หลังจากตรวจสอบสิ่งที่คาดเดาไว้แล้วซุนเฟยก็ตัดสินใจออกจากตัวละครจอมเวท
มันไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่อยากฝึกอาชีพจอมเวท แต่เขาไม่เชี่ยวชาญและคุ้นเคยเท่าอาชีพคนเถื่อนอีกทั้งในโลกความเป็จริงเวลาไม่ค่อยท่า ตอนนี้เมืองแซมบอร์ดกำลังเผชิญหน้ากับความเป็ความตายเขาตัดสินใจที่จะมุ่งเน้นฝึกทักษะอาชีพคนเถื่อนชั่วคราว เลือกตัวละครเกมที่สามารถอัพเลเวลให้ขึ้นสูงเร็วๆ จะดีกว่าจะได้เป็ประโยชน์มากขึ้นในยามทำาปกป้องเมือง
คิดในใจเพียงชั่วครู่ซุนเฟยก็ออกจากเกมมาที่ฉากเริ่มต้นเข้าเกมทันที
ตอนนี้ซุนเฟยเริ่มเข้าใจพื้นฐานรูปแบบการดำเนินการของเกมลึกลับนี้แล้ว มันดำเนินการผ่านทางความคิดด้วยวิธีนี้ แค่คิดทุกอย่างก็จะกลายเป็จริง ขอเพียงตั้งสมาธิเลือกสิ่งที่ตัวเอง้าในใจ ซึ่งโดยปกติแล้ว เวลาเล่นเกมคอมพิวเตอร์ในโลกก่อนจะใช้เมาส์ในการดำเนินการ
จอโฮโลแกรมสามมิติก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าซุนเฟย
คราวนี้เขาเลือกตัวละครคนเถื่อนเลเวล 5 จากนั้นก็ยืนยันเข้าสู่เกม ความรู้สึกไร้แรงโน้มถ่วงกลับมาอีกครั้งภาพเบื้องหน้าพร่ามัวไม่ถึงเสี้ยววินาทีก็เข้าสู่เกมอย่างราบรื่น
ครั้งนี้เขาได้ปรากฏตัวขึ้นที่ 'บลัดมอร์'
เขาปรากฏตัวอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของถ้ำบนพื้นเต็มไปด้วยเืและเศษซากของเหล่ามอนสเตอร์หลังจากที่ซุนเฟยทำเควสกำจัดสัตว์ร้ายใน 'ถ้ำที่ชั่วร้าย' เสร็จสิ้นตอนนี้เขากำลังยืนอยู่หน้าบอลแสงสีน้ำเงินรูปวงรีที่มีขนาดใหญ่ประมาณสองเมตร ครั้งที่แล้วหลังจากที่ซุนเฟยเปิดใช้งานประตูเทเลพอร์ตของ 'ม้วนคัมภีร์กลับเมือง' ยังไม่ทันจะได้ใช้ก็ถูกส่งออกมาจากเกมเสียก่อน
ไอเทมเก่าๆ โทรมๆ ถูกโยนทิ้งจนเกลื่อนพื้น
ซุนเฟยตรวจสอบกระเป๋าของตัวละครคนเถื่อนไอเทมที่มีค่าเขาก็เก็บไว้ในนั้นเรียบร้อยแล้ว ซุนเฟยมองรอบๆ ก็ไม่มีอะไรสูญหายไปเขาจึงก้าวเข้าไปที่ประตูเทเลพอร์ตสีน้ำเงิน ภาพเบื้องหน้าเปลี่ยนไปเสี้ยววินาทีต่อมาตอนนี้เขาก็ได้ปรากฏตัวขึ้นใน 'ค่ายโร้ก' แล้ว
'ค่ายโร้ก' ตอนแรกมีฝนตกปรอยๆ ตอนนี้ก็หยุดตกแล้ว
เพียงแต่อากาศยังมืดครึ้มอยู่นิดหน่อยเหมือนเมืองอุตสาหกรรมที่มีมลพิษร้ายแรงในโลกก่อนมันยังคงทำให้ผู้คนรู้สึกอึดอัดใจมีเพียงอากาศของที่นี่ทำให้ซุนเฟยรู้สึกสดชื่นจนน่าแปลกใจ
ซุนเฟยรีบไปหาแม่ชีอาคาร่า
บทสนทนาไม่มีอะไรแตกต่างกับในเกมโลกก่อนซุนเฟยได้รับรางวัลเควสครั้งนี้คือ คะแนนทักษะ 1 คะแนน สามารถเลือกเพิ่มทักษะอะไรก็ได้ในทักษะคนเถื่อน
ซุนเฟยแทบไม่คิด เขารีบอัพ 'ทักษะควบคุมขวาน'
ด้วยสถานการณ์ปัจจุบัน มันไม่ง่ายเลยที่เขาจะพัฒนาทักษะทุกอันให้เท่ากันซุนเฟยจำเป็ต้องเลือกเพิ่มทักษะที่แข็งแกร่งที่สุดของตัวเองก่อนเพื่อยกระดับพลังการต่อสู้ของตัวเองขึ้นไปอีกความจริงยอดฝีมือของฝ่ายศัตรูไม่น่าจะมีแค่แลนเดสคนเดียวซุนเฟยต้องรีบเพิ่มความแข็งแกร่งตัวเองให้เร็วที่สุด
เมื่อปรับทักษะเสร็จแล้วซุนเฟยก็สอบถามแม่ชีอาคาร่าทันที
“แม่ชีอาคาร่าที่เคารพ ข้ามีคำถามสักสองสามอย่าง อยากจะ....”
