ตอนบ่ายก็กลับเข้ามาออนไลน์ เย่ฮวา รู้ว่าอาชีพของกวาจื่อไม่สามารถสวมใส่หอกไผ่โลหิตได้ ส่วนเขาเองก็เป็นักดาบ หากสวมใส่หอกมันจะทำให้คุณสมบัติหอกลดลงเช่นเดียวกับการสวมใส่อาวุธผิดประเภท ปกตินักดาบจึงสวมใส่อาวุธประเภทดาบเท่านั้น
เย่ฮวาจะเก็บอุปกรณ์ไว้ตราบใดที่มันสามารถใส่ได้ เช่น หมวกาาโลหิต และมีสองวิธีเท่านั้นที่สามารถจัดการเื่นี้ นั่นคือขายให้กับร้านอุปกรณ์ในเกม อีกวิธีคือการตั้งแผงขาย แต่การตั้งแผงขายของเป็การเปิดเผยโจ่งแจ้งเกินไป แล้วเขาก็เป็แค่มือใหม่ ถือว่าเสี่ยงเกินไป
ต้นกล้าอ่อน มักถูกลมทำลาย~
ดังนั้นถ้าหากไม่สามารถขายอาวุธนี้ผ่านตัวเกมได้โดยตรง ก็สามารถตั้งกระทู้โพสต์ขายได้ เมื่อมีคน้าจะซื้อ ก็แค่โอนเงินเข้าบัญชีธนาคารโดยตรง จากนั้นค่อยนัดทำการส่งมอบอุปกรณ์ แต่วิธีนี้ก็ความเสี่ยงสูง ถ้าหากผู้ซื้อนำอุปกรณ์ไปแต่ไม่จ่ายเงิน หรือผู้ขายรับเงินแต่ไม่ให้อุปกรณ์ ทำให้เสี่ยงต่อการโดนโกง
อย่างไรก็ตาม วิธีการซื้อขายแลกเปลี่ยนผ่านธุรกรรมทางธนาคาร แม้ว่าจะมีความเสี่ยงสูง แต่ก็มีผู้เล่นหลายคนที่ใช้วิธีนี้ในการสร้างรายได้จากเกม
หลังจากที่ทบทวนแล้ว เย่ฮวาก็ตัดสินใจที่จะโพสต์ประกาศขายหอกไผ่โลหิตบนฟอรั่ม ตราบใดที่ยังไม่ส่งมอบอุปกรณ์ก่อนได้รับเงินก็จะไม่ถูกโกง และหากอีกฝ่ายยอมไว้ใจ การซื้อขายแลกเปลี่ยนก็จะง่ายขึ้น
ก่อนอื่นต้องใช้ฟังก์ชั่นของเกม สกรีนจับภาพหน้าต่างคุณสมบัติของหอกไผ่โลหิต จากนั้นก็ทำการเขียนโพสต์ โดยไม่ระบุชื่อ ผู้ขาย
[หอกโลหะดำ! หากสนใจกรุณาใส่ข้อความ! ผู้ที่ให้ราคาสูงสุดจะได้รับมัน! ] ( เ้าของโพสต์ : ไม่ระบุตัวตน )
เป็เพียงโพสต์ที่ไม่ได้มีคำอธิบายข้อความยืดยาว แต่ทำการแนบภาพคุณสมบัติของหอกไผ่โลหิตใส่เข้าไป จากนั้นก็แค่รอ ด้วยอาวุธระดับโลหะดำนับเป็สิ่งที่หายากมาก ย่อมดึงดูดความสนใจของผู้เล่น ตอนนี้รอแค่ให้ผู้ที่สนใจเสนอราคา คนที่ให้ราคาสูงสุดก็ได้มันไป เท่านี้ก็เป็อันสิ้นสุดการซื้อขาย
แม้เย่ฮวาจะเป็ผู้เล่นมือใหม่ แต่ก็เคยศึกษาเกมออนไลน์มาบ้าง ก็เลยพอมีความเข้าใจเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้
...
