ตอนที่สามสิบ การเมืองของภูต
“แม้เ้าแน่ใจหรือว่าอยากรู้ทุกอย่างน่ะ?”
ล่อที่ลอยอยู่กลางอากาศกล่าวอย่างช่วยตนเองไม่ได้
ทางเทคนิคผมจะได้โบนัสหากสามารถยกมอนสเตอร์หรือบุคคลที่ลอยไม่ได้ขึ้นมาจากพื้นและใช้กำลังข่มขู่และเจรจา
จะใช้ไม่ได้ผลกับพวกที่มีปีกหรือพวกที่ลอยเหนือจากพื้นอยู่แล้ว
ผมแทบจะกุมขมับ
“ทางเทคนิคเ้าก็สามารถโอนความผิดของเ้ามาที่ข้าได้ทั้งหมดอยู่แล้วในข้อหาที่ว่าข้าคือเ้านายของเ้านี่ตามแบบแิของพวกภูต?เ้า้าให้ข้าตัดหัวของเ้าไปส่งให้เวลามีภูตมาหาเื่ข้าเพราะข้าไม่ยอมรับว่าหนี้แค้นนั้นคือหนี้ของข้าหรือเปล่าล่ะ?”
การเจรจากับภูตเป็อะไรที่ผมปวดหัวมากที่สุด
และเป็หนึ่งในเควสต์ที่ผมพยายามจะหลีกเลี่ยงแต่เรามีปัญหาก็ต้องแก้ปัญหาไปตามที่เจอล่ะนะ
“อย่า ได้โปรดเ้านายที่แสนดีผู้มีเมตตาของข้า แม้”
“เ้าเข้าใจั้แ่เมื่อไรกันว่าข้าเป็คนใจดีมีเมตตา?”
ผมจ้องมองไปที่ดวงตาของล่อที่ลอยอยู่ติดกับผนัง
“อย่าฆ่าข้า ข้าคือหลานของหลานของ คูโรนอสKuronsos เทพเ้าแห่งการล่าและพงไพร ข้าถูกสาป---”
“คูโรนอสมีหลานของหลานอยู่ทั่วแผ่นดินนั่นล่ะ”
แบบเดียวกับซูสถ้าเราเอาตำนานมาพิจารณาอย่างจริงจัง ประชากรกรีกกว่าครึ่งเมืองจะมากจะน้อยก็ต้องมีสายเืของซูส
ผมจ้องมองไปที่ล่อที่ติดกำแพงอยู่
“และเ้าจะบอกว่าปู่ของปู่ของเ้าจะมีข้อที่โกรธเคืองเ้านั่นไม่ใช่เื่ที่ข้าต้องยิ่งฆ่าเ้าเอาหัวไปบูชาคูโรนอสด้วยความรวดเร็วเพื่อขอให้เทพเ้าคูโรนอสเมตตาหรอกหรือ?”
ผมกล่าวถาม
“แม้ อย่า อย่าขะข้าจะยอมยกทรัพย์สมบัติของข้าให้เ้าทั้งหมด ข้ายอมเป็ลูกน้องเ้าตลอดไป”
“โอ้ น่าสนใจแต่ตลอดกาลที่ว่าคงไม่นานเท่าไรหากเราเจอพวกนักล่าของภูตเอาร่างของพวกเราสองคนไปเสียบไว้บนต้นสนหรอกใช่ไหม?”
“แม้ นายท่านผู้เมตตานายท่านผู้ปราดเปรื่อง ข้าขอรับใช้ท่านจนกระทั่งแผ่นดินแตกละเอียด บัลลังก์แห่งราชันต์ภูตพังทลายข้ายอมรับใช้ท่านด้วยชีวิต”
“ด้วยนามของเ้า”
ผมจ้องไปที่ล่อ
“แม้ แม้ ข้าอิทมาริ ขอรับใช้ท่าน”
“และเ้าก็ดันเอาศัตรูของเ้ามาเป็ศัตรูของข้าด้วยเพราะเ้ามีสถานะรับใช้ข้า”
“แม้ นายท่านผู้ปราดเปรื่องนายท่านผู้เมตตา”
ล่อนั้นทำท่าน่าสงสารให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้แต่ผมไม่ค่อยจะเชื่อถือพวกนี้เท่าไร
“เ้าไม่ได้ตอบรับข้าด้วยคำถามเมื่อสักครู่นี้”
“แม้ นายท่านข้าอิทมาริยอมรับใช้ท่านขอท่านได้โปรดรับข้าเป็ลูกน้องบริวารของท่านและปกป้องข้าจากศัตรูของข้าด้วยเถิด”
ผมคิดว่าตอนนี้อิทมาริคงมีแผนการที่จะทรยศผมเต็มที่เท่านั้นล่ะ
อาจารย์นาสุไม่ได้ล้อเล่นที่อาณาจักรภูตทุกตัวจะวางแผนทรยศกันและกันในแทบจะทุกวินาที