“ข้ารู้ว่าท่านอยากถามอะไร ท่านนักผจญภัยหนุ่ม...” ราวกับว่าผู้นำ 'ค่ายโร้ก' จะมองทะลุความคิดของซุนเฟยออก ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้ม“ข้ายินดีอย่างมากที่จะตอบคำถามของท่านแต่อย่างแรกที่ท่านจำเป็ต้องทราบคือ ในค่ายโร้กนั้น หากท่านประสงค์สิ่งใดย่อมมีราคาตอบแทน ดังนั้นสิ่งสำคัญคือ...ท่านมีสิ่งใดที่ทำให้ข้าสนใจบ้าง?”
เวรเอ๊ย มนุษย์ป้าคนนี้พูดตรงชะมัด
ซุนเฟยถูกคำพูดตรงไปตรงมาของอาคาร่าทำเอาอึ้งจนพูดไม่ออก
ทีแรกยังคิดว่าแม่ชีจะไม่ถูกสิ่งของนอกกายมาทำให้หวั่นไหวแต่ใครจะรู้ว่าอาคาร่าผู้นำของ 'ค่ายโร้ก' ผู้ยิ่งใหญ่จะขอสินบนซึ่งๆ หน้าซุนเฟยรู้สึกท้อแท้สุดๆ
“อืม...ก็ได้ ใช้เหรียญทองได้ไหม?” ซุนเฟยถาม
“ได้สิ” รอยยิ้มบนหน้าของอาคาร่าผลิบานเหมือนดอกไม้แรกแย้ม “คำตอบละสองพันเหรียญทอง แน่นอนว่าราคาขึ้นอยู่กับคำถามที่ท่านถามอาจจะมีคำตอบบางคำถามที่ท่านตอนนี้คงไม่อาจจ่ายไหวแน่ๆ”
ซุนเฟยเห็นอีกฝ่ายมีปฏิกิริยาแบบนี้ในใจก็ปีติยินดีคิดว่าอีกฝ่ายสามารถตอบคำถามที่ค้างอยู่ในใจเขาได้
เขาเริ่มตรวจสอบกระเป๋าตัวเองดวงตาปรากฏความขมขื่น
จนถึงตอนนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวเขามีแค่หนึ่งพันหนึ่งร้อยเหรียญทองคำตอบสักคำถามเขาก็ไม่มีปัญญาซื้อแน่...นี่เป็วิธีที่ดีแล้วแน่เหรอ?
ซุนเฟยอดไม่ได้ที่จะนึกสถบด่าในใจความจริงแล้วยัยป้านี่โคตรใจดำเลย คำถามข้อหนึ่งก็ล่อไปสองพันเหรียญทองทำไมไม่ถือมีดมาปล้นกันเลยล่ะ?
ดูเหมือนว่าบิดาคงต้องขายไอเทม....หือ? เดี๋ยวก่อนนะ...ไอเทม?
ซุนเฟยเก็บไอเทมสีเขียวในกระเป๋าอยู่สองอันทันใดนั้นในใจก็พลันสั่นไหว
ในเมื่อเหรียญทองยังใช้ได้งั้นไอเทมก็น่าจะใช้ได้เหมือนกันใช่ไหม?
เขาแอบก่นด่าความงกของอาคาร่าอยู่ในใจก่อนจะหันหน้าไปถามอย่างนอบน้อมว่า “ท่านแม่ชีอาคาร่าผู้สูงส่งเหรียญทองของข้าไม่พอ ไม่ทราบว่าสามารถใช้ไอเทมสองอย่างนี้แทนได้ไหม?”
เขาพูดพลางหยิบสนับมีดและคถาจอมเวทที่ส่องประกายแสงสีเขียวเรืองรองทั้งสองอันออกมา
ดวงตาของอาคาร่าเปล่งประกาย
เมจิคไอเทม?
