
“ค่ะ”กชอรตอบแล้วก็เงียบเพราะคิดว่าคงเป็เื่ใหญ่แล้วล่ะ
“ไปบอกคุณนนท์ว่ากรรณโทรมาให้มารับสายเดี๋ยวนี้”
“คุณนนท์อาบน้ำอยู่ค่ะ”
“ฉันสั่ง”กรรณิการ์ขึ้นเสียงดังจนกชอรต้องเดินไปเคาะเรียกฐปนนท์ในห้องน้ำ
“อาบน้ำอยู่หูหนวกเหรอ”เขาะโออกมาด้วยความหงุดหงิด
“คุณกรรณโทรมาค่ะ”กชอระโตอบไปทำให้เขารีบปิดน้ำแล้วคว้าผ้าขนหนูพันท่อนล่างแล้วรับโทรศัพท์ไปคุยด้วยตัวเอง
“ใครคะ”
“พอดีผมจะไปบ้านแม่เลยให้แม่บ้านที่คอนโดมาเก็บของให้”
“เสียงเด็กไม่น่าจะมีอายุนะคะ”
“แม่บ้านที่นี่มีวัยรุ่นยันคนแก่นะคุณกรรณ มีอะไรหรือเปล่า”
“กรรณไปหาได้ไหมคะตอนนี้เลยค่ะ”
“ผมต้องไปแล้วล่ะเอาไว้กลับมาคุณค่อยมาได้ไหม”
“คุณนนท์กำลังจะพาใครไปหาคุณแม่ใช่ไหมคะ”
“ไม่ใช่ครับ ผมไปพักผ่อนไม่ได้พาใครไปหาท่าน”
“กรรณต้องเชื่อคุณใช่ไหมคุณจำไว้นะคะเรามีอะไรกันแล้วการคิดนอกใจไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องนะคะคุณจำให้ขึ้นใจ”
“ผมไปพักผ่อนแค่นี้นะครับ”เขากดวางสายแล้วส่ายหน้าพร้อมกับเลือกชุดมาสวมใส่ในขณะที่กชอรก็นั่งนิ่งราวกับคนเป็ใบ้เพราะเกรงว่าเสียงตัวเองจะดังเล็ดลอดเข้าไปในโทรศัพท์
“ไปได้แล้วใช่ไหมคะ”
“อือ” เขาตอบแล้วปิดประตูกชอรได้แต่วิ่งตามติดๆจนไปถึงรถ
บ้านไม้ยกใต้ถุนหลังใหญ่ตรงหน้าทำให้กชอรถึงกับตะลึงเพราะตัวบ้านเป็ไม้ทั้งหลังและด้านล่างปล่อยโล่งมีแค่เก้าอี้ไม้ตัวยาววางไว้สำหรับนั่งเล่นใต้ถุนบ้านตกแต่งด้วยไม้ในร่มพอให้ความสดชื่น้าเป็ระเบียงยื่นรับลมมีชุดรับแขกไม้ขนาดใหญ่ และภายในเป็โถงโล่งๆห้องนอนถูกจัดเป็สัดส่วนตกแต่งด้วยไม้ทั้งหมดกชอรมองแล้วก็ยิ้มเพราะเคยใฝ่ฝันอยากอยู่บ้านไม้แบบนี้มานานแล้ว
“คุณแม่ฉัน” เขาหันมาบอกกชอร
“สวัสดีค่ะคุณท่าน”
“จ้ะ เออตานนท์พอดีพ่อกับแม่ต้องไปงานแต่งคนที่นี่ แม่ไม่ว่างอยู่กับลูกนะหรือจะไปด้วยกัน”
“ไม่ไปครับแม่ผมอยากพักผ่อน”
“สาลี่มานี่เร็ว”
“คุณท่านมีอะไรคะ”
“พาแขกคุณนนท์ไปที่ห้องนะ ส่วนของว่างก็จัดตามปกติฉันกับคุณท่านไปธุระกลับอาจจะเย็นๆ”
“ค่ะคุณท่าน”
“ไปสิตามสาลี่ไป” เขาหันมาบอกกชอร
“พี่คะที่นี่ร่มรื่นจังเลยนะคะ”
“ใช่ค่ะ คุณๆชอบแบบนี้ตอนนี้กำลังเร่งปลูกต้นไม้เพิ่มค่ะ คุณนนท์ชอบต้นไม้แต่ไม่ค่อยมีเวลามาที่นี่หรอกค่ะเอ่อคุณเป็แฟนคุณนนท์เหรอคะปกติไม่เคยพาใครมาเลยค่ะคุณเป็คนแรก”
“ฉันเหรอคนแรกที่เขาพามา”
“ใช่ค่ะ คุณสวยนะคะมิน่าคุณนนท์ถึงพาคุณมา นี่ค่ะห้องคุณเป็ห้องสำหรับเอาไว้รับแขกค่ะสาลี่ขอตัวนะคะ”
“ค่ะ”กชอรปิดประตูเอนตัวลงที่นอนที่แสนนุ่มราวกับนอนในโรงแรมห้าดาวด้วยความรู้สึกประหลาดใจที่เขาพาตนมาเป็คนแรก
‘คุณคงอยากให้ฉันได้มาพักผ่อนที่ร่มรื่นแบบนี้สินะ คุณก็ใจดีนะหล่อด้วย’ กชอรยิ้มและเผลอหลับเพราะเตียงแสนนุ่มไปโดยไม่รู้ตัว
่บ่ายอากาศอบอ้าวเล็กน้อยแม้ว่าตัวบ้านจะโปร่งเพราะออกแบบมาเพื่อรับได้ทั้งวันก็ตามฐปนนท์เปลี่ยนเสื้อยืดเป็เสื้อกล้ามสามกางเกงขาสามส่วนเดินไปมาบนบ้านเขาเดินไปสั่งให้สาลี่ปั่นน้ำผลไม้ไปให้ที่ห้องแล้วเดินมาดูใครอีกคนที่กำลังหลับสนิทเพราะความนุ่มของเตียงนอน
“กช”
“อือ”
“กชอร”เขาเรียกเสียงดังจนร่างอรชรดีดตัวลุกด้วยความงงก่อนจะเดินไปเปิดประตูให้เขา
“มีอะไรคะ” กชอรเดินกลับที่มาที่เตียงเพราะยังรู้สึกง่วงนอน
“หิวไหมไปสั่งสาลีได้เลยนะ ฉันสั่งน้ำปั่นไปแล้ว”
“ค่ะ” กชชรเดินไปล้างหน้าแล้วไปหาสาลี่ที่ครัวก่อนสาลีจะหันมามองหน้าด้วยสายตาวิงวอน
“คุณคะ รบกวนได้ไหมสาลี่ไม่ไหวแล้วค่ะจะออกแล้ว”
“อะไรออกคะพี่”
“ปวดท้องค่ะเอาน้ำไปให้คุณนนท์ด้วยค่ะรบกวนนะคะพี่ไม่ไหวแล้ว”สาลี่ทำหน้านิ่ววิ่งลงไปด้านล่างเพื่อไปยังบ้านพักของตนที่อยู่ติดๆกัน
“ขี้แตกเหรอปั่นน้ำจนขี้แตก”กชอรพูดพลางขำอาการของสาลี่แล้วถือถาดน้ำไปให้เ้าของบ้านที่ห้อง
“เข้ามา สาลี่ไปไหน” เขาถามพร้อมกับมองหน้าสาลี่
“ท้องเสียค่ะไปแล้วค่ะวิ่งป่าราบ”กชอรยิ้มแล้ววางน้ำที่โต๊ะ
“อยากไปไหนไหม”
“ไม่ค่ะอยากนอน” กชอรเอามือป้องปากแล้วหันหลังเดินแต่ก็พลาดไปเหยียบกางเกงในที่เขาลืมเก็บจนลื่น
“โอ๊ะ”หญิงสาวร้องใแต่เขาก็คว้ารอบเอวเอาไว้ทันแต่ก็ล้มไปที่พื้นทั้งคู่ก่อนริมฝีปากจะแตะกันโดยไม่ได้ตั้งใจดวงตาคู่งามมองเขาด้วยความรู้สึกหลากหลายก่อนจะหันหน้าหนีแล้วจู่ๆลมหายใจอุ่นๆก็ปะทะที่แก้ม
“คุณนนท์อีกแล้วนะหอมแก้มฉันทำไมเราไม่ได้เป็อะไรกันเลยค่ะ”หญิงสาวดันหน้าเขาออกแต่เขากลับกอดเอาเสียดื้อๆ
“ไม่รู้สิรู้สึกอยากหอมแก้มเธอแต่ฉันไม่ได้พิศวาสอะไรเธอนะ”เขายิ้มแล้วผละตัวออกทำให้กชอรหน้าเจื่อนที่เขาพูดแบบนั้น หญิงสาวรีบลุกแล้ววิ่งกลับที่ห้องด้วยความรู้สึกบางอย่าง
‘ไม่รู้สึกแต่หอมแก้มสองครั้งแล้วเขาเป็คิดอะไรเหมือนจะสุภาพบุรุษแต่ก็เหมือนจะฉวยโอกาสแต่เขาก็ดีเกินเ้านายดีกว่าไอ้พี่ตรีอีก’