“ข้าซือซิ่นหลินนะเ้าหละมีนามว่าอะไร”ซิ่นหลิงเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
“ข้าไม่มีเเซ่มีเพียงชื่อข้าหมิ่งหวั่ง”หมิ่งหวั่งเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเรียบไม่มีแม้แต่คำขอบคุณหรือความดีใจแสดงออกมาให้ซิ่นหลิงเห็นเลยช่างเ็าเสียจริงและที่ซิ่นหลิงช่วยสองพี่น้องตรงหน้าเป็เพราะดูจากเนื้อผ้าที่แม้จะเก่าซีดและฉีกขาดหลายแห่งแต่ก็พอจะมองออกว่าเป็ผ้าเนื้อดีที่คนมีฐานะสวมใส่สองคนนี่ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆเอาเถอะถึงจะเ็าเสียหน่อยแต่รูปงามใช้ได้เลี้ยงไว้เป็อาหารตาเสียหน่อยคงไม่เป็อะไรซิ่นหลิงคิดในใจพร้อมกับเผยรอยยิ้มให้กับิหวั่ง
“พี่ใหญ่เ้าของร้านมาไล่เราออกไปหรือขอรับ”ิเจ๋อเด็กน้อยวัยแปดขวบเอ่ยถ้าพี่ชายด้วยความกลัวหากเขาสองพี่น้องต้องออกจากที่แห่งนี้คงจะต้องตายเพราะความหนาวข้างนอกเป็แน่คิดเช่นนั้นเด็กน้อยจึงร้องไห้ออกมาด้วยความกลัว
"เด็กน้อยพี่สาวชื่อซิ่นหลิงพี่เป็เ้าของร้านแห่งนี้เองแต่พี่สาวไม่ได้มาไล่เ้าออกไปหรอกนะต่อไปเ้าจะกินอิ่มนอนหลับบนที่นอนอุ่นๆไม่ต้องทนหนาวอย่างนี้อีกเ้าดีใจหรือไม่"ซิ่นหลิงที่เห็นว่าเด็กชายตรงหน้าเข้าใจผิดจึงรีบอธิบายให้เด็กชายตรงหน้าฟังเมื่อเด็กชายตรงหน้าได้ฟังซิ่นหลิงเอ่ยจบจึงยิ้มออกมาอย่างดีใจแล้วเอ่ยขอบคุณพี่สาวตรงหน้าทันที
“ข้าิเจ๋อขอบคุณพี่สาวหลิงมากๆขอรับ”เมื่อเอ่ยจบิเจ๋อจึงคำนับซิ่นหลิงอย่างซึ้งใจเพราะั้แ่เค้ากับพี่ชายหนีตายมาที่แคว้นจ้าวแห่งนี้ก็ไม่เคยได้รับการช่วยเหลืออย่างจริงใจอีกเลยแม้กระทั้งกับญาติทางฝั่งมารดาของพวกตนก็คิดจะหลอกเอาพวกเขาไปขายเป็ทาสยังดีที่เขาและพี่ชายได้ยินเข้าจึงหนีออกมาได้ทันเมื่อคิดถึงพี่สาวของแม่ตนิเจ๋อจึงมองซิ่นหลิงอย่างเทิดทูนมากยิ่งขึ้นพี่สาวตรงหน้าช่างเป็คนดีจริงๆิเจ๋อได้แต่เอ่ยชมซิ่นหลิงอยู่ในใจ
“คุณหนูเ้าคะบ่าวตามช่างไม้มาให้แล้วเ้าค่ะ”เสียงของเพ่ยเพ่ยที่ดังมาก่อนตัวทำให้ซิ่นหลิงหันไปมองในทิศของต้นเสียงทำให้นางพบกับเพ่ยเพ่ยที่มาพร้อมกับช่างไม้สองถึงสามคน
"คุณหนูซือข้าน้อยช่างไม้ชีขอรับไม่ทราบว่าคุณหนูจะให้ข้าน้อยซ่อมแซมที่ใดหรือขอรับ" ช่างไม้ชีเอ่ยถามถึงงานของตนทันที
"ท่านน้าชีข้าขอกระดาษกับพู่กันได้หรือไม่เ้าค่ะพอดีงานที่ให้ทำมีรายละเอียดมากเสียหน่อยข้าจะวาดแบบให้เลยจะดีกว่าเ้าคะ"ซิ่นหลิงเอ่ยขอกระดาษกับพู่กันจากช่างไม้ชีด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน
“มีขอรับ นี้ขอรับ”ช่างชีล้วงกระดาษออกมาจากสาบเสือแล้วส่งให้ซิ่นหลิงด้วยความนอบน้อม
"นี้เ้าค่ะ ตรงนี้คือรางที่ข้าอยากให้ท่านน้าชีช่วยทำข้า้าให้รางตรงนี้สามารถปลูกดอกไม้ได้และตรงระหว่างเสาทุกเสาข้า้าให้ท่านน้าสร้างรางผ้าม่านเพื่อให้สามารถเลื่อนเปิดปิดได้ตาม้าท่านพอจะทำได้หรือไม่เ้าคะ"เมื่ออธิบายเสร็จซิ่นหลิงจึงถามความเข้าใจต่างๆ ของช่างชีว่าตรงกับความ้าของนางหรือไม่ซึ่งผลก็ออกมาเป็ที่พึงพอใจเพราะช่างชีเข้าใจทุกอย่างได้อย่างง่ายดายทำให้ซิ่นหลิงยิ้มออกมาอย่างพอใจ