ตอนที่ 3
เทวรูป
ติ๊ง
หลังจากรับดาบมาจากคนของกิลด์กรีนโลตัสคำขอท้าประลองจากผู้ทดสอบก็เด้งขึ้นมาตรงหน้ากวีพอดีโดยเมนูต่าง ๆในเกมนั้นจะเป็ภาพโฮโลแกรมลอยอยู่เบื้องหน้าของผู้เล่น และจะมีเพียงตัวผู้เล่นและคนที่ผู้เล่นยินยอมให้มองเห็นเท่านั้นถึงจะเป็หน้าจอดังกล่าวได้
“มาต่อกันเลยเหลืออีกไม่กี่คนก็จบแล้ว”ผู้ทดสอบพูดพลางบิดคอไปมาเหมือนกำลังปวดเมื่อยตรงลำคอเสียอย่างนั้นการประลองระหว่างผู้เล่นจะจบลงเมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเหลือพลังชีวิต 1หน่วยหรือขอยอมแพ้เท่านั้นและไม่ว่าจะโจมตีแรงแค่ไหนอีกฝ่ายก็จะไม่ตายจากการประลองทำให้ดาบที่ทั้งสองคนใช้เป็ดาบจริงไม่ใช่ดาบไม้แต่อย่างในโลกภายนอกใช้เพื่อฝึกซ้อมกันแต่อย่างไร
“แบบนี้ละมั้ง”กวีจับดาบด้วยมือข้างเดียวก่อนจะสืบเท้าขวาออกไปข้างหน้าเป็ท่ายืนหันข้างให้อีกฝ่ายแม้จะบอกตอนนี้คงสายไปแล้วแต่ดาบในมือกวีให้ความรู้สึกสมจริงมากเหมือนถือดาบเหล็กจริง ๆอยู่เลยหากเหวี่ยงไม่ดีมีหวังโดนตัวเองเจ็บแน่ ๆ
“ถ้าไม่บุกเข้ามาฝ่ายนี้จะบุกแล้วนะ”ผู้ทดสอบว่าพลางมองกวีที่ยังตั้งท่าอยู่อีกฝั่งหนึ่งเพราะเป้าหมายหลักของการประลองคือการดูความสามารถของอีกฝ่ายส่วนใหญ่ผู้ทดสอบก็เลยปล่อยให้คนที่มาทดสอบเป็คนโจมตีเพียงแต่ตัวกวีเองก็มีเป้าหมายเดียวกันคือการทดลองสู้กับคนจริงนั่นเอง
ฟุบ...!
ร่างของผู้ทดสอบพุ่งเข้าไปหากวีทันทีเมื่อเห็นว่ากวียังไม่มีท่าทีจะบุกเข้ามาความเร็วของผู้ทดสอบไม่ต่างจากตัวละครพึ่งสร้างนักแสดงว่าอีกฝ่ายเน้นเพิ่มพลังโจมตีแน่ ๆถึงได้มีกำลังเหนือกว่าผู้เล่นระดับเริ่มต้นขนาดเทียบกันไม่ติดได้
“........”กวีจ้องมองดาบฟันเข้ามาหาตนในแนวนอนด้วยใบหน้านิ่งสงบแม้จะไม่เคยสู้ในโลกเสมือนจริงมาก่อน แต่การต่อสู้ก็เป็สิ่งคุ้นเคยของกวีอยู่แล้วในเวลาที่มันเกิดขึ้นจริงกวีก็พบว่าตนเองใจเย็นกว่าที่คิดและรู้สึกว่าดาบของอีกฝ่ายช้าเหลือเกิน
ฟุบ...
กวีถอยออกมาเล็กน้อยปล่อยให้ดาบฟันผ่านเบื้องหน้าตนเองไปตอนนี้อีกฝ่ายยังตั้งตัวไม่ได้หากแทงลงไปตอนนี้คงสร้างความเสียหายได้ไม่น้อยเลยแต่กวียังไม่อยากจบการต่อสู้เร็วนัก
ฟุบ... ฟุบ... ฟุบ.....
