จ้าวยุทธภพเหนือฟ้า

    ความกลัวที่ฝังลึกเข้าไปในจิตใจ

    "เก็บระดับสิฟะ" หลินปิงยกยิ้ม ฉายแววตาเจ้าเล่ห์ขึ้น เพราะด้วยการฆ่าผู้เล่นนับร้อยที่มีระดับเกือบ 70 ทุกคนบางส่วนก็มากกว่า 70 เช่นเพลิงอสูร ทำให้ค่าประสบการณ์ 2 ส่วนแบ่งเป็น 1 ต่อ 1 กับหยิงฉางและหลินปิง ทำให้หลินปิงมีระดับตอนนี้คือ 42 จาก 35 ส่วนหยิงฉางจาก 40 เป็น 46
    "งั้นก็ต้องเข้าตี้ก่อนนะ" เมย์พูดขึ้น ซึ่งหยิงฉางและหลินปิงก็ทำตามอย่างดี เมื่อทำทุกอย่างเสร็จสิ้น หยิงฉางก็หยิบธนูระดับ 6 ออกมาพร้อมๆกับที่เก็บลูกธนูด้านหลัง อาวุธของเขาเป็นสีดำ มีอัญมณีสีแดงตรงกลาง 
    ส่วนที่เก็บลูกธนูเป็นสีดำอัญมณีสีขาว ทำให้หยิงฉางดูเป็นยอดฝีมือขึ้นมาเล็กน้อย เพราะเสื้อผ้าของเขายังเป็นเริ่มต้นอยู่ ยกเว้นปอกแขนอันหนึ่ง
    ซึ่งในที่ใส่ธนูมีลูกธนูหัวแหลมซึ่งมีความแข็งมากกว่าเหล็กถึง 2 เท่า หัวของมันมีสีเงินเหมือนลูกธนูทั่วไป แต่มีความคมที่ชนิดว่าดาบระดับ 6 ยังต้องอาย
    "โห้! พี่ได้จากไหนเหรอ" เมย์ถามขึ้นอย่างสนใจ หยิงฉางได้ยินก็ชี้ไปยังเพื่อนสนิทของเขา และพูดขึ้น
    "จำคนก่อนหน้านี้ที่หลินปิงลากไปได้ไหม นั้นแหละ มันปล้นหมอนั้นมา" หยิงฉางพูดตำโกหกออกไปหน้าไร้เดียงสา ทำให้น้องสาวและคลิสตินนั้นเชื่อสนิท ส่วนหลินปิงมองเพื่อนตัวเองอย่างทึ้งๆ
    'มันเคยบอกว่า จะสารภาพคำโกหกไปด้วยใบหน้าไร้เดียงสา ซึ่งมันก็ทำจริงๆ' หลินปิงรู้สึกลางร้ายมาแต่ไกล เพราะถ้าหยิงฉางยังทำอย่างนี้อีก เขาอาจจะไม่รอดก็ได้เพราะโดนคนอื่นกระทืบตายก็ได้
    "อะ! ไปกันเถอะ อย่าไปยุ่งกับผู้นำเผ่าเลยดีกว่า...ฉันว่ามันโหดมหาหินเกิน" หยิงฉางพูดจบ คนอื่นก็พยักหน้ารับและเคลื่อนตัวไปยังลานโล่งทันที เมื่อมาถึงหยิงฉางก็นั่งลงกับพื้น และพินิจการเอาชนะโกเลมทันที
    'ตอนนี้เราระดับที่ 46 แล้วด้วย ถ้าใช้ระเบิดกับลูกธนูปกติของเรา น่าจะทำฆ่าได้ ละมั้ง!' หยิงฉางพูดในใจเสร็จ ก็สั่งให้ทุกคนอยู่ที่นี้สักพัก เมื่อคนอื่นทำตาม หยิงฉางก็ไม่รอช้าเดินออกมาจากพุ่มหญ้าทันที เพื่อเผชิญหน้ากับโกเลมสูง 2 เมตร
    "โกเล็ม ระดับ 50 เตรียมโจมตี!"
    เมื่อเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นพร้อมกับเสียงระบบระวังภัยที่ดังมานานแล้ว หยิงฉางก็ไม่รอช้า คว้าระเบิดเพลิงออกมา 1 ลูก โยนไปยังหน้าอกของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว ตูมมม! 
