ตอนที่ 6 ได้รับคอกวัวและเล้าหมู
เซียวิเยวี่ยพบร้านขายของสำคัญจำเป็ที่เชื่อถือได้หลายแห่ง เธอกดสั่งซื้อเสื้อขนเป็ดที่มีคุณสมบัติต้านทานอุณหภูมิหนาวเย็นได้ถึง -40 องศาเซลเซียสจำนวน 5 ตัว เสื้อโค้ตผ้าฝ้ายกันความเย็นสไตล์รัสเซียชนิดยาวพิเศษสำหรับผู้ชาย 5 ตัว เสื้อพาร์กากันลมขนสัตว์แท้จากฮาร์บิน 5 ตัว กางเกงขนเป็ด กางเกงผ้าฝ้ายชนิดหนาสำหรับอุณหภูมิต่ำกว่า -40 องศาเซลเซียสอย่างละ 5 ตัว รองเท้าบูตกันน้ำกับกันหนาว 10 คู่ และรองเท้าผ้าฝ้ายหนา 8 คู่จากทางตะวันออกเฉียงเหนือ...
นอกจากนี้ยังมีชุดชั้นในรักษาอุณหภูมิ 6 ชุด เสื้อสเวตเตอร์แคชเมียร์ 6 ชุด และชุดนอนกันหนาว 5 ชุด เสื้อผ้าชนิดหนาค่อนข้างอบอุ่นแม้ว่าจะมีราคาถูก
จากนั้นสั่งซื้อหมวกกันหนาว ถุงมือหนา ผ้าพันคอ และสิ่งอื่น ๆ อย่างละ 20 ชิ้น รวมถึงตุนถุงเท้าผ้าฝ้ายไว้มากถึง 50 คู่
เธอเลือกซื้อเสื้อผ้าและรองเท้าหลายขนาดสำหรับทุกคนในครอบครัว
เมื่ออากาศหนาวจัดในปีที่สองของวันสิ้นโลก อุณหภูมิเฉลี่ยลดต่ำถึง -46 องศาเซลเซียส เสื้อผ้าตัวหนาเหล่านี้จะมีประโยชน์อย่างมาก แม้ว่าบ้านพักจะมีเครื่องทำความร้อน แต่เธอยังคงต้องเตรียมอุปกรณ์ครบครันเมื่อออกไปข้างนอก ไม่เช่นนั้นอาจถูกความเย็นกัดผิวจนาเ็ เธอจึง้าซื้อเสื้อผ้าเนื้อหนาไว้ให้ทุกคน
เสื้อผ้าเหล่านี้มีราคารวม 95,730 หยวน และหลังจากหักส่วนลด ราคาสุทธิอยู่ที่ 89,990 หยวน เซียวิเยวี่ยใช้บัตรเครดิตของเธอจนถึงวงเงินที่จำกัด
หลังจากรูดจนหมดวงเงินบัตรเครดิตแล้ว เธอมุ่งเป้าไปที่สินเชื่อฮวาเปย*[1] เจี้ยเปย*[2] และไป๋เถียว*[3]
อย่างไรก็ตามหากเธอนำเหรียญทองทั้งหกไปขายในวันพรุ่งนี้ เธอก็จะมีเงินชำระคืนทั้งหมดทันเวลา
แม้ว่าวันสิ้นโลกกำลังใกล้เข้ามา แต่เซียวิเยวี่ยไม่กล้าเป็หนี้ธนาคาร ในอนาคตรัฐบาลจะคัดแยกผู้คนตามความน่าเชื่อถือทางเครดิตของพวกเขา ขณะนี้เป็ยุคของข้อมูลขนาดใหญ่ เมื่อพบประวัติอาชญากรรม ไม่เพียงคุณจะไม่ได้รับอาหารบรรเทาทุกข์จากรัฐบาล แม้แต่ทรัพย์สินของคุณก็อาจถูกยึดทั้งหมด เงินช่วยเหลือ
ผู้ลี้ภัยหลังจากนั้นจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ กับคุณ
