ตอนที่ 7
“ตั้งใจทำงานนะที่รักนี่ข้าวกล่องของคุณ” สตีฟพูดก่อนจะยื่นข้าวกล่องให้ซาร่า
“อืม..ไปก่อนนะ” ซาร่ารับของมาก่อนจะเดินไปที่ระเบียงและกระโดดลงไปก่อนจะเหาะไปทำงานทันที
และหลังจากที่ซาร่าออกไปไม่ถึงสิบนาทีก็มีเสียงกริ่งที่หน้าห้องของสตีฟ
“มีจดหมายมาส่งครับ” เสียงจากพนักงานดังที่ด้านนอก
“ครับสักครู่นะครับ” สตีฟพูดก่อนจะเดินไปเปิดประตูและรับจดหมายนั้นมาซึ่งจดหมายนั้นก็คือจดหมายแจ้งหนี้ของสตีฟนั่นเอง
“เฮ้อ !!!” สตีฟถอนหายใจออกมาก่อนจะเอาจดหมายนั้นไปซ่อนเอาไว้ก่อนจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเตรียมตัวออกไปข้างนอก
เก้าโมงเช้า
สตีฟออกจากคอนโดตอนแปดโมงกว่าๆก่อนจะนั่งรถมาลงที่หน้าสมาคมฮีโร่ สมาคมฮีโร่นั้นเป็นอาคารขนาดใหญ่สูงถึงสิบชั้น
“คนเยอะจังเลยนะ” สตีฟพูดออกมาพลางมองคนที่เดินเข้าออกประตูกันมากมายแต่ละคนใส่ชุดแปลกๆบ้างใส่ผ้าคลุม บ้างใส่หน้ากาก
“นี่เราแต่งชุดผิดงั้นเหรอ” สตีฟพูดพลางมองดูการแต่งตัวของตนที่ใส่สูทผูกไทด์มาซะเต็มยศสตีฟสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะจัดไทด์ให้เข้าที่และเดินเข้าไปในอาคารสมาคมฮีโร่ทันที
เมื่อเข้ามาด้านในสตีฟก็ต้องตกใจกับคนจำนวนมากอีกครั้ง คนจำนวนมากขนาดนี้มันทำให้สตีฟนึกถึงตอนสมัยที่โลกยังเป็นปกติ ตอนที่ต้องนั่งรถไฟใต้ดินไปเรียนในช่วงเวลาเร่งด่วน
“พวกนี้คือฮีโร่ทั้งหมดเลยสินะ” สตีฟพูดพลางมองฮีโร่ที่เดินกันขวักไขว่ บ้างยืนคุยกับกลุ่มเพื่อน บ้างก็ยืนเกาะกลุ่มยืนมองจอแอลซีดีขนาดใหญ่ คล้ายจอที่ตลาดหุ้น ซึ่งสตีฟคาดว่าจอนั้นน่าจะเป็นจอภารกิจ
มองเลยไปสตีฟก็เห็นเคาน์เตอร์รับซื้อสัตว์กลายพันธ์สตีฟเห็นคนต่อแถวมากมายรอขายซากสัตว์กลายพันธ์ ซึ่งดูเหมือนฮีโร่ทุกคนนั้นจะพกกระเป๋ามิติกันหมดเลยเพราะสตีฟไม่เห็นใครแบกศพกลายพันธ์มาซักตัว สตีฟมองดูรอบๆจนในที่สุดสตีฟก็เห็นโต๊ะประชาสัมพันธ์สตีฟเดินเข้าไปทันที
“สวัสดีค่ะไม่ทราบว่ามีธุระอะไรคะคุณสตีฟ” เจ้าหน้าที่เมื่อเห็นคนเดินตรงเข้ามาที่โต๊ะประชาสัมพันธ์เธอก็ตรวจสอบข้อมูลทันทีก่อนจะถามความต้องการของสตีฟอย่างมืออาชีพ
“คือผมจะมาสมัครเข้าสมาคมฮีโร่น่ะครับ” สตีฟตอบกลับไปโดยไม่แปลกใจเพราะเจ้าหน้าที่คนนี้จะรู้ชื่อตนก็ไม่แปลกเพราะสมัยนี้นั้นตรวจสอบชื่อกันได้ง่ายๆ