หลังจากเสร็จเื่ตรงนี้ เป้าหมายต่อไปก็คือการเลื่อนคลาส มีอาคารมากมายหลายอาชีพตั้งอยู่หน้าพระราชวัง ส่วนเย่ฮวาเลือกเข้าไปในอาคารที่ครูฝึกดาบ อยู่
เมื่อก้าวเข้ามาด้านใน เขาก็ทำการผสานมือกล่าวด้วยความเคารพว่า " ครูฝึก ผมมาที่นี่เพื่อเลื่อนคลาส "
ครูฝึกมองมาที่เย่ฮวาแล้วพูดว่า " หากปรารถนาที่จะเป็นักดาบขั้นต้น นายจำเป็จะต้องผ่านการทดสอบในการเลื่อนคลาส ฉันได้ยินมาว่ามีปลาปิรันย่าอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำทมิฬทางฝั่งตะวันตกของเมืองชิงสุ่ย นายจะต้องสังหารปลาปิรันย่า 50 ตัว หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจ ฉันจะทำให้นายกลายเป็นักดาบขั้นต้นพร้อมกับมอบรางวัลให้ "
ทันใดนั้นภารกิจก็ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างเควสของเย่ฮวา ต่อมาเขาก็ตรงไปที่ร้านขายยา ซึ่งมีโพชั่นระดับสูงั้แ่ระดับ 1 ไล่ไปจนถึง ระดับ 5
โพชั่นแดงระดับ 4 ช่วยฟื้นฟูพลังชีวิต 200 หน่วย แต่ราคามันสูงถึง 1 เหรียญเงิน ส่วนโพชั่นแดงระดับ 5 ฟื้นฟูพลังชีวิตได้ 500 หน่วย ราคาอยู่ที่ 3 เหรียญเงินต่อขวด
ตอนนี้เขามีพลังชีวิตแค่ 245 หน่วยเท่านั้น ใช้โพชั่นระดับ 4 ก็น่าจะเพียงพอ จึงได้ตัดสินใจซื้อโพชั่นแดงระดับ 4 จำนวน 4 ขวด และโพชั่นแดงระดับ 3 อีก 50 ขวด นี่คงจะพอสำหรับการล่ามอนสเตอร์
หลังจากที่ปักหลักเข้าร่วมกับเมืองชิงสุ่ย อุปกรณ์ของเย่ฮวาที่สวมใส่จะมีสิ่งที่เรียกว่า ค่าความทนทานปรากฏขึ้น ทุกครั้งที่ผู้เล่นมีการปะทะกันด้วยอาวุธ จะมีสถานะ การบล็อก การยับยั้ง และอื่นๆ อุปกรณ์เกราะที่สวมใส่จะลดผลกระทบ นี่คือ ค่าความทนทาน
ความทนทานของอุปกรณ์ยังคงเป็ 100% ตามระดับของอุปกรณ์ที่แตกต่างแน่นอนว่าค่าความทนทานก็ย่อมต่างกัน หากได้รับความเสียหายค่าความทนทานก็จะลดลง ก่อนหน้านี้อุปกรณ์เย่ฮวาแค่เสื่อมสภาพลงเท่านั้นแต่ยังไม่มีค่าความทนทาน และถ้าไม่มี อุปกรณ์ก็จะไม่ทำงาน ถ้าหากความทนทานลดเหลือ 0 คุณสมบัติทั้งหมดจะหายไป ดังนั้นค่าความทนทานจึงเป็สิ่งสำคัญ
ดาบยาวและชุดเกราะ ปอกแขน รองเท้า และ อุปกรณ์อื่นๆของ เย่ฮวา ค่าเสื่อมสภาพลดลงตามการใช้งาน จึงต้องไปที่ร้านช่างตีเหล็กเพื่อทำการซ่อมแซม
ค่าซ่อมแซมอุปกรณ์สีขาว ราคาถูกมาก ส่วนใหญ่ก็ใช้แค่เหรียญทองแดง แต่ค่าซ่อมแซ่มเกราะโลหิตและผ้าคลุมพฤกษาไม่ใช่ถูกๆ เลย แม้ว่าจะเสื่อมสภาพไม่มาก แต่ก็ต้องจ่ายไปถึง 2 เหรียญเงิน
ซ่อมแซมอุปกรณ์เรียบร้อย
โพชั่นก็เพียงพอแล้วตอนนี้ เขาพร้อมที่จะออกไปทำภารกิจให้สำเร็จแล้ว!
