บ้านรอยด์ก็อยู่ภายใต้การดูแลของตระกูลนั้น
“เราควรฝังหรือเผาศพที่เหลือของพวกโจรแล้วให้ทางหมู่บ้านจัดการศพของชาวบ้านเองน่าจะดีกว่าขอรับ”
คำตอบที่ฉับไวและน่าเอาเป็เยี่ยงอย่างมีไหวพริบรวดเร็วสมกับเป็อัศวิน
“จัดการตามนั้นได้เลย”
“ขอรับ เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน”
เอียนอนุมัติข้อเสนอของเอริค
สำหรับตอนนี้ เขาถือเป็ผู้บังคับบัญชาสูงสุด
หน่วยองครักษ์ทุกคนมองเอียนเป็อย่างนั้น
อายุไม่มีความสำคัญที่นี่
คงยังไม่ตายหรอกนะ
เอียนกวาดตาสำรวจชาวบ้านที่เหลือรอดบ้างก็สวดอ้อนวอนต่อพระเ้า บ้างก็เศร้าโศกกับการจากไปของครอบครัวและเพื่อนบ้าน
จะต้องมีนักเล่นแร่แปรธาตุปะปนอยู่ในหมู่พวกเขาอย่างแน่นอน
“เรดิโอ้! ฟื้นขึ้นมาก่อน! ทำใจดี ๆ ไว้นะ!”
“พ่อ! พ่อ!”
ท่ามกลางเสียงรํ่าไห้ของชาวบ้านเสียงที่ฟังดูร้อนใจดังแทรกขึ้นมา
เรดิโอ้ ชื่อของนักเล่นแร่แปรธาตุ
เอียนเดินเข้าไปหาพวกเขา
“หืม?”
นักเล่นแร่แปรธาตุเรดิโอ้นอนกองอยู่บนพื้น
เมื่อเอียนได้เห็นสีหน้าของอีกฝ่ายก็เป็อันต้องชะงักไป
อย่าบอกนะว่า
ผิวซีดเผือดไร้สีเื ผมกลายเป็สีขาวโพลนกระดูกคิ้วที่ยื่นออกมาอย่างเห็นได้ชัด ขมับที่ยุบลงไปรูปร่างผอมแห้งเหลือแต่กระดูก
อาการเสพติดมานาอย่างนั้นหรือ
โรคที่เรียกกันทั่วไปว่า ‘คำสาปพระเ้า’
โรคที่พบได้เฉพาะในร่างกายที่ผิดแผกไปจากปกติตามชื่อเรียกของมัน
อาการของนักเล่นแร่แปรธาตุนี้เห็นได้ชัดว่าเป็อาการจากพิษมานาทั้งยังเป็อาการที่เกิดขึ้นมานานแล้วด้วย
ใช่แน่นอน
ร่างกายบนโลกใบนี้ถูกแบ่งออกเป็สี่ประเภทหากตัดร่างกายที่มีสภาพปกติออกไป ก็จะเหลือสามประเภท
ร่างกายที่เกิดมาพร้อมกับมานาฮาร์ตและมานาเบรน
มานาฮาร์ตจะสะสมและหมุนเวียนมานาในร่างกายส่วนมานาเบรนก็จะส่งมานานั้นออกนอกร่างกายและเ้าของร่างกายประเภทนี้ก็จะได้เป็จอมเวทที่มีจำนวนเพียงหยิบมือ
ร่างกายที่เกิดมาพร้อมมานาฮาร์ตอย่างเดียว
คนประเภทนี้ใช้เวทมนตร์ไม่ได้เพราะไม่มีมานาเบรนในทางกลับกัน พวกเขาจะสามารถควบคุมมานาให้ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อได้ คนส่วนมากที่มีสภาพร่างกายนี้จะถูกฝึกให้เป็อัศวินราชวงศ์
ร่างกายที่มีแค่มานาเบรน
ต้นกำเนิดของมานาเบรนคือมานา อย่างไรก็ตามเราไม่สามารถสร้างมานานั้นได้ด้วยตนเอง ซึ่งหมายความว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรเลย
และก็จะกลายเป็ปัญหาแทน
สำหรับคนประเภทนี้มานาเป็อันตรายรุนแรงถึงชีวิต
ถ้าฉีดมานาเข้าไปในปริมาณที่มากเกินความเหมาะสมไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามตะกอนมานาที่ตกค้างอยู่ในร่างกายจะกระตุ้นมานาเบรนไปตลอดชีวิตโดยไม่หยุดพักแม้แต่วินาทีเดียว
แล้วร่างกายก็จะเริ่มเสพติดมานาตามชื่อของมัน
แน่นอนว่าการฉีดมานาไม่ใช่เื่ปกติ
คนที่สามารถฉีดมานาเข้าไปในร่างกายของคนอื่นได้มีเพียงจอมเวทเท่านั้น
บางทีก็มีพวกรสนิยมแปลก ๆ อยู่เหมือนกัน
เอียนก้มตัวลงไปใกล้เรดิโอ้ขืนปล่อยไว้แบบนี้มีแต่ตายเท่านั้น แม้รักษาไม่หายขาดแต่ก็ยังพอจ่ายยาชั่วคราวให้ได้
“เดี๋ยวก่อน”
เอียนวางมือลงบนหน้าผากของเรดิโอ้ต้องเริ่มจากการฉีดมานาเพื่อบรรเทาอาการก่อน
“เฮือกกกก...! เฮือก...! เฮือก...”
ลมหายใจของเขาค่อย ๆ สงบลงในทันใดผิวที่ขาวซีดเหมือนศพมีเืฝาดคืนมาเล็กน้อย
การฟื้นตัวเป็ไปอย่างรวดเร็วจนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
“พาไปรักษาตัวเถอะขอรับ”
“เอ๊ะ? อ้อ ขอรับ!ขะ...ขอบคุณขอรับ!”
ชายคนนั้นดูเหมือนจะเป็เพื่อนบ้านของเรดิโอ้เขาโค้งตัวขอบคุณแล้วประคองอีกฝ่ายไป
“พะ...พ่อของข้า...ตอนนี้ไม่เป็ไรแล้วใช่ไหมขอรับ”
เขาเป็เด็กที่ดูรุ่นราวคราวเดียวกับเอียน ไม่สิดูเหมือนจะเด็กกว่านิดหน่อยหรือเปล่า
“แค่ชั่วคราวเท่านั้น”
วิธีรักษาพิษจากมานาอย่างนั้นหรือเท่าที่เอียนรู้ มันไม่มี
มีเพียงบรรเทาอาการชั่วครู่เหมือนในตอนนี้
“สะ...แสดงว่าอีกสักพักก็จะเป็แบบนั้นอีก...”
“ก็คงใช่”
“...”
ใบหน้าของเด็กน้อยเปื้อนหยาดนํ้าตา
ไม่มีทางออกใดแล้วได้แต่ต้องประคองต่อไปด้วยการให้จอมเวทฉีดมานาเข้าสู่ร่างกายตลอดชีวิต
หรือไม่ก็ตาย มีแค่สองทางเลือกเท่านั้น
“จะต้องรีบจะต้องรีบหาดอกไม้ที่พ่อพูดถึงให้เจอ...”
เด็กหนุ่มพึมพำพลางกำมือทั้งสองแน่นเอียนเองก็ได้ยินคำพูดนั้นแว่วเข้าหู
ดอกไม้อย่างนั้นหรือ
2K
