จ้าวลู่เสวียน บุตรสาวเพียงคนเดียวของแม่ทัพจ้าวแม่ทัพใหญ่ผู้ภักดีต่อแคว้น กับคุณหนูตระกูลหลี่ ซึ่งมีท่านลุงเป็ถึงเสนาบดีที่ปรึกษาของฮ่องเต้แต่ศึกาที่ชายแดน ทำให้ทั้งสองสามีภรรยาต้องพลีชีพเพื่อปกป้องเมืองเอาไว้
ทิ้งให้ทารกน้อยวัยสามเดือน ที่เป็เืเนื้อเชื้อไขเพียงหนึ่งเดียวของทั้งสองต้องกลายเป็กำพร้าั้แ่ยังแบเบาะ
ด้วยคุณงามความดี ฮ่องเต้จึงแต่งตั้งแม่ทัพจ้าวเป็อ๋องพร้อมกับพระราชทานนามแก่ทารกน้อยว่า จ้าวลู่เสวียน เพื่อเป็เกียรติแก่สายเืของแม่ทัพกล้าของแคว้น
ยามนั้น ท่านอารองของจ้าวลู่เสวียนได้นำนางมาเลี้ยงดูอย่างดีจนกระทั่งเติบใหญ่ถึงวัยออกเรือน
จ้าวลู่เสวียนได้แต่งกับกู้ฉางิตามสัญญาหมั้นหมาย แม้ภายนอกตระกูลกู้จะดูดี แต่ข้างในกลับเป็โพรงน่ารังเกียจ
การที่ตระกูลกู้ยังคงทวงสัญญาหมั้นหมายหาใช่เพราะอยากได้ท่านหญิงจ้าวเป็สะใภ้ แต่เพราะพวกเขาอยากได้เกียรติยศจากฐานันดรศักดิ์ของนางและทรัพย์สินเงินทองที่นางมีอยู่ต่างหาก
สตรีที่ไร้บิดามารดาปกป้องสินเดิมที่มีมากจนทั้งชาติก็ใช้ไม่หมด จะไปไหนเสีย
แต่งเข้าจวนโหวได้ไม่นาน จ้าวลู่เสวียนก็ต้องตรอมใจ เพราะแต่ละวันคืนนางต้องทนมองสามีไปหลับนอนกับอนุที่เดินขวักไขว่เต็มเรือน
นางที่ถูกสอนมาให้เชื่อฟังสามีและครอบครัวสามี จึงมิอาจจะมีปากเสียงอันใดได้
สามีชี้นก นางก็ห้ามบอกว่าไม้เด็ดขาด
ดังนั้น สินเดิมของนางจึงถูกคนตระกูลกู้นำไปใช้จ่ายเสพสุขกันอย่างเต็มที่ ครั้นนางจะอ้าปากถามขึ้นมา ก็ถูกแม่สามีตำหนิทั้งที่เงินทองพวกนั้นเป็สิ่งที่บุพการีของนางใช้ทั้งชีวิตแลกมันมา
และที่ทำให้นางเ็ปที่สุดในชีวิต ก็คือ จ้าวอิ้งเยว่ที่คนทรยศต่อความรู้สึกของนาง
ในขณะที่จ้าวลู่เสวียนกำลังตั้งครรภ์น้องสาวแสนรักผู้นี้ก็เข้ามาคอยดูแลนาง
ใครจะคาดคิดว่า ตลอดระยะเวลาที่จ้าวอิ้งเยว่อุทิศตัวเองเพื่อมาดูแลพี่สาวในจวนโหวนางจะลักลอบเป็ชู้กับพี่เขยของตัวเอง
หลังจากจ้าวลู่เสวียนคลอดบุตร จ้าวอิ้งเยว่ก็วางยาพี่สาวจนถึงแก่ความตายแย่งทั้งฐานะภรรยาเอก แย่งทั้งบุตรชายในสายเืของนาง
“พี่สาว ท่านอย่าได้เสียใจไปเลยบุตรชายของท่าน ทรัพย์สินของท่าน สามีของท่าน ข้าจะเป็คนดูแลให้เอง”เสียงหวานใสของผู้เป็ลูกพี่ลูกน้องของจ้าวลู่เสวียนกล่าว
จ้าวอิ้งเยว่อุ้มทารกน้อยวัยเพียงหนึ่งเดือนในอ้อมแขนแววตาที่มองมายังผู้ที่นางเรียกว่าพี่สาวมาตลอดหลายปี ด้วยความเหยียดหยามและสมเพช
จ้าวลู่เสวียนได้แต่มองภาพตรงหน้าด้วยความเ็ปยามนี้พิษที่นางเพิ่งจะกินเข้าไปนั้นออกฤทธิ์แล้ว จึงทำให้นางไม่อาจขยับร่างกาย แม้จะเอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมาได้ก็ยังยาก
เหตุใดจึงเป็เช่นนี้
กว่าที่นางจะรับรู้ความจริงที่ถูกซ่อนไว้มันก็สายเกินแก้เสียแล้ว
น้องสาวที่เติบโตมาด้วยกันกับสามีที่นางรักสุดหัวใจร่วมมือกันวางยาเพื่อสังหารนาง ทั้งสองยืนเคียงคู่กันราวกับคู่ยวนยาง
ั้แ่เมื่อไหร่กันที่น้องสาวผู้น่ารักคนนี้หันหลังให้กับนาง
...เมื่อไหร่กัน ที่สามีผู้นี้ทรยศนาง...
ข้าทำอะไรผิดต่อพวกเ้ากันพวกเ้าจึงได้หักหาญน้ำใจของข้าได้ถึงเพียงนี้
ข้าทำบาปอันใดกัน ์จึงให้ข้ามีชะตาเช่นนี้
หรือเพราะชาติก่อน ข้าเคยทำร้ายพวกเ้า
เช่นนั้นก็ถือว่าหายกัน
จบสิ้นกันในชาตินี้ ข้าชดใช้ให้พวกเ้าไม่มีสิ่งใดตกค้างกันอีก
หากชาติหน้ามีจริง ก็อย่าได้พบเจอกันอีกเลย
เพราะถ้าหากพวกเ้าและข้าได้มากันอีกครั้งละก็
หนี้แค้นนี้ ตัวข้าจะเป็ฝ่ายทวงคืน!
217