เมื่อทรัพยากรขาดแคลน และระเบียบสังคมมีแนวโน้มจะวุ่นวาย วิธีการของรัฐบาลจึงมีแต่จะเพิ่มระดับความรุนแรงมากขึ้น รวดเร็วขึ้น และเด็ดขาดมากขึ้นเท่านั้น
นี่เป็เหตุผลว่าทำไมประเทศจีนจึงยังคงรักษาความสงบเรียบร้อยได้ในปีแรกของวันสิ้นโลก ขณะที่เกิดการจลาจลอย่างรุนแรงในประเทศต่าง ๆ ของทวีปยุโรป
หลังจากซื้อสิ่งของจำเป็สำหรับฤดูหนาว เซียวิเยวี่ยเปิดแถบขายส่งบนแพลตฟอร์มบางแห่ง และซื้อสิ่งของจำเป็ในชีวิตประจำวันจำนวนมาก รวมถึงผ้าอนามัย กระดาษทิชชู ยาสีฟัน แปรงสีฟัน ผ้าเช็ดหน้า ชุดชั้นในสำรอง แชมพู เจลอาบน้ำ ครีมนวดผม น้ำยาซักผ้า ครีมเด็ก และอีกมากมาย…
สินค้าเหล่านี้สามารถขายส่งในปริมาณมาก และแน่นอนว่ามีราคาที่ย่อมเยา
หญิงสาวจำได้ว่าเกิดภัยแล้งอย่างรุนแรงในปีแรกของวันสิ้นโลก น้ำดื่มเกิดการขาดแคลนอย่างหนัก และเป็เื่ปกติที่จะไม่อาบน้ำเป็เวลาหลายเดือน
บนร่างกายของเธอถูกพอกไปด้วยโคลนดำชั้นหนา ทั้งยังเหนียวเหนอะเพราะเหงื่อไคล และแทบไม่ต้องพูดถึงกลิ่นตัวในเวลานั้น ผมของเธอพันกันยุ่งเหยิงและคันอย่างรุนแรง
ต่อมาเซียวิเยวี่ยทนอาการคันที่หนังศีรษะไม่ได้ จึงโกนผมที่ยาวถึงเอวออกโดยไม่เต็มใจ และกลายเป็คนหัวล้านั้แ่อายุยังน้อย
ครั้งนี้เธอตัดสินใจเก็บผมยาวไว้ เพราะยังคงห่วงภาพลักษณ์ของตัวเอง
จากนั้นเธอสั่งซื้อน้ำยาฆ่าเชื้อโรคจำนวน 20 กล่อง น้ำยาไล่ยุง 20 กล่อง แอลกอฮอล์ 20 กล่อง น้ำยาฆ่าเชื้อคลอรีน 20 ขวด ยาไล่แมลง 20 กล่อง น้ำยาฆ่าเชื้อเดทตอลซักผ้า 20 กล่อง และทิชชูเปียกฆ่าเชื้อ 50 กล่อง พร้อมสเปรย์ฆ่าเชื้อแบบพกพาจำนวน 50 กล่อง
เมื่อเกิดภัยพิบัติฝูงแมลง หลังคาและสนามหญ้าทั้งสองด้านของถนนเต็มไปด้วยแมลงนานาชนิด ปลิง ไร หนอนฟัน แมลงเต่าทองปีกดำ และอื่น ๆ อีกมากมาย
พวกมันมีเชื้อโรคจำนวนมากบนร่างกาย หากไม่ระวังให้ดีอาจติดเชื้อโรคได้ง่ายดาย ดังนั้นเธออยากเตรียมการให้พร้อม
ในเวลานั้นเซียวิเยวี่ยต้องพันตัวเองด้วยแผ่นพลาสติกสามชั้นทุกครั้งที่ออกไปข้างนอก แต่สุดท้ายเธอจะพบตัวอ่อนของเห็บไรไต่ขึ้นมาอยู่บนตัวเสมอ
ในไม่ช้า เธอก็ใช้สินเชื่อฮวาเปยจนเต็มวงเงิน
เซียวิเยวี่ยเปิดเว็บไซต์อื่นเพื่อดูว่ามีสินค้ามือสองราคาถูกหรือไม่ เธอเห็นใครบางคนขายชั้นวางซูเปอร์มาร์เก็ตในราคาถูก ซึ่งคนขายอาจเป็เ้าของร้านใกล้เคียงที่ล้มละลายไปแล้ว
เธอทักไปคุยกับผู้ขาย และหลังจากต่อรองราคาหลายครั้ง ก็ซื้อชั้นวางในซูเปอร์มาร์เก็ต 21 ชั้น ซึ่งทั้งหมดทำจากเหล็กรีดเย็นคุณภาพสูง และสามารถรองรับน้ำหนักได้มาก
นอกจากนี้มีชั้นวางขนาดใหญ่สูง 2 เมตร ยาว 6 เมตรทั้งหมด 9 ชั้น และชั้นวางเตี้ยสำหรับวางผักและผลไม้อีก 11 ชั้น
ชั้นวางเก็บของเหล่านี้สามารถวางเรียงกันใกล้บ้านไม้ในพื้นที่มิติ เพื่อจัดให้เป็พื้นที่เก็บของที่มีความจุค่อนข้างมาก
ชายคนนั้นยังบอกด้วยว่าเขามีตู้แช่แข็งเชิงพาณิชย์ขนาดใหญ่ 2 ตู้ที่ขายไม่ออกและเปลืองพื้นที่จัดเก็บ เซียวิเยวี่ยจึงขอซื้อมันในราคาที่ต่ำมาก
ราคารวมอยู่ที่ 16,000 หยวน บวกค่าจัดส่ง 200 หยวน พรุ่งนี้มีกำหนดจัดส่งถึงประตูบ้านเธอเวลา 18.30 น. แบบเก็บเงินปลายทาง
หลังจากที่ทำข้อตกลงซื้อขายกับเ้าของซูเปอร์มาร์เก็ต มันก็เป็เวลาดึกมากแล้ว และใช้วงเงินเครดิตทั้งหมดจนถึงขีดจำกัด เธอจึงหยุดสั่งของออนไลน์ ลุกไปปิดไฟ และเข้านอน
[นายท่าน มีภารกิจใหม่ : ไปเอาถังน้ำจากบ่อ นายท่านจะรับภารกิจนี้หรือไม่ นับเวลาถอยหลัง 3 วินาที 3 2…]
“ยอมรับ”
ในตอนเช้าตรู่ เซียวิเยวี่ยถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงกลไกระบบมิติ
เธอเข้าไปในพื้นที่มิติโดยที่ตายังหนักอึ้ง
เซียวิเยวี่ยพยายามปลุกตัวเองให้ตื่น ภายในพื้นที่มิติยังคงเป็เวลากลางวัน อุณหภูมิเย็นสบายและมีอากาศบริสุทธิ์อยู่เสมอ ดูเหมือนว่าสถานที่แห่งนี้จะไม่มีเวลากลางคืน
หญิงสาวพิจารณาขณะเดินตรงไปที่บ่อน้ำ
มันเป็บ่อน้ำใต้ดินที่มีคานชักรอกด้วยมืออยู่้า เมื่อหมุนที่จับก็จะสามารถนำถังน้ำขึ้นจากบ่อได้
เซียวิเยวี่ยใช้มือทั้งสองหมุนคานรอกตักน้ำบาดาลเต็มถัง
[ขอแสดงความยินดีกับนายท่านที่เชี่ยวชาญทักษะใหม่ ท่านจะได้รับคอกวัวและเล้าหมูเป็รางวัลความสำเร็จ]
ในชั่วพริบตา อาคารอีกสองหลังปรากฏขึ้นทางด้านซ้ายของลานบ้าน อาคารหลังหนึ่งคือคอกวัว และอีกหลังเป็เล้าหมู
หญิงสาวเริ่มคุ้นเคยกับสิ่งแปลกประหลาดเหล่านี้ เธอมีแผนการที่จะทำปศุสัตว์เล็ก ๆ ในพื้นที่มิติอยู่ก่อนแล้ว และตอนนี้ทุกอย่างก็เสร็จสมบูรณ์ตามที่้า
เซียวิเยวี่ยใช้มือทั้งสองรองน้ำขึ้นชิม ปรากฏว่ามันหวานมาก!
