เมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น ทุกสำนักตั้งใจมาหาโชคลาภจากเรือา ทว่านอกจากในยามนี้จะไม่ได้แล้ว ยังสูญเสียผู้คนในสำนัก อีกทั้งเรือเหาะที่ใช้เดินทางมา กลับถูกทำลายเหลือแต่ซาก ผู้คนาเ็มากมาย
เมื่อเวลาผ่านไป แต่ละสำนักเร่งแก้ไขปัญหา และเป็ที่มาของบทสรุปของสำนักต่าง ๆ โดยเห็นพ้องให้ส่งตัวแทนของแต่ละสำนักกลับไปนำเรือเหาะของตนเองมารับอีกครั้ง ถ้าโชคดีหากช่องทางมิติใช้งานได้ ก็สามารถเดินทางกลับมาโดยผ่านวงแหวนโยวหยวนได้ และจะใช้เวลาไม่นาน เ้าสำนักและาุโบางส่วนและศิษย์บางส่วนจึงเดินทางกลับโดยเรือเหาะโดยสาร
แล้วผู้คนที่เหลืออีกหลายร้อยคนจะทำอย่างไร จะใช้ชีวิตอยู่อย่างไร อย่างเร็วคือหกเดือน อย่างช้าคือสองปี สำหรับการเดินทางกลับ แต่ไม่ว่าใครก็รู้ว่าอาจต้องรอนานถึงสาม-สี่ปีกว่า หากไม่มีการเดินทางผ่านมิติวงแหวนโยวหยวน เพราะระยะทางไกลเหลือจะจินตนาการทีเดียว
ในขณะที่เรือาหยุดนิ่งสลับการเคลื่อนตัวเป็ครั้งคราวในยามนี้ วงแหวนรอบเรือเหาะก็ยังคงมีและเข้มมากขึ้นเรื่อย ๆ หากแต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปอีก คงได้แต่เฝ้าดูอยู่ห่าง ๆ หลายสำนักเลือกที่จะส่งคนเข้ามาสังเกตการณ์เผื่อมีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ เกิดขึ้นมากกว่านี้
ในเมื่อเป็เช่นนี้ สำนักใหญ่สามสำนักบนซีแดน จึงเปิดรับศิษย์ใหม่ สำหรับศิษย์ที่มาจากดินแดนอื่น ...
ศิษย์เอกที่มาจากห้าสำนักใหญ่ด้วย หมายมั่นที่จะเข้าสำนักใหญ่ที่นี่ จึงเข้าร่วมทดสอบ ในขณะที่ลู่ซือและคนในสำนักเทพ์ก็เลือกที่จะเข้าทดสอบเช่นกัน สำหรับสำนักอื่น ๆ บางส่วนเลือกที่จะตั้งรกรากทำมาหากิน บางส่วนก็มาทดสอบเช่นกัน แต่โดยหลักแล้ว ผู้คนที่มาจากดินแดนเดียวกับลู่ซือ จะมีห้าสำนักใหญ่และสำนักเทพ์เป็ส่วนมาก สำนักเล็กอื่นประปราย
ปัญหาอยู่ที่จะเลือกสำนักใดดี ...
สำนักอสุนีหิมะ เด่นการฝึกปราณดัชนีสายฟ้าจากฝ่ามือหรือนิ้ว หากแต่เมื่อฝึกถึงระดับหนึ่ง จะสามารถส่งพลังความเย็นไปพร้อมกันได้ เรียกได้ว่าได้สายฟ้าที่ร้อนแรงและเย็นะเื แต่ในยามนี้ยุคนี้ เล่ากันว่ามีเพียงอดีตเ้าสำนักเพียงคนเดียวที่ทำได้
สำนักหยวนั เชี่ยวชาญการใช้ดาบและกระบี่ เ้าสำนักคนปัจจุบันมีขุมพลังจิตเจตจำนงทั้งดาบและกระบี่อยู่ในระดับวิถีเขตกึ่งทุติยราชัน
ส่วนอารามไตรวิหค เป็สำนักเก่าแก่ที่สุด มีอายุต่อเนื่องหลายหมื่นปี เ้าสำนักคนปัจจุบัน เชี่ยวชาญด้านดาบ และมีขุมพลังจิตเจตจำนงอยู่ในระดับวิถีเขตกึ่งทุติยราชันเช่นเดียวกับสำนักหยวนั
หยงจ้าน ศิษย์เอกจากสำนักดาบอัคคีเพลิง และเอี้ยวซือจากสำนักเฉิงฉาน ทั้งสองคนตั้งใจเข้าทดสอบเข้าสำนักหยวนั ทั้งสองคนนี้ชิงดีชิงเด่นกันมาตลอดั้แ่อายุสิบปี ในการทดสอบร่วมสำนักของดินแดนเมื่อสี่ปีก่อน ทั้งสองได้พบกับอ้ายเหม่ยจากสำนักหงส์เพลิง และโดยมิได้นัดหมาย ทั้งสองตกหลุมรักอ้ายเหม่ยจนถอนตัวไม่ขึ้น สร้างความปวดหัวให้กับาุโสำนักมาโดยตลอด
