ชิงรักชิงร้าย(จบแล้วมีEbook)

    บทที่ 15 มอมเหล้า (2)

    คุณใหญ่แข็งใจอุ้มเนยเข้าไปถึงบนเตียงนอนชายชุดยูกาตะเลิกขึ้นจนมองเห็นกางเกงขาสั้นที่เธอสวมอยู่เขาดึงผ้าห่มมาคลุมให้เธอถึงหน้าอก แล้วทิ้งตัวนอนลงข้างๆ ดึงผ้าห่มออกมาคลุมตัว

                อากาศเย็นจนไม่ต้องเปิดเครื่องปรับอากาศเนยรู้สึกหนาวเธอดึงผ้าห่มมารองใต้ร่างด้านขวาพอหันไปจะดึงด้านซ้ายก็ดึงไม่ขยับ เธอลืมตาไม่ขึ้นได้แต่พยายามออกแรงให้มากขึ้น

                คุณใหญ่สลึมสลือจนลืมตาไม่ขึ้นเขารู้สึกถึงแรงดึงผ้าห่มจากด้านข้าง ความหนาวทำให้เขายื้อผ้าห่มเอาไว้เมื่อแรงดึงจากด้านข้างมากขึ้น เขาก็เพิ่มแรงต้านและดึงสู้เช่นกัน

                “อือ...”เสียงครางของคนที่นอนข้างๆ ขณะออกแรงดึงผ้าห่มแรงขึ้น

                “เอ๊ะ!” คุณใหญ่ออกแรงดึงสู้เช่นกัน

                ร่างของเนยกลิ้งหนึ่งตลบในขณะที่คุณใหญ่หันหน้าเข้ามาในเตียง เธอจึงม้วนตัวไปอยู่ในอ้อมอกของเขาพอดีไออุ่นจากร่างกายคุณใหญ่ ทำให้เนยซุกตัวเข้าไปเพราะรู้สึกสบาย เขาเองก็กอดเธอแล้วรู้สึกอบอุ่นขึ้น

     

                “น้องแยมหวายม่าย” น้ำค้างเขย่าตัวแยมแรงๆ หลายครั้ง แต่ฝ่ายนั้นยังฟุบหน้านิ่งอยู่กับโต๊ะเธอจึงหันไปมองคนอื่นรอบโต๊ะ สภาพของทุกคนคอพับคออ่อนคุณสามกับคุณสี่กอดคอเอาหัวซบกัน คุณอินพิงพนักเงยหน้าขึ้นฟ้าเจนนิสกับแอมมี่ฟุบเป็๞คู่แรกและก็ยังไม่ฟื้น

                น้ำค้างหันไปขอความช่วยเหลือจากบริกรระหว่างที่ยังสื่อสารกันไม่เข้าใจผู้จัดการโรงแรมก็เดินเข้ามาพอดี เธอจึงใช้ภาษาอังกฤษขอความช่วยเหลือให้ช่วยส่งคนเมาทั้งหมดขึ้นห้องพัก

                “พวกเราสองคนยังไหว”คุณสามกับคุณสี่ประคองกันเดินนำหน้าขึ้นลิฟต์ไป น้ำค้างเดินตามหลังอย่างทุลักทุเล พอถึงหน้าห้องคุณสามก็ส่งคุณสี่ถึงเตียงนอนส่วนตัวเองก็เกาะผนังออกมาข้างนอกเขาจำได้ว่าตัวเองพักอยู่ห้องสุดท้ายของชั้นริมหน้าต่าง

                “อยู่ไหนนะ?” น้ำค้างเอามือข้างหนึ่งยันประตูอีกข้างล้วงเข้าไปในชุดยูกาตะ เธอเก็บการ์ดห้องพักไว้ในกระเป๋ากางเกงขาสั้นพอรูดซิปลงล้วงการ์ดออกมาแปะให้ประตูเปิดได้ เธอกลับสะเพร่าทำให้การ์ดร่วงลงพื้นน้ำค้างค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่ง สายตาเธอพร่า จึงใช้มือคว้านหาการ์ดตามพื้น

