ร้านอาหารจีนชื่อดังที่น้ำตาลเคยผ่านหลายครั้งแต่ไม่เคยแวะเข้ามารับประทานแม้แต่ครั้งเดียว เพราะไม่มีใครพามาครั้งนี้สุวณิชได้พาเธอมารับประทาน เพราะบอกว่าอร่อยมาก หญิงสาวไม่กล้าถามว่าเขามากับใครบ้าง
‘อาจจะเป็สาวคนใดคนหนึ่งก็ได้ในเมื่อเขาหล่อขนาดนี้ รวยอีกด้วย นิสัยก็ดี คงไม่มีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธเขาหรอก’
น้ำตาลค่อนแคะเขาในใจ เพราะยังคงกังขาว่าเขาอาจจะมีผู้หญิงเข้ามาในชีวิตทว่าความคิดถูกทำลายลง เมื่อมือใหญ่ ๆ เอื้อมมาจับมือเธอเอาไว้
“เข้าไปข้างในก่อน แล้วค่อยสั่งอาหาร ขอบอกว่าที่นี่อาหารน่ารับประทานทั้งนั้นแหละ”
“ค่ะ คนค่อนข้างเยอะเหมือนกันนะคะ”
“ไม่ต้องกังวลเื่โต๊ะนะ พี่จองเอาไว้แล้ว”
“ขอบคุณค่ะ”
หญิงสาวอยากจะบอกให้เขาปล่อยมือที่จับเอาไว้เพราะกลัวคนในร้านเข้าใจผิดคิดว่าเธอกับเขามีความสัมพันธ์ทางใจต่อกัน แต่ไม่กล้าเพราะเขามาในฐานะเ้ามือ และเป็เพื่อนของพี่ชาย เมื่อเข้ามาในร้านเขาพาไปนั่งที่โต๊ะตัวหนึ่ง ในมุมที่ดี
ระหว่างที่ทั้งสองกำลังสั่งอาหารอยู่นั้นมีสายตาใครบางคนมองด้วยความไม่พอใจ แม้ว่ามีชายหนุ่มอยู่เคียงข้าง
เ้าของสายตาคู่นั้นคือ สีวลี ความพึงพอใจที่มีต่อสุวณิชยังหลงเหลืออยู่หญิงสาวทนไม่ได้ที่เขามีสาวสวยอยู่เคียงข้างอย่างนี้ ั้แ่ห่างหายจากเขาไปหลายปีมาเจอครั้งนี้สุวณิชดูดีมาก
เขาคงจะมีฐานะ เพราะเฟอร์นิเจอร์บนเรือนร่างและเครื่องแต่งกายดูดี มียี่ห้อ
“คุณณิช นี่เขาดูดีถึงขนาดนี้เลยหรือ”
หญิงสาวรำพึงด้วยเสียงเบาหวิวขอบตาร้อนผ่าวต่อสิ่งไม่ดีที่กระทำต่อเขา เมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังไปดี มีอนาคตสดใสกล้าตัดความสัมพันธ์กับเขา โดยที่เมื่อก่อนนั้นสุวณิชเป็แค่เพียงลูกจ้างกินเงินเดือนเท่านั้น
“มีอะไรหรือครับคุณลี หน้าไม่ค่อยดีเลยหรือว่าอาหารไม่อร่อย”
เคนจิโร่ถามด้วยความสงสัย จู่ ๆรอยยิ้มบนใบหน้าของหญิงสาวหายไป เปลี่ยนเป็เครียดขมึง
“ไม่มีอะไรหรอก แค่คิดเื่งานเท่านั้น”
“เื่งานผมขอโทษครับที่ช่วยเหลือคุณไม่ได้เลย”
ชายหนุ่มแกล้งทำเป็เห็นอกเห็นใจทั้งที่ความจริงแล้ว ไร้ความจริงใจ ทุกครั้งที่มาด้วยกัน เขาจะต้องได้รับเงินเป็ค่าเสียเวลาแม้บอกว่าไม่เป็ไร เมื่อเธอยัดใส่มือให้ เขาจำใจรับเอาไว้
“คุณหรือใคร ช่วยอะไรฉันไม่ได้หรอกค่ะ”
“นั่นสิครับ ถ้าอย่างนั้นรับประทานอาหารดีกว่าครับ ปลานึ่งบ๊วยอร่อยมากเลยนะครับ”
ชายหนุ่มพยายามเอาใจสุดฤทธิ์ตักอาหารจานโปรดส่งให้ สีวลีหลับตานิ่ง ๆ ด้วยความรู้สึกที่บอกว่าหัวใจปวดร้าวอย่างที่สุด
ความรู้สึกดี ๆ ที่ได้รับจากสุวณิชสร้างความประทับใจแก่น้ำตาลไม่น้อย หลังจากรับประทานอาหารกลางวันด้วยกันเขาพาไปซื้อกระเป๋าราคาแพง บอกว่าให้เหมาะสมกับฐานะน้องสาวเ้าของบริษัท