รสชาติของน้ำจากบ่อบาดาลดีเกินคาด และให้ความรู้สึกสดชื่นหลังดื่มเข้าไป เธอรู้สึกว่าแขนขาและร่างกายมีกำลังวังชามากขึ้น
[ขอแสดงความยินดีกับนายท่านสำหรับการค้นพบประโยชน์ที่ซ่อนเร้น: การดื่มน้ำจากบ่อสามารถเพิ่มสมรรถภาพทางร่างกายของท่านได้]
ดวงตาของเธอเปล่งประกายขึ้นทันใด รู้สึกตื่นเต้นที่จะได้รู้ว่าภารกิจและประโยชน์ที่ซ่อนเร้นต่อไปคืออะไร
ใครบ้างจะไม่อยากมีสุขภาพร่างกายแข็งแรง? เซียวิเยวี่ยนั่งลงข้างถังน้ำและดื่มจนพอใจ
ทันใดนั้นเธอมองเห็นเงาสีเหลืองพุ่งตรงเข้ามาจากหางตา ฟู่กุ้ยะโข้ามรั้วและตรงเข้ามาคลอเคลียขาของเซียวิเยวี่ย พร้อมกับกระดิกไปหาอย่างเสน่หา
หญิงสาวยื่นมือออกไปลูบหัวของเสือตัวน้อย ฟู่กุ้ยพลันนอนหงายท้องบนพื้นอย่างมีความสุข เห็นแบบนั้นเธอจึงลูบท้องป่อง ๆ ของมันด้วยความรักใคร่
เธออดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ สัตว์ต่าง ๆ สามารถเข้ากับคนได้ง่าย เพียงแค่สร้างความไว้วางใจด้วยการให้อาหารและน้ำแก่พวกมัน ต่างจากมนุษย์ที่มีไหวพริบ เล่ห์เหลี่ยม และความอิจฉาริษยา เรียกได้ว่าธรรมชาติของมนุษย์หลังจากวันสิ้นโลกนั้นน่ากลัวมาก โดยเฉพาะครอบครัวของลุงและญาติคนอื่น ๆ แล้วนับประสาอะไรกับคนแปลกหน้า
มนุษย์เป็สิ่งมีชีวิตที่ด้อยกว่าสัตว์จริง ๆ
เซียวิเยวี่ยนำเนื้อวากิวเอห้าที่เหลือทั้งหมดออกจากตู้เย็นพร้อมอุ่นนมใส่ชาม ฟู่กุ้ยกระดิกหางอย่างมีความสุขจนแทบจะกลายเป็ใบพัด
เมื่อเห็นฟู่กุ้ยเพลิดเพลินกับอาหารตรงหน้า หญิงสาวนึกว่าจะมีเหรียญทองหล่นลงมาอีก แต่มันกลับไม่เป็เช่นนั้น เธอยิ้มและแตะหางของฟู่กุ้ย โดยตระหนักว่าไม่ควรกระหายความสำเร็จและคาดหวังผลประโยชน์จนเกินไป
เซียวิเยวี่ยออกจากพื้นที่มิติ เธอยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่ต้องทำ
ในวันนี้ ผู้จัดหวังพาทีมงานรีโนเวตมาถึงแต่เช้า หลังจากพูดคุยกับเขาสักพัก หญิงสาวก็ขอตัวออกไปทำธุระที่ธนาคาร
อย่างไรก็ตามที่บ้านมีระบบนิรภัย เธอจึงไม่มีอะไรต้องกังวล
ตอนนี้เธอมีเหรียญทองทั้งหมด 6 เหรียญ แต่ละเหรียญหนัก 400 กรัม ราคาทองคำในปีนี้อยู่ที่ 580 หยวนต่อกรัม ดังนั้นเหรียญทอง 1 เหรียญขายได้ราคาประมาณ 230,200 หยวน หากขายทั้งหมดเธอจะได้รับราว 1,390,200 หยวน
หลังจากชำระหนี้บัตรเครดิต 300,000 หยวนและสินเชื่อฮวาเปยเกือบ 100,000 หยวน เธอยังมีเงินเหลืออยู่มากกว่า 990,000 หยวน
เมื่อดูยอดเงินในบัญชีธนาคาร ในที่สุดเซียวิเยวี่ยก็เริ่มมีความมั่นใจมากขึ้น จากนั้นเธอขับรถตรงไปยังตลาดขายส่งเมล็ดพันธุ์ที่อยู่ใกล้เคียง
[1]花唄 ฮวาเปย เป็คำภาษาจีนที่ใช้กันทั่วไปเพื่ออ้างถึงบริการสินเชื่อของ Ant Group ซึ่งมีวงเงินสินเชื่อหมุนเวียนคล้ายกับบัตรเครดิต
[2]借唄 เจี้ยเปย เป็อีกคำในภาษาจีนที่หมายถึงบริการสินเชื่อของ Ant Group โดยให้วงเงินเครดิตแก่ผู้ใช้ที่มีประวัติซื้อสินค้าและผ่อนชำระตรงเวลา
[3]白條 ไป๋เถียว ในบริบทของการเงินและสินเชื่อในประเทศจีน มักจะหมายถึงวงเงินสินเชื่อหมุนเวียนที่ไม่มีหลักประกัน หรือประเภทของเครดิตเสมือน