จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

EP : 25 ข้ารู้จักเจ้าด้วยหรือ

รุ่งเช้ามาถึง หมิงเจียเจียก็ลุกขึ้นพร้อมกับเตรียมตัวไปด้วย ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนไปยังห้องโถงของตระกูลที่ตอนนี้มีพ่อบ้านฉางกำลังจัดเตรียมอาหารให้กับเธออย่างไม่ต้องบอก
“รีบทานเถิด” ซิวเหวยหลงที่นั่งดื่มน้ำชารอหมิงเจียเจียก็เอ่ยบอกอีกฝ่ายที่นั่งจ้องอาหารต้องตรงตาเป็นประกาย
“เจ้าค่ะ” หมิงเจียเจียเอ่ยตอบพลางทานอาหารไปอย่างอารมณ์ดีเมื่อวานกลับมาเธอก็นั่งดูดซับหินลมปราณธาตุไฟทำให้ตอนนี้เธออยู่ในระดับปฐพีขั้นหนึ่ง นั้นทำให้เธออารมณ์ดีเกินกว่าที่ใครจะหยุดเธอได้ ทำให้การทานอาหารมื้อเช้านี้อร่อยกว่าเดิมมากนัก
หลังจากทานอาหารเสร็จทั้งสามก็เดินก็เดินทางไปที่สนามประลองทันที เพื่อที่จะได้ให้หมิงเจียเจียได้พักเมื่อไปถึงที่นั่น
“วันนี้คนเยอะมาก” หมิงเจียเจียเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าวันนี้มีผู้คนมาดูจำนวนมากทุกต่างพากันมานั่งรอก่อนที่จะเริ่มแข่งเสียอีก
“คงไม่อยากพลาดการปิดการแข่งนะขอรับ” พอบ้านฉางเอ่ยบอก จากนั้นทั้งสามก็เดินไปยังห้องรับรอง แต่ระหว่างทางก็เจอกับคนรู้จักของซิวเหวยหลงเสียก่อน
“ท่านพี่ ไม่คิดว่าท่านจะมาเช้าขนาดนี้” ซิวโม่เจียงกล่าวขึ้นเมื่อได้เจอกับซิวเหวยหลงผู้เป็นพี่ชายร่วมสายเลือดของตัวเองตอนนี้
“อืม” ซิวเหวยหลงเอ่ยตอบอีกฝ่ายเพียงเท่านั้นก่อนจะเดินจากไปทำเอาผู้เป็นน้องชายที่ชินกับนิสัยของพี่ชายตัวเองได้แต่มุ่ยหน้า
ซึ่งต่างจากหมิงเจียเจียที่ตกใจกับปฏิกิริยาของซิวเหวยหลงที่แสดงอาหารแบบนั้นก็น้องชายของตัวเอง
“วันนี้ตอนเช้าจะต้องสู้กับสัตว์อสูรมีผู้เข้าแข่งแปดคน พอตอนบ่ายก็แข่งวรยุทธ์มีผู้เข้าแข่งทั้งหมดยี่สิบสี่คนขอรับ” พ่อบ้านฉางเอ่ยบอกอย่างรู้หน้าที่ เมื่อเข้ามาในห้องรับรองแล้วเป็นที่เรียบร้อย
“อืม แล้วอยู่ระดับไหน” หมิงเจียเจียเอ่ยถาม เธอจะไม่เอายิวฉี่ออกมาแน่นอน เพราะยิวฉี่จะเป็นไผ่ตายของเธอเมื่อจนตรอกส่วนวิหคเพลิงอัคคีนั้นเธอจะไม่ใช่ถ้ามันไม่จวนตัวจริงๆ เธออยากจะรู้ว่าตัวเองจะสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ของตัวเองได้หรือไม่
“หมีขนเหล็กระดับนภาขั้นห้าขอรับ” พ่อบ้านฉางเอ่ยบอกในใจอดเป็นกังวลไม่ได้ เพราะหมิงเจียเจียเพิ่งอยู่ระดับปฐพีทั้งหนึ่งเพียงเท่านั้นมันห่างกันมากและถ้าอีกฝ่ายนั้นเล่นไม่ซื้อก็ยิ่งยุ่งยากขึ้นไปอีก
