แก้วตาดวงใจมาเฟีย
ตอนที่7
ว่าที่สะใภ้
ลูกแก้วเดินเข้ามาในห้องครัวเธอเห็นลูกเกดพี่สาวของเธอกำลังเดินสาละวนไปมาอยู่ที่หน้าเตาก่อนที่เธอจะค่อยๆย่องเดินไปหาลูกเกด
"จ๊ะเอ๋"
"ว๊ายคุณพระ!ลูกแก้วทำไมแกล้งพี่แบบนี้ล่ะไม่เห็นหรือไงว่าพี่อยู่หน้าเตา"ลูกเกดสะดุ้งตัวขึ้นด้วยความใจนเกือบจะโยนกระบวยที่อยู่ในมือทิ้งทันทีเมื่ออยู่ๆน้องสาวก็เดินเข้ามาจ๊ะเอ๋เธอก่อนที่ลูกเกดจะหันไปดุลูกแก้วน้องสาวขี้แกล้งด้วยน้ำเสียงที่ไม่จริงจังนัก
"ลูกแก้วขอโทษค่ะ"ลูกแก้วบอกกับลูกเกดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนพร้อมกับยิ้มให้พี่สาวจนตาหยี่
"เรานี่นะ"ลูกเกดพยักหน้ารับเธอไม่ได้โกรธน้องสาวก็แค่ใเท่านั้นเอง
"แล้วเข้ามาในครัวจะเอาอะไรแม่ก็ถือขนมออกไปให้เราแล้วไม่ใช่เหรอ?"ลูกเกดเอ่ยถามน้องสาวพร้อมกับใช้กระบวยค้นน้ำแกงที่อยู่ในหม้อตรงหน้าไปมา
"ลูกเเก้วมาช่วยพี่ลูกเกดค่ะ"ลูกแก้วส่งยิ้มหวานให้พี่สาว
"วันนี้มาแปลกนะ?"ลูกเกดถามแต่ยังคงให้ความสนใจอยู่ที่น้ำแกงในหม้อตรงหน้า
"ไม่เห็นจะเเปลกเลยลูกแก้วก็แค่อยากช่วย"
"ถ้างั้นก็ช่วยพี่หันผักกับแกะกุ้งให้พี่หน่อยสิ "ลูกเกดหันไปบอกกับน้องสาว
"ได้เลยค่ะ"ลูกแก้วพยักหน้ารับเป็อันเข้าใจก่อนจะเดินไปที่โต๊ะที่วางวัตถุดิบเธอกวาดสายตามองวัตถุดิบมากมายที่อยู่บนโต๊ะทำไมมันเยอะขนาดนี้ล่ะเนี้ย
"ทำไมวันนี้ทำกับข้าวเยอะจังเลยพี่ลูกเกดจะทำเมนูอะไรบ้างเหรอ?"ลูกแก้วหันไปถามพี่สาวตัวเองด้วยความสงสัย
"วันนี้พี่จะทำแกงเผ็ดเนื้อใส่มะเขือ แกงกะทิหัวปลี กุ้งทอดเกลือ ทอดมันและก็น้ำพริกปลาทูผักสด"ลูกเกดตอบก่อนจะหยิบเนื้อวัวที่หันไว้ลงในหม้อน้ำแกง
"มีแต่ของน่ากินทั้งนั้นเลยแต่ทำไมทำเยอะจังบ้านเรามีกันแค่ห้าคนเองนะพี่ลูกเกด?"ลูกแก้วถามขึ้นด้วยความสงสัย