เย่ฮวาก้าวตรงไปยังประตูทิศตะวันตกของเมืองชิงสุ่ย ระหว่างที่เดินผ่านเส้นทางเขาก็ฆ่ามอนสเตอร์ lv.10 ตามทาง จนในที่สุดก็มาถึงริมฝั่งแม่น้ำทมิฬ
มองจากระยะห่าง มีสิ่งมีชีวิตค่อยๆ คลานอยู่ริมฝั่งแม่น้ำทมิฬ เมื่อก้าวเท้าไปด้านหน้าเขาก็ต้องใ ให้ตายเถอะเ้าครูฝึกบอกว่าเป็ปลาปิรันย่า เ้าตัวที่เห็นมันจระเข้ชัดๆ!
เมื่อเห็นปลาปิรันย่าที่กำลังพักผ่อนอาบแดดบนชายฝั่ง เย่ฮวาก็ทำการตรวจสอบค่าคุณสมบัติของพวกมัน
【ปิรันย่า】
Lv : 13
โจมตี : 76-92
ป้องกัน : 30
พลังชีวิต : 800
สกิลโจมตี : กัด
ข้อมูล : ปิรันย่าอาศัยอยู่บนริมชายฝั่งของแม่น้ำทมิฬ พวกมันมักตกเป็เหยื่อของชาวประมงและนักล่า ในอดีต มันมักจะเข้าไปในหมู่บ้านเพื่อโจมตีมนุษย์ เป็หนึ่งมอนสเตอร์ที่สร้างความวุ่นวายให้กับเมืองชิงสุ่ย
...
ให้ตายเถอะ! พลังโจมตีสูงสุด 92 หน่วย , พลังป้องกัน 30 หน่วย คุณสมบัติบ้าบอนี่มันอะไรกัน ?
ไม่ทันไรเขาก็เปิดดูรายชื่อการจัดอันดับ จากที่เคยอยู่ลำดับ 19 ตอนนี้ร่วงไปเป็ลำดับ 64 ของเมืองชิงสุ่ย ดูเหมือนจะมีผู้เล่นไม่กี่คนที่ยอมอดมื้อเที่ยง พยายามเก็บ Lv. ไต่ระดับ จนเย่ฮวาชักจะรู้สึกผิดต่อ าาไผ่โลหิตที่อุส่าห์มอบค่าประสบการณ์ให้ตั้งมากมาย
เขาใช้กลยุทธเดิมโดยการหยิบหินขว้างใส่ปลาปิรันย่า จนทำให้มันติดสถานะยั่วยุ คลานตรงเข้ามาหา เท่าที่สังเกต มันดูเหมือนจระเข้ที่กำลังคลานเข้ามาหาซะมากกว่า เวลาเดียวกันเขาก็กระชับดาบขึ้นในมือ
เมื่อเข้ามาระยะโจมตี เขาก็สบัดดาบยาวฟันลงบนหัวของปิรันย่า แม้ว่ามันจะไม่สามารถตัดผ่านเกล็ดิัของมัน แต่ตัวเลขความเสียหายก็ลอยขึ้นมาบนหัว
"55"
ค่าความเสียหายถือว่าใช้ได้ แต่สำหรับมอนสเตอร์ที่มีพลังชีวิต 800 หน่วย เช่นปิรันย่า ถือว่ายังไม่ดีพอ
ปิรันย่ามันมีศีรษะและปากขนาดใหญ่ มันงับเข้าที่ต้นขาของเย่ฮวาอย่างแรง จนเขาเกือบจะร้องออกมา ่ที่ได้รับาเ็ตัวเลขก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะ
"67"
