มันเป็ผลจาก ‘วิธีโคจรลมหายใจมานาแบบเอียน เพจ’อย่างแท้จริง
ท่านแม่ยังหลับอยู่...
ไปสูดอากาศข้างนอกหน่อยดีไหมนะ
ได้ไปเที่ยวชมอาณาเขตม็อคเลียนสักหน่อยก็ดีถึงจะไม่ได้มีความทรงจำดี ๆ มากนัก แต่อย่างไรก็เป็บ้านเกิด
เมื่อารวมจักรวรรดิเริ่มขึ้นก็คงจะเป็ภาพที่ถูกลบออกอย่างแรก
ม็อคเลียนมีอาณาเขตติดกับ ‘โคลด์วูด’จักรวรรดิใหญ่ทางตอนเหนือซึ่งเป็จุดยุทธศาสตร์สำคัญไม่ว่าจะสำหรับกองทัพพันธมิตรหรือกองทัพศัตรู
ไม่ว่าจะฝ่ายไหนก็ไม่มีทางหลีกเลี่ยงเปลวไฟแห่งภัยาได้
จะว่าไป ป่านนี้คงมีคนส่งข่าวไปแล้ว
พิจารณาจากพฤติกรรมของจอมเวทประจำอาณาเขตเมื่อวานนี้เป็ไปได้สูงว่าสถานการณ์จะถูกรายงานในทันทีเขาเป็คนที่ยอมรับเองว่าเอียนเป็จอมเวทแห่งจักรวรรดิแม้ว่าจะยังไม่ได้เข้าวิทยาลัยเวทมนตร์นี่นา
นั่นคงเป็สิ่งที่จอมเวทประจำอาณาเขตผู้นั้นคาดหวังไว้และก็คงจะดำเนินการตามความตั้งใจนั้น
จักรพรรดิองค์ปัจจุบัน้าคนมีพร์
คนมีพร์ที่องค์จักรพรรดิไม่ได้เก็บไว้ใช้เองแต่จะยกให้องค์ชายใหญ่
ไฮเดน กรีนริเวอร์ องค์รัชทายาทที่ไม่เต็มเต็ง
ส่วนสุนัขจิ้งจอกเฒ่าแห่งหอคอยงาช้างคงจะติดหนึบอยู่กับแร็กนาร์
‘สุนัขจิ้งจอกเฒ่าแห่งหอคอยงาช้าง’คือคำเรียกที่หมายถึงเฮอร์เบิร์ต ผู้นำหอคอยงาช้าง
ฝ่ายนั้นก็้าคนเหมือนกัน
อีกไม่นานความสัมพันธ์ระหว่างราชวงศ์กับหอคอยงาช้างจะมาถึงจุดแตกหัก
เอียนไม่รู้รายละเอียดมากนักเพราะมันเป็เื่ที่เกิดขึ้นในวัยเด็กมันอาจจะเป็เื่ราวที่เขาเคยอ่านมาก่อน หรือไม่ก็ได้ยินมาจากแร็กนาร์
แม้แต่ความทรงจำเหล่านี้ก็เป็เพียงการคาดคะเนเท่านั้น
แต่ข้ามั่นใจว่ามีช่องโหว่มากมายให้แทรกตัวเข้าไปได้ทุกที่
เป้าหมายแรกของเอียนคือการฟื้นฟูพลังในชาติก่อนให้กลับมาโดยเร็วที่สุด
เขาจะพยายามทำทุกอย่างจนกว่าจะบรรลุเป้าหมายนั้น
ไม่ว่าจะอยู่ฝ่ายราชวงศ์ ฝ่ายเ้าหอคอยงาช้างหรือจะเข้าพวกกับฝ่ายอื่นโดยสิ้นเชิงก็ตาม
จากนี้ไปข้าจะไม่ใช่ฝ่ายที่ถูกหลอกใช้อีกแล้ว
หลังจากที่ระงับความคิดมากมายในหัวลงได้เอียนก็แอบย่องออกมาจากห้อง
เนื่องจากยังเป็เวลาเช้าตรู่ที่ชั้นหนึ่งจึงยังไม่มีใคร แต่ดูเหมือนจะมีเสียงดังมาจากข้างนอกเล็กน้อย
เสียงนั้นดังมาจากตรงถนนทางเข้าโรงแรม
เกิดอะไรขึ้น
เอียนรวบรวมมานามาไว้ที่หูอย่างรวดเร็ว
เขาแนบหูกับกำแพงแล้วเงี่ยหูฟังเสียงด้านนอกต้องขอบคุณประสิทธิภาพในการขยายเสียงที่ทำให้ได้ยินเสียงดังชัดเจนในระดับหนึ่ง
“พักอยู่ที่นี่จริงหรือ”
“ใช่แน่นอน เขามากับอัศวินร่างใหญ่คนนั้น...”
“หาเจอแล้วสินะ”
เขาไม่รู้ว่าใครเป็คนถามแต่คนที่ตอบคือเ้าของโรงแรม
นอกจากนี้เขายังได้ยินเสียงของคนจำนวนมากอีกด้วย
“อืม...”