ลูกเกดพี่สาวของเธอเป็คนที่ทำอาหารได้อร่อยมากเอาเป็ว่าอาหารไทยขนมไทยทุกชนิดพี่สาวเธอทำเป็หมดไม่ใช่แค่อาหารไทยอย่างเดียวนะที่ทำเป็อาหารฝรั่งขนมเค้กฝรั่งพี่สาวของเธอก็เอาอยู่เพราะยายมณี ยายของพวกเธอสอนมาเองกับมือเพราะสมัยที่ยายของพวกเธอสาวๆยายของเธอเคยเปิดร้านอาหารไทยอาหารฝรั่งอยู่ที่อยุธยาแต่ก็ปิดไปแล้วเพราะว่าแม่แต่งงานกับพ่อแล้วก็ย้ายมาอยู่ที่กรุงเทพยายก็เลยไม่มีคนช่วยหลังจากร่ำเรียนวิชาทำอาหารมาจากยายมณีเสร็จลูกเกดพี่สาวของเธอก็ขอพ่อกับแม่เปิดร้านขายอาหารและขนมเป็ของตัวเองแถมยังรับสอนทำอาหารไทยและขนมไทยให้คนที่สนใจอยากจะเรียนทำอาหารและขนมไทยอีกด้วยส่วนตัวลูกแก้วเองก็ได้รับการสอนมาจากผู้เป็ยายเหมือนกันแต่เธอเป็พวกที่ไม่ได้ถนัดเข้าครัวสักเท่าไรแต่ใช่ว่าจะทำไม่เป็นะเธอเองก็ทำเป็หมดแต่ติดที่ว่าเธอชอบเป็ฝ่ายรอทานซะมากกว่า
"วันนี้พี่ธานจะมาทานข้าวกับเราด้วยน่ะพี่ก็เลยทำอาหารเยอะหน่อย"ลูกเกดบอกและยิ้มออกมาเล็กน้อย
"เหรอคะ?"ลูกแก้วถึงกับเบะปากเมื่อได้ยินชื่อของธานหรือพิธานแฟนหนุ่มของลูกเกดที่เธอและพี่ชายคนโตของบ้านอย่างกันต์หรือกันต์ธรไม่ชอบกันเอาเสียมากๆเพราะพิธานมีนิสัยที่เ้าชู้ดูไม่ค่อยจริงจังเท่าไรเธอกับพี่ชายก็พยายามบอกลูกเกดหลายรอบแล้วว่าพิธานมีนิสัยอย่างไงแต่พี่สาวของเธอก็ปิดหูปิดตาไม่ยอมฟังอะไรทั้งนั้นแบบนี้สินะที่เรียกว่าความรักทำให้คนตาบอด
"ลูกแก้วพี่รู้นะว่าคิดอะไรเลิกคิดแล้วมาช่วยพี่ได้แล้วเดี๋ยวพี่กันต์กับพี่ธานก็จะมากันแล้ว"
"ค่าาาา"ลูกแก้วลากเสียงยาวก่อนจะหยิบผักมาหันตามที่พี่สาวเธอสั่งทันที
บ้านอัครวาณิชสมุทร
Porsche panamera 4 e-hybrid สีขาวคันหรูถูกจอดสนิทอยู่ที่หน้าบ้านปกป้องลูกน้องคนสนิทรีบเปิดประตูรถฝั่งคนขับแล้วอ้อมมาเปิดประตูรถฝั่งด้านหลังให้กับผู้เป็เ้านาย เ้าสมุทรก้าวเท้าเดินตรงเข้าบ้านทันทีโดยมีปกป้องเดินตามอยู่ด้านหลัง
"สวัสดีครับคุณเ้าสมุทร"กำพลลูกน้องคนสนิทของเมฆาเอ่ยทักทายลูกชายของเ้านายก่อนจะค้อมศีรษะให้เล็กน้อย
"พ่ออยู่ไหน?"เ้าสมุทรถามกับกำพลลูกน้องคนสนิทของพ่อเขา
"ในห้องทำงานครับคุณเ้าสมุทร"กำพลบอกพร้อมกับผายมือให้กับเ้าสมุทร
"..."เ้าสมุทรพยักหน้าก่อนจะหันไปบอกปกป้อง
"ไม่ต้องตามเข้าไป"
"ครับนาย"ปกป้องพยักหน้ารับก่อนที่เ้าสมุทรจะเดินตรงไปยังห้องทำงานของพ่อตัวเอง
แกร๊ก!
