ผ่านไปสิบวัน องค์ชายทรงสามารถลุกเดินได้ปรกติแต่ก็ยังไม่มีเรี่ยวแรงมากพอ
ท่านอ๋องทรงดีพระทัยเป็อย่างมาก เพราะบุตรชายกลับมาเป็ปรกติแล้ว
องค์ชายนั้นได้คุยกับท่านอ๋องเป็การส่วนตัวถึงเื่จะขอให้หมอหญิงหลิงเอ๋อมาเป็คู่ชีวิตของพระองค์
สายลับของขุนนางแอบได้ยิน จึงไปรายงานขุนนางชิตัน ทำให้ขุนนางคนหนึ่งไม่พอใจจึงส่งนักฆ่าไปลอบฆ่าหมอหญิง
ฉานชิงได้เผชิญหน้ากับเหล่านักฆ่า แม้ตนมีวรยุทธ์ แต่ไม่สามารถแสดงตนออกมาได้จึงทำได้เพียงแต่วิ่งหนีให้เร็วที่สุดเท่านั้น
จนกระทั่งฉานชิงได้พบกับชันยาที่เป็ผู้หญิงชาวชิตันชันยามีวรยุทธ์สามารถต่อสู้กับเหล่านักฆ่าได้ และนางก็รีบพาฉานชิงหนีมายังที่พักของตน
ชันยาพาตัวฉานชิงที่ปลอมตัวเป็หลิงเอ๋อมาพบกับอ้ายกว่าที่นอนาเ็อยู่ในที่พักของชันยา
ฉานชิงรีบกล่าวขอบคุณชันยาทันที
ชันยาถามว่า “เ้าเป็ใครทำไมถูกตามฆ่าเล่า”
“ข้าเป็หมอหญิงชื่อหลิงเอ๋อ ข้าก็ไม่รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงตามฆ่าข้า”
“เ้าเป็หมอ งั้นเ้าช่วยรักษาอ้ายกว่าด้วยเถิดเขาได้รับาเ็สาหัสจากการถูกทหารชิตันตามจับ ข้าทำได้เพียงรักษาาแภายนอกเท่านั้นแต่อาการเขายังไม่ดีขึ้นเลย แถมมีไข้ขึ้นอีกด้วย” ชันยามองไปที่อ้ายกว่าอย่างเป็ห่วง
“งั้นข้าขอดูอาการเขาก่อนนะ” ฉานชิงแม้จะเป็ห่วงอ้ายกว่าเพราะอ้ายกว่าเป็เพื่อนรักตน แต่เพราะยังปลอมตัวเป็หลิงเอ๋อ นางจำต้องค่อยๆสงบสติอารมณ์และค่อยๆตรวจอาการเพื่อนอย่างใจเย็น
สองวันต่อมา อ้ายกว่ามีอาการดีขึ้นและได้ขอบคุณหมอหญิงอย่างสุภาพเพราะไม่รู้ว่าเป็ฉานชิงเพื่อนรักฉานชิงไม่มีเวลามาอธิบายใดๆได้แต่บอกชันยาและอ้ายกว่าว่าตนต้องรีบกลับไป
“ข้าเป็หมอหญิงแห่งแคว้นฉิน ต้องรีบกลับไปที่วังมิฉะนั้นอาจมีผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างแคว้นได้” ฉานชิงกล่าว
อ้ายกว่าเข้าใจจึงบอกให้ชันยาไปส่งหมอหญิงที่วังของแคว้นชิตัน
องค์ชายชิตันและท่านเสนาฯเป็ห่วงหมอหญิงมาก เพราะหายไปสองวันสองคืนยังหาไม่เจอ
ชันยาไปส่งหมอหญิงถึงนอกวังเท่านั้น ไม่ได้เข้าไปด้วยทั้งสองต่างขอบคุณซึ่งกันและกัน แล้วชันยาก็รีบจากไป
หมอหญิงเดินกลับเข้าไปในวังคนเดียวและได้เข้าเฝ้าท่านอ๋องต่อหน้าขุนนางแคว้นชิตันและเหล่าทูตของแคว้นฉิน
ท่านอ๋องจึงรีบตรัสสอบถามความเป็มา “เ้าไปไหนมาน่ะ หมอหญิง”
ฉานชิงจึงพูดไปว่า “หม่อมฉันถูกตามฆ่าเพคะ ซึ่งไม่รู้จริงๆว่าพวกเขาเป็ใครโชคดีที่มีจอมยุทธ์มาช่วยหม่อมฉันไว้เพคะ”
”เอาเถิด ข้าจะสืบให้ว่าเป็ใครต้องขออภัยที่ระบบรักษาความปลอดภัยที่ชิตันยังไม่ดีพอ แต่ข้าขอรับรองว่าจะไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก”ท่านอ๋องตรัส จากนั้นก็ตรัสเื่ที่จะให้หมอหญิงมาอภิเษกกับองค์ชายชิตัน“เราอยากให้เ้าเข้าพิธีอภิเษกกับองค์ชาย”
“ไม่ได้นะพะย่ะค่ะ” ขุนนางพากันคัดค้าน
และตัวฉานชิงที่ปลอมเป็หลิงเอ๋อ ก็รีบปฏิเสธโดยกล่าวว่า “ขอบพระทัยเพคะในความปรารถนาดีของพระองค์แต่หม่อมฉันเป็คนของแคว้นฉินและที่สำคัญหม่อมฉันอยากใช้วิชาแพทย์ที่เรียนรู้รักษาคนไข้ เพื่อที่จะได้ทำงานเป็ประโยชน์ต่อแผ่นดินแคว้นฉินเพคะ”
องค์ชายทรงไม่อยากบังคับจิตใจของหลิงเอ๋อตัวปลอม จึงตรัสว่า “เอาเถิด ข้าจะไม่บังคับเ้า ข้าเป็หนี้บุญคุณเ้างั้นหากเ้าปรารถนาสิ่งใด ข้าจะให้เ้าเพื่อเป็การตอบแทน”
ฉานชิงคิดว่าต้องเผื่อไว้ในอนาคตหากมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันจึงบอกออกไปว่า “เพื่อไม่ให้พระองค์ติดค้างพระทัยหม่อมฉันขอคิดดูก่อน ขอบพระทัยเพคะ”