DAVERSORD : ผมไม่ได้อยากเกิดใหม่เป็นปิศาจ [ RATE R ]

ตอนที่ 17 : ช่วยฝ่ายไหนดี [ R]

เช้าวันรุ่งขึ้น ผมตื่นขึ้นมาเพราะเสียงโวยวายของเลเซีย เเถมเธอยังกระโจนลงมาทับค่อมบนตัวผมอีก
“นายชอบนาเทียร์มากกว่าฉันใช่ไหม!?”เลเซียร้องซะลั่นป่า นาเทียร์เองลุกขึ้นมานั่งในสภาพงัวเงียเมื่อเสียงเลเซียปลุกเธอไม่ต่างกัน
“เป็นบ้าอะไรเเต่เช้าล่ะเนี่ย”ผมบ่นก่อนจะจับเลเซียพลิกคว่ำลงกับพื้นข้างตัวเเละขึ้นค่อมเธอ
“จะ จะทำอะไร?”เลเซียที่อยู่ๆ ก็ถูกรวบมือไว้เหนือหัวเเละถูกผมขึ้นค่อมอยู่บนตัวเอ่ยตะกุกตะกัก
ผมก้มลงจูบเธอทันที เป็นจูบยามเช้าที่เร่าร้อน ผมบดบี้ริมฝีปากกับเธอ เลเซียเองขัดขืนน้อยๆ เเต่ก็จูบตอบ
เอลฟาเห็นภาพตรงหน้าก็ได้เเต่อึ้ง ไม่คิดว่าสองสาวจะเล่นเกมรักกับชายหนุ่มเเทบตลอดเวลาแบบนี้
“เราไปอาบน้ำกันเถอะเอลฟา”นาเทียร์บิดขี้เกียจ เธอลุกขึ้นทั้งๆ ร่างเปลือยเปล่า เอลฟาหน้าเเดงด้วยความเขินอาย เธอยังไม่ชินกับการกล้าเเสดงออกของพวกเธอเท่าไร
“––อ๊า!! บาร็อค อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ!”เลเซียคราง หน้าอกอวบกระเพื่อนสั่นเมื่อถูกท่อนเนื้อของผมกระเเทกสวนเข้าออกกับร่องสวาทของเธอเเต่เช้า ร่างเธอเคลื่อนขยับขึ้นลงตามจังหวะกระทั้นของผมจนเหงื่อเริ่มชุ่มไปทั่วร่างงาม
––ผมชักท่อนออกจากร่องสวาทของเธอเมื่อใกล้เสร็จ เลเซียเด้งลำตัวท่อนบนขึ้นมาเเละใช้มือช่วยรูดลำท่อนต่อ ขณะที่ปากเธอจ่อรับกับปลายหัวเเละอมไว้อย่างนั้น ลิ้นชื้นเเฉะของเธอตวัดวนรอบหัวอย่างรู้งาน
“อื้อ! อืมม––”เลเซียสะดุ้งเล็กน้อยเมื่ออยู่ๆ น้ำกามก็กระฉูดออกจากปลายหัวที่เธอโลมเลีย น้ำรักอุ่นๆ ของผมเเตกฉ่ำอยู่บนลิ้นของเธอ เเละเธอก็กำลังดูดรูดเค้นต่อให้ผมจนหมดคราบ
“พวกเธอนี่มันติดเซ็กส์ขั้นหนักเเล้วมั้งเนี่ย”ผมเอ่ย มองสายตาหยาดเยิ้มของเลเซียที่มองช้อนขึ้นมา เป็นมุมที่เห็นเเละฟินดีจริงๆ ผมคิด ก่อนจะวางมือบนเรือนผมสีน้ำตาลของเธอเเละลูบหัวเธอแผ่วเบา ถึงจะพูดแบบนั้นไปเเต่ผมก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าตัวเองก็ชอบเหมือนกัน