เสียงประตูลูกบิดของห้องทำงานเมฆาผู้เป็เ้าของบ้านถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับร่างสูงของเ้าสมุทรลูกชายเพียงคนเดียวของเ้าบ้าน เมฆาละสายตาจากเอกสารตรงหน้าและเงยหน้าขึ้นมามองเ้าสมุทรลูกชายที่เดินเข้ามาในห้องทำงานพร้อมหย่อนสะโพกนั่งลงที่โซฟายาวตัวหรู
"ไม่มีแล้วมารยาท พ่อกับแม่ก็ว่าสอนแกไปนะเื่การเคาะประตูก่อนเข้าห้องอื่น"เมฆาเอ่ยบ่นลูกชายที่นั่งอยู่บนโซฟา
"พ่อมีอะไรหรือเปล่าถึงเรียกผมมา"เ้าสมุทรเอ่ยถามขึ้นทันทีเมื่อเมฆาผู้เป็พ่อพูดจบ
"พ่อได้ข่าวว่ามีคนไปขอค้นท่าเรือของสิบทิศที่พวกแกใช้เก็บสินค้ากัน"เมฆาพูดพร้อมลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานและเดินมาหย่อนสะโพกนั่งลงที่โซฟาตรงข้ามกับเ้าสมุทร
"...ครับผู้กองอภิชัยเป็คนขอเข้าค้น"เ้าสมุทรพยักหน้าก่อนจะตอบผู้เป็พ่อ
"ผู้กองอภิชัยตำรวจที่ทำงานรับใช้เ้าสัวอุดม?"อดีตมาเฟียอย่างเมฆาเลิกคิ้วเป็เชิงถาม
"..."เ้าสมุทรพยักหน้ารับ
"กัดไม่ปล่อยจริงๆไอ้เ้าสัวอุดมสงสัยของโกรธที่แกไปประมูลซื้อที่ดินตัดหน้ามัน"เมฆาบอกด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่ง
เมฆาเองพอจะรู้เื่อยู่บ้างว่าลูกชายของตัวเองไปประมูลซื้อที่ดินตัดหน้าเ้าสัวอุดมนักการเมืองชื่อดังมาทำคาสิโนและเท่าที่พอจะรู้ว่าอีกฝั่งของเ้าสัวอุดมก็โกรธมากเช่นกันเพราะรู้ว่าที่ดินตรงนั้นสามารถทำเงินได้มหาศาลเลยทีเดียวไม่แปลกที่ใครๆก็อยากได้
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงของเคาะประตูห้องทำงานของเมฆาดังขึ้นและประตูห้องที่ถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับทอรุ้งภรรยาสุดรักที่เดินยิ้มเข้ามาพร้อมกับเด็กรับใช้ที่ถือถาดน้ำและขนมมาเสิร์ฟเด็กรับใช้วางของทุกอย่างเสร็จก็รีบพาตัวเองเดินออกจากห้องไปทันที
ทอรุ้งพอเห็นหน้าลูกชายก็ตรงปรี่เข้าไปนั่งใกล้ๆพร้อมกับจับหน้าของลูกชายมาหอมแก้มซ้ายหอมแก้มขวาด้วยความคิดถึงส่วนเ้าสมุทรก็ปล่อยให้ผู้เป็แม่ได้แต่หอมไป
"คุณๆใจเย็นๆลูกชายคุณอายุสามสิบแล้วนะยังจะมาจับหอมแก้มอยู่ได้"เมฆาเอ่ยบอกกับภรรยาอย่างเอ็นดูลูกโตจนจะมีเมียได้อยู่แล้วยังหอมแก้มเป็เด็กๆอยู่เลย
"ก็รุ้งคิดถึงลูกนี่คะ"ทอรุ้งหันไปตอบสามีก่อนจะหันหน้าไปถามลูกชายหัวแก้วหัวแหวน
"แล้วลูกล่ะเ้าสมุทรคิดถึงแม่ไหม"?
