ครอบครัวเฉินรู้สึกตื่นเต้นกับความรู้มากมายเกี่ยวกับเห็ดหลายชนิดที่เซวียนซือซือพูดถึง ทั้งเห็ดชิตาเกะ(เห็ดหอม) เห็ดเข็มทอง เห็ดฟาง ไม่ว่าจะเห็ดชนิดไหนก็น่าลองเพาะปลูกทั้งนั้น ส่วนเื่ที่ว่าเซวียนซือซือเอาเชื้อเห็ดมาจากไหน ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาควรรู้ ทุกคนย่อมมีความลับเป็ของตัวเอง
ทั้งสองครอบครัวจึงนัดกันว่าวันพรุ่งนี้จะทดลองเพาะเห็ดชนิดอื่นดูบ้าง
สำหรับค่ำคืนนี้เมื่อเซวียนซือซือเข้านอน เธอได้เรียกหน้าจอคู่มือออนไลน์ออกมา เื่การเพาะเห็ดของครอบครัวเฉินไม่ใช่ว่าเธอใจกว้างหรืออะไร เหรียญค่านิยมที่เธอได้รับในทุกๆ วันนี้ส่วนใหญ่ก็เป็เพราะพวกเขา มันแปลกตรงไหนที่เธอจะยืมดอกไม้ถวายพระ เอาค่านิยมที่ได้จากพวกเขาไปแลกเป็เชื้อเห็ดขายให้พวกเขาอีกที
แต่ก่อนอื่นต้องค้นหาคำว่า “เห็ดก่อน” เธอไม่รู้ว่าในร้านค้านี้มีเชื้อเห็ดอะไรขายบ้าง มันดีมากที่ตอนนี้สามารถพิมพ์สิ่งที่้าลงไปได้
เมื่อคำว่าเห็ดถูกค้นหา สินค้าก็ขึ้นมาให้เลือกสรรจำนวนมาก มีทั้งก้อนเชื้อเห็ดแบบที่ซื้อครั้งก่อนแต่มีหลายสายพันธุ์มากขึ้น และยังมีแบบเชื้อเห็ดล้วนๆ เห็ดสดๆ รวมถึงพวกแร่ธาตุสารอาหารที่มีไว้หล่อเลี้ยงเชื้อเห็ดก็มีเช่นกัน
ในที่สุดเซวียนซือซือก็ตัดสินใจซื้อเชื้อเห็ดฟางรวมถึงก้อนเชื้อเห็ดหอมและเห็ดนางรมเพิ่มด้วย แม้จากการคำนวณด้วยหัวการค้าจะรู้ว่าการซื้อหัวเชื้อและพวกสารอาหารมาทำเองนั้นคุ้มกว่าที่จะซื้อก้อนเพาะเห็ดแบบที่ทำอยู่ในปัจจุบัน แต่ว่าตอนนี้เธอยังไม่มีฐานลูกค้า และพื้นที่เพาะปลูกไม่เหมาะสม รอให้ย้ายออกจากเขต C ก่อน ธุรกิจที่น่าสนใจนี้เธอถึงจะลงสนามทำมัน ่นี้ซื้อก้อนเชื้อเห็ดสำเร็จไปก่อนก็แล้วกัน
พระอาทิตย์ของวันใหม่มาถึงอย่างรวดเร็ว ตะกร้าพลาสติกที่เก่าแล้วถูกนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์ แต่จำนวนที่ได้นั้นยังไม่เพียงพอ เฉินเสี่ยวโม่จึงอาสาออกไปซื้อในเขต B แต่เซวียนซือห้ามเอาไว้
“ไม่จำเป็ต้องใช้จำนวนมากขนาดนั้นหรอกค่ะ เท่านี้ก็พอแล้ว คราวก่อนเพราะเห็ดนางรมยังไม่มีในฐานข้อมูลเลยต้องทิ้งผลผลิตจำนวนมากเพื่อรอการตรวจสอบ ฉันว่าครั้งนี้เรารอให้เห็ดฟางกับเห็ดหอมออกดอกแล้วเอาไปตรวจก่อนดีกว่า พอได้รับใบยืนยันแล้วเราค่อยเพาะเห็ดสองให้มากขึ้น”
“เป็เสี่ยวซือที่ฉลาดหลักแหลม!” เฉินเสี่ยวโม่ยกนิ้วโป้งให้เธอสองนิ้ว
ฟางข้าวและหญ้าแห้งลุงเฉินได้เตรียมไว้พร้อมแล้ว เขาไปเดินขอมาจากเ้าของที่ดินแปลงอื่นที่ปลูกข้าว ส่วนแกลบขี้เลื่อยและพวกสารอาหารนั้น เซวียนซือซือเป็คนนำออกมารวมถึงปุ๋ยคอกด้วย ว่าไปก็แปลกเธอมาอยู่ที่ได้สักพักหนึ่งแล้วแต่ไม่เคยเจอคนที่เลี้ยงสัตว์เลยสักคน
