เทพบุตรพิชิตใจ(พี่เก้า) (จบ)

ตอนที่ 6

(นพเก้า)

"น้องไออยากเปลี่ยนร้านไหม"ผมถามขึ้นอย่างเอาใจเธอเป็๲ลูกคุณหนูอาจจะชอบร้านอาหารที่หรูหรากว่านี้ก็ได้เพราะร้านเมื่อวานที่ผมพาเธอไป ก็เป็๲ร้านธรรมดา แต่ที่ผมชอบเข้าก็เพราะภายในร้านสะอาด รสชาติของอาหารก็อร่อย แถมยังอยู่ใกล้และสะดวกดีครับ

"แล้วแต่พี่เก้าเลยค่ะไอยังไงก็ได้" ผมไม่คิดว่าเธอจะตอบแบบนี้ แต่ก็ดี

"งั้นร้านเดิมเนอะพี่ว่ามันสะดวกดีแล้วก็อร่อยด้วย"ผมพยายามชวนเธอคุย อยากทำความรู้จักกับเธอให้มากขึ้น ดูจากการแต่งตัวของเธอก็ง่ายๆกางเกงยีนขาสั้นอวดเรียวขาสวย เสื้อยืดคอกลมดูแล้วสบายๆ หรือว่าเธอจะเป็๲คนง่ายๆอย่างที่ไอ้เกียร์น้องเขยของผมมันบอกจริงๆ

"ค่ะ" ผมพาเธอมานั่งที่ร้านอาหารร้านเดิมร้านนี้เป็๞ร้านที่ผมชอบมานั่งรับประทานอาหารบ่อยที่สุด จะเรียกว่าเป็๞ร้านประจำก็ได้เพราะผมมาบ่อยมาก แต่ถ้าวันไหนผมอยากทานอะไรที่พิเศษๆ ผมก็จะทำทานเองที่ห้องแต่ก็ไม่ได้บ่อยนักหรอก ส่วนมากก็จะมาอาศัยร้านนี้นี่แหละ

“วันนี้น้องไออยากทานอะไรสั่งเลยวันนี้ของผมขอเป็๲ต้มยำกุ้งน้ำข้นกับข้าวสวยแล้วกันครับ” ผมบอกให้น้องไอสั่งอาหารที่อยากทานแล้วผมก็หันไปสั่งกับเด็กเสิร์ฟในร้าน

“ไอเอาข้าวผัดใส่ไข่สองฟองไม่ใส่หมูไม่ใส่ไก่ค่ะ” ฮึ! ทานแค่นี้มิน่าตัวถึงไม่โตสักที

“ไม่คิดจะทานเนื้อสัตว์บ้างเหรอครับ”ที่ผมถามเธอก็อยากให้เธอทานเนื้อสัตว์เข้าไปบ้างจะได้ครบห้าหมู่

“ก็ไข่ไงคะ” อือก็จริงของเธอ จากนั้นผมก็หันไปพยักหน้าให้กับเด็กเสิร์ฟว่าเอาตามนี้แล้วเราก็นั่งรออาหารกัน

ผมไม่รู้ว่าจะคุยอะไรกับเธอก็ได้แต่นั่งจิบน้ำรออาหารแล้วก็มองหน้าเธออยู่อย่างนั้นส่วนน้องไอก็มองผมเธอยิ้มให้แต่ไม่ได้เขินเหมือนวันแรกไม่นานอาหารที่สั่งก็มาเสิร์ฟ ผมตักน้ำต้มยำร้อนๆ เข้าปากส่วนเธอก็ทำท่าเหมือนอยากจะถามอะไรผมสักอย่างนานแล้ว แล้วเธอก็ถาม...

 “พี่เก้าเป็๞เกย์หรือเปล่าคะ" What!!!

"แคร่ก แคร่ก" น้ำต้มยำทำพิษครับ ผมกำลังรู้สึกว่าน้ำต้มยำที่ผมกำลังซดเมื่อสักครู่มันขึ้นเพดานจนแสบไปหมด เธอตั้งคำถามอะไรครับนี่! ในเมื่อเธอถามแบบนี้ผมผู้ชายแท้นะครับจะยอมไม่ได้เด็ดขาด ผมยกน้ำเปล่าดื่มให้รู้สึกดีขึ้น แล้วผมก็ถามเธอกลับทันทีว่า...

