สามีรักข้ามภพ

    เด็กน้อยริอาจเป็นโจร


    เมื่อเดินถึงตรงทางโค้งสะพาน จังหวะนั้นก็มีเด็กชายคนหนึ่งวิ่งมากระชากถุงปิ่นในมือของแก้วตา แล้วรีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

     “คุณพี่ โจรขโมยปิ่นไปแล้ว” เธอพูดไม่ทันจบ ขุนนรศักดิ์และบ่าวผู้ชายอีก 2 คนก็รีบวิ่งตามเด็กคนนั้นไป ไม่นานก็จับเด็กคนนั้นได้ เธอจึงรีบตามไปตรงที่สามคนนั้นจับเด็กไว้

     “เ๯้ายังเล็ก ทำไมริอาจเป็๞โจรขโมยของคนอื่น” เขาถามและมองหน้าเด็กอย่างคาดคั้นเอาความ

     “กระผมไม่ได้ตั้งใจขอรับ แต่แม่ของกระผมป่วยหนักมาหลายวันแล้ว” เด็กน้อยตอบอย่างลุกลี้ลุกลน

     “แม่เ๯้าป่วยเป็๞อะไร” แก้วตาถามขึ้นทันทีเมื่อเดินมาถึง

     “ไม่รู้เหมือนกันขอรับ ไม่มีเงินพาหมอมารักษา”เด็กชายตอบ

     “พาไปบ้านของเ๯้าหน่อยสิ” เธอบอกกับเด็กน้อย

    ทั้งหมดจึงเดินตามเด็กน้อยไปด้านหลังตลาด พอใกล้ถึงก็เห็นกะท่อมหลังหนึ่ง สภาพไม่ค่อยดีนัก พอเปิดประตูไม้เข้าไปก็ได้ยินเสียงผู้หญิงไออยู่ข้างใน

     “แม่ ๆ เป็๞ยังไงบ้าง” จ้อนรีบถามและวิ่งเข้าไปนั่งข้าง ๆ แม่ของเขา

     “จ้อน แม่ยังไหวลูก แล้วนี่พาใครมา” หันมาถามลูกด้วยสีหน้าอ่อนแรง

    ขุนนรศักดิ์เห็นอาการของแม่จ้อนดูไม่ดีเลย จึงให้บ่าวที่รีบออกไปตามหมอมาดูอาการแม่ของจ้อน รอสักพักหมอก็มาถึง จัดการต้มยาและจัดยาให้แม่จ้อนกินตามที่สั่งและบอกว่าแม่ของเด็กน้อยเป็๞ไข้ป่า อีกไม่เกินอาทิตย์ก็หายดีแล้ว จ้อนดีใจมากรีบยกมือไหว้ขอบคุณทั้งแม่หญิงและท่านขุนและหมอที่ช่วยเหลือเขาสองคนแม่ลูกในครั้งนี้

     “คุณพี่ น้องว่ารับสองคนแม่ลูกนี้ไปดูแลที่เรือนได้มั้ยค่ะ น้องสงสาร” เธอพูดพร้อมหันไปทำหน้าตาเศร้ากับขุนนรศักดิ์

     “ถ้าน้องเห็นสมควรก็เอาเถอะ พี่ตามใจน้อง” เขาตอบเธอไปแบบนั้นเพราะรู้สึกสงสารทั้งคู่เหมือนกัน

     เดี๋ยวพอไปส่งข้ากับแม่หญิงแล้ว เอ็งสองคน หาคนมาช่วยกันพาสองคนนี้ไปที่เรือนข้าด้วย ให้อยู่ที่เรือนบ่าวด้านหลังครัวที่ว่างอยุ่ บ่าวทั้งสองได้ยินก็รีบพยักหน้าตอบ “ขอรับ” พร้อมกัน

    จ้อนกับแม่ได้ยินแบบนั้น ก็ดีใจเป็๞อย่างมากเพราะ๻ั้๫แ๻่พ่อตายไป เขาสองคนกับแม่ก็อดมื้อกินมื้อ รีบกอดแม่ด้วยความดีใจ

    “แม่ต่อไปเราจะไม่อดอยากอีกแล้วนะ”

    พอพูดกับแม่เสร็จก็วิ่งมาก้มลงกราบทั้งท่านขุนและแม่หญิงที่ให้ความเมตตาเขากับแม่มากมายขนาดนี้

    “กระผมจะตั้งใจรับใช้ท่านทั้ง 2 ขอรับ” จ้อนรีบบอกด้วยสีหน้าดีใจ

    “ได้เลยจ้ะ แล้วเจอกันที่เรือนนะ ฉันกลับก่อนละ”แก้วตาตอบและยิ้มให้เด็กน้อยตรงหน้า

    หลังจากเธอและขุนนรศักดิ์กลับมาถึงเรือน พวกบ่าวก็พากันลงเรือไปรับสองคนแม่ลูกมาอยู่ที่เรือนหลังครัวตามที่ท่านขุนสั่ง