ผู้ทดสอบเหวี่ยงดาบใส่กวีหลายครั้งแม้จะเป็พวกเลเวล 10 แล้วแต่ความเร็วก็ไม่มากแถมยังเป็เพียงการโจมตีธรรมดาไม่มีสกิลเข้ามาเสริมอีกต่างหากทำให้กวีที่คุ้นชินกับความเร็วเหนือกว่านี้มากสามารถหลบได้อย่างสบายไม่ใช่แค่เื่เลเวลหรือความเร็ว อีกฝ่ายฟันด้วยท่วงท่าธรรมดามากไม่มีทักษะอะไรเลยท่าทางหากไม่ได้สกิลของระบบช่วยคงจะไม่มีกระบวนท่าติดตัวเลยกระมัง
“.......”ระหว่างหลบการโจมตีของอีกฝ่ายกวีมองท่วงท่าของผู้ทดสอบด้วยความรู้สึกเหมือนอยู่ในร้านบุฟเฟ่ต์ไม่มีผิดจุดที่จะโจมตีสวนกลับไปมีเต็มไปหมดเหมือนร้านบุฟเฟ่ต์ที่สามารถหยิบอะไรมากินก็ได้จะฟันตรงนั้นก็คงสร้างความเสียหายได้ไม่เลว จะแทงตรงนั้นก็คงทะลุผ่านได้สบายนี่คือฝีมือของผู้ทดสอบของกิลด์ชื่อดังงั้นหรือ
ฉึก!!
กวีแทงดาบสวนเข้าไปในจังหวะที่อีกฝ่ายกำลังเหวี่ยงดาบขึ้นสูงเพื่อจะฟันใส่กวีเต็มแรงจังหวะนี้ร่างกายเปิดโล่งจนสามารถเลือกแทงได้ตามสะดวกแต่เพราะเป็เกมและอีกฝ่ายมีเลเวลสูงกว่ากวีการแทงเพียงครั้งเดียวเข้ากลางหัวใจก็ทำได้เพียงความเสียหายแบบคริติคอลเท่านั้น ไม่สามารถปลิดชีพอีกฝ่ายได้ทันทีเหมือนชีวิตจริง
“............”แม้จะไม่ตายแต่กวีที่สามารถหลบและสวนกลับผู้ทดสอบอย่างง่ายดายนั้นแสดงให้เห็นแล้วว่าตนมีฝีมือเหนือกว่าแค่แทงเข้าเป้าครั้งเดียวอีกฝ่ายก็ชะงักไปด้วยท่าทีใแม้ความเ็ปจะไม่มากเพราะเกมช่วยลดความรู้สึกเจ็บให้กับผู้เล่นอยู่แล้วแต่ผลการทดสอบมันก็ออกมาชัดเจนแล้วไม่ใช่หรือไง
ติ๊ง....
อยู่ ๆผู้ทดสอบก็เป็ฝ่ายขอยอมแพ้ด้วยตนเองไม่จำเป็ต้องทดสอบอะไรอีกแล้ว กวีสอบผ่านแบบเห็น ๆเลย
“ยอดเยี่ยมมากนายสอบ.....”ผู้ทดสอบกำลังจะบอกว่ากวีสอบผ่านออกมาจากปาก แต่ยังไม่ทันได้พูดเขาก็พบว่าร่างของกวีหายไปจากเบื้องหน้าตนเองแล้วแถมยังวางดาบเอาไว้ที่พื้นอีกต่างหาก
“อะไรกัน เจสอบไม่ผ่านหรอกเหรองั้นพวกเราก็กลับกันเถอะต่อให้ผมสอบผ่านก็แต่ถ้าไม่ได้เข้ากิลด์พร้อมกับเจก็คงไม่เอาหรอก”กวีว่าพลางเดินเข้าไปกอดคอเจที่ยังอยู่แถวนั้นอย่างรวดเร็วอยู่ ๆกวีก็ทำเหมือนเป็เพื่อนสนิทที่มาทดสอบด้วยกันเสียอย่างนั้นทำเอาเจที่เป็ฝ่ายโดนโมเมใส่ทำหน้าเอ๋อออกมาทันที
“เดี๋ยวก่อน ถ้านายเข้าจะให้เพื่อนของนายเข้าด้วยก็ได้”ฝีมือของกวีน่าสนใจมากต่อให้รับกวีเข้ามาแล้วมีเพื่อนติดสอยห้อยตามมาด้วยก็ไม่เสียหายอะไรนี่นาผู้ทดสอบที่ได้ยินกวีพูดจึงได้เสนอข้อตกลงให้อย่างใจกว้าง
“ไปกันเถอะ”กวีแกล้งทำเป็ไม่ได้ยินก่อนจะลากเจออกไปจากกลุ่มคนที่เข้ามาทดสอบเข้ากิลด์กรีนโลตัสทันที
.
.
“พี่กวีเดี๋ยวก่อนครับ”หลังจากโดนลากจนกลับเข้ามาใกล้ ๆกับทางลงเนินเจที่พึ่งรู้สึกตัวก็เอ่ยปากทักกวีที่ที่ลากตนเองออกมาจนได้นี่มันเื่อะไรกันแน่
“ขอโทษทีดูเหมือนถ้าผมยอมเข้ากิลด์เจจะได้เขาด้วยแท้ ๆ”กวีว่าพลางปล่อยเจให้เป็อิสระอย่างที่ผู้ทดสอบบอก พวกเขายินดีรับเจเข้ากิลด์มาด้วยหากกวีเข้ากิลด์นั่นเอง
“ไม่หรอกครับผมไม่ได้ผ่านด้วยตัวเองนี่นา”เจตอบพลางก้มหน้าลงเล็กน้อยหากต้องรบกวนกวีให้เข้ากิลด์เพื่อตัวเองจะได้เข้าไปด้วยก็คงรบกวนกวีเกินไปแล้วหากฝีมือตัวเองไม่ดีพอก็คงได้เป็ตัวถ่วงของคนอื่นเข้าเปล่า ๆวันนี้เจได้รู้แล้วว่าฝีมือตัวเองมันอ่อนด้อยนักจะหวังเข้ากิลด์ที่มีบริษัทชื่อดังสนับสนุนอยู่มันเกินเอื้อมเกินไป
“แล้วหลังจากนี้เจจะเอายังไงต่อล่ะดูเหมือนเจจะตั้งใจมาเข้ากิลด์กรีนโลตัสโดยเฉพาะเลยนี่นา”กวีถามพลางมองไปทางเจด้วยท่าทีสงสัยบางทีเจอาจจะแค่มาทดสอบเข้ากิลด์แต่พอทดสอบไม่ผ่านอาจจะเลิกเล่นเกมนี้แล้วไปหาอะไรอย่างอื่นทำเลยก็ได้
“ก็คงเล่นต่อไปนั่นล่ะถึงจะเข้ากิลด์ไม่ได้แต่ก็ใช้เกมหากินได้อยู่ดีนี่นา”เจตอบพลางยิ้มเจื่อน ๆออกมาเพราะเกมเสมือนจริงมันสามารถจับต้องสิ่งต่าง ๆได้ ไอเทมจึงถูกยอมรับว่ามีตัวตนอยู่จริงและมีมูลค่าในการซื้อขายและบริษัทเกมที่เติบโตขึ้นมากเพราะระบบโลกเสมือนจริงก็ได้เข้าทำข้อตกลงกับรัฐบาลเพื่ออนุญาตให้สามารถซื้อขายของในเกมเป็เงินจริงได้หลังจากการร้องขอครั้งนั้นสำเร็จทุกคนก็สามารถซื้อขายของในเกมได้เหมือนการซื้อขายของข้างนอกผ่านบัญชีธนาคารไม่ต้องห่วงว่าจะโดนโกงแถมบริษัทเกมยังได้ค่าธรรมเนียมจากการโอนค่าไอเทมอีกด้วย
“ดีเลยหลังจากนี้ผมจะสร้างปาร์ตี้เพื่อเก็บเลเวลพอดีแล้วก็มีอะไรบางอย่างที่ต้องทำบนเกาะเริ่มต้นอยู่เจมาเข้าปาร์ตี้ผมไหม”กวีถามพลางยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจก่อนจะสร้างกิลด์ก็ต้องหาสมาชิกปาร์ตี้ให้ได้ก่อนอยู่แล้วแถมการจับปาร์ตี้ยังทำให้ง่ายต่อการสู้อีกด้วย
“ก็ได้ครับแต่เื่ที่จะทำบนเกาะเริ่มต้นคืออะไรงั้นเหรอ”เจถามพลางขมวดคิ้วสงสัยบนเกาะเริ่มต้นมีเควสไม่มาก แถมแต่ละเควสยังได้ของน้อยออกไปล่าเอาของที่ได้จากมอนสเตอร์มาขายยังจะดีเสียกว่าคนส่วนใหญ่เลยรีบเก็บเลเวลให้ถึง 10 แล้วลงไปยังแผ่นดินข้างล่างกัน
“งั้นขอถามหน่อยพอเลเวลสิบแล้วเราต้องทำยังไงถึงจะลงไปยังแผ่นดินข้างล่างได้”กวีถามพลางยิ้มออกมาเกาะเริ่มต้นนั้นเป็เกาะลอยฟ้ามันจึงมีเพียงอากาศเท่านั้นที่อยู่สุดขอบแผ่นดินแถมเกาะยังลอยสูงมากไม่มีทางะโลงไปแผ่นดินข้างล่างได้โดยไม่ตายแน่ ๆ