"น้องไออยากจะพิสูจน์หรือเปล่าล่ะครับ"แหมหยามกันขนาดนี้ เดี๋ยวก็ให้กินพี่แทนข้าวซะดีมั้ง

"แฮ่ๆ ไม่ดีกว่าค่ะ"ผมส่ายหัว ให้กับความคิดของเธอ เห็นมองผมอยู่นานแล้วสงสัยจะอยากรู้มาก ผมเป็๲ผู้ชายหน้าหวานเ๱ื่๵๹นี้ผมรู้ตัวเองดีแล้วยังไงล่ะก็เกิดมามันก็เป็๲แบบนี้แล้ว แต่ผมไม่ได้เป็๲เกย์อย่างที่เธอถามผมเป็๲ผู้ชายแท้แน่นอนครับ แล้วที่ผมยังไม่มีแฟนก็เพราะผมไม่มีเวลาไปหา แล้ววันๆก็ไม่เจอใครด้วย ชีวิตของผมก็ทำแต่งาน

"ทำไมถึงคิดว่าพี่เป็๞เกย์ล่ะครับ...น้องไอ" ผมจับจ้องไปที่ใบหน้าของเธออยากรู้ว่าเธอจะตอบคำถามผมยังไง

"ไอ...ไอขอโทษค่ะ ถ้าคำถามของไอทำให้พี่เก้าไม่พอใจ" ที่จริงผมก็ไม่ได้ไม่พอใจหรอกนะแต่ผมแค่แปลกใจมากกว่า ว่าเธอคิดอะไรของเธออยู่ในใจกันแน่แต่ผมก็ต้องทำเป็๲หน้าเข้มขึ้นมาทันที

"คำถามเมื่อกี้น้องไอต้องโดนลงโทษ" ผมคาดโทษกับเธอไว้ก่อนถามอะไรไม่คิด มันน่าจับตีก้นซะให้เข็ด เด็กหนอเด็กผมแอบยิ้มเมื่อเธอก้มหน้าลงตักข้าวผัดไข่ที่เธอสั่งแล้วเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างน่ารักจากนั้นผมก็ลงมือทานอาหารตรงหน้าต่อ แต่ตอนนี้ผมยังรู้สึกแสบคอไม่หายเลยก็สำสักเมื่อสักครู่นี่นั่นแหละครับ

"อยากทานของหวานไหม"เธอวางช้อนลงผมคิดว่าเธออิ่มแล้ว ผมก็เลยชวนเธอทานของหวานต่อ

"ไม่ค่ะไอไม่ทานของหวานตอนเย็นเดี๋ยวอ้วน"โอ้โห! กลัวอ้วนด้วยเอวจะขาดแล้วแม่คุ๊นนนตัวเล็กนิดเดียวเอง แต่ผมก็ชอบคนที่ชอบดูแลตัวเองนะ โดนเฉพาะการออกกำลังกายเพราะผมก็เป็๞หนึ่งในนั้น ที่ชอบการออกกำลังกายเป็๞ที่สุด

"ครับ งั้นกลับกันเลยเนอะ"

"ค่ะ" จากนั้นผมก็จ่ายเงินแล้วพาเธอเดินออกจากร้านแล้วกลับห้องระหว่างเดินผมก็ชวนเธอคุยบ้าง ผมถามคำเธอก็ตอบคำ อาจจะเป็๞เพราะเราพึ่งจะรู้จักกันแล้วอายุของผมก็ดูโตกว่าเธอหลายปี ผมคิดว่าถ้าเราได้มีเวลาคุยกันมากขึ้นก็น่าจะทำให้เราสนิทกันได้

"น้องไอครับ" ผมเริ่มที่จะพูดกับเธอให้มากขึ้นเพราะตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกว่าเธอไม่ได้แสดงอาการรังเกียจผมเหมือนกับวันแรกแล้ว

"คะ" เธอหันมามองหน้าผม ขณะที่เธอกำลังก้าวขาเข้าห้องของเธอ

"รอทานอาหารเย็นกับพี่ทุกวันเลยได้ไหมครับ"ถ้าผมไม่ทำแบบนี้แล้วเมื่อไหร่ผมกับเธอถึงจะสนิทกัน อายุของผมก็เยอะขึ้นทุกปีแล้วตอนนี้เธอก็ยังไม่มีใคร ตามคำบอกเล่าของพี่ชายเธอตอนนี้ก็จึงเป็๲โอกาสทองของผม ผมก็ต้องรีบหน่อยแล้ว

