นักบินยอดรัก ภาค 1 & ภาค 2 & ภาค 3

คอนโดฯวินนี่

เช้าวันอาทิตย์

แสงแดดอุ่นๆ สาดส่องผ่านกระจกใสของบานหน้าต่างที่มีผ้าม่านสีขาวบางปิด    แสงแดดส่องกระทบใบหน้าหล่อบนเตียงนอน   วางท่อนแขนหาร่างของคู่รักที่นอนข้างเขาทั้งคืนวินนี่ลืมตามองไม่พบนิทตี้ข้างกาย “ที่รัก....กี่โมง ทำไมคุณตื่นเช้าอีกแล้วพระเจ้า.....ทำไมต้องเป็นวันอาทิตย์ด้วย”   ชายหนุ่มยกหลังมือขยี้ตามอง หนูน้อยโรซี้นอนดิ้นไปมา ปลายเท้าทั้งสองวางพาดอยู่บนแผงอกของอาแทน   “แม่หนู นอนไม่สุภาพเลย”  ฝ่ามือตบก้นหนูน้อยขยับให้เธอนอนท่าสบายกว่าเดิม ชายหนุ่มไม่พบนิทตี้อยู่ในห้องน้ำ​  เดินเข้าล้างหน้าแปรงฟัน  ส่องมองผ่านห้องครัวพบเธออยู่ที่ระเบียงด้านหน้า

นิทตี้กำลังรดน้ำดอกไม้และต้นไม้ที่ระเบียงด้านหลัง  “นิทตี้ครับ ขอน้ำชาร้อนด่วนครับ ผมต้องไปหาทนายความตอน 9 โมงเช้า พี่อรวินนัดเจอพวกเราที่ทำงานครับ”  วินนี่รีบแปรงฟัน ชะโงกหน้าออกมามองนิทตี้รีบวางสายฉีดน้ำ วิ่งเข้าไปห้องครัว  “น้ำชาเสร็จแล้วรออุ่นนิดเดียวค่ะ คุณเหนื่อยไหมคะ เมื่อคืนเป็นห่วงคุณมาก“  วินนี่โอบร่างของเธอ หอมแก้มหนึ่งฟอด “ ผมเหนื่อยมาก ผมไม่เคยเจอเครื่องบินต้องลงจอดออกนอกรันเวย์ มีหลุมเล็กๆเต็มไปหมด และพื้นรันเวย์แตกแยก น่ากลัว  ฝนตกไม่กี่วันแค่นั้น “  นักบินหนุ่มเอนร่างนอนเล่นที่ห้องนั่งเล่น  นิทตี้ถือถาดน้ำชาร้อนวางลงใกล้เขา  วินนี่รีบคว้าข้อมือเธอไว้แน่น “ คุณไม่ต้องไปไหนครับ ดูแลวินนี่คนนี้ก่อน “