“ใช้แทนกันได้...ระดับไอเทมนี้ไม่ได้ปรากฏใน 'ค่ายโร้ก' มานานมากแล้ว ท่านนักผจญภัยหนุ่ม‘กริม วานด์’ และ ‘จาเวลิน’ มูลค่าของมันแปดพันเหรียญทอง ท่านสามารถถามได้สี่ข้อ”
อาคาร่าเป็แม่ชีระดับสูงมีความสามารถในการประเมินไอเทมดังนั้นจึงไม่จำเป็ต้องใช้ 'คัมภีร์ประเมิน' เพียงกวาดสายตามองก็สามารถเรียกชื่อเมจิคไอเทมทั้งสองอันได้
ในตอนที่นางประเมินไอเทม เห็นได้ชัดว่าดูจริงจังทั้งน้ำเสียงเผยให้เห็นถึงความเคร่งขรึมนอกจากชุดแม่ชีสีม่วงที่เธอสวมใส่แล้ว เธอก็ไม่ต่างอะไรกับแม่ค้าหน้าเืดีๆนี่เอง
“แปดพันเหรียญทอง? น้อยไปไหม?”
ซุนเฟยแทบอยากจะร้องโวยวาย
ที่จริงเขาก็ไม่รู้ราคาของไอเทมทั้งสองอันนี้หรอก
แต่เพราะว่าปฏิกริยาของแม่ชีอาคาร่าก่อนหน้านั้นทำให้รู้สึกว่าราคาที่นางพูดมาต่ำเกินความเป็จริงดังนั้นซุนเฟยจึงรู้สึกว่าราคามันจะต้องสูงกว่านี้แน่ๆ “แม่ชีอาคาร่าผู้สูงส่งเอาแบบนี้ไหม พวกเราเลิกพูดเื่เงินๆ ทองๆ กันเถอะ มันดูหยาบคายไม่เหมาะกับฐานะผู้นำของ 'ค่ายโร้ก' อย่างท่าน เอาเป็ว่าไอเทมสองชิ้นนี้แลกกับห้าคำถามแล้วกัน หลังจากนี้ถ้าข้ามีไอเทมที่คล้ายๆ กันอีกจะนำมาให้ท่านท่านคิดว่าเป็อย่างไรบ้าง?”
อาคาร่าได้ยินแบบนั้น เกือบจะร้องเฮ้ยออกมาเสียด้วยซ้ำ
ที่แท้ไอ้นักผจญภัยหนุ่มคนนี้ก็เป็พวกหน้าด้านไร้ยางอายปากบอกไม่ต้องพูดเื่เงินๆ ทองๆ แต่ทำไมจากสี่คำถามเพิ่มเป็ห้าคำถามได้ล่ะมันไม่เท่ากับว่าเพิ่มราคาไอเทมอีกสองพันเหรียญทองเหรอแล้วยังมีหน้ามาบอกว่ามันหยาบคายอีก?
แต่พอนางลองคิดไปคิดมานางก็ยอมรับข้อเสนอของซุนเฟย
หลายปีมานี้ก็มีแค่นักผจญภัยหนุ่มตรงหน้าเพียงคนเดียวที่มาที่ 'ค่ายโร้ก' และเป็คนแรกที่สามารถเอาชีวิตรอดจากฝูงมอนสเตอร์มาได้ใน 'ค่ายโร้ก' แม้ว่าจะมีเหล่าหญิงสาวที่มีพลังมหาศาลแต่พลังของพวกนางแค่รักษาความปลอดภัยของค่ายก็เต็มกลืนแล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึงเอาชีวิตรอดจากพวกฝูงมอนสเตอร์แล้วนำไอเทมที่ดีๆ กลับมาด้วย
และอาคาร่าสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ายิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไร พลังของ Diablo ก็ยิ่งกัดกร่อนพลังงานของโลกนี้นางมีแผนสำคัญมากมายที่จำเป็ต้องให้นักผจญภัยตรงหน้าไปทำให้สำเร็จ
“ข้ารู้สึกซาบซึ้งกับความใจกว้างของท่านเหลือเกินแม่ชีอาคาร่าที่ทรงเกียรติคำถามแรกคือ ทำไมข้าถึงได้มายังโลกนี้?”
“ท่านนักผจญภัยหนุ่ม...”
อาคาร่าใช้ดวงตาแปลกๆ จ้องมองมาที่ซุนเฟยก่อนจะพูดอย่างช้าๆ ว่า“ข้าไม่รู้หรอกว่าท่านมาจากไหน เพราะในการรับรู้ของข้า ท่านไม่ใช่คนของโลกนี้แต่ข้ามั่นใจว่าที่ท่านมาที่นี่ แน่นอนว่าเป็ความประสงค์ของพระเ้าโลกนี้้าท่าน!”