                คุณสามที่ออกมาจากห้องคุณสี่มัวแต่กลิ้งตัวไปมาจนหลงทิศ เขาคลำไปเจอประตูที่เปิดอยู่ก็เดินโซซัดโซเซเข้าไปไถลตัวขึ้นเตียงแล้วดึงเอาผ้าห่มมาคลุมตัวเอง น้ำค้างที่เจอการ์ดแล้ว เอาเท้าเตะประตูให้งับเข้าโผเข้าไปหาเตียง สอดตัวเข้าไปในผ้าห่มซุกเข้าหาด้านที่อุ่นที่สุด

               

                เนยฝันว่าตัวเองกำลังตามหาห้องน้ำเพราะรู้สึกปวดปัสสาวะอย่างแรง ระหว่างที่เดินตามหาห้องน้ำอยู่นั้นเธอรู้สึกขึ้นมา ‘เกือบไปแล้วนี่ถ้าไม่ตื่น สงสัยจะฉี่ใส่ที่นอน แต่เอ๊ะ!ทำไมผ้าห่มถึงรัดแน่นนัก’ เธอลืมตาขึ้นแสงสลัวที่ส่องผ่านผ้าม่านเข้ามา ทำให้รู้ว่าตัวเองถูกกอดอยู่

                “เฮ้ย!” เธอผวาปลายจมูกกับปากชนกับปลายคางของเขาพอดี คุณใหญ่พลิกตัวนอนหงาย คลายแขนออกจากตัวเธอ “โชคดีที่ยังไม่ตื่น”เธอรำพึงใกล้หูเขา แล้วหันไปคว้านหาโทรศัพท์มือถือที่โต๊ะริมหัวเตียงเลื่อนหาปุ่มฟังก์ชันไฟฉายเปิดคลำทางไปห้องน้ำ

                คุณใหญ่ผงกศีรษะขึ้นมองตามร่างที่เข้าห้องน้ำไปไอผ่าวข้างตัวยังอบอวลอยู่ เขาเผลอยกมือขึ้นลูบคางตรงที่เธอจูบ ‘อุ่นดีเหมือนกันนะ’ เขาเปิดโคมหัวเตียง สักพักก็เริ่มรู้สึกปวดปัสสาวะแต่ต้องแสร้งนอนหลับตารอเธอออกจากห้องน้ำ

                 ‘อาบน้ำหน่อยท่าจะดี’ถ้าดื่มแอลกอฮอล์แล้วตื่นมาตอนเช้าเธอจะรู้สึกเหนียวเนื้อเหนียวตัวทุกครั้ง

                สบู่กลิ่นกุหลาบอ่อนๆโชยขึ้นมาเตะจมูก คุณใหญ่เผลอสูดหายใจเข้าไปเต็มปอดเมื่อแอบเหลือบตามองร่างหญิงสาวที่นอนหันหลังอยู่ใกล้ๆฮอร์โมนผู้ชายพลุ่งพล่านขึ้นมา การร่วมเตียงที่ผ่านมาหลายวัน ล้วนต่างคนต่างนอนแต่คืนนี้ฤทธิ์แอลกอฮอล์ผนวกกับการได้กอดเธอไว้ค่อนคืน ทำให้สติของเขาเริ่มสั่นไหว

                ‘อย่าเผลอใจกับยายแสบยังสืบไม่แน่ชัด ครอบครัวนี้ไว้ใจไม่ได้’

                เขาลุกขึ้นไปเขาห้องน้ำเนยหันกลับมามอง เธอรู้สึกสดชื่นจนนอนไม่หลับ หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูหกโมงกว่าแล้ว เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จตอนเขาออกจากห้องน้ำพอดี

                “จะไปไหนแต่เช้า?”

                “อาบน้ำแล้วสดชื่นจนนอนต่อไม่ได้ล่ะค่ะ จะออกไปเดินเล่น” เธอคว้าเป้ใบเล็กมาสะพายทิ้งให้คุณใหญ่ยืนมองตาม เขาผลุบเข้าไปอาบน้ำ เพราะนึกอยากจะตามไปดูว่าเธอจะทำอะไรบ้าง

                เนยเดินวนเวียนถ่ายรูปทิวทัศน์รอบๆเรียวกัง ด้านหน้าเป็๲วิว๺ูเ๳าไฟฟูจิในม่านเมฆบางๆอากาศในตอนเช้าแม้จะหนาวเล็กน้อยแต่กลับสดชื่นจนเธอต้องยืดแขนขึ้นสูดลมหายใจเข้าไปเต็มปอด