"ทำไมคะ" ถ้าผมจะบอกเธอว่าผมอยากจะจีบเธอตอนนี้มันจะเร็วไปไหม

"ก็พี่ไม่มีเพื่อนทานรอทานพร้อมพี่นะ" ทำไมปากของผมมันถึงไม่ตรงกับใจเอาซะเลย

"ก็ได้ค่ะ" ทีแรกผมคิดว่าเธอจะปฏิเสธ

"ตกลงแล้วนะถ้างั้นหกโมงตรงพี่รอหน้าห้องนะครับ ขอเบอร์หน่อย" ที่จริงผมมีเบอร์ของเธอแล้วแต่แกล้งขอเธอใหม่ดีกว่าผมอยากรู้ว่าเธอจะให้ไหม

"ค่ะ" และแล้วเธอก็หยิบมือถือ พร้อมกับปลดล๊อคหน้าจอแล้วส่งมาให้ผมเธอทำแบบนี้ผมแอบคิดเข้าข้างตัวเองนะนี่ จากนั้นผมก็กดเบอร์ของผมที่เครื่องของเธอแล้วกดโทรออกเข้าเครื่องของผม พอมือถือที่อยู่ในกระเป๋าของผมดังขึ้นผมก็ส่งมือถือของเธอคืน

"เมมเบอร์พี่ไว้ด้วย"ผมยื่นมือถือคืนให้เธอ จากนั้นเราก็แยกย้ายกันเข้าห้องใครห้องมัน

หลายวันผ่านไป (ไอรีน)

"ไอรีนวันนี้กูว่างแล้วไปกัน" มะนาวเพื่อนของฉันมันเอ่ยขึ้นมาลอยๆ

"ไปไหน…" ฉันกับไอ้เนตรทำหน้างงๆ

"ก็เ๹ื่๪๫ฉลองห้องใหม่มึงไง"อ๋อเกือบลืมไปเลยก็ที่เรายังไม่ได้ไปกันสักทีก็เพราะรอมันอยู่นั่นแหละ

"เออไปดิกูก็อยากจะไปเปิดหูเปิดตาอยู่เหมือนกัน" ส่วนไอ้เนตรมันยังไงก็ได้ไปไหนไปกันอยู่แล้ว

"เฮ้ยๆแล้วพี่ชายข้างห้องมึงล่ะจะเอายังไง" ก็พี่เก้านั่นแหละหลายวันที่ผ่านมาฉันกับพี่เก้าก็พูดคุยกันมากขึ้นแต่ความสัมพันธ์ก็ยังเหมือนเดิมไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าเดิมตกเย็นของทุกวันเราก็จะไปทานข้าวเย็นด้วยกันทุกวัน ทำให้ฉันมีเพื่อนทานข้าวก็ดีเหมือนกันจะได้ไม่เหงา

"เออว่ะถ้าเขารู้มามี้กูต้องรู้แน่ๆ" ยังไงฉันก็ยังไม่ไว้ใจพี่เก้าอยู่ดี 

"เอางี้มึงก็ไปทานข้าวกับเขาปกตินั่นแหละ แล้วสักสองทุ่มมึงค่อยออกมารับรองพี่ชายข้างห้องของมึงไม่รู้หรอก" ​นี่ฉันอายุยี่สิบแล้วนะแต่ก็ยังต้องหนีเที่ยวเหมือนเด็กๆก็เพราะฉันไม่อยากให้มามี้รู้ไงว่าฉันแอบเที่ยว และสถานที่ที่จะไปกันนั้นก็คือผับ

"พวกมึงนี่...อายุก็ไม่ใช่น้อยแล้วทำอย่างกับเด็กหนีเที่ยวอย่างนั้นแหละ" เป็๲เสียงของไอ้เนตร ก็ใครจะเหมือนบ้านมันล่ะ ให้ความเป็๲อิสระจนฉันอิจฉา

"กูไม่ได้กลัวแค่ไม่อยากให้มามี้รู้เฉยๆ เดี๋ยวท่านจะเป็๞ห่วง" เห็นฉันเป็๞แบบนี้ฉันก็รักมามี้ของฉันนะ ไม่อยากให้ท่านเป็๞ห่วงฉันก็แค่อยากจะเที่ยวบ้างอะไรบ้างตามวัยของฉันนั่นแหละ

"เอองั้นตามนี้เนอะ"จากนั้นฉันกับเพื่อนๆ ของฉันก็แยกย้ายกัน