“มีกริชคู่ก็ไม่ต้องกลัว” ซิวเหวยหลงเอ่ยขึ้นในขณะที่ยังไม่ละสายตาจากตัวอักษร
“แล้วข้าต้องแข่งคนที่เท่าไร” หมิงเจียเจียเอ่ยถาม
“ที่สามขอรับ” พ่อบ้านฉางเอ่ยบอกก่อนจะเดินออกไปหาของว่างมาให้กับเจ้านายทั้งสองของเขาหลังจากอธิบายทุกอย่างเสร็จแล้ว
“โอ้ การแข่งเริ่มแล้ว” หมิงเจียเจียร้องก่อนจะจ้องออกไปด้านนอกที่ตอนนี้กำลังเริ่มแข่งแล้วเป็นหมีขนเหล็กมันจะแพ้ทางพวกที่มีธาตุไฟธาตุน้ำธาตุทองธาตุแสงและธาตุมืดเท่านั้น แต่ถ้าธาตุเหล็กที่แข็งแกร่งกว่าก็มีสิทธิ์ชนะได้
นั้นมันนายน้อยอวี้กวงนี่น่า
หมิงเจียเจียมองดูอวี้กวงต่อสู้กับหมีขนเหล็กได้อย่างสบายๆ แต่น่าแปลกตอนที่เขาออกล่าสัตว์อสูรเขากลับไม่ได้ล่าสัตว์อสูรระดับนี้เลยสักนิด
“การใช้ดาบของเขายอดเยี่ยมมาก” หมิงเจียเจียที่จดจ่ออยู่กับการใช้ดาบของอวี้กวงก็เอ่ยขึ้นมาหลังจากอวี้กวงจัดการหมีขนเหล็กได้แล้ว
“แต่เสียดายเขาใช้ธาตุไม่ค่อยเก่งเท่าไร” หมิงเจียเจียเอ่ยบอกเพราะเธอจ้องมองอวี้กวงที่ไม่ยอมใช้พลังธาตุของตัวเองเลยสักนิด
“เขาใช้ธาตุเหล็ก” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอก ที่หมิงเจียเจียไม่รู้นั้นเพราะว่าอวี้กวงธาตุผ่านดาบของเขานั้นเอง
“จริงหรือเนี่ย” หมิงเจียเจียอุทานก่อนจะรู้สึกว่าที่ดาบของอวี้กวงนั้นไม่เป็นไรเลยเมื่อปะทะกับหมีขนเหล็กนั้นก็หมายความว่าดาบของเขาต้องมีระดับสูงกว่าหมีขนเหล็กเป็นแน่
“โอ้ เขาใช้ธาตุไฟได้ชำนาญมาก” หมิงเจียเจียอุทานขึ้นเมื่อผู้เข้าแข่งคนที่สองใช้ธาตุไฟได้อย่างชำนาญจนสามารถจัดการหมีขนเหล็กได้อย่างรวดเร็ว
“ถึงข้าแล้วสินะ” หมิงเจียเจียพึมพำก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไปยังสนามประลองทันที เดินไปเกือบจะใกล้ประตูเธอก็เจอกับผู้เข้าแข่งขันที่มองมาที่ดูท่าทีดูถูก
“ดีจริงพลาดจากการเป็นฮองเฮาแล้วแต่ก็ได้เป็นพระชายาของท่านอ๋องได้” หญิงสาวคนหนึ่งเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินมายืนอยู่ด้านหน้าของเธอ
“เจ้าเป็นใคร ข้ารู้จักเจ้าด้วยหรือ” หมิงเจียเจียเอ่ยถามเพราะเธอไม่รู้จักอีกฝ่ายมาก่อน ไม่รู้สึกคุ้นเคยอีกด้วย
“ข้าเป็นใครงั้นหรือ หึหึ สงสัยนางจะยังไม่หายเป็นบ้า” หญิงสาวชุดที่ม่วงมีสัญลักษณ์รูปอสรพิษสีเขียวรอบเอวเอ่ยขึ้นพร้อมกับมองหมิงเจียเจียอย่างถูกแคลนก่อนจะหัวเราะชอบใจ แล้วถอยออกไป
“โรคบ้าคงรักษาไม่ได้หรอก ข้าละสงสัยจริงๆ ว่าใครคิดว่านางหายเป็นบ้าