สมิทพุ่งเข้าประชิดกับเ้างูนาคาวัชระ ซึ่งเป็จังหวะเดียวกับที่มันฉกใส่เขาพอดิบพอดี สมิทยกโล่ตั้งรับเอาไว้ได้ทันท่วงที แต่นั่นก็ไม่ใช่ความคิดที่ดีเท่าไหร่นัก
ทันทีที่เ้านาคาวัชระัักับโล่ทรงกลมของสมิท ประกายสายฟ้าจากร่างของมันก็ไหลเข้ามาสู่ร่างของเขา ทำเอาร่างกายของสมิทชาไปชั่วขณะ จนเขาต้องถอยมาตั้งหลักทันที
“[ประกาศจากระบบ: กระต่ายสีหมอก(ยังไม่ได้ตั้งชื่อ) ใช้สกิลประจำตัว จั้ม คิก (Jump Kick)]”
เ้ากระต่ายสีหมอกพุ่งเข้าหาเ้านาคาวัชระอย่างรวดเร็ว พร้อมหมุนตัวกลางอากาศก่อนจะใช้ขาหลังของมันถีบเข้ายอดหน้าของเ้างูจนหน้าหงายอีกรอบ สมิทอาศัยจังหวะนี้เหวี่ยงดาบในมือขวาฟันใส่ลำตัวมันอย่างแรง ก่อนจะใช้สกิลที่เขาได้รับมาจากพนักงานต้อนรับตอนเข้าเกมโจมตีปิดท้าย
“สกิลโจมตี คอมแบท ชิลด์!! (Combat Shield)”
โล่ทรงกลมของสมิทเรืองแสงสีขาว ก่อนที่ร่างกายของเขาจะถูกบังคับให้พุ่งไปข้างหน้าทันที เขาใช้โล่เสริมพลังนั้นอัดกระแทกใส่เ้านาคาวัชระจนร่างของมันกระเด็นลอยละลิ่วขึ้นไปค้างเติ่งบนต้นไผ่ซึ่งสูงกว่าสิบเมตร
“[ประกาศจากระบบ:มอนสเตอร์นาคาวัชระได้รับค่าความเสียหายรวม 1200/1250 ค่ะ]”
เ้านาคาวัชระส่งเสียงฟ่อดังลั่น มันส่งสายตาอาฆาตมาที่สมิท ก่อนที่มันจะตัดสินใจหลบหนีไปทันที เพราะพลังชีวิตของมันใกล้จะหมดแล้ว
“ปลอดภัยแล้วสินะ” สมิทกล่าวก่อนจะหันมามองครอบครัวกระต่าย แต่แล้วเขาก็พบว่ามันไม่ได้เป็อย่างนั้นเลย
เ้าลูกกระต่ายตัวสีขาวนอนซบแม่ของมันที่นอนแน่นิ่ง ราวกับว่ามันกำลังร้องไห้อยู่ ส่วนเ้าลูกกระต่ายสีหมอกที่พึ่งทำสัญญากับเขาก็ตัดสินใจวิ่งเข้าไปหาแม่ของมัน มันมองมาทางสมิทเพื่อขอความช่วยเหลือ
สมิทเดินเข้าไปใกล้แม่กระต่าย ซึ่งกำลังนอนหายใจรวยริน หน้าต่างระบบผู้เล่นของเขารายงานสถาณะทันที ว่าแม่กระต่ายตัวนี้กำลังจะสิ้นใจในไม่ช้า
“ต้องรีบช่วยเหลือสินะ”
สมิทเรียกหน้าต่างระบบเก็บของของเขาขึ้นมา เขาจำได้ว่าพนักงานต้อนรับได้ให้ยาฟื้นพลังมา เขาจึงลองฉีดยาฟื้นพลังใส่ร่างของแม่กระต่ายทันที แต่ทว่ายาฟื้นพลังกลับไม่ช่วยอะไรแม่กระต่าย ร่างของมันสั่นเทา ก่อนจะกระตุกอย่างแรงครั้งสุดท้ายและแน่นิ่งไป
“ขอยาชุบชีวิตด้วยค่ะ นายท่าน ได้โปรด...”
เป็อีกครั้งที่สมิทได้ยินเสียงของเด็กผู้หญิง เขาเริ่มมั่นใจแล้วว่าเสียงนี้เป็ของเ้าลูกกระต่ายสีหมอก เขาจึงเตรียมยาชุบชีวิตขึ้นมาทันที
“[ประกาศจากระบบ: เตือนผู้เล่นสมิท ยาชุบชีวิตเป็ไอเท็มหายากระดับ SS ซึ่งมีราคาสูงมากในท้องตลาด ท่าน้าใช้มันกับมอนสเตอร์ป่าหรือไม่]”
“ใช้สิ” สมิทกล่าวก่อนจะอุ้มเ้าลูกกระต่ายขาวที่นอนกอดแม่มันออกไป และเริ่มฉีดยาชุบชีวิตใส่ร่างของแม่กระต่ายทันที
ร่างของแม่กระต่ายเรืองแสงสีทอง มันกลับมามีลมหายใจอีกครั้ง ก่อนที่แม่กระต่ายจะค่อยๆลุกขึ้นมานั่งกับพื้น ลูกกระต่ายทั้งสองนั้นะโโลดเต้นด้วยความดีใจยกใหญ่ พลางวิ่งวนแม่ของมัน
แม่กระต่ายนั้นะโเข้ามาใกล้สมิท ก่อนจะเลียมือของเขาด้วยความขอบคุณ เ้าลูกกระต่ายสีเทาซบแม่ของมันครั้งสุดท้าย มันมองมาที่สมิทและแม่ของมันด้วยความลังเล ก่อนที่แม่กระต่ายจะใช้หัวของมันผลักให้ลูกของมันเดินมาหาสมิท
“[ประกาศจากระบบ:กรุณาตั้งชื่อให้มอนสเตอร์คู่หูด้วยค่ะ]”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สมิทจึงมองไปรอบๆเพื่อหาชื่อที่น่าจะเอามาใช้ตั้งได้ ฉับพลันเขาเห็นดอกไม้ช่อหนึ่งขึ้นอยู่ไม่ไกลจากรังของกระต่ายนัก เขาจึงได้ชื่อที่จะเอามาใช้ตั้งชื่อมอนสเตอร์คู่หูตัวแรกของเขาทันที
“ลิลี่”
“[ประกาศจากระบบ:คำเตือน ชื่อที่ตั้งแล้วจะไม่สามารถเปลี่ยนได้ หากอยากเปลี่ยนชื่อต้องซื้อใบเปลี่ยนชื่อในราคา399บาท ผู้เล่นสมิทยืนยันจะตั้งชื่อกระต่ายสีหมอกว่า ลิลี่ ไหมคะ]”
“ฉันยืนยัน” สมิทตอบรับระบบไปอีกครั้งหนึ่ง ก่อนที่หน้าต่างผู้เล่นของเขาจะเพิ่มรายละเอียดของมอนสเตอร์คู่หูขึ้นมา ซึ่งชื่อของมอนสเตอร์คู่หูนั้นปรากฏว่า ลิลี่อยู่
“ฉันสัญญา” สมิทกล่าวก่อนจะใช้สองมืออุ้มลูกกระต่ายขึ้นมาแนบอก พลางมองไปที่แม่กระต่ายซึ่งทำสายตาห่วงหาอาวรณ์“ฉันจะดูแลลูกของแกให้ดีที่สุด และถ้ามีโอกาส ฉันจะมาเยี่ยมแกอีกครั้ง”
หน้าต่างระบบผู้เล่นของสมิทปรากฏนับเวลาถอยหลังทันที เนื่องจากเขาได้รับมอนสเตอร์คู่หูแล้ว สมิทโบกมือลาให้กับแม่กระต่ายเป็ครั้งสุดท้าย เมื่อเลขบนหน้าจอของเขาขึ้นว่า0 ร่างของเขาสลายหายไปทันทีที่เวลานับถอยหลังหมด
“เป็เด็กที่ดีใช้ได้เลยนะ...หวังว่าเ้าหญิงของพวกเราจะพึ่งพาเด็กคนนั้นได้”
เสียงของชายหนุ่มปริศนาดังขึ้นมาจากกอไผ่ฝั่งตรงข้าม ก่อนที่กระต่ายตัวสีขาวซึ่งมีปีกของนกพิราบ และเขากวางจะปรากฏตัวออกมา
“[ประกาศจากระบบ: ผู้พิทักษ์กระต่าย แจ็คคาโลปปรากฏตัว ขอให้ผู้เล่นที่อยู่รอบบริเวณอยู่ให้ห่างจอกมอนสเตอร์เผ่าพันธ์กระต่ายค่ะ]”
“ท่านแจ็คคาโลป” แม่กระต่ายสีขาวกล่าวพลางโค้งคำนับ เช่นเดียวกับลูกของเธอ เมื่อผู้พิทักษ์แห่งกระต่ายปรากฏตัวตรงหน้า
ไม่นานนัก ร่างของกระต่ายทั้งสองก็หายไป กลายเป็อัศวินหนุ่มรูปงามผมบลอนด์ทอง กับหญิงสาวผมขาวในชุดเดรสกำลังอุ้มลูกกระต่ายอยู่ ดูเหมือนว่ามอนสเตอร์ทั้งสองนั้น จะกลายร่างเป็มนุษย์ได้
“เธอเป็อะไรมั้ย ลูน่า” อัศวินหนุ่มแจ็คคาโลปเอ่ยถามแม่กระต่ายสาวทันทีด้วยน้ำเสียงห่วงใย
“ตัวฉันน่ะไม่เป็ไรหรอกค่ะ” แม่กระต่ายกล่าว “ฉันห่วงนายหญิงของเรามากกว่า หวังว่าเ้าหญิงของเรา จะฝากฝังภารกิจของเราไว้กับผู้เล่นคนนั้นได้”
“ฉันก็คาดหวังเหมือนกัน” อัศวินแจ็คตอบกลับ “ข้าได้แต่หวังว่าองค์หญิงจะเลือกเ้านายถูกคน เพื่อปลดปล่อยพวกเราจากคำสาปที่ต้องกลายเป็กระต่ายเสียที”
“พวกเราเผ่าจันทรา ถูกสาปให้ต้องใช้ชีวิตในร่างของกระต่ายมานานเกินทนแล้ว ข้าได้แต่หวังว่าวันเวลาแห่งความทรมานของเรา จะสิ้นสุดเสียที”
ไม่นานนัก เผ่าจันทราทั้งสองก็ถูกบังคับให้กลับไปสู่ร่างของกระต่ายอีกครั้ง พวกเขาไม่สามารถใช้ชีวิตในร่างของมนุษย์ได้ตลอดเวลา
ร่างของสมิทพร้อมลูกกระต่ายลิลี่กลับมาที่ท้องพระโรงอีกครั้ง บัดนี้มีเพียงเขาและผู้เล่นคนอื่นที่กำลังทยอยกลับมา าาที่เคยกล่าวปราศรัยก่อนหน้านั้นไม่อยู่แล้ว เช่นเดียวกับเ้าหน้าที่NPCคนอื่นๆ
สมิทมองไปรอบๆพบว่าผู้เล่นได้มอนสเตอร์แรกเริ่มแทบจะไม่ซ้ำกัน ั้แ่มอนสเตอร์สไลม์ไร้รูปร่าง หมาแมวชนิดต่างๆ ไปจนถึงลูกัที่ดูน่าเกรงขาม ผู้เล่นที่ได้ลูกัมีปีกตัวสีดำนั้นกำลังอวดมอนสเตอร์ของเขากับคนที่อยู่รอบๆด้วยท่าทีภูมิใจ พร้อมมองผู้เล่นคนอื่นด้วยสายตาที่เหนือกว่า เนื่องจากในห้องโถงนี้มีเขาคนเดียวที่ได้ัมา
สมิทสังเกตุว่ามอนสเตอร์ัของเด็กหนุ่มคนนั้นเป็ประเภทธรรมดาๆ ระบบไม่ได้แจ้งเตือนว่าหายากแบบกระต่ายสีหมอกของเขา เขาเดาว่าันั้นน่าจะหายากเป็ทุนเดิมอยู่แล้ว แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังคงมีระดับของมันอยู่ คือัแบบทั่วไป และัแบบหายาก
“นั่นกระต่ายสีหมอกนี่...น่ารักจังเลย”
ผู้เล่นหญิงคนหนึ่งซึ่งถือคฑาจอมเวทเอาไว้ในมือ กล่าวพลางชี้มาที่ลูกกระต่ายของสมิท เธอน่าจะอายุพอๆกับเขา และที่ขาของเธอมีแมวลายสลิดสีขาวตัวหนึ่งพันแข้งพันขาอยู่ ดูก็รู้ว่าเป็มอนสเตอร์คู่หูของเธอ
“เจอที่ไหนคะนี่” หญิงสาวจอมเวทเอ่ยทักสมิท ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ “รู้ไหมว่ามันหายากมากๆเลยล่ะ...ยากกว่าับางตัวแถวนี้ด้วยซ้ำ”
“เอาแล้วไง” สมิทกล่าวกับตัวเองเบาๆ เขารู้ว่าจอมเวทหญิงคนนี้จงใจตีวัวกระทบคราด เธอจงใจใช้เขาหาเื่กับเด็กหนุ่มที่มีัตัวนั้น และดูเหมือนจะได้ผลเสียด้วย เพราะชายหนุ่มคนนั้นจ้องมาทางเขาทันที
“ยัยสา...เธอนี่มันตาต่ำจริงๆ ไปเอากระต่ายมาเทียบั คิดอะไรอยู่” ชายหนุ่มผู้เป็เ้าของักล่าว สมิทสังเกตุว่าด้านหลังของเขาสะพายดาบั์อยู่ ดูท่าว่าเขาจะชื่นชอบการโจมตีที่รุนแรงและเด็ดขาด ถึงได้เลือกดาบั์มาเป็อาวุธประจำตัว
“อิจฉาล่ะสิแจ็ค” จอมเวทหญิงที่ชื่อสากล่าว “ัูเาของนายน่ะ มันมีโอกาสพบเจอแค่15% ก็จริง แต่กระต่ายสีหมอกน่ะ มีโอกาสเจอแค่0.1% เท่านั้นเองนะ ต่อให้ัูเาทองคำที่มีโอกาสเจอ5%ก็ยังเทียบชั้นกับกระต่ายตัวนี้ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ”
มีเสียงฮือฮาจากผู้เล่นคนอืนที่อยู่รอบๆ และเมื่อมีคนสืบค้นข้อมูลจากอินเตอร์เน็ต พวกเขาก็พบว่าที่สาพูดมาเป็ความจริง กระต่ายสีหมอกของสมิทเป็1ใน7มอนสเตอร์ที่หายากที่สุดของเกมMRO
“จริงด้วยว่ะ...ที่เซิฟเวอร์เกาหลีเขาว่ามีคนแค่คนเดียวเอง ญี่ปุ่นและอเมริกาแค่คนละหนึ่งตัวเหมือนกัน ถึงขนาดมีข่าวลือว่ามีแค่เซิฟเวอร์ละตัวด้วยซ้ำ เ้ากระต่ายสายพันธ์สีหมอก”
สิ้นเสียงของผู้เล่นชายที่ค้นข้อมูล ผู้เล่นในห้องประชุมทั้งหมดพร้อมใจกันเข้ามาล้อมวงสมิททันที เพื่อจะดูกระต่ายของเขาให้ชัดๆ
“แบบนี้ประเทศไทยเราก็มีผู้เล่นแค่คนเดียวน่ะสิ ที่กระต่ายสีหมอกอยู่ และคงไม่มีคนอื่นอีกแล้ว”