“ว่าง ๆ พี่จะพาไปฟังเพลง”
“ฟังเพลง ที่ไหนคะ”
“แน่ะ อยากไปขึ้นมาเชียวล่ะพี่จะบอกให้รู้นะว่า ห้ามไปกับใครเป็อันขาด นอกจากพี่เพียงคนเดียวเท่านั้น”
“ค่ะ ไม่ไปกับใครอยู่แล้ว กลัวค่ะผู้ชายทุกวันนี้ไว้ใจได้ยากมาก”
“นั่นสิ แต่สำหรับพี่ ไม่เคยทำให้ผู้หญิงคนไหนเ็ปมีแต่ผู้หญิงทำให้เศร้า”
เขากล่าวด้วยเสียงกลั้วหัวเราะซึ่งก็ทำให้เธอหัวเราะอย่างมีความสุข โดยไม่รู้ว่าน้ำทองยืนมองที่หน้าต่างข้างบนของห้องทำงานดีใจที่น้องสาวเจอผู้ชายดี ๆ อย่างสุวณิช โดยคาดว่าคนทั้งสองคงเข้ากันได้ดี
เมื่อน้องสาวเข้ามาในห้องทำงานน้ำทองยิ้มกริ่ม มองด้วยสายตาแปลก ๆ น้ำตาลรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องกลัวพี่เข้าใจผิด คิดว่าเธอกับสุวณิชมีความสัมพันธ์ทางใจต่อกัน
“พี่น้ำทอง มีอะไรคะ ทำไมมองน้ำตาลอย่างนั้นล่ะ”
“พี่อยากรู้จังว่าน้องสาวไปทานข้าวกลางวันกับใคร แล้วกลับมาจนเกือบบ่ายสอง”
“ขอโทษด้วยนะคะ พี่น้ำทอง คือว่าพี่ณิชเห็นว่าน้ำตาลอยู่คนเดียว พี่ก็ออกไปหาลูกค้าพี่ณิชก็เลยเมตตาพาไปทานข้าว แล้วซื้อกระเป๋าสะพายให้หนึ่งใบค่ะ”
“โอ้โห ทุ่มทุนสร้างขนาดนั้นแสดงว่ามีความรู้สึกดี ๆ ต่อกันแน่เลย”
“พี่น้ำทอง ไม่ใช่อย่างที่พี่เข้าใจนะคะ”
น้ำตาลเกิดอาการเขินอายขึ้นมาทันทีเมื่อรู้ว่าพี่ชายคิดว่าเธอกับสุวณิชมีความพึงพอใจต่อกันแม้ว่าจะมีส่วนความจริงอยู่บ้าง แต่ก็ยังคงอายไม่น้อย
“ถ้าเป็อย่างนั้นล่ะ นี่ไม่ต้องอายหรอกน่าอายุขนาดนี้แล้ว จะมีแฟนพี่ไม่ว่า ขอให้เป็คนดี อย่างเ้าณิช พี่ก็พอใจแล้วล่ะ”
“พี่ พี่พูดอย่างนี้หมายความว่า...”
“เ้าณิชมันขออนุญาตที่จะคบหากับน้ำตาลเื่นี้ก็แล้วแต่เรา พิจารณาเอาเอง แต่พี่ขอบอกว่าเ้าณิชเป็ผู้ชายที่ดีมาก”
“เพราะอย่างนี้นี่เองก็เลยให้น้ำตาลไปทานข้าวกับเขาร้ายนักนะ”
น้องสาวเกิดอาการงอน ทำหน้าเง้างอดน้ำทองหัวเราะเบา ๆ สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความสุข น้ำตาลมองแล้วอึ้ง เพราะเห็นรอยยิ้มของพี่แล้วช่างละม้ายคล้ายกับพิราลัยเพื่อนรัก หรือว่าคนทั้งสองจะเป็เนื้อคู่กัน”
“เนื้อคู่กันแน่ ๆ”
“ยายน้ำตาลแค่เพียงเริ่มต้นออกเดทมื้อกลางวันด้วยกันถึงกับหลุดปากบอกว่าเป็เนื้อคู่กันแล้วหรือ”
“พี่น้ำทอง ไม่ใช่อย่างที่พี่เข้าใจนะคะ”
น้องสาวหูตาเหลือก เมื่อได้ยินพี่ชายพูดอย่างนั้นแต่ดูแล้วคนเป็พี่คงไม่เชื่อในคำพูดของเธอง่าย ๆ คงจะต้องอธิบายให้เข้าใจยิ่งขึ้นว่าเื่นี้เกี่ยวกับเขาเพียงผู้เดียวเท่านั้น
94K
![เกิดใหม่เป็นชาวสวนตัวน้อยๆ ข้าจะพาครอบครัวเป็นเศรษฐีนี [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731471801_21388165.webp)