    แรงระเบิดทำให้โกเลมกระเด็นไปเกือบ 2 เมตรกว่าๆ เมื่อหยิงฉางเห็นโอกาสก็รีบยิงลูกธนูของเขาออกไปด้วยแรงพอดีๆ ฟ้าวว! ฉึก! ตูมมม! วินาทีต่อมาร่างของโกเลมก็สลายหายไปพร้อมกับแก่นพลังทันที แน่นอนว่าด้วยระดับที่มากขึ้นกว่าเดิม 6 ระดับ และธนูที่ดีกว่าเดิม 2 ระดับทำให้หยิงฉางฆ่ามันได้ไม่ยาก
    "ผู้เล่นกลุ่มหยิงฉางสามารถสังหารโกเลมปกติ ระดับ 50 จำนวน 1 ตัวสำเร็จ ได้รับเงิน 550,000 หยวน ดาบระดับ 5 หนึ่งเล่ม ถุงทรายไร้ค่า 1 กระสอบ"
    "ดูเหมือนว่าวิธีนี้จะใช้ได้นะ" หยิงฉางพูดขึ้น คลิสตินกับเมย์ก็มองอย่างทึ้งๆ เมื่อเห็นหยิงฉางสามารถจัดการโกเลมระดับ 50 ได้สบายๆแบบไม่เปลื่องแรง ซึ่งพวกเธอทั้งสองก็ยังไม่รู้ว่าหยิงฉางนั้นระดับ 46 ไปแล้ว"หลินปิง ตานายแล้ว โชว์สิ" หยิงฉางพูดจบก็เดินข้ามพุ่มนั่งข้างๆคลิสติน ก่อนจะนอนบนตักของอีกฝ่ายแบบไม่ขอคำอนุญาต
    "ฮ่าๆๆ! เดี๋ยวจะโชว์เทพให้ดูเอง" เมย์ได้ยินหลินปิงทำท่าทำทางฮึกเหิม ก็จะห้ามไว้ แต่ถูกหยิงฉางจับไว้ทันที เมย์ที่เห็นก็มองหยิงฉางอย่างงงๆ
    "ปล่อยมันไปเถอะ...ฉันบอกว่าไง มันเทพอยู่แล้ว เธอเข้าไปจะไปเกะกะมันเปล่าๆ" เมย์ที่ได้ยินก็อึ้งกับคำพูดของพี่ชายเธอทันที
    "ค่อยดูสาที่สามีของเธอละกัน น้องพี่" เมย์ได้ยินหน้าก็พลันแดงเป็นลูกมะเขือเทศทันที
    "บ้า! หนูไม่ได้...ชิร์" เมย์พูดไม่เต็มปาก ก็รีบหันหน้าหนีไปมองหลินปิงทันที ห่างออกไปไม่ไกลหลินปิงหยิบดาบระดับ 7 จากเพลิงอสูรขึ้นมา ซึ่งดาบนี้เป็นอีกดาบที่เพลิงอสูรไม่ได้ใช้ ทำให้หลินปิงเลือกที่จะใช้ เพราะถ้าเขาเอาดาบที่เพลิงอสูรใช้เมื่อกี้เมย์และคลิสตินจะเกิดความสงสัยทันที
    "มาเลยเศษหินน้อย"หลินปิงควงดาบที่ยาวปกติสีเงิน ด้ามจับสีดำไปมาอย่างชำนาญ ก่อนจะชี้ปลายดาบไปทางโกเลมด้านหน้าทันที ฮู้มมม! เสียงร้องคำรามของโกเลม 2 เมตรดังขึ้น และเหวี่ยงมือทั้งสองขึ้นเหนือหัวและทุบลง เพื่อหวังจะขยี้หลินปิงให้ตัวกระจุย แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะฉีกยิ้มอย่างสบายๆ
    "หึ! โดนเศษหินดูถูกซะแล้วสิ ดาบสูญญากาศ" เฟี้ยว! ตูมมมม! เมย์ที่อยู่ไม่ไกลก็ไม่รับรู้การคงอยู่ของทักษะ เธอเห็นหลินปิงโดนทุบก็รีบพุ่งไปทันที หยิงฉางที่สายตาดีก็ไม่ได้อะไรมาก เขาแค่ยกยิ้มมุมปากเฉยๆ ส่วนคลิสตินก็ไม่ได้แปลกใจอะไร เพราะพี่ชายของเธอจะทำอะไรย่อมสำเร็จเสมอ 
    เขาไม่เคยทำอะไรที่คิดว่าเป็นไปไม่ได้ เมื่อเมย์มาถึงก็ตวัดมือปล่อยพลังระดับ 70 ออกไปทันที ทำให้ควันจำนวนมากสลัดหายไปทางอื่น 
    ภาพที่เธอเห็นคือ ร่างของโกเลมที่แหลกเป็นผงอยู่ตรงปลายเท้าของหลินปิง ซึ่งเจ้าตัวแสบก็กำลังวางดาบไว้บนบ่าพลางยกยิ้มที่คิดว่าหล่อที่สุด ซึ่งเมย์เห็นก็พลันหน้าแดง ก่อนจะพุ่งตัวหนีกลับมาทันที โดยมีเสียงหัวเราะของหลินปิงดังออกมาไม่ปกปิด