ระหว่างที่ทนต่อความเ็ป เย่ฮวาก็ทำการโจมตีออกไปอีกสองครั้ง แล้วถอยไปสองก้าว ก่อนจะเคลื่อนเข้าโจมตีอีกครั้ง แม้ว่าปิรันย่าจะมีค่าคุณสมบัติที่แข็งแกร่ง แต่ก็ยังพอสามารถจัดการได้
ตลอดเวลาที่กำจัด เขาต้องดื่มโพชั่นแดงระดับสามหนึ่งขวด ถึงจะสามารถสังหารปิรันย่าได้สำเร็จ แต่ความเ็ปที่ได้รับทำเอาเย่ฮวาแทบทนไม่ไหว
ในความเป็จริง ความเ็ปที่เกิดขึ้นในเกมสามารถปรับได้ต่ำสุดถึง 10% แต่ เขาไม่ได้ปรับมันและเลือกที่เผชิญกับความเ็ปในค่าปกติ ไม่ใช่ว่าเย่ฮวาเป็คนซาดิสม์ แต่เขาอยากจะััเกมนี้ด้วยความรู้สึกที่ใกล้เคียงกับความเป็จริง
ความสมจริงของเกมนี้นับว่ายอดเยี่ยมไร้ที่ติ ถ้าหากยอมแพ้ต่อความเ็ปจะเป็การทำลายความสมจริงของเกม และจะไม่สามารถรับรู้ถึงความสนุกของเกมนี้ได้อย่างเต็มที่
เมื่อสังหารมอนสเตอร์ได้เสียงระบบแจ้งก็ดังขึ้นในหู ดูเหมือนเย่ฮวาจะได้รับคำขอเป็เพื่อนจากผู้เล่นคนแรกในเกมนี้ ——
" ติ๊ง~! "
" ระบบแจ้ง : ผู้เล่น [อ่านชุนอ่านจุ้ยคู่] ขอเพิ่มคุณเป็เพื่อน คุณยินยอมหรือไม่ ? "
...
เย่ฮวาไม่ลังเลที่จะตอบตกลง เพราะนี่คือ ID ผู้เล่นของเ้ากวาจื่อ~
พวกเขาทั้งคู่ได้สอบถามชื่อ ID ผู้เล่น ในระหว่างมื้อเที่ยง ดังนั้น เขาจึงรู้ว่านี่เป็ กวาจื่อ
ทันทีที่รับเพื่อน กว่าจื่อ ก็ติดต่อหาเขา ด้วยการคอล พอตอบตกลงเขาก็ได้ยินเสียงกว่าจื่อ ดังขึ้น " ไง เย่ฮวา เลเวล 11 แล้วงั้นเหรอ แบบนี้มันจะไม่แปลกไปหน่อยรึยังไง ? "
เย่ฮวา ตอบกลับไปว่า " ก็ฉันกำลังทำภารกิจ ว่าแต่นายไม่ทำงั้นเหรอ "
กวาจื่อ กล่าวด้วยรอยยิ้ม " ฉันกำลังทำอยู่พี่ชาย พวกเราไว้พบกันที่อาณาเขตเปลี่ยนอาชีพ "
"ตกลง"
"ไว้เจอกันเร็ว ๆ นี้"
"อ่า"
...
หลังจากที่ฆ่ามอนสเตอร์ไปได้สักพัก ่ที่ปิรันย่าตัวที่ยี่สิบถูกฆ่า ก็มีเสียง ' คลิ๊ก ' ดังขึ้น ซึ่งเป็เสียงของอุปกรณ์ดรอป พอหยิบมันขึ้นมาเย่ฮวาก็ทำการตรวจสอบคุณสมบัติ
[ปลอกขาวารีทมิฬ] (อุปกรณ์ฟ้า)
ประเภท: เกราะ
ป้องกัน : +11
Lv ที่้า: 12
...
อุปกรณ์เกราะ สีฟ้า เพิ่มคุณสมบัติการป้องกัน 11 หน่วย ถือว่าค่อนข้างดี อีกอย่างค่าประสบการณ์ของเย่ฮวาก็ใกล้จะเต็มแล้ว ไม่นานก็คงอัพ lv.12 สำเร็จ ถึงตอนนั้นก็สามารถสวมใส่ปลอกขาวารีทมิฬนี้ได้
ปีรันย่า 50 ตัว ไม่ใช่เื่ยากเย็น หลังจากที่การฆ่าผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง ในที่สุดภารกิจก็สำเร็จ เย่ฮวาจึงกลับเมืองเพื่อส่งมอบภารกิจ
น่าเสียดายที่เย่ฮวายังไม่สามารถซื้อม้วนกลับเมืองได้ ไม่งั้นเขาคงกลับไปที่เมืองชิงสุ่ยได้โดยตรงภายในเวลาสั้นๆ เร็วกว่าการวิ่งกลับเป็ไหนๆ
พอกลับมาถึงเมืองชิงสุ่ย ก็รีบตรงไปยังอาณาเขตเปลี่ยน 7 อาชีพหลัก เมื่อมาถึงแล้วห่างออกไปเขาก็เห็นร่างคนที่คุ้นเคยสภาพทรงผมเหมือนรังนกซึ่งเป็เอกลักษณ์ ทำให้เย่ฮวาจดจำอีกฝ่ายได้อย่างรวดเร็ว
เขาวิ่งตรงไปหากวาจื่อ ที่กำลังมองไปรอบๆ ที่คาดไม่ถึงสุด ก็คือการที่ กวาจื่อ กลายเป็นักฆ่าขั้นต้นแล้ว มิหนำซ้ำยัง Lv.11
เย่ฮวา เดินเข้าด้านหลังพร้อมกับพูดว่า " นายกำลังมองหาอะไรอยู่ ?! "
กวาจื่อ รีบหันกลับมา หลังจากที่เห็นเย่ฮวา เขาก็รีบคว้าไหล่ พร้อมกับพูดว่า " เย่ฮวา สหายรักฉันมีเื่จะคุยกับนาย ~ "
" เื่อะไรอีกละ ? " ลางสังหรณ์ของเย่ฮวา ค่อยๆ เริ่มทำงาน
" นายพอจะมีเงินบ้างไหม ? "
" พอมี ... " เย่ฮวา พูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด " ทำไม ? "
กวาจื่อ พูดว่า " ภารกิจที่ฉันทำอันที่จริงมันก็เสร็จแล้ว แต่ฉันดันไม่มีเงินพอที่จะเรียนสกิล นายมีเงินให้ฉันยืมไหม "
" เท่าไหร่ ?"
" ไม่เยอะเท่าไหร่ สกิลหนึ่ง 5 เหรียญเงิน ตอนนี้ฉันมี 5 เหรียญเงิน ถ้าได้มาอีกสัก 10 เหรียญเงินก็น่าจะพอ "
เย่ฮวา ตรวจสอบกระเป๋าสัมภาระด้านหลัง ปัจจุบันเขามี 27 เหรียญเงิน ซึ่งพอจะให้ กวาจื่อ หยิบยืมได้
เขาควักเงินออกมา 10 เหรียญเงินและส่งให้กับกวาจื่อ พร้อมทิ้งท้ายว่า " รู้ไว้เลยว่าฉันเองก็ยากจน~ "
กวาจื่อ ยิ้มแล้วพูดว่า " ฉันรู้แล้ว ฉันจะไปเรียนสกิล พวกเรารีบไปจัดการธุระให้เสร็จกันเถอะ "
หลังจากพูดจบกวาจื่อและเขาก็วิ่งตรงเข้าไปในอาคาร กวาจื่อไปยังอาคารอาชีพนักฆ่า ส่วนเย่ฮวาก็เข้ามาในอาคารนักดาบ เพื่อพูดคุยกับครูฝึกดาบ " ครูฝึก ภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว คุณช่วยตรวจสอบทีว่าผมทำสำเร็จไหม "
ครูฝึกมองมาที่เขาแล้วพูดว่า " ใช่ นายสามารถฆ่าปิรันย่าได้สำเร็จ นายทำได้ดีมาก"
" ติ้ง~! "
" ระบบแจ้งเตือน : ขอแสดงความยินดี ภารกิจ [ สังหารปิรันยา ] ( ระดับ : D ) สำเร็จ คุณจะเลื่อนคลาสเป็ [ นักดาบขั้นต้น ] ได้รับค่าประสบการณ์ +2500 exp , เหรียญเงิน +5 , ชื่อเสียง +500 "
จบตอน