เสี่ยวอี้ จากสำนักทวนจื่อหยาง ถนัดและเชี่ยวชาญเพลงทวน เข้ารับการทดสอบที่อารามไตรวิหค เช่นเดียวกับจื่อซานจากอารามวัดไต้หยวน ที่เลือกเข้าที่เดียวกัน ส่วนอ้ายเหม่ย ที่เชี่ยวชาญด้านขุมพลังจิต จากสำนักหงส์เพลิง เข้ารับการทดสอบที่สำนักอสุนีหิมะ
"เ้าตัดสินใจได้หรือยัง" หนิงเซียนหันมาถามลู่ซือ ในระยะหลังนางมักจะติดตามลู่ซือไปทุกที่ ด้วยสาเหตุคือ ปลอดภัย สบายใจ และไม่วุ่นวาย แม้ลู่ซือจะมีโอกาสเห็นอะไรของนางสองถึงสามครั้ง แต่ก็ไม่เคยปริปาก หรือแสดงอาการหื่นกระหายใด ๆ ทำให้นางรู้สึกวางใจในที่สุด
เล่าหานที่ยืนอยู่ไม่ไกล แสดงท่าไม่พอใจออกมา นางไม่เคยถามไถ่ตัวมันแต่อย่างใด นอกจากการแสดงความรำคาญออกมาให้เห็นหลายครั้ง แต่ในทางกลับกัน คือการปฏิบัติต่อลูซือ นางทั้งถามไถ่ เดินตาม ติดตามอยู่เรื่อย ๆ โดยเฉพาะั้แ่เกิดเื่บนเรือเหาะ มันเหมือนมากขึ้นทุกวัน
"ข้าเข้าใจดีว่าเ้าคิดอย่างไร ข้ารู้ว่ามันช่วยรักษาเ้า ดูแลเ้า แต่มันจบไปแล้ว แต่ข้าพยายามทำดีต่อเ้ามาตลอด หลายปีแล้วเ้าจะไม่รู้เชียวหรือ แต่ข้าจะไม่ยอมเท่านี้หรอก สักวันเ้าจะเสียใจที่ละเลยต่อข้า" เล่าหานกล่าวต่อหนิงเซียนในที่สุด ก็เพราะมีหลายครั้งเหลือที่มันจะรับได้ มากเข้าก็กลายเป็ความแค้นที่รอวันะเิ
"เ้าจะให้ข้าทำอย่างไร"
"ข้าก็อยู่ของข้า ที่สำคัญก็บอกไปแล้ว ว่าอย่ามาวุ่นวายกับข้า ..."
"เ้าจำไม่ได้หรือ" หนิงเซียนถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่ายพร้อมทั้งเดินแยกไป
"ลู่ซือ ... ข้าถามเ้า เ้าจะทำยังไง จะเข้าสำนักไหน" หนิงเซียนเร่งเดินมาหาลู่ซือ
"ข้ากำลังคิดอยู่ เ้าละ" ลู่ซือถามออกไป แต่ความจริงแล้ว ตัวมันหาได้คิดจะเข้าสำนักใดเป็พิเศษเลย เพราะวิชาที่ตระหนักรู้จากไตรจักระ มันมากมายและทรงพลังมากกว่าวิชาใดในใต้หล้าแล้ว ถ้าไม่เช่นนั้น ตัวมันในวัฏะเดิม จะได้รับการยกย่องเป็ปรมาจารย์ปรมัตถ์จักรพรรดิเซียนได้อย่างไร อีกทั้งปกครองทั้งในเขตดินแดนจักรวาลและนอกเขตอนันตจักรวาลมากมาย
ที่สำคัญ ลู่ซือรู้สึกเหมือนว่า จากข้อมูลที่ได้รับมามากมาย ทั้งสามสำนัก เหมือนมีรากฐานมาจากที่เดียวกัน แต่สุดท้าย มาเน้นความแข็งแกร่งของตนเองเพิ่มเติม และรากฐานที่ว่า ทำไมมันดูคุ้นเคยเสียจริง
"ข้าคิดมากไปกระมัง" ลู่ซือคิดในใจ
ในเวลาเดียวกัน จงฮวาก็เดินมาพร้อมกับหนานซื่อ จงหมาน จงซื่อ และศิษย์สำนักเทพ์
"ลู่ซือ เ้าเป็อย่างไร" จงฮวาพุ่งเข้ามาเกาะแขนลู่ซือยิ้มแย้มแจ่มใสเหมือนปกติ
"เ้าหายดีแล้วกระมัง" ลู่ซือถาม
"อืม การรักษาของเ้าเยี่ยมมาก ถ้าไม่ได้เ้า ไม่รู้ข้าจะเจ็บไปอีกนานไหม" จงฮวาพยักหน้าตอบ
"เดี๋ยวนี้ เ้ายอมรับเงาเ้านั่นแล้วหรือ" ลู่ซือชี้ไปที่หนานซื่อที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก
"เออ ..."