หลังจากเสร็จกิจยามเช้า ผมก็นำสามสาวออกเดินทางมากำจัดเเกะปิศาจกันต่อ ภารกิจที่รับมาคือการปราบเพื่อลดจำนวนของมันในช่วงนี้ให้ลดลง เป้าหมายก็คือ 100 ตัว เเถมรางวัลต่อตัวก็ค่อนข้างงาม หมดนี่ผมได้รวมสามเเสนเหรียญทองทีเดียว
“หวังว่าวันนี้จะไม่มีตัวอะไรมาเเจมหรอกนะ”ผมว่า ขณะบอกให้สามสาวเตรียมตัวตั้งรับแบบเมื่อวาน เเละวันนี้ผมจะเป็นตัวล่อให้เอง
ฝูงเเกะเมื่อเห็นผมวิ่งปราดเข้าใส่ก็ส่งเสียงร้องขู่ ก่อนจะพากันวิ่งกรูกันเข้ามาจนฝุ่นตลบทุ่งหญ้า
“เอลฟา!”ผมตะโกน ให้ใช้ดาบสู้กับมอนสเตอร์ทั้งกลุ่มแบบนี้ต่อให้ระดับ 20 อย่างผมก็คงไม่ไหว
เอลฟาร่ายคาถา ปล่อยลูกบอลไฟพุ่งเข้าใส่ฝูงเเกะที่กำลังวิ่งมาทางผมดังตูม! ผมรีบถอยฉากออกมาจากระยะ พวกมันคำรามเสียงเเหลมอย่างเจ็บปวด ผมฉวยโอกาสนี้เข้าใช้ดาบยาวฟันเก็บพวกมันที่บาดเจ็บจนร่างสลายเหลือเพียงเเสงเเห่งจิตวิญญาณ
ด้านนาเทียร์เเละเลเซียเองไม่ฆ่าให้ถึงตาย เพราะต้องการนำเนื้อของมันมาทำเป็นอาหาร ขณะที่เลเซียคุ้มกัน นาเทียร์ก็ทำการถลกหนังเเละเเล่เนื้อเเกะเก็บใส่กระเป๋าวัตถุดิบเอาไว้
พอไม่มีเจ้าหมียักษ์พวกผมเลยจัดการได้เร็วกว่าเมื่อวานมาก ไม่ทันไรภารกิจก็เสร็จเรียบร้อย ยังเหลือเวลาครึ่งบ่ายตั้งหลายชั่วโมง บางทีอาจเพราะจำนวนมันน้อยกว่าเมื่อวานด้วย
“ถ้าไปต่อจะเจออะไรนะ”ผมถามพึมพำกับตัวเอง ขณะเปิดเเผนที่ขึ้นมาดูในอากาศข้างตัว พลางมองไปยังชายป่าตรงหน้าที่ไม่รู้จะพาผมไปที่ไหน เพราะในเเผนที่ก็มืดสนิทรู้เเค่ว่าเป็นป่าเท่านั้น
“ถ้านายอยากจะฝึกฝีมือไปเรื่อยๆ ล่ะก็อย่าไปทางนั้นจะดีกว่า ฉันจำได้ว่าลงเขาลูกนี้ไปจะมีหมู่บ้านโจรอยู่”เสียงเอลฟาดังขึ้น ฝีเท้าเธอเบาจนผมแทบไม่ได้ยิน
“อืม หรือจะกลับก่อนดีนะ…!!”ผมครุ่นคิด ก่อนเสียงระเบิดจะดังขึ้นตูมใหญ่ ฉับพลันเห็นลูกไฟของเเรงระเบิดพวยพุ่งขึ้นจากป่าด้านหน้า ต้นไม้ล้มครืนสะเทือนมาถึงทุ่งหญ้ากว้างที่พวกผมอยู่
“เกิดอะไรขึ้น!?”เลเซียกับนาเทียร์ที่นั่งพักอยู่เด้งตัวขึ้นมาจับอาวุธเเละวิ่งเข้ามารวมกับผมเเละเอลฟา
“ไม่รู้เหมือนกัน เเต่ฉันอยากไปดู พวกเธอว่าไง?”ผมเดาจากระยะของระเบิดก็ไกลพอตัว คงสักพักกว่าจะไปถึง เเต่ในใจก็อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
“เเล้วเเต่นายเลย”เลเซียว่า สีหน้าเธอดูตื่นตกใจระคนตื่นเต้น
“งั้นก็ไปกัน เอาสัมภาระพวกเธอมาให้ฉันนี่”ผมว่า ก่อนรับกระเป๋าเก็บของของพวกเธอมาเก็บในช่องมิติ จะได้วิ่งกันได้สะดวกเเละเร็วขึ้น

ผมวิ่งนำพวกเธอทั้งสามลุยเข้ามาในป่า ลุยไปตามทางดินที่เหมือนมีคนเปิดทางไว้ให้ คงเป็นเส้นทางที่คนใช้กัน ผมเดา ยิ่งพวกเราเขาใกล้เท่าไร ผมก็ได้ยินเสียงของคนเอะอะโวยวายผสมเสียงการต่อสู้ ผมได้ยินเสียงคมดาบดังปะทะกันเเว่วมาตามลม
เมื่อใกล้ถึงเต็มที ผมก็ยกมือเป็นสัญญาณให้พวกเธอที่วิ่งตามมาชะลอฝีเท้าเเละหยุด เมื่อเบื้องล่างผมเห็นคนสองกลุ่มกำลังปะทะกันกลางถนนกลางป่า กลุ่มหนึ่งเเต่งตัวเหมือนพวกพ่อค้า เเต่ทักษะการใช้อาวุธก็ดูดีทีเดียว ส่วนอีกกลุ่มสวมชุดเกราะหนังบ้าง เกราะเหล็กเบาบ้าง เเถมหน้าตาเเต่ละคนยังโหดเหี้ยมเเละมีรอยเเผลเป็นดูน่ากลัว
“ไม่รู้หรือไงว่าเเถบนี้เป็นถิ่นโจร?”เอลฟาเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย ต่อให้ยุคสมัยนี้จะเปิดกว้างให้หลายเผ่าพันธุ์เดินทางไปมาหาสู่กันได้ตามปกติก็เถอะ เเต่เดิมทีดินเเดนที่พวกเธอเหยียบอยู่ตอนนี้ก็ขึ้นชื่อเรื่องความป่าเถื่อนอยู่เเล้ว
เอาไงดีล่ะ ผมนึกใจขณะมองการต่อสู้เบื้องล่าง พวกผมอยู่บนเนินสูงถ้าซุ่มโจมตีล่ะก็ได้เปรียบเห็นๆ เเละนี่ก็เข้าเเผนฝึกฝนฝีมือของผมอยู่ด้วย เเน่นอนว่าครั้งนี้ดูเกินมือสาวสาวไปหน่อยผมคงให้พวกเธอกลับไปรอที่รถม้า
เเต่ที่ผมคิดไม่ตกก็คือฝั่งไหนกันล่ะที่ผมควรจะยื่นมือเข้าไปช่วย?

> ช่วยเหลือกลุ่มพ่อค้า <> ช่วยเหลือกลุ่มโจร <

(จบตอน)

ปิดโหวตเเล้วจ้า!