“งานฮีโร่เป็นงานที่อันตรายมากนะคะต่อปีมีฮีโร่ตายเพราะสัตว์กลายพันธ์หลายพันคน นี่เฉพาะนิวยอร์คนะคะและยิ่งสองปีหลังมานี้เลขฮีโร่ที่ตายใกล้จะเฉียดหมื่นแล้วเพราะทางสมาคมเปลี่ยนกฎการรับฮีโร่ ทำให้มีผู้ที่สกิลไม่พร้อมทำงานด้านฮีโร่มาสมัครมากมายเพราะหวังรวยทางลัด คุณสตีฟแน่ใจนะคะว่าจะสมัคร” เจ้าหน้าที่หญิงคนนี้ถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ เธอตรวจสอบแล้วเห็นว่าสตีฟเลเวลหนึ่งเท่านั้นทั้งๆที่อายุยี่สิบเก้าปีแล้ว แค่เธอเห็นก็เดาได้เลยว่าคนๆนี้นั้นไม่มีสกิลที่สามารถต่อสู้ได้แน่นอน
“ครับผมพร้อมรับความเสี่ยงครับ” สตีฟพยักหน้าเจ้าหน้าที่คนนั้นได้แต่ถอนหายใจออกมาและภาวนาว่าคุณสตีฟคนนี้จะไม่รับภารกิจที่อันตรายมากเกินไป
“ถ้าอย่างนั้น เชิญเอาเอกสารนี่ขึ้นไปที่ชั้นห้าได้เลยค่ะ ขึ้นลิฟท์ตัวที่สามนะคะ” เธอหยิบเอกสารมาให้สตีฟปึกใหญ่
“ขอบคุณครับ” สตีฟพยักหน้าก่อนจะรับมา
“ยินดีค่ะขอให้โชคดีนะคะ” เธออวยพรด้วยความยินดี สตีฟมองไปที่ลิฟท์ที่มีเลขสามกำกับไว้ก่อนจะเดินไปขึ้นลิฟท์และกดชั้นที่ห้าทันที
ติ๊ง !! เสียงลิฟท์ถูกเปิดออกที่ชั้นห้าสตีฟเดินออกไปทันที สตีฟอ่านเอกสารตั้งแต่อยู่ในลิฟท์ในเอกสารนั้นมีเขียนบอกรายละเอียดเอาไว้อยู่ว่าต้องไปไหนบ้างซึ่งในเอกสารนั้นบอกให้เดินไปที่ห้องสุดทางเดินทางซ้ายมือสตีฟจึงมุ่งหน้าไปทันทีก่อนจะเปิดประตูเข้าไปและพบกับผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่เขาใส่หน้ากากคล้ายหน้ากากนกเหยี่ยวเอาไว้
“สวัสดีครับ ผมจะมาสมัครเข้าสมาคมฮีโร่ครับ” สตีฟพูด
“ยินดีครับ คุณสตีฟสินะครับเจ้าหน้าที่ข้างล่างแจ้งผมมาแล้ว ผมอีเกิ้ลอายเป็นรองประธานสมาคมฮีโร่สาขานิวยอร์คครับ” ชายคนนั้นแนะนำตัวทันที
“เอ่อยินดีที่ได้รู้จักครับคุณอีเกิ้ลอาย” สตีฟพูดอย่างงงและดูเหมือนชายคนที่นั่งอยู่จะสังเกตุเห็นจึงพูด
“อีเกิ้ลอายเป็นฉายาน่ะครับ คนในสมาคมฮีโร่มักจะเรียกคนอื่นด้วยฉายามากกว่า” อีเกิ้ลอายพูด
“อ๋อแบบนี้นี่เอง” สตีฟพยักหน้าเข้าใจก่อนอีเกิ้ลอายจะเชิญให้สตีฟนั่งลง
“เอาล่ะครับเนื่องจากเราเปลี่ยนกฎการสมัครเข้าสมาคมมาสองปีแล้วจึงไม่เคร่งครัดเรื่องสกิลเหมือนแต่ก่อน เนื่องด้วยคุณสตีฟอายุขนาดนี้แล้วแต่ยังไม่ได้เข้าสมาคมผมจึงเดาได้ไม่ยากว่าคุณไม่มีสกิลต่อสู้เลยถูกมั้ยครับ” อีเกิ้ลอายถาม
“ใช่ครับ ผมไม่มีสกิลต่อสู้เลยจะมีก็แต่สกิลทำอาหาร สกิลทำความสะอาด และสกิลเย็บปักถักร้อย” สตีฟพูดคร่าวๆโดยไม่ได้บอกว่ายังมีสกิลเจรจาและสกิลค่าประสบการณ์คูณสิบอยู่อีก
“โหสามสกิลเลยงั้นเหรอครับ หายากมากเลยนะครับเนี่ยในนิวยอร์คฮีโร่ที่มีถึงสามสกิลมีไม่ถึงสองร้อยคนเลยนะครับ แถมทั้งหมดยังเป็นระดับหัวกระทิทั้งนั้นด้วย แต่น่าเสียดายสกิลคุณสตีฟมีแต่สกิลที่ใช้ในครัวเรือนทั้งนั้นเลย สมแล้วที่ระบบเลือกอาชีพให้คุณเป็นสุดยอดพ่อบ้าน อ๊ะคุณแต่งงานแล้วนี่นาโหโคตรเหมาะกับอาชีพเลย” อีเกิ้ลอายพูดออกมาพลางเห็นแหวนแต่งงานของสตีฟ
“แฮ่ะๆ” สตีฟได้แต่ยกมือเกาหัว
“เอาล่ะครับ ถ้าอย่างนั้นต่อจากนี้ผมจะให้คนมาพาคุณสตีฟไปอบรมพื้นฐานเกี่ยวกับฮีโร่นะครับ เราจะใช้เวลาสามชั่วโมงจากนั้น คุณสตีฟถึงจะได้เป็นสมาชิกสมาคมฮีโร่ของเราครับ ไม่ทราบว่าคุณสตีฟพร้อมหรือยังครับ” อีเกิ้ลอายถาม
“พร้อมครับ” สตีฟพยักหน้าจากนั้นอีเกิ้ลอายก็เรียกคนมาพาสตีฟไปอบรม
ซึ่งการอบรมนั้นก็ไม่มีอะไรมากแค่อธิบายถึงสิ่งที่ฮีโร่ควรจะรู้ทั้งหมดอีกทั้งเอกสารที่ได้จากประชาสัมพันธ์มานั้นก็มีข้อมูลพวกนี้เขียนไว้อย่างละเอียดไม่ว่าจะเรื่องแรงค์ เรื่องเลเวลต่างๆซึ่งการที่จะเลเวลอัพได้นั้นสตีฟจะต้องฆ่าสัตว์กลายพันธ์ซะก่อนยิ่ง เลเวลของสตีฟสูงการอัพแต่ละเลเวลนั้นก็ยิ่งยากมากขึ้นไปอีก อีกทั้งถ้าสตีฟฆ่าสัตว์กลายพันธ์ที่เลเวลน้อยกว่าตัวเองเกินสิบเลเวล สตีฟจะไม่ได้ค่าประสบการณ์อีกด้วย
สามชั่วโมงผ่านไป
สตีฟกลับมาที่ห้องเดิมที่อีเกิ้ลอายนั่งทำงานอยู่ อีเกิ้ลอายเงยหน้าจากงานก่อนจะเห็นว่าสตีฟกลับมาแล้วเขาจึงหยิบแท็บเล็ตขึ้นมา
“เชิญวางนิ้วโป้งข้างขวาค้างไว้ที่หน้าจอห้าวินาทีครับคุณสตีฟ จากนั้นระบบจะทำการลงทะเบียนคุณให้อยู่ในสมาคมฮีโร่ทันที” อีเกิ้ลอายบอกก่อนจะจิ้มๆบนหน้าจอแท็บเล็ตจนปรากฎจอๆหนึ่งซึ่งมีรูปนิ้วโป้งอยู่กลางหน้าจอ สตีฟไม่รอช้าวางนิ้วโป้งลงไปทันที
ติ๊ด !! เสียงติ๊ดดังออกมาจากแท็บเล็ต
“เรียบร้อยครับยินดีต้อนรับสู่สมาคมฮีโร่ครับ คุณสตีฟ ไม่สิคุณพ่อบ้าน” อีเกิ้ลอายพูดออกมา
“คุณพ่อบ้าน ???” สตีฟงงทำไมอีเกิ้ลอายถึงเรียกแบบนั้น
“ลองตรวจสอบสถานะตัวเองดูสิครับ” อีเกิ้ลอายพูดทำให้สตีฟรีบตรวจสอบทันที
หน้าต่างชื่อ : สตีฟ แม็คดูวัลล์ Level : 1อาชีพ : สุดยอดพ่อบ้าน (ฮีโร่)อายุ : 29 ฉายา : คุณพ่อบ้านRank : F
เมื่อสตีฟเห็นหน้าต่างสถานะของตัวเองจึงเกิดคำถามขึ้นมา
“คุณอีเกิ้ลอายครับทำไมอาชีพของผมตรงฮีโร่นี้ถึงมีวงเล็บด้วยล่ะครับ” สตีฟถาม
“อ๋อนั่นน่ะสามารถสลับปิดเปิดให้คนอื่นเห็นได้ครับ ไม่ใช่แค่อาชีพเท่านั้น ฉายาหรือแรงค์ฮีโร่ คุณพ่อบ้านก็สามารถปิดเปิดได้นะครับ เพราะบางภารกิจที่ต้องแทรกซึมเข้าไปมันจำเป็นต้องปิดเอาไว้ครับ ลองดูของผมสิครับ” อีเกิ้ลอายพูดก่อนจะให้สตีฟตรวจสอบสถานะของตนดู
“ตรวจสอบ !!” สตีฟพูดพลางมองไปที่อีเกิ้ลอาย
หน้าต่างชื่อ : ดีนส์ แฮมเมอร์สัน Level : 92อาชีพ : ฮีโร่อายุ : 38ฉายา : อีเกิ้ลอายRank : A