"อันที่จริง ข้าก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกัน ั้แ่เล็ก ข้าก็มีแต่เ้าที่ข้ากล้าที่จะกอด ที่จะเล่น มันคือความสุข ความอบอุ่นที่ข้าไม่เคยต้องระแวดระวัง"
"แต่ข้ารู้ว่า เราเป็พี่น้อง แม้จะไม่ใช่พี่น้องอย่างแท้จริง แต่ความรู้สึกลึก ๆ มันก็บอกข้าและเ้าว่า เราเป็พี่น้องกันมิใช่หรือ" จงฮวาอธิบายความรู้สึกออกมา
"อืม" ลู่ซือพยักหน้า
"สำหรับหนานซื่อ ตัวมันไม่เคยทำร้ายข้าแม้กระทั่งคำพูด ตัวมันมีหึงหวง และกีดกันข้าจากผู้อื่น อันนี้ข้ารู้ และข้าก็อึดอัด"
"แต่ข้าพูดคุยไปแล้ว ระยะหลัง มันก็เปลี่ยนแปลงไปมากพอควร อีกทั้งข้าก็รับรู้ได้ถึงความจริงใจของมัน"
"ในยามนี้ เราห่างบ้านไกลเมือง มีคนรักดีกว่ามีคนเกลียด ข้าเลยปล่อย ไม่ได้เอามาคิดมากมาย" จงฮวาบอกเพิ่มเติมเหมือนเป็การยอมรับในตัวหนานซื่อ
"พวกเ้าจะทดสอบสำนักไหนกัน" ลู่ซือเรียกหนานซื่อเข้ามาคุยพร้อมกัน ในคราวนี้ มีทั้งหนิงเซียน จงฮวา หนานซื่อเข้ามาคุยด้วย ส่วนเล่าหานเดินออกไปแล้ว มีจงหมานและจงซื่อเดินเข้ามาร่วมด้วย แม้จะไม่พอใจลู่ซือ แต่ก็้ารู้อะไรดี ๆ ให้กับตนเองเหมือนกัน
"จงฮวาและหนานซื่อ พวกเ้าฝึกกระบี่ เ้าเข้าสำนักหยวนั หรืออารามไตรวิหค น่าจะเป็ทางแห่งรากฐานที่ดีของพวกเ้า"
"ส่วนเ้าหนิงเซียน"
"เ้าฝึกกระบี่ ... เ้าก็เช่นเดียวกัน จากข้อมูลที่ได้มา ทั้งสองสำนัก มีความเก่งด้านดาบและกระบี่เช่นกัน" ลู่ซืออธิบาย จากที่หลายวันได้ไปสอบถามและศึกษาข้อมูลพื้นฐานเหล่านี้มาจากหลายที่ และจากทั้งผู้คนในเมืองซีแดน
"พวกเ้าก็เช่นกัน" ลู่ซือหันไปบอกจงหมานและจงซื่อในต้อนท้าย พวกมันพยักหน้า เพราะอย่างไร พวกมันก็รู้ว่า ลู่ซือเชื่อถือได้และไม่โกหก แม้จะรู้สึกเสียหน้าที่คนที่มันไม่ชอบมาแนะนำ แต่พวกมันก็เก็บความรู้สึกนั้นไว้ภายใน
จงหมานและจงซื่อ หันไปทางหนิงเซียน "เ้าจะเข้าที่ไหน ข้าจะไปกับเ้า" ไม่รอให้หนิงเซียนตอบ พวกมันก็เดินออกไป
ในที่สุด วันที่รอคอยก็มาถึง ผู้คนเดินทางไปรับการทดสอบมากมาย รวมทั้งลู่ซือและพวก ...