“หา? เป็ความประสงค์ของพระเ้า? นี่...เป็คำตอบเหรอ?” ซุนเฟยพลันตกตะลึง
“ไม่ผิดแน่นี่เป็คำตอบ” ยัยป้าอาคาร่าพูดอย่างมั่นใจพลางพยักหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง
ซุนเฟยพลันหน้ามืดอยากจะสถบด่าเต็มแก่ เป็ความประสงค์ของพระเ้า? เป็คำตอบที่ชุ่ยอะไรอย่างนี้ตอบกับไม่ตอบมันต่างกันตรงไหน? พระเ้าอะไรตัวเองไม่รู้จักหรอกสำหรับคนที่ั้แ่เล็กจนโต เติบโตมากับวิทยาศาสตร์ เขาไม่เชื่อเื่พระเ้าอะไรนั่นคำตอบของแม่ชีอาคาร่าก็เหมือน ‘กินข้าวเพื่อจะได้ไม่ต้องหิว’
แต่ผู้ที่อยู่ใต้ชายคาจำเป็ต้องก้มหน้า
บอกทีเถอะ ใครตาบอดให้ให้ยัยป้านี่เป็ผู้นำของ 'ค่ายโร้ก'
ซุนเฟยร้องเพลง 'Heartless You' ของเฉินเสี่ยวชุนในใจพลางน้ำตาตกใน
อดทนไว้
เขารีบถามคำถามข้อที่สอง
“คำถามข้อที่สอง ถ้าข้าถูกฆ่าในระหว่างต่อสู้กับพวกมอนสเตอร์จะมีโอกาสฟื้นคืนชีพไหม?”
นี่เป็คำถามที่สำคัญที่สุดสำหรับซุนเฟย
ระบบ Diablo มีเควสมากมาย เควสก่อนหน้านี้ที่เขารับเป็แค่เควสเริ่มต้นหลังจากที่เลเวลอัพความแข็งแกร่งก็ยิ่งเพิ่มขึ้นด้วย และภารกิจก็ยิ่งยากขึ้นไม่ช้าก็เร็วเขาจะต้องปะทะกับบอสที่มีเลเวลสูงและพลังที่แข็งแกร่งมากเมื่อเวลานั้นมาถึงเป็ไปไม่ได้เลยที่เขาจะไม่ตาย
ดังนั้นก่อนที่เื่นั้นจะเกิดขึ้นซุนเฟยจำเป็ต้องรู้ให้แน่ชัด ในโลกนี้ระบบจะเหมือนเกมคอมพิวเตอร์ในโลกก่อนหรือเปล่าที่หลังจากตัวละครตายแล้วสามารถมีโอกาสฟื้นคืนชีพ
แม่ชีอาคาร่าพลันมองชุนเฟยด้วยสายตาแปลกๆ
“ท่านนักผจญภัยหนุ่มข้าต้องยอมรับว่าสิ่งที่ท่านรู้อยู่ไกลเกินกว่าที่ข้าคิด ไม่ผิดเลยก่อนหน้านั้นนานมากแล้วหากนักผจญภัยที่อยู่ที่นี่ได้ตายลง ก็จะได้รับพลังของพระเ้าและสามารถฟื้นคืนชีพได้...” พูดถึงตรงนี้ความเร็วในการพูดของแม่ชีอาคาร่าก็ช้าลง “แต่ว่า นั่นมันก็ผ่านมานานเหลือเกินทุกเวลาทุกนาที พลังของ Diablo ก็เป็มลพิษคอยกัดกร่อนโลกนี้ ห้าสิบปีมานี้จึงไม่มีนักผจญภัยมาที่นี่อีกเลย...ดังนั้น คำตอบของคำถามนี้คือ ข้าไม่รู้!”
ซุนเฟยตกตะลึงอีกรอบ “ไม่...ไม่รู้? นี่ก็ถือว่าเป็คำตอบเหรอ”
“ใช่ เพราะข้าบอกท่านทุกอย่างในสิ่งที่ข้ารู้!”
ดวงตาของซุนเฟยพลันลุกเป็ไฟ เริ่มมีควันดำๆ ออกมาจากปากจมูกก็เริ่มพ่นไอขาวๆ ออกมา อีกไม่นานบนหัวคงจะมีเขาปีศาจเล็กๆ งอกออกมาด้วย อมิตตาพุทธยัยป้าที่อยู่ตรงหน้าคงไม่ได้ล้อกันเล่นใช่ไหม? พระเ้าคุ้มครองอยากจะให้แม่ชีตรงหน้าถูกมอนสเตอร์จับตัวไปแล้วก็ XXOO หลังจากนั้นก็ OOXX แล้วก็ XXOO อีกครั้งเสียจริง
ในใจซุนเฟยสถบด่าไม่หยุด
แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้ได้แต่อดทนต่อไป!
เวรเอ๊ยอยากจะเป็เต่านินจาแล้วหายไปจากที่นี่ไวๆ จริงโว้ย
17K
![หอเรือนไผ่ [TW]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1716215883_72893186.webp)