“พอเลเวลสิบแล้วผู้เล่นต้องไปเคารพเทวรูปของเทพพระเ้าของเกมนี้ครับ”เจตอบออกมาทันทีเพราะเื่นี้ไม่ว่าใครก็รู้กันทั้งนั้นบนเกาะเริ่มต้นนี้การจะลงไปยังแผ่นดินเบื้องล่างจะเป็ต้องไปเคารพเทวรูปเสียก่อนโดยเทวรูปทั้ง 4นั้นจะตั้งอยู่ที่สุดขอบแผ่นดินของเกาะเริ่มต้นในมุมต่าง ๆหรือก็คือผู้เล่นต้องฝ่ามอนสเตอร์ออกไปหาเทวรูปนั่นเอง แต่พอผู้เล่นเลเวล 10แล้วก็สามารถทำแบบนั้นได้ไม่ยาก
“แล้วเทวรูปมีกี่ที่งั้นเหรอ”กวีถามด้วยท่าทียิ้ม ๆแม้จะพึ่งเคยเข้ามาเล่นกวีก็หาข้อมูลมาก่อนมันติดเป็นิสัยไปแล้วั้แ่เป็หัวหน้ากิลด์ในเกมคอมพิวเตอร์
“สี่ครับ”เจตอบพลางชี้ไปที่เทวรูปที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าแม้จะยืนอยู่ห่างออกไปหลายกิโลก็ตามพวกมันมีขนาดใหญ่มากเรียกได้ว่าไม่มีทางหลงแน่ ๆ โดยเทวรูปแต่ละองค์นั้นนอกจากจะส่งผู้เล่นลงไปยังแผ่นดินเบื้องล่างแล้วยังมอบพรที่ไม่เหมือนกันให้อีกต่างหาก
โดยเทวรูปของเทพแห่งพลังนั้นจะมอบพลัง ให้กับผู้เล่นหรือก็คือผู้เล่นที่รับพรจากเทวรูปองค์นี้จะได้รับค่าโจมตีเป็โบนัสทุกครั้งที่เลเวลขึ้นหรือก็คือการเลือกเทวรูปที่จะไปเคารพนั้นคือการเลือกสายที่จะเล่นนั่นเองโดยจะมีเทวรูปแห่งความเร็วที่จะมอบค่าความคล่องแคล่วให้กับผู้เล่นเทวรูปแห่งความอดทนที่จะมอบความทนทานให้กับผู้เล่นเทวรูปแห่งปัญญาที่จะมอบค่าความฉลาดให้กับผู้เล่นโดยการเลือกเทวรูปก็ขึ้นอยู่กับว่าผู้เล่น้าเล่นอาชีพอะไรต่อไปนั่นเอง
“ผิดแล้ว”กวีตอบพลางยิ้มออกมาบางๆ ค่าพลังของผู้เล่นมี 4 อย่างคือ พลัง ความเร็ว ทนทาน และ ปัญญา ตรงกับเทพทั้ง 4พอดี เพียงแต่มีสิ่งหนึ่งที่กวีทราบมาแล้วรู้สึกข้องใจไม่น้อย
“ในเนื้อเื่ของเกมมีส่วนหนึ่งพูดเอาไว้ว่าเทพผู้สร้างโลกใบนี้มีด้วยกันห้าพระองค์”กวีพูดพลางมองไปยับรูปปั้นที่อยู่สุดขอบพื้นที่ของเกาะเริ่มต้นมันไม่แปลกไปหน่อยหรือที่เทวรูปมีเพียง 4 องค์ทั้ง ๆที่มีเทพอยู่ 5 องค์
“ห้าองค์...........”เจขมวดคิ้วด้วยท่าทีงงๆจะว่าไปตอนเนื้อเื่ของเกมเล่นก่อนสร้างตัวละครก็เหมือนจะได้ยินแบบนี้เหมือนกันแต่เพราะในฉากมีเทวรูปแค่ 4 ก็เลยคิดว่ามีกันแค่นั้นนี่นา
“ใช่ ฟังดูน่าสนใจดีไม่ใช่เหรอเทวรูปองค์ที่ห้าเทวรูปของเทพแห่งความตาย”กวีมีท่าทีตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัดเกมสมัยนี้มักจะซ่อนอะไรเอาไว้มากมาย หากมองข้อมูลที่ให้มาดี ๆก็จะพบจุดน่าสงสัยได้ไม่ยากแล้วเทวรูปองค์ที่ 5 นั้นจะมอบพรให้แบบไหนกันนะ
2K