                “เนยตื่นแต่เช้าจัง”

                เธอหันหลังกลับไปคุณสามแต่งตัวหล่อเฟี้ยวเดินลงจากระเบียงหน้าเรียวกังลงมา “ถ่ายรูปไหมคะคุณสามเดี๋ยวเนยถ่ายให้ กล้องรุ่นล่าสุดเลยนะคะ ระดับโปรเขาใช้กัน”

                “โม้ใหญ่เลยเพิ่งซื้อล่ะสิ ดูเห่อเชียว” คุณสามยิ้ม

                เนยตาโตแสงแดดยามเช้าสาดใบหน้าหล่อร้ายของคุณสาม “คุณสามอย่าไปยิ้มแบบนี้ให้สาวๆ นะคะพลังทำลายล้างสูงจริงๆ”

                ชายหนุ่มสุดเท่ได้ยินก็ยิ้มกว้าง“ขนาดนั้นเลยเหรอ?”

                เนยพยักหน้ารับสองสามที“ทั้งหล่อ ทั้งเท่ เหลือร้ายเลยค่ะ”

                คุณใหญ่ยืนอยู่บนระเบียงมองดูน้องชายกับภรรยาในนามคุยกันอย่างสนุกสนาน ‘หรือว่า จะพยายามตีสนิทเ๯้าสามต่อสงสัยต้องเตือนซะแล้ว’

                คุณสามล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนส์“เรามาเซลฟี่กันหน่อยไหม?”

                “ดีค่ะเนยจะได้ถ่ายรูปไปโชว์ในออนไลน์ ถ่ายกับคุณสามน่าจะได้ยอดไลค์มหาศาล”เธอยิ้มจนตาหยี คุณสามตะลึงมองความน่ารักของผู้หญิงตรงหน้า ‘น่ารักขนาดนี้เสียดายแทนพี่สองจัง แล้วพี่ใหญ่ก็ไม่รู้จะมองเห็นไหม?’

                “มา”คุณสามยืดโทรศัพท์มือถือออกไปแทบสุดแขน เนยขยับเข้าไปใกล้

                พลั่ก!

                “โอ๊ย!” คุณสามร้องเสียงหลง

                “มาอยู่ที่นี่เอง”มือของคุณใหญ่ค้างอยู่ที่บ่าคุณสาม“พอดีเลยถ่ายรูปฮันนีมูนให้เราสองคนหน่อยสิเ๯้าสาม”คุณใหญ่ยื่นโทรศัพท์มือถือของเขาให้คุณสาม

                สายตาของพี่ชายทำให้คุณสามไม่กล้าเอะอะเขาเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกง แล้วรับของพี่ชายมาไว้

                “มานี่สิที่รัก”น้ำเสียงกระด้างของเขาทำให้เนยหวาดๆ เธอขยับเข้าไปใกล้เขาเล็กน้อยคุณใหญ่โอบไหล่เธอ “สามถ่ายเยอะๆ หน่อยนะ จะเอาไปอวดที่บ้านส่งกล้องถ่ายรูปเธอให้ใหญ่ด้วยสิ จะได้เอารูปไปล้างจะได้เอาไปติดบ้านโชว์แขก”

                คุณใหญ่ให้เขาถ่ายทั้งท่าโอบท่ากอด ไปจนถึงท่าอุ้มทั้งแนวนอน และอุ้มแนวตั้งคุณสามอดยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นสกิลการยิ้มฉับพลันเมื่อเจอกล้องและบูดเบี้ยวเมื่อหยุดถ่ายของเนย ในขณะที่พี่ชายของเขาดูเหมือนจะมีความสุขที่ได้แกล้งภรรยาตัวน้อยเมื่อใดที่เนยเบือนหน้าหนี คุณใหญ่จะแอบยิ้มที่มุมปาก

                “เมื่อยมือแล้วพี่ใหญ่พอได้แล้วมั้งครับนี่ก็ห้าสิบหกสิบรูปแล้ว”

