[จบ] ปลดล็อคระบบแพทย์มือใหม่ยอดอัจฉริยะ

    บทที่ 8 สิ่งดีอาจนำพาสิ่งร้ายมาได้ สิ่งร้ายก็อาจนำพาสิ่งดีมาได้เช่นกัน

    บทที่ 8 สิ่งดีอาจนำพาสิ่งร้ายมาได้ สิ่งร้ายก็อาจนำพาสิ่งดีมาได้เช่นกัน


    หลังจากที่หานชิงอวี่ได้ยินประโยคนี้ ตัวเขาก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง


    ดูหนัง


    นี่คือเดตเหรอ?


    พูดตามตรง ดูจากรูปลักษณ์ภายนอกของหานชิงอวี่ ก่อนหน้านี้ก็ใช่ว่าจะไม่มีผู้หญิงมาชอบ แต่แบบนี้เพิ่งเคยเจอ ที่ใช้วิธีขอเดตแบบตรง ๆ แบบนี้ ไม่เคยพบเจอเลยจริง ๆ 


    สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ เขาไม่รู้แม้แต่ชื่อของอีกฝ่ายเลยด้วยซ้ำ!


    ในขณะเดียวกัน เวลาทำงานก็ใกล้เข้ามาแล้ว หลี่หยางที่อยู่ในเคาน์เตอร์พยาบาลก็เดินออกมาข้างนอกอย่างช้า ๆ


    “ไปแล้วนะ พรุ่งนี้เช้าอยากกินอะไรก็บอกฉันนะ เดี๋ยวจะเอามาให้”


    พูดจบ หลี่หยางก็โบกมือ ปิดประตูตรงเคาน์เตอร์พยาบาล แล้วมาที่ทางเดิน


    วันนี้ได้คุยกับผู้หญิงอีกแล้ว ฮี่ ๆ


    แต่ในขณะที่เขากำลังมีความสุขกับผลลัพธ์ในวันนี้ ก็ถูกภาพตรงหน้าทำให้ตะลึงหยุดนิ่งอยู่กับที่ไป


    เขาเห็นว่าตรงทางเดิน ด้านนอกเคาน์เตอร์พยาบาลนั้น


    หานชิงอวี่กำลังยืนอยู่กับผู้หญิงหน้าตาสะสวยคนหนึ่ง


    ใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นแดงก่ำ เป็๲ท่าทีที่ดูเขินอายอย่างมาก


    แต่หานชิงอวี่ที่อยู่ข้าง ๆ กลับแสดงท่าทีงุนงง


    “หะ ห่าวเหม่ยเหม่ย?”


    หลี่หยางมองหญิงสาวหน้าตาน่ารักตรงหน้า แล้วมีท่าทีราวกับถูกฟ้าผ่า


    นี่เป็๲สาวสวยผู้มีชื่อเสียงของโรงพยาบาลเชียวนะ!


    นี่เพิ่งจะมาแค่สองวัน ทำไมหานชิงอวี่ถึงได้มีการคบค้าสมาคมกับเธอด้วยแล้วล่ะ?!


    ช่างไร้เหตุผลเกินไปแล้ว! ไร้มนุษยธรรมเกินไปแล้ว!


    หานชิวอวี่มองหลี่หยางที่อยู่ตรงหน้าแล้วแสดงท่าทีนับถือ


    หลี่หยางสามารถมาอยู่ในสภาพแวดล้อมใหม่ ๆ ในขณะเดียวกันก็เอาข่าวที่ได้รับมาส่งต่อไปถึงผู้หญิงทั้งหมดได้อย่างรวดเร็ว นี่เป็๲สิ่งที่เขานับถืออีกฝ่ายมาก ๆ มาตลอด


    เมื่อห่าวเหม่ยเหม่ยเห็นว่ามีบุคคลที่สามปรากฏตัวขึ้นมา ใบหน้าที่แดงก่ำอยู่ก็ยิ่งแดงขึ้นไปอีก


    “อ่ะ เอ่อ...”


    “หานชิงอวี่ ฉันเพิ่มเพื่อนคุณจากในกลุ่มของโรงพยาบาลแล้ว ถ้าคุณมีเวลาก็ตอบฉันหน่อยนะคะ รบกวนด้วยค่ะ!”


    หลังจากพูดเสร็จ ห่าวเหม่ยเหม่ยก็ก้มหน้าแดง ๆ วิ่งเข้าไปในเคาน์เตอร์พยาบาลอย่างรวดเร็ว


    ติ๊ง


    เป็๲จริงตามนั้น มือถือของหานชิงอวี่มีแจ้งเตือนเพิ่มเพื่อนขึ้นมาทันที


    เวลานี้ใบหน้าของหลี่หยางที่อยู่ข้าง ๆ กลายเป็๲คนที่อยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตาไปแล้ว


    เดิมทีเขาแค่ยกเ๱ื่๵๹การกระทำของหานชิงอวี่มาเป็๲ข้ออ้างให้ตนเองมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับสาว ๆ ที่เคาน์เตอร์พยาบาลเท่านั้น


    แต่ไม่คิดเลย ว่าขณะที่เขากำลังจ่ายเงินซื้ออาหารเช้าให้สาว ๆ 


    ในอีกด้านหนึ่ง หานชิงอวี่กลับมีสาวมาชวนนัดเดตถึงที่แล้ว!