“ทำบุญด้วยอะไรวะ อิจฉาจริงๆ พนันได้เลยว่าร่างสุดยอดของมันต้องเป็เผ่าพันธ์มนุษย์แน่ๆ”
ชายหนุ่มผู้ันามว่าแจ็คกัดฟันแน่น เขาซึ่งเป็ผู้เล่นคนเดียวที่มีัใน ถูกแย่งความสนใจจากทุกคนในท้องพระโรงไปจนหมด และสิ่งที่แย่งความสนใจากเขาไปไม่ใช่อะไรเลย แต่กลับเป็แค่กระต่าย
“นายชื่ออะไร” แจ็คกล่าวก่อนจะชี้นิ้วมาที่สมิท
“ฉันสมิท นายล่ะ”
“ฉันชื่อแจ็ค แต่เื่นั้นช่างมันก่อนสมิท ฉันขอท้าประลองกับนายได้หรือเปล่า ให้ทุกคนในห้องนี้ได้เห็นกันเป็บุญตาเสียหน่อย ว่ากระต่ายสีหมอกของนายที่หายากกว่าัของฉัน มันจะเก่งขนาดไหน”
สมิทกำลังจะปฏิเสธ แต่ทว่าเ้าลูกกระต่ายของเขากลับะโลงจากอ้อมกอดของเขา มันยืนสองขาพลางใช้เท้าหน้าตบจนเกิดเสียง ดวงตาสีแดงของมันมองอีกฝ่ายอย่างมุ่งมั่น ราวกับว่าจะตอบรับคำท้าแทนเ้านาย
เ้าลูกัูเาของแจ็คเมื่อเห็นกิริยาของลูกกระต่ายสีหมอก มันก็บินลงมายืนพื้น ก่อนจะส่งเสียงคำรามตอบรับทันที พร้อมกระทืบเท้าหน้ายกใหญ่
“การประลองครั้งนี้ เป็การประลองระหว่างมอนสเตอร์ดีมั้ย โดยเ้าของห้ามยุ่ง” แจ็คกล่าวพลางยิ้มเยาะ เขามองว่ายังไงลูกกระต่ายของอีกฝ่ายก็ไม่มีทางชนะลูกัของเขาแน่ๆ
“้าแบบนั้นอยู่แล้วค่ะ...”
สมิทได้ยินเสียงของเด็กสาวดังมาจากลูกกระต่าย คราวนี้เขามั่นใจแน่ๆแล้ว ว่ากระต่ายของเขาพูดได้
“เอามั้ยสมิท กติกาที่ฉันเสนอ” แจ็คกล่าวถามเขาอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ดูท่าว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้ยินเสียงของกระต่าย
“ได้เลย มาเริ่มกันเลยเถอะ”
ทั้งสมิทและแจ็ค รวมถึงผู้เล่นคนอื่นๆต่างถอยออกห่างทันที เพื่อเพิ่มพื้นที่การประลองให้กับมอนสเตอร์ทั้งสอง ทุกคนต่างใจจดใจจ่อดูการประลองในครั้งนี้ การประลองระหว่างกระต่ายและั
“คงไม่ว่าอะไรนะ ถ้าัของฉันเผลอกินกระต่ายของนายเข้าไปน่ะ” แจ็คประเดิมพูดข่มขวัญ เช่นเดียวกับเ้าัที่เริ่มคำรามข่มขู่
“อ่า...ถ้าันายไม่โดนกระต่ายฉันเตะจนอ่วมก่อนน่ะนะ” สมิทโต้กลับทันทีด้วยน้ำเสียงมั่นใจ เขาเคยเห็นลิลี่ต่อสู้มาแล้ว จึงมั่นใจว่าจะไม่แพ้อีกฝ่ายง่ายๆอย่างแน่นอน
551