ดูเหมือนเอียนจะมั่นใจแล้วว่าพวกเขามาตามหาตน
แถมยังมากันเยอะมากด้วย
“ท่านจอมเวท เริ่มกันเลยขอรับ”
จู่ ๆ พวกจอมเวทก็มาทำอะไรกันแล้วนั่นสั่งให้เริ่มทำอะไรน่ะ
ทันใดนั้นเอง
“เอียน เพจ จอมเวทแห่งจักรวรรดิโปรดน้อมรับราชโองการอย่างเคร่งครัด!”
“อึก!”
แก้วหูของเอียนเกือบฉีกขาดเพราะพลังเสียงที่ดังกึกก้องโดยเฉพาะเมื่อเขารวบรวมมานาไปไว้ที่หูทว่าฝ่ายนั้นกลับถึงขั้นรวบรวมมานาไว้ที่กล่องเสียง
นั่นเป็เสียงของจอมเวทประจำอาณาเขตที่เขาเจอเมื่อวาน
ราชโองการอย่างนั้นหรือ
แม้เอียนจะคาดไว้แล้วแต่ก็ไม่คิดว่าจะมากันรวดเร็วขนาดนี้ นี่ยังผ่านไปไม่ถึงวันเลยด้วยซํ้า
ตั้งใจจะตีตราแสดงความเป็เ้าของไว้ก่อนอย่างนั้นหรือ
เอียนยิ้มเยาะแล้วเดินออกมาจากโรงแรม
ทหารประจำอาณาเขตนับสิบวิ่งวุ่นกันอยู่นอกประตูไม้เก่าๆ ทั้งยังมีอัศวินประจำอาณาเขตยืนเรียงแถวซ้ายขวา
แน่นอนว่าแถวหน้าสุดของกองทัพซึ่งเป็ตำแหน่งอันทรงเกียรติของขบวนมีจอมเวทประจำอาณาเขตที่มาพร้อมกับอัศวินหลวงซึ่งทำหน้าที่คุ้มกัน
“ตื่นอยู่พอดีเลยสินะ”
จอมเวทประจำอาณาเขตกล่าวขึ้นเมื่อเห็นเอียน
“ฝ่าาพระราชทานราชโองการให้แก่เ้า เอาละลองทำตามดู คุกเข่าซ้ายลงแบบนี้ ส่วนเข่าขวา...หืม?”
จอมเวทนึกว่าเอียนไม่รู้วิธีการคำนับ
ทว่าเอียนได้คุกเข่าคำนับอย่างสมบูรณ์แบบด้วยตนเองแล้ว
อะไรกัน ท่าทางของเด็กคนนี้มัน...
มันเป็การคำนับที่ไม่มีอะไรพิเศษเพียงแต่การก้าวเดินอย่างไม่ติดขัดและลำดับท่าทางที่ต่อเนื่องกันนั้นช่างลื่นไหลเป็อย่างยิ่ง
ราวกับเคยทำมาบ่อยครั้ง
“ทำอะไรหรือขอรับ”
“...อา!”
จอมเวทใกับคำถามของเอียน
เขาล้วงลูกแก้วออกมาจากแขนเสื้อแล้ววางลงกับพื้นทั้งยังไม่ลืมถ่ายมานาจำนวนหนึ่งเข้าไป
กลุก ๆ ๆ!
ลูกแก้วสั่นเล็กน้อยพร้อมกับปล่อยแสงสีนํ้าเงินออกมา
แสงนั้นเริ่มค่อย ๆบิดโค้งวาดเป็ตัวอักษรกลางอากาศ มันคือ ‘พระราชสาส์นมานา’ที่ถูกส่งผ่านสถานีส่งข่าวเมื่อคืน
“จอมเวทแห่งจักรวรรดิ เอียน เพจจงน้อมรับราชโองการอย่างเคร่งครัด”
เมื่อเนื้อหาทั้งหมดถูกวาดขึ้นจอมเวทประจำอาณาเขตจึงเริ่มอ่านเนื้อหานั้น
ทันใดนั้น ผู้คนรอบข้างก็คุกเข่าลงข้างหนึ่ง
แม้แต่เ้าของโรงแรมที่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นก็ยังทำตามด้วยความงุนงง
“ในฐานะต้นนํ้าสายแรกของแม่นํ้ามรกตข้าพเ้าขอยกย่องพร์ของเอียน เพจ และยอมรับเขาในฐานะจอมเวทแห่งจักรวรรดิ อนุญาตให้จารึกชื่อของเขาไว้ในบัญชีรายชื่อของหอคอยงาช้างศักดิ์สิทธิ์”
เด็กที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อหอคอยงาช้างทั้งที่ยังไม่ได้เข้าศึกษาที่วิทยาลัย
การปฏิบัติที่พิเศษอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
“นอกจากนี้เพื่อเชื้อเชิญเ้าผู้มีพร์เปล่งประกายยิ่งกว่าผู้ใดมายังพระราชวังข้าพเ้าได้ส่งลูกชายคนโตมาเป็เพื่อนร่วมทางด้วย หวังเป็อย่างยิ่งว่าจะเป็การเดินทางที่สนุกสนาน”