                “นั่นสิคะหิวข้าวแล้วด้วย” เนยบ่นกระปอดกระแปด คุณใหญ่หันมามองหน้างอง้ำของภรรยา

                “พอได้ไปกินข้าวกันเถอะ” เขาหันหลังกลับ หทัยกับเปรมกำลังยืนมองพวกเขาจากห้องอาหารจึงรีบคว้ามือภรรยา “ไปกันที่รัก”

                คุณสามเดินตามหลังมาติดๆ“หทัยกับเปรมเมื่อคืนหายไปไหน ปล่อยให้ทุกคนเมากันปลิ้น”

                เปรมทำหน้าปูเลี่ยน“ก็คุณใหญ่ให้พักผ่อนตามสบายนี่ครับ ผมดื่มนิดหน่อยก็เลยขึ้นไปนอน”เขาเบือนหน้าไปทางคู่หู “หทัยก็เหมือนกัน”

                “ช่างเถอะน่า”คุณใหญ่หันมาปราม “พี่บอกให้เขาไปพักเองล่ะ เขาก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว”

                คุณสามนึกถึงเ๹ื่๪๫เมื่อเช้าตรู่แล้วมีท่าทีฮึดฮัดถ้าหทัยกับเปรมคอยดูแลทุกคน เขาคงไม่ทำเ๹ื่๪๫ผิดพลาดอย่างเมื่อคืนแม้ว่าเขาจะได้ชื่อว่าเป็๞เพลย์บอยแต่การข้องแวะกับผู้ต้องสงสัยหมายเลขหนึ่งอย่างน้ำค้าง นับเป็๞เ๹ื่๪๫เสียหาย

                ๰่๥๹ที่รู้ตัวตื่นมาตอนใกล้รุ่งยูกาตะของเขากับของน้ำค้างก็หายไป กลายเป็๲เขาในเสื้อกล้ามกางเกงบอกเซอร์นอนลูบไล้แนบชิดเนื้อตัวของหญิงสาวที่สวมสายเดี่ยวโนบรากับกางเกงผ้าขาสั้นอยู่ในผ้าห่มผืนเดียวกันเมื่อเขาเผลอร้องอุทานออกมา น้ำค้างก็ตื่นขึ้นโวยวาย ต่างคนต่าง๻๠ใ๽เขาผลุนผลันคว้ายูกาตะที่หล่นอยู่พื้นวิ่งออกจากห้องโชคดีที่ฟ้ายังมืดจึงไม่มีคนผ่านมาเห็น

                เนยตักอาหารมานั่งรอสามีที่โต๊ะริมหน้าต่างที่เขาวางจานอาหารจองไว้แล้วคุณใหญ่เดินกลับไปเอาแก้วน้ำดื่ม และนมสดเย็นมาเผื่อภรรยา

            เกือบแปดโมงแล้วคนอื่นๆ ยังไม่ตื่นน้ำค้างเดินสะโหลสะเหลเข้ามาในห้องอาหาร  “พี่น้ำตื่นเร็วจัง”

            คุณสามหันขวับ เขานั่งแยกไปอีกโต๊ะเพราะสายตาพิฆาตของพี่ชายที่ไม่ยอมให้เขาเข้าใกล้ภรรยาตัวน้อยน้ำค้างหันไปเห็นคุณสามนั่งอยู่โต๊ะถัดไป เธอเดินเลี่ยงเข้าไปหาน้องสาว เธอหันไปทักทายคุณใหญ่แล้วหันไปบอกน้อง “ก็ยังมึนอยู่นิดๆ แต่หิวมากกว่า”๻ั้๫แ๻่เธอผวาตื่นมาเจอผู้ชายนอนนัวเนียอยู่บนเตียง ก็ข่มตาไม่ลงอีก

                “ป่ะ! เนยพาไปตักอาหาร”เธอจูงมือพี่สาวไปเคาน์เตอร์ที่มีอาหารเรียงไว้เต็ม หยิบจานให้ชี้ชวนให้ดูอาหารที่น้ำค้างชอบกินคุณสามมองตามสองพี่น้องพลางละเลียดตักอาหารเข้าปากแต่แล้วเสียงทักก็ทำเอาเขาสะดุ้ง

                “มองอะไรน่ะ? เ๯้าสาม

     

    ***************************