    เมื่อคนอื่นทำความคุ้นเคยกับโกเลมได้แล้ว ทั้ง 4 คนก็พุ่งตัวออกห่างจากผู้นำเผ่าพันธุ์ไปไล่สังหารโกเลมตนอื่น วินาทีต่อมาก็เกิดมหกรรมการสังหารหมู่เกิดขึ้น
    ซึ่งแน่นอนว่าคลิสตินสุดที่รักของหยิงฉางนั้น ถนัดใช้ดาบเป็นชีวิตจิตใจเหมือนกัน ผู้เล่นคนอื่นที่เห็นก็มองอย่างอึ้งด้วยความตกใจ กับความเร็วในการสังหารโกเลมทั้งระดับ 50 60 ของพวกเขาทั้ง 4 คน
    ผ่านไป 3 ชั่วโมง ณ เมืองอี้เฟย ที่กิลวิหกเพลิง
    "หา! เมื่อกี้น่ายบอกว่าอะไรนะเพลิงอสูร..." เสียงของหัวหน้ากิลวิหกเพลิง นามว่า 'เทพเพลิงวายุ' ดังขึ้นจากปลายสาย เพลิงอสูรได้ยินก็รู้สึกใจคอไม่ดี ก่อนจะพูดขึ้น
    "พวกผมโดนฆ่ายกกลุ่มโดยผู้เล่นปริศนาที่สวมหน้ากากตัวตลก....จากที่ผมเห็นความเร็วของสมุนของมัน ผมก็รู้ได้ทันทีเลยว่า มันมีระดับมากกว่าผมเกือบ 3-4 ระดับ ส่วนหัวหน้าของมันเป็นตัวตลกเหมือนกัน แต่มีสีขาวดำ จากที่ผมดูความสามารถมันแล้ว มันสามารถฆ่าผู้นำเผ่าพันธุ์โกเลมระดับ 80 สภาพสมบูรณ์ได้โดยการเตะครั้งเดียว ผมไม่รู้ว่ามันระดับเท่าไหร่ แต่ที่แน่ๆมันเก่งกว่าหวัหน้า 2 เท่าแน่นอนครับ" เพลิงอสูรกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น จริงจัง การที่เขาตายกันทั้งหมด 100 คนถือว่าเป็นการเสียหายมหาศาลมาก 
    ทำให้ข่าวสารแพร่ออกไปอย่างรวดเร็ว ทำให้หัวหน้าของเขาโทรมาคุยเองกับมือ ซึ่งเขาก็ต้องบอกความจริงไป ถึงแม้ภายในใจจะหวาดกลัวหน้ากากพวกนั้นมากแค่ไหน แต่เพื่อตัวเอง เขาจำเป็นต้องทำ เมื่อเพลิงอสูรอธิบายทั้งหมด เขาก็ถามกลับทันที
    "แล้วหัวหน้าจะทำอย่างไงต่อดีครับ" เพลิงอสูรถามอย่างสงสัย เทพเพลิงวายุได้ยินก็ตอบกลับอย่างเคร่งเครียด
    "เราจะต้องหาทางร่วมมือกับอีกฝ่ายให้ได้ ถ้าทำไม่ได้ เราอาจจะตกระดับจากยุทธภพแน่ๆ เข้าใจไหม" ครับ เพลิงอสูรพยักหน้ารับ เทพเพลิงวายุได้ยินก็กล่าวต่อ
    "ในเวลานี้ทำให้ระดับของตัวเองกลับมาเหมือนเดิมซะ เพราะฉันจะส่งหัวหน้าหน่วยที่ 1 ไปจัดการหาพวกตัวตลกนั้นเอง" เพลิงอสูรได้ยินก็กล่าวลาทันที ก่อนจะเปิดข่าวสารยุทธภพขึ้นมาดู
    "มีคนถ่ายคลิปไว้จริงๆด้วย" เพลิงอสูรเอามือก่ายหน้าผากไปมา พร้อมกับดูวีดีโอที่เขาถูกหัวหน้าตัวตลกฆ่าอย่างง่ายดาย ซึ่งเขาเห็นก็แทบจะบ้าตาย 
    เพราะตอนนั้นเขากลัวมากๆ กลัวสุดๆ กลัวที่จะเจ็บเหมือนสมุนของตัวเอง กลัวที่ระดับจะลด กลัวที่จะช่วยใครไม่ได้ กลัวที่จะโดนแล่เนื้อสดๆ เขากลัว ใช่ เขากลัวไปหมด
    เพียงแค่เขาหันไปมองหน้ากากตัวตลกที่ลูกสมุนเขาซื้อให้ เขาก็แทบจะพังมันทิ้ง แต่เขาก็ไม่สามารถทำได้ เพราะมันเป็นสิ่งที่มีคุณค่าทางจิตใจของเขานั้นเอง
    .