“เห็นแล้วใช่มั้ยครับ” อีเกิ้ลอายถามซึ่งสตีฟพยักหน้าก่อนเขาจะบอกให้ตรวจสอบใหม่อีกครั้ง
หน้าต่างชื่อ : ดีนส์ แฮมเมอร์สัน อาชีพ : นักแสดงละครสัตว์อายุ : 38
และเมื่อสตีฟตรวจสอบใหม่อีกครั้งข้อมูลมันก็ปรากฎน้อยลงจนเหลือแค่สามอย่างเท่านั้น
“หือนักแสดงละครสัตว์ แถมฉายากับเลเวลก็หายไปแล้วด้วย” สตีฟพูดออกมา
“นั่นอาชีพเก่าผมก่อนจะเป็นฮีโร่น่ะครับ” อีเกิ้ลอายพูดซึ่งสตีฟได้ยินดังนั้นก็ยิ้มอย่างดีใจเพราะถ้าเป็นแบบนี้เขาสามารถซ่อนมันเอาไว้ เผื่อวันดีคืนดีซาร่าเกิดตรวจสอบขึ้นมาจะได้ไม่รู้ว่าเขาเข้าสมาคมฮีโร่แล้ว
“ถ้าอย่างนั้นขอบคุณมากนะครับอีเกิ้ลอาย ผมขอไปดูภารกิจก่อนนะครับ” สตีฟพูด
“ครับคุณพ่อบ้าน อ๊ะแต่ผมขอเตือนไว้ก่อนนะครับเลเวลหนึ่งแบบคุณแถมยังไม่มีสกิลเกี่ยวกับการต่อสู้ด้วยผมขอแนะนำให้ไปใช้ห้องฝึกสักสองสามเดือนก่อนนะครับเพื่อเพิ่มค่าสถานะ อย่างน้อยๆ ถ้าฝึกสักสามเดือนค่าสถานะของคุณจะได้มีพอๆกับเลเวลยี่สิบ พอถึงตอนนั้นคุณโดนสัตว์กลายพันธ์เลเวลสามสิบโจมตีอย่างน้อยจะได้มั่นใจว่าคุณจะไม่ตายในทีเดียว” อีเกิ้ลอายเตือน
“ขอบคุณครับ” สตีฟพยักหน้าก่อนจะเดินออกไป
“วันต่อไปจะมาสมาคมหาเครื่องแบบมาด้วยนะครับ !!!!” เสียงอีเกิ้ลอายดังออกมาจากในห้อง
“เครื่องแบบสินะ !!” สตีฟพูดพลางคิดว่าเขาจะใส่เครื่องแบบอะไรดีตอนนั้นเองสตีฟก็นึกอะไรขึ้นมาได้ก่อนจะแสดงสีหน้าตกใจ
“แย่แล้ว !!” สตีฟอุทานออกมาก่อนจะวิ่งเข้าลิฟท์และกดลงมาชั้นล่างและวิ่งออกไปที่นอกอาคารสมาคมฮีโร่ทันที ตอนแรกสตีฟวางแผนไว้ว่าจะกลับด้วยรถไฟใต้ดินแต่ตอนนี้ดูท่าจะไม่ทันแล้วสตีฟจึงตัดสินใจเรียกรถแท็กซี่ ซึ่งในสมัยนี้ราคาค่าโดยสารแพงมากๆ แถมยังหารถยากด้วย
“ไปไหนครับคุณลูกค้า” โชเฟอร์แท็กซี่ถามสตีฟที่ขึ้นมาบนรถ
“ไปซุปเปอร์มาร์เก็ต ที่บล็อคห้าด่วนเลย ครับ !!!” สตีฟพูดออกมา
“ซุปเปอร์มาร์เก็ตบล็อคห้าสินะครับ ได้เลยครับรัดเข็มขัดด้วย” โชเฟอร์พูดก่อนจะสั่งใส่สตีฟรัดเข็มขัด
แกร๊ก !! เสียงเข็มขัดนิรภัยถูกรัดแน่นก่อนจะแท็กซี่จะวิ่งออกไปอย่างรวดเร็วโดยในใจสตีฟได้แต่ภาวนาให้ถึงซุปเปอร์มาร์เก็ตทันเวลาบ่ายโมง เพราะนั่นคือเวลาลดราคาสินค้าช่วงบ่ายนั่นเอง
จบ...ปล. ถ้าชอบหรือถูกใจยังไงฝากกดติดตาม กดใส่ชั้นหนังสือ ฝากรีวิวเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยนะครับขอบพระคุณครับระดับ RankF Level.1-20E Level. 21-30C Level. 31-50B Level. 51-70A Level. 71-99S Level. 100-129SS Level. 130-150SSS Level. 150+