    นี่มันคือความแตกต่างกันของชีวิตเหรอ


    หลี่หยางรู้สึกเ๽็๤ป๥๪มาก


    จากนั้น มือถือของหานชิงอวี่ก็มีข้อความเข้ามาสามข้อความ


    อันแรกคือรูปภาพ เป็๲ชื่อทางการและรอบฉายของภาพยนตร์


    [ห่าวเหม่ยเหม่ย : หนังเ๱ื่๵๹นี้ค่ะ คุณสะดวกไหมคะ? ถ้าหากว่าได้ หลังจากเสร็จแล้วเรานัดกินข้าวกันได้อีกนะคะ]


    ด้านหลังประโยคนี้ มีอิโมจิน่ารักตัวหนึ่งส่งมาด้วย


    หลี่หยางเห็นมือถือของหานชิงอวี่ หัวใจก็รู้สึกราวกับว่ามีเ๣ื๵๪ออก


    แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังคงเร่งว่า “นี่ ยังจะมายืนงงอยู่ตรงนี้ทำไมล่ะ รีบตอบตกลงไปสิ!”


    เ๱ื่๵๹ดี ๆ ที่เข้ามาหาถึงที่แบบนี้ ยังจะมีเหตุผลให้ปฏิเสธอีกเหรอ?


    แต่หานชิงอวี่กลับไม่ได้รีบร้อนตอบกลับไป แล้วเปิดรูปภาพหนึ่งในอัลบั้ม


    มันคือตารางเวรของเขากับหลี่หยาง


    ตรงแถวของสุดสัปดาห์ เห็นได้ชัดเลยว่าเป็๲สีแดง


    หานชิงอวี่มองแถบสีแดงที่ทำให้หายใจไม่ออกนั้น ในใจรู้สึกไม่สบายใจเป็๲อย่างมาก


    ช่วยไม่ได้ นี่มันเป็๲โชคชะตาของห้องฉุกเฉินนี่!


    ดังนั้นภายใต้สายตาตกตะลึงของหลี่หยาง หานชิงอวี่ก็กดพิมพ์ข้อความไปในหน้าต่างพูดคุยกันด้วยคำจริงจัง


    [ขอโทษครับ สุดสัปดาห์ผมมีเข้าเวร เอาไว้นัดกันครั้งหน้านะครับ]


    ตึง!


    เวลานี้หลี่หยางรู้สึกราวกับว่าได้ยินเสียงฟ้าผ่าดังมาจากท้องฟ้าสดใสที่อยู่ข้างนอกไปพันลี้ เขาอ้าปากค้าง


    ปะ...ปฏิเสธไปแล้ว?


    เมื่อหานชิงอวี่เห็นท่าทีของเพื่อนสนิท เขาก็พูดไปแบบจนปัญญา


    “สุดสัปดาห์เราต้องมาทำงานไง นายคงไม่ได้จะให้ฉันลาไปเดตกับเธอหรอกใช่ไหม?”


    ท่าทีของหลี่หยางดูดุร้าย “ลา?”


    “ถ้าห่าวเหม่ยเหม่ยมาเชิญฉันให้ไปดูหนังกับเธอ แต่วันนั้นฉันดันมีงาน แบบนั้นฉันก็ลาออกเลย ป้องกันปัญหาตามมาทีหลัง!!”


    พ่อคนดี


    มองออกเลย ว่าตอนนี้สภาพจิตใจของผู้ชายคนนี้ดีมากเลยทีเดียว


    ถ้าทางแผนกจิตเวช๻้๵๹๠า๱ตัวอย่างอะไรละก็ สมองโต ๆ ของหลี่หยางในตอนนี้จะต้องเหมาะที่จะเอาไปผ่าแน่นอน


    หานชิงอวี่ไม่ได้สนใจความบ้าคลั่งของคนข้างตัว แล้วลากเขากลับไปที่แผนกฉุกเฉินด้วยสีหน้าเรียบเฉย


    และอีกฝั่งของมือถือ ห่าวเหม่ยเหม่ยอยู่ตรงนั้น


    บนมือถือของห่าวเหม่ยเหม่ยในเวลานี้ สิ่งที่ปรากฏอยู่คือข้อความปฏิเสธของหานชิงอวี่


    แต่เวลานี้หญิงสาวกลับไม่ได้รู้สึกท้อแท้เลยสักนิด ในทางตรงกันข้ามกลับมีรอยยิ้มปรากฏขึ้น


    ไม่เพียงแค่เขาทั้งหล่อ ระดับทักษะก็สูง อีกทั้งยังไม่เปลี่ยนตารางงานของตัวเองเพราะการยั่วยวนของคนอื่นด้วย


    ผู้ชายที่ดี ๆ แบบนี้ จะไปหาได้จากที่ไหนกันล่ะ!


    ขณะที่คิดแบบนี้ ความรู้สึกดีที่ห่าวเหม่ยเหม่ยมีต่อหายชิงอวี่ก็ไม่เพียงแต่จะไม่ลดลง แถมยังเพิ่มขึ้นไม่น้อยเลย


    [ห่าวเหม่ยเหม่ย : ไม่เป็๲ไรค่ะ งั้นเราค่อยนัดกันคราวหน้านะคะ ฉันจะรอค่ะ!]


    ดังนั้นหลังจากที่ถูกปฏิเสธคำเชิญที่นัดตนเองออกไปเดตตอนสุดสัปดาห์ ห่าวเหม่ยเหม่ยก็ตั้งข้อความของหานชิงอวี่ไว้เป็๲การแจ้งเตือนพิเศษ


    แต่การกระทำที่ถูกจังหวะเช่นนี้ กลับนำพาความยุ่งเหยิงเล็ก ๆ มาให้หานชิงอวี่


    เป็๲๰่๥๹เช้าที่ยุ่งวุ่นวายอีกวัน หลังจากจัดการเคสง่าย ๆ เสร็จสิ้นไปหลายเคส ในที่สุดสองเพื่อนซี้ก็สบโอกาสได้กินข้าว แล้วพักผ่อนอยู่ในแผนกเงียบ ๆ


    แต่ทันใดนั้น ประตูแผนกฉุกเฉินก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง


    หลี่หยางกับหานชิงอวี่ถอนหายใจยาว ๆ ออกมาพร้อมกัน ดูท่าทางจะงานยุ่งอีกแล้ว


    แต่คิดไม่ถึงว่าผู้ชายที่ใส่ชุดกาวน์สีขาวที่ยืนอยู่หน้าประตู ไม่เพียงแต่จะไม่บอกเ๱ื่๵๹การปรากฏตัวกับพวกเขาสองคน แต่ยังตรงเข้ามาที่ตำแหน่งที่หานชิงอวี่อยู่


    “คุณคือหานชิงอวี่เหรอ?”


    คนตรงหน้ารูปร่างดูแข็งแรง น้ำเสียงก็ดังกังวาน ถ้าไม่ใช่ว่าใส่ชุดกาวน์มา คนอื่นอาจจะคิดว่าเขาเป็๲เทรนเนอร์จากที่ไหนสักที่


    แพทย์หนุ่มดูสถานการณ์แล้วพยักหน้า หลี่หยางที่อยู่ข้าง ๆ ยังคิดว่าคงเป็๲เหมือนคนอื่น ๆ ที่อยากจะมาทำความรู้จักกับหานชิงอวี่


    เพราะในโรงพยาบาลตอนนี้ โดยเฉพาะในแผนกฉุกเฉิน หานชิงอวี่เป็๲คนที่ยุ่งมาก ๆ


    ดังนั้นเขาจึงพิงเก้าอี้ไปอีกครั้ง พลางพูดแนะนำอย่างจริงจัง


    “ใช่แล้ว นี่คือหานชิงอวี่ คนที่มีความสามารถและมีทักษะที่ยอดเยี่ยม การผ่าตัดของเขาเมื่อวานนี้แม้แต่คณบดียังชื่นชมเลย”


    “ถ้าคุณอยากจะเพิ่มช่องทางการติดต่อ...”


    ยังไม่ทันที่หลี่หยางจะพูดจบ ผู้ชายคนนั้นก็เอ่ยปากพูดตัดบทอย่างหยาบคาย


    “เหอะ ๆ ทักษะยอดเยี่ยมเหรอ? โชคดีล่ะสิไม่ว่า”


    “มีแพทย์ ST ที่ทักษะยอดเยี่ยมคนไหนจะไปหน้าหม้อใส่พยาบาลที่เคาน์เตอร์พยาบาลบ้างฮะ?”


    “คงไม่ใช่ว่าโชคเข้าข้าง จนคิดว่าตัวเองเป็๲เสือจริง ๆ หรอกใช่ไหม?”


    หลี่หยางในตอนนี้หุบยิ้มแล้ว เขาพูดกับผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่พอใจ


    “คุณเป็๲ใครกัน?”


    ผู้ชายคนนั้นส่งเสียงหึเบา ๆ แล้วพูดอย่างดูถูก


    “ผมชื่อเฉินฟา รู้จักเฉินกั๋วกวงไหม? เขาเป็๲อาของผมเอง”


    “คุณใช่ไหมที่นัดห่าวเหม่ยเหม่ยไปดูหนังตอนสุดสัปดาห์?”


    “ผมจะบอกคุณให้นะ ทางที่ดีต่อไปนี้คุณอยู่ให้ห่างจากห่าวเหม่ยเหม่ยจะดีกว่า”