“บรึ๋ย ไม่มีใครเขาเลี้ยงกันหรอก สัตว์อสูรน่ากลัวจะตาย”
“หา~ ฉันหมายถึงสัตว์ทั่วไป หมู เป็ด ไก่อะไรแบบนี้น่ะค่ะ”
“คืออะไร? มันเป็ตัวแบบไหน”
เห็นครอบครัวเฉินทั้งสามทำหน้าตาเหลอหลา เซวียนซือซือก็ตบหน้าผากตัวเอง ให้ตายสินี่เธอลืมไปเสียสนิท! สัตว์ของโลกนี้ไม่เหมือนกับโลกเดิม มันเป็สัตว์อสูรกลายพันธุ์ ผู้คนไม่นิยมเลี้ยงสักเท่าไรเพราะค่าใช้จ่ายเยอะ และพวกเขาก็กินอาหารสังเคราะห์กันอยู่แล้ว ดังนั้นเนื้อสัตว์เลยไม่จำเป็ อีกทั้งสัตว์ที่นี่ก็หน้าตาประหลาด ผู้คนทำใจกินไม่ลง
ไม่ใช่แค่เท่านั้น เพราะความสะดวกสบายที่ได้รับจากอาหารเหลวสังเคราะห์ เมนูปรุงธรรมชาติจึงสูญหายไปตามกาลเวลา ผู้คนไม่รู้วิธีการปรุงอาหารสักเท่าไร ส่วนใหญ่จะเป็การทำอาหารง่ายๆ มั่วๆ จากสูตรที่มีในฐานข้อมูล
“ไม่มีอะไรค่ะ” เซวียนซือซือส่ายหน้า พวกเขารู้หรือไม่นะว่าอาหารที่กินที่บ้านเธอมีเนื้อสัตว์เป็ส่วนประกอบ ไหนจะไข่เจียวสุดโปรดของเซวียนหยูอีก
อันที่จริงไม่ว่าสมาชิกครอบครัวเฉินจะรู้หรือไม่ว่าของพวกนั้นคือเนื้อสัตว์มันก็ไม่สำคัญ คนเขาทำอาหารอร่อยขนาดนี้ ต่อให้ใส่ของที่มองว่ากินไม่ได้ลงไป ป้าเฉิน ลุงเฉินและเฉินเสี่ยวโม่ก็กล้ากิน
ตะกร้าเห็ดฟางสองตะกร้าที่เพาะเสร็จแล้วจะถูกเก็บไว้ที่โรงเพาะที่ทำจากผ้าใบที่ลุงเฉินกับเฉินเสี่ยวโม่ไม่รู้ว่าหามาจากไหน รวมถึงก้อนเชื้อสองก้อนของเห็ดหอมด้วย
ส่วนทางป้าเฉินนั้นเธอได้รับเห็ดฟางหนึ่งชุด เห็ดหอมหนึ่งชุด และเธอตัดสินใจซื้อก้อนเชื้อเห็ดนางรมเพิ่มอีก 20 ก้อน โดยให้ราคาก้อนละ 100 เหรียญดวงดาว โดยป้าเฉินอ้างว่าถ้าให้ราคาน้อยเท่าเดิมหล่อนจะไม่สบายใจ เซวียนซือซือจึงรับโอนเงินมาอย่างเสียไม่ได้
ตอนนี้แต่ละบ้านต่างมีโรงเพาะเห็ดแล้ว เซวียนซือซือเองก็คิดว่าในเมื่อมีใบรับรองเห็ดนางรมและมีตลาดรองรับแล้วเธอก็ควรเพาะก้อนเชื้อเห็ดนางรมจัดหนักจัดเต็มพอๆ กับป้าเฉินเลยจะดีกว่า เพราะจะได้หาเงินได้ไวๆ
พอถึง่บ่ายสอง พื้นที่เพาะปลูกหมายเลข 199 ก็คึกคักกว่าปกติ ยานบินส่วนตัวสองลำลงจอดด้านหน้าที่เป็พื้นที่ว่างเปล่า เถ้าแก่หยวนมีสีหน้าชื่นมื่นเขามาพร้อมกับเสี่ยวหงและลูกจ้างอีกสามคน จนถูกเฉินเสี่ยวโม่ที่เคยทำงานที่ร้านแซวเสียยกใหญ่ว่าเขาปิดร้านมาหรือเปล่า
“เก่งมากเสี่ยวโม่ ไม่เสียแรงที่เคยทำงานด้วยกัน” เถ้าแก่หยวนชื่นชมเด็กหนุ่ม
“...” แค่แซวไปอย่างนั้น ไม่คิดว่าอดีตนายจ้างจะใจใหญ่ขนาดนี้
“ฮ่าๆ ธุรกิจสำคัญต้องมาก่อน” บ่าสองข้างถูกมื้ออวบอ้วนตบเข้า ดีที่เฉินเสี่ยวโม่เป็ผู้ฝึกสายต่อสู้แล้วแม้จะเป็เด็กเตรียมอยู่ก็เถอะ แต่เขาก็ได้เรียนรู้วิธีใช้พลังขั้นพื้นฐานแล้วร่างกายจึงแข็งแรงกว่าคนทั่วไป
ผลผลิตกระสอบแล้วกระสอบเล่าถูกลำเลียงไปไว้ข้างๆ ยานบินเพื่อให้เสี่ยวหงใช้เครื่องประเมินเพื่อวัดค่ารังสีและดัชนีพลังงาน ในครั้งนี้ปริมาณของผลผลิตมากกว่าเดิมเพราะมีเห็ดที่เพิ่มมาด้วย แต่การตรวจสอบกลับใช้เวลาไม่ถึงห้านาที
“เสี่ยวหงนี่ไวไปหรือเปล่า” เซวียนซือซืออ้าปากถาม
“เถ้าแก่บอกว่าแค่สุ่มตรวจเอาก็พอค่ะคุณเซวียน”
คำตอบของเสี่ยวหงทำเอาเซวียนซือซือต้องมองแป๊ะยิ้มแฉ่งที่ยืนยิ้มกรุ้มกริ่มอยู่ข้างต้นมะเขือเทศอีกครั้ง ก่อนจะเดินไปถามที่มาที่ไปของเื่นี้
“เถ้าแก่หยวนคะ ทำไมสุ่มตรวจเอาล่ะ”
“เราต้องทำธุรกิจกันอีกยาวและผลผลิตก็มากขึ้นทุกวัน เสียเวลาผมไม่เท่าไหร่แต่เสียเวลาเทพเ้า ถุย ถุย ถุย ผมหมายถึงเสียเวลาเกษตรกรผู้มีเกียรติอย่างคุณเซวียนผมทำใจไม่ได้จริงๆ ครับ ทุกครั้งที่เราค้าขายกันทั้งค่าดัชนีพลังงานและค่ารังสีของผักแต่ละหัวแต่ละผลมันเท่ากันทุกครั้ง ผมก็เลยสุ่มตรวจเอาเลยจะดีกว่า แต่ไม่ต้องห่วงนะครับเมื่อกลับไปถึงร้านจะมีการคิวซีเช็กละเอียดแบบลูกต่อลูกหัวต่อหัวอีกรอบ”
หญิงสาวยิ้มบางๆ ในเมื่ออีกฝ่ายใจกว้างกับเธอขนาดนี้ เธอจะอยู่เฉยๆ ได้อย่างไร
“ถ้าอย่างนั้นผักทั่วไปในอนาคตที่ฉันจะขายให้เถ้าแก่ หากมีค่าดัชนีพลังเกิน100 และมีค่ารังสีคือ 0 ก็ให้คิดราคาเป็ตัวเลขกลมๆ เท่ากัน 100 กรัมคิด 700 เหรียญดวงดาว ส่วนผลไม้ 100 กรัมคิด 900 เหรียญดวงดาว ราคานี้เถ้าแก่หยวนสะดวกไหมคะ”
เถ้าแก่หยวนถูมือไปมาอย่างตื่นเต้น ดีใจที่เขาเลือกจะซื่อสัตย์และใจกว้างกับคนตรงหน้า ดูสิเห็นผลทันตา ศักดิ์สิทธิ์กว่าศาสนจักรอีก
อย่าดูถูกว่าการลดราคาให้แค่ 100 เหรียญดวงดาวต่อ 100 กรัมสำหรับผลไม้จะน้อยเชียวนะ มะเขือเทศของเซวียนซือซือมีมากกว่าผักชนิดอื่นตั้งไม่รู้กี่เท่า กำไรที่เถ้าแก่ร้านผักอย่างเขาจะได้มันเพิ่มขึ้นมากมายเชียวล่ะ
เมื่อตกลงเื่ราคากันเสร็จสิ้น เซวียนซือซือก็ได้รับเหรียญดวงดาวมา6,330,000 เหรียญ แม้ผลผลิตที่ขายคราวนี้จะมากกว่าครั้งก่อนแต่จำนวนเงินที่ได้กลับลดลง แต่เธอก็ไม่ซีเรียส เซวียนซือซือไม่คิดว่านี่เป็การทำการค้าที่ขาดทุนแต่อย่างใด มันก็แค่เสียสละผลประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ เพื่อแลกกับคู่ค้าที่ไว้ใจได้และทำธุรกิจกันได้ยาวๆ ก็ถือว่าคุ้มแล้ว
3K
![ชู่ว์... พระชายา ท่านซ่อนสิ่งใดไว้บนคาน! [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777286372_23604429.webp)
