โหลวอี้หยางนั่งอย่างใจเย็นในเรือนของตนเพื่อรอเวลาให้ฝ่ายสกุลฉีเดินทางมาถอนหมั้น สิ่งนี้เป็สิ่งที่ฉีหวังโม่้าไยจะไม่มากันเล่า ถ้าไม่มาก็คง้าให้นางเป็คนไปถอนหมั้นเองเสียแล้ว นั่งรอไปเพียงสักครู่ก็เลยเที่ยงไปเพียงนิด โหลวอี้หยางลุกขึ้นยืนเพื่อเตรียมส่งคนเดินทางไปถอนหมั้นทันที
"เ้าเตรียมทุกสิ่งให้พร้อม ข้า้าให้เื่นี้จบลงในวันนี้อย่าได้ยืดเยื้อเวลาไปอีก"
"เ้าค่ะ คุณหนู"
ฮูหยินโหลว มารดาของโหลวอี้หยางรีบเดินเข้ามาหวังจะห้ามปรามลูกสาวตน เพราะสิ่งนี้เกี่ยวกับชื่อเสียงของนางเองด้วยต่อให้ตามใจอย่างไรก็ต้องบอกถึงผลที่นางจะต้องได้รับในอนาคตด้วย
"อี้หยาง เ้าตัดสินใจดีแล้วอย่างนั้นหรือ คิดใหม่อีกสักรอบดีหรือไม่ "
"ท่านแม่ ข้าคิดดีแล้ว ท่านอย่าได้ขัดขวางข้าเลย ท่านแม่เชื่อข้าเถอะ"
"เฮ้อ แม่เชื่อเ้าที่สุด ในเมื่ออยากถอนก็ถอนเสีย เื่หลังจากนี้ก็ปล่อยให้เป็หน้าที่ของบิดาและมารดาเ้าจัดการเอง"
"ขอบคุณท่านมาก ท่านแม่ต่อไป ข้าจะเชื่อฟังท่าน"
"เด็กดี ให้บ่าวไพร่เป็คนจัดการเื่ถอนหมั้นเถอะ เ้าไปพักผ่อนได้แล้ว ให้แม่จัดการที่นี่เองดีหรือไม่"
"ไม่เป็ไรเ้าค่ะ ข้าไม่รู้สึกลำบากอันใดสักนิด"
โหลวอี้หยางกล่าวแล้วส่งยิ้มให้มารดาของตน อย่างหญิงที่รู้ความยิ่ง ไม่เหมือนตัวเด็กสาวในวัยสิบห้าปีเลยสักนิดเดียว
"เช่นนั้นก็ช่างเถอะ"
สองแม่ลูกนั่งรอให้บ่าวไพร่เตรียมความพร้อมเพื่อไปยังเรือนสกุลฉีจบตอนนี้ คนเ่าั้ก็เดินออกนอกจวนไปสักพักใหญ่แล้ว
"อี้หยาง เ้ามีเื่อันใดในใจอยากบอกแม่หรือไม่"
"ไม่มีเ้าค่ะ ท่านแม่ สิ่งที่ข้าเลือกยามนี้เป็สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับพวกเราแล้วเ้าค่ะ"
กล่าวพลางก็ส่งยิ้มอบอุ่นให้มารดาตนเอง นั่งอยู่ที่นี่ได้ไม่นานบ่าวที่ออกไปทำเื่การถอนหมั้นก็กลับมายังจวนด้วยสีหน้าหนักอึ้งราวกับว่ามีเื่ผิดพลาดไป
"ฮูหยิน คุณหนู บ่าวนำคนไปทำการถอนหมั้นที่สกุลฉีตามที่คุณหนูบอกทุกประการ ตอนแรกฝ่ายนั้นก็ไม่ได้ติดขัดอะไร แต่แล้วพอคุณชายฉีเดินเข้ามาร่วมวงสนทนาด้วย เขากลับไม่เห็นด้วยกับการถอนหมั้นครั้งนี้ขอรับ"
"เพราะเหตุใด"
โหลวอี้หยางถามออกไปเสียงเย็น ความสงสัยเกิดขึ้นภายในใจของนาง เหตุใดถึงไม่ยอมถอนหมั้นหรือยังมีเหตุผลอื่นใดที่เขาเสียผลประโยชน์กัน ฮึ ฉีหวังโม่ คิดจะเล่นอันใดกับข้าอีกกัน อยากให้ข้าร่วมสนุกไปกับเ้าเช่นนั้นหรือ น่าขันนัก
"เขากล่าวว่าขอให้เวลาคุณหนูคิดทบทวนอีกสักหน่อยแล้วจึงค่อยมาพูดเื่นี้กันอีกครั้งหลังผ่านพ้นไปแล้วหนึ่งเดือนขอรับ"
"เป็เช่นนั้นก็ได้ หลังจากหนึ่งเดือนก็ส่งคนไปถอนหมั้นสกุลฉีให้ตรงเวลาเช่นเดิม จดจำไว้ให้ขึ้นใจ"
"ขอรับ"
บ่าวไพร่เ่าั้เดินออกไปแล้วเหลือเพียงสองแม่ลูกที่นั่งอยู่ที่เดิม ฮูหยินโหลวมองหน้าบุตรสาวอีกครั้งทั้งอยากจะพูดสิ่งใด แต่บุตรสาวของตนชิงพูดขึ้นก่อน
"ท่านแม่อย่าได้สนใจท่าทีของคนสกุลฉี พวกเขาแค่มีเื่ที่ผลประโยชน์ยังค้ำคอให้ถอนหมั้นข้าไม่ได้ รอเพียงหนึ่งเดือนทุกอย่างก็จะจบลงโดยดี"
"เอาล่ะ แม่จะเชื่อเ้า"
ฮูหยินโหลวเห็นบุตรสาวตนมั่นใจถึงเพียงนี้ก็ไม่อยากขัดใจนางอีก ทุกอย่างขอให้นางพอใจ นางก็พร้อมจะสนับสนุนทุกอย่างอยู่แล้วเป็เช่นนี้มาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็เื่ใดขอให้บุตรสาวตัดสินใจด้วยตัวนางเองทั้งสิ้น
7K