"ครับ"เ้าสมุทรตอบด้วยน้ำเสียงที่นิ่งเรียบ
"ตอบได้หน้าชื่นใจมากลูกชายฉัน"ทอรุ้งพูดพร้อมกับทำหน้ามุ่ยใส่ลูกชายก่อนจะเอ่ยถามถึงอีกคน
"แล้วทำไมไม่พาน้องมาทานข้าวด้วยแม่คิดถึงน้องไม่ได้เจอน้องเลย่นี้"
"วันนี้น้องกลับบ้านครับและก็พึ่งเปิดเทอมคงจะยุ่งๆอยู่เอาไว้วันหลังผมจะพาน้องมาทานข้าวกับแม่นะครับ"เ้าสมุทรเอ่ยบอกผู้เป็แม่ น้องที่ว่าก็ไม่ใช่ใครที่ไหนก็คือลูกแก้วเองเนี้ยแหละ ลูกแก้วเธอเป็หลานรักของพ่อกับแม่เขาพ่อกับแม่เขารักและเอ็นดูลูกแก้วมากที่สุดในบรรดาลูกๆของลุงกรณ์กับป้ากนกรักชนิดที่ว่าลูกแก้วเธออยากได้อะไรหรือแค่มองของชิ้นไหนทุกอย่างก็ล้วนมากองอยู่ตรงหน้าในทันทีโดยที่ไม่ได้เอ่ยปากขอด้วยฝีมือพ่อกับแม่ของเขาเอง
"โอเคตกลง...อ๋อแม่อยากจะถามลูกหน่อยวันก่อนแม่เห็นข่าวสังคมลูกกับแม่นางแบบสาวอะไรนั่นแม่ไม่โอเคเลยและแม่ก็ไม่ชอบใจเอามากๆด้วย"ทอรุ้งเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่จริงจังเธอไม่ชอบแม่นางแบบสาวที่มีข่าวกับลูกชายเธอสักเท่าไร
"ไม่มีอะไรครับเราเจอกันและทักทายกันตามปกติของคนที่รู้จัก"เ้าสมุทรเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งมันไม่มีอะไรเลยก็แค่คนรู้จักมาทักทาย
"ถ้างั้นก็แล้วไปลูกก็รู้นะว่าคนที่จะมาเป็สะใภ้ของแม่ได้มีแค่คนเดียวเท่านั้นก็คือหนูลูกแก้วถ้าเป็คนอื่นแม่ไม่รับ"ทอรุ้งเอ่ยบอกเพราะเธอรักและเอ็นดูลูกแก้วลูกสาวของเพื่อนสนิทตัวเองมากจนอยากได้มาเป็ลูกสะใภ้
"ครับผมทราบรอให้น้องเรียนจบก่อนแล้วเราค่อยคุยเื่นี้กันอีกทีดีกว่านะครับ"เ้าสมุทรพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ
"โอเคตามนั้น"ทอรุ้งพยักหน้าและยิ้มออกมาอย่างดีใจ
"ผมหิวข้าวแล้วเราไปกินกันดีกว่าลูกก็คงหิวเหมือนกันแล้วใช่ไหมเ้าสมุทร"เมฆาหันไปถามลูกชาย
"ครับ"เ้าสมุทรพยักหน้าตอบ
"ถ้างั้นเดี๋ยวแม่ไปบอกให้เด็กๆจัดโต๊ะก่อนแล้วกันและลูกค่อยตามแม่ออกไปนะ"ทอรุ้งพูดเสร็จก็ลุกขึ้นและเดินออกไปจากห้องทำงานของสามีทันทีเพื่อไปเตรียมอาหารให้กับลูกชายที่นานๆจะกลับบ้านมาสักทีส่วนเมฆากับเ้าสมุทรก็ได้แต่มองหน้ากันก่อนจะลุกเดินตามหลังผู้เป็แม่และภรรยาไป
หลังจากที่เ้าสมุทรรับประทานอาหารกับครอบครัวเสร็จก็เดินตรงมาที่รถที่มีปกป้องยืนรออยู่
"นายครับคนของเรารายงานว่าเมื่อ่เย็นคุณลูกแก้วเกิดอุบัติเหตุรถมาชนท้ายรถของคุณลูกแก้วครับแต่เธอไม่เป็อะไรเธอปลอดภัยดีครับ"ปกป้องรายงานให้กับเ้าสมุทรฟังทันทีที่เดินมาถึงรถ เ้าสมุทรสั่งคนให้ค่อยตามดูลูกแก้วตลอดเวลาแบบห่างๆไม่ให้เธอรู้ตัว
"แล้วมึงมาบอกกูตอนนี้"เ้าสมุทรตวัดสายตาที่ดุดันไปมองปกป้องเื่ใหญ่แบบนี้พึ่งมาบอก
"ขอโทษครับนายแต่คุณลูกแก้วเธอปลอดภัยครับเธอไม่ได้เป็อะไรเลยครับ"ปกป้องเอ่ยบอกพร้อมกับก้มหน้าลงเมื่อเห็นสายตาของเ้าสมุทรที่มองมา
"ไปโกดัง"เ้าสมุทรสั่งเสียงเข้ม
"ครับนาย"ปกป้องรีบเปิดประตูรถให้เ้านายเสร็จก่อนรีบวิ่งไปประจำที่คนขับแล้วขับรถออกจากบ้านทันที