“เล่าเรื่องมาธูรให้ผมฟังได้ไหมครับ ภาวนาโทรหาผมเมื่อคืน บอกว่าเดฟร้องไห้เหมือนเด็กน้อยน้อยใจน้องสาวมาก “  นิทตี้รินน้ำชาร้อนในถ้วยน้ำชายื่นให้ชายหนุ่ม  นักบินหนุ่มกอดเธอไว้  “ฉันสงสารเดฟเหมือนกันค่ะพี่ชายเลี้ยงน้องสาวมาตั้งแต่เด็ก เธอหันหลังให้เขาเหมือนไม่รู้จักมาก่อน ส่วนราชก็พูดไม่ออก เขาส่งข้อความมาบอก ว่าเขาสำนึกผิดที่ทำเรื่องนี้  ไม่คิดหน้าคิดหลังให้ดีก่อน”  วินนี่จิบน้ำชานั่งฟังเรื่องราวทั้งหมด “ความจริงคุณหมอไม่ผิดครับสมัยนี้เรื่องบนเตียงกลายเป็นสิ่งที่เริ่มยอมรับกันมากขึ้นในสังคมวัยรุ่นพวกผมและคนรุ่นใหม่   ผมเป็นห่วงความรู้สึกของเดฟ ส่วนมาธูรก็ขาดความอบอุ่นมาตั้งแต่เด็ก   เดฟเลี้ยงเธอหมือนไข่ในหินห้ามเธอสารพัด แต่ก็ไม่เคยมองสภาพแวดล้อมของน้องสาว เมื่อมาธูรเจอคนเอาอกเอาใจคนๆนั้นเข้าใจเธอท  เธอก็มองเดฟคือคนเห็นแก่ตัวที่ตักตวงความสุขในตัวเองมากกว่าสนใจในต้วตนของเธอ นี่คือสิ่งที่เดฟต้องยอมรับให้ได้ ส่วนความสัมพันธ์ของสองคนนี้ ผมรู้มานาน ไม่ใช่มันเริ่มต้นเมื่อวานนี้” นิทตี้ขมวดคิ้วร้องขึ้น “คุณไม่เล่าให้ฉันฟังเลย”  วินนี่ถอดเสื้อนอน วางลงใกล้ตัว  “ผมรู้ว่าคุณหมอรอให้เรื่องอัญญานาจบ  คุณหมอรอความรักใหม่ที่เขารอมานานแสนนาน   เขาเป็นคนดีคนหนึ่ง เขาไม่ได้ทำร้ายหลอกกินไข่แดงแน่นอน   เดฟาจะดีใจที่ได้น้องเขยเป็นคนมีความรับผิดชอบสูง”

“วันนี้วันเกิดมาธูร   ปีที่แล้วผมซื้อน้ำหอมให้เธอ ปีนี้ผมซื้อกระเป๋าเงินน่ารักจากร้านในสนามบินแต่....ผมลืมซื้อของขวัญให้คุณ  ทำไงดี “ วินนี่ซบหน้าบนไหล่ของเธอ มือหนาหนุ่มเลือนเข้ามาจับข้อมือของเธอค่อยๆ สวมสร้อยข้อมือเพชร  เพชรเม็ดเล็กแถวเดียว  แวววับเมื่อกระทบแสงไฟในห้องนั่งเล่น    “โอ้ วินนี่คะ !!”  ชายหนุ่มจุมพิตเธอ ไม่ยอมให้เธอร้องถามอะไรทั้งสิ้น “คุณชอบไหมผมตั้งใจมอบให้คุณ  คุณสามารถสวมใส่ได้ตลอดเวลาทำงานบ้านก็ได้ ผมสั่งช่างทองทำให้แข็งแรงทนทาน”  นิทตี้ชูท่อนแขนเรียวขึ้นพร้อมคำชม “คุณน่ารักมากค่ะ ฉันไม่เคยซื้อของขวัญให้คุณ  คุณให้ของขวัญทุกครั้งนะคะ”

เสียงกระดิ่งกำไลข้อเท้าดังกุ๊งกิ๊ง โรซี้ปาขวดนมเปล่าไปอีกทาง  ลุกขึ้นนั่งมองหาวินนี่ ไม่มีใครอยู่ในห้องนอน ปีนลงมาจากเตียงนอนวิ่งออกมาข้างนอก  วินนี่ยืนรอรับร่างของหลานสาว  “มาแล้ว ตัวแสบน้อย เธอจะไม่ให้ ผมกอดเมียของผม  เก่งอ่ะ ปีนลงมาเองได้แล้ว“  วินนี่อุ้มหลานสาวโยนขึ้น “ ว่าไงครับ เมื่อคืนหนูเป็นอะไร คุณพ่อยกหลานให้อาแล้วนะ ตกลงอยู่นี่เลยไหม“ หนูน้อยซบหน้าบนบ่าของเขา  ไม่ยอมมองหน้าอา  “งอนอะไรคะ มาหานินีดีกว่า” โรซี้ไม่ยอมขยับร่างกอดคอชายหนุ่มแน่น “ผมบอกแล้วไงอีกไม่นานเธอจะกลายเป็นลูกของพวกเรา”