เนื้อหาต่อมาเองก็เป็ที่น่าตกตะลึงในอีกแง่มุมถึงขั้นที่ทำให้เกิดเสียงฮือฮาอยู่ชั่วขณะ
เอียนเองก็แทบจะกลั้นเสียงหัวเราะไว้ไม่อยู่
เจตนามันชัดเจนมากเลยไม่ใช่หรือไง
ส่งองค์รัชทายาทโอรสองค์โตขององค์จักรพรรดิมาเป็เพื่อนร่วมทางหรือ
ดูท่าคงจะพากำลังพลมาเยอะมากแน่ ๆ
ตอนไปรับองค์ชายกลับจากการเสด็จเยือนต่างถิ่นยังไม่ทำขนาดนี้เลยกระมัง
“ประการสุดท้าย”
เสียงของจอมเวทประจำอาณาเขตยังคงดำเนินต่อไป
พระราชสาส์นมานายังไม่จบเพียงเท่านี้
“ข้าพเ้าขอให้ตระกูลม็อคเลียนคุ้มกันพร้อมจัดหาสิ่งอำนวยความสะดวกที่มีคุณภาพให้แก่จอมเวทเอียน เพจจนกว่าเพื่อนร่วมทางที่ข้าพเ้าส่งไปจะมาถึงจงทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายให้ดีที่สุด”
เอียนรู้สึกพอใจกับเนื้อหาส่วนสุดท้ายของพระราชโองการอย่างคาดไม่ถึง
สรุปสั้น ๆก็คือให้เอียนอาศัยอยู่ในปราสาทเ้าเมืองนั่นเอง
เขา้าสถานที่สำหรับจดจ่ออยู่กับลมหายใจมานาอย่างเต็มที่อยู่พอดี
อย่างไรก็ดีกว่าโรงแรมกับกระท่อมเก่า ๆของข้าเป็ร้อยเท่า
ถ้าเอียนเป็แค่เด็กที่รู้เื่เวทมนตร์ป่านนี้เขาอาจจะกำลังคำนับไปทางพระราชวังด้วยความตื้นตันเป็อย่างมาก
“พระราชโองการของฝ่าามีเพียงเท่านี้”
จอมเวทประจำอาณาเขตพูดพลางเก็บลูกแก้ว
ในขณะเดียวกันก็ลอบสังเกตสีหน้าของเอียน
ไม่ใช่เด็กธรรมดาจริง ๆ
แม้ว่าจะได้ลิ้มรสโชคชะตาที่ยิ่งกว่าความพลิกผันของชีวิตในชั่วข้ามคืนอย่าว่าแต่ท่าทางดีใจเลย แม้แต่การแสดงออกทางสีหน้าก็น้อยมาก
ทั้งที่ในสถานการณ์แบบนี้ควรทำมากกว่าะโโลดเต้นด้วยซํ้า
พวกอัจฉริยะช่างแตกต่างจริง ๆ
เขาคิดข้อสรุปได้เพียงเท่านี้
ตัวเขาเองก็เป็จอมเวทระดับสองที่มีเพียงมนุษย์ไม่กี่คนเท่านั้นที่ไต่ถึงแต่ว่าเด็กคนนี้ให้ความรู้สึกเหมือนเป็สิ่งมีชีวิตที่อยู่คนละโลกโดยสิ้นเชิง
“ท่านจอมเวท”
เสียงนี้ปลุกจอมเวทที่กำลังจมอยู่ในภวังค์
มันคือเสียงของอัศวินประจำอาณาเขตม็อคเลียน
“ให้พาไปที่ปราสาทเ้าเมืองตอนนี้เลยไหมขอรับ”
“ได้สิ”
อัศวินมองเอียนหลังจากได้รับอนุญาตจากจอมเวท
อาจเป็เพราะผิวเกรียมแดดที่ทำให้เขาดูเหมือนทหารรับจ้างมากกว่าอัศวิน
“ข้าชื่ออาร์โนลด์เป็หัวหน้ากองอัศวินม็อคเลียนได้รับคำสั่งจากเ้าเมืองให้พาท่านเอียนไปยังปราสาทเ้าเมืองโดยสวัสดิภาพขอรับ”
เขาเป็อัศวินแสนสุภาพต่างจากรูปลักษณ์ภายนอก
“ข้าจะคุ้มกันท่านเอียนไปยังสถานที่ใกล้เคียงรวมถึงจัดหาสิ่งอำนวยความสะดวกให้ตามราชโองการแน่นอนว่าท่านแม่ของท่านก็จะได้รับการปฏิบัติเช่นเดียวกับสตรีผู้สูงศักดิ์”
เื่แบบนี้ไม่จำเป็ต้องรีรอ
ท่านแม่เคยเป็สาวใช้ในปราสาทเ้าเมืองแต่ตอนนี้เธอจะเข้าไปในปราสาทเ้าเมืองในฐานะสตรีผู้สูงศักดิ์
ความรู้สึกคงจะต่างกันลิบลับเลยทีเดียว
1K
