เมืองสโนส์โบล์ ยังคงสว่างสไว ด้วยแสงสายฟ้า
แต่คืนนี้…แสงนั้นไม่อาจส่องถึงบางตรอก
ตรอกแคบด้านหลังโกดังเก็บน้ำแข็ง
ไม่มีป้ายภารกิจ ไม่มีรางวัล ไม่มีหลักฐานว่ามีใครเคยร้องขอความช่วยเหลือ
มีเพียงคำเดียว ที่เออร์วินทิ้งไว้ก่อนจากกัน “อย่าให้เื่นี้ปรากฏในสมาคมนักล่า”
---
ทรัซยืนอยู่บนหลังคา ร่างคนแคระ สายตามองไล่ตามเงาด้านล่าง
ชายหนุ่มสามคน นักล่าระดับต่ำถึงกลาง กำลังล้อมใครบางคน
หญิงสาว อายุไม่เกินสิบเจ็ด เสื้อคลุมขาด
มือสั่น แต่ดวงตา…ไม่ยอมแพ้
> “พวกมันไม่ฆ่า” เรกัลป์เอ่ย “ยัง”
“เพราะยังไม่ได้สิ่งที่้า” ทรัซตอบ
หนึ่งในนักล่าหัวเราะ “บอกมาเถอะน่า แค่ชื่อเดียว”
“ว่าเ้ารับงานจากใคร”
หญิงสาวส่ายหน้า เืซึมจากมุมปาก
“ข้าไม่รู้” เธอพูดเสียงแหบ “ข้าแค่…ส่งของ”
เงาบนพื้น ยืดออก ช้าและเงียบ
ทรัซไม่ลงมือทันที
> “เ้าลังเล” เรกัลป์สังเกต
“ข้ากำลังคิดว่า…ถ้าข้าช่วย นี่จะเป็จุดเริ่มต้นของอะไร”
หากเขาช่วย คนนี้รอด แต่ข่าวลือจะเริ่ม
หากไม่ช่วย เขายังเป็ “ตำนานเงียบ” ที่ไม่ยุ่งกับโลก
ผั๊วว! เสียงฝ่ามือกระทบหน้า
นักล่าคนหนึ่งตบหญิงสาวล้ม
อีกคนชักมีด
“พอเถอะ” เสียงเรียบดังขึ้น ไม่ดังแต่ชัด
ทั้งสามชะงัก
เงาด้านหลังพวกมัน ไม่อยู่ในตำแหน่งเดิมแล้ว
“ใคร!” หนึ่งในนั้นะโ
ไฟตะเกียงสั่น และดับลง
ไม่มีเสียงต่อสู้ ไม่มีเสียงร้อง
มีเพียง ร่างสามร่าง ทรุดลง เหมือนถูกดึงพลังออกไป
ทรัซยืนอยู่ตรงหน้าหญิงสาว เธอมองเขาจนดวงตาเบิกกว้าง
“เ้า…” เธอกลืนคำ “…เป็ใคร”
ทรัซไม่ตอบ เพียงตัดโซ่และโยนเสื้อคลุมให้
“กลับบ้าน” เขาพูด “และลืมทุกอย่างที่เห็น”
“แล้วพวกเขา—” เธอถาม
“จะตื่นขึ้น” ทรัซกล่าว “พร้อมฝันร้ายที่ไม่รู้ที่มา”
หญิงสาวลังเล ก่อนจะถามว่า “ท่านเป็นักล่าเหรอ”
ทรัซหันหลัง “ไม่ใช่ ข้าแค่…ไม่ชอบคนที่ใช้มีดกับคนไร้อาวุธ”
เธอวิ่งหายไปในหิมะ โดยไม่ถามอะไรต่อ
> “เ้าเลือกแล้ว” เรกัลป์ถอนลมหายใจ
“ใช่” ทรัซตอบ “และข้ารู้ว่าเออร์วิน้าเห็นสิ่งนี้”
เงาหนึ่งขยับ ไม่ใช่ของทรัซ
เออร์วินยืนอยู่ปลายตรอก ไม่ได้ซ่อน
“ไม่มีศพ” เสียงทรัซดังขึ้น
“ดี”
“ข้าไม่ได้ทำเพื่อเ้า” ทรัซตอบ
เออร์วินยิ้ม “ข้ารู้ ข้าถึงเลือกเ้า”
เขาส่งแผ่นโลหะบาง ๆ ให้
ไม่มีตรา ไม่มีชื่อ
“ภารกิจแบบนี้จะมีอีก” เออร์วินกล่าว
“ไม่มีบันทึก ไม่มีคำขอบคุณ และไม่มีใครรู้ว่าเป็ฝีมือใคร”
ทรัซมองแผ่นโลหะ กำแน่น
“ถ้าวันหนึ่ง” เขาพูด “ภารกิจพวกนี้ทำร้ายคนบริสุทธิ์”
เออร์วินพยักหน้า “ข้าจะเป็คนแรกที่เ้าควรฆ่า”
ทั้งสองแยกจากกัน ไร้คำสาบาน ไร้สัญญา
แต่ในคืนนั้น ข่าวลือได้เริ่มต้น
ไม่ใช่ในสมาคม ไม่ใช่ในตลาด
แต่ในหมู่คนตัวเล็กตัวน้อย
> “ถ้าเ้าเดือดร้อน…”
“อย่าเรียกนักล่า”
“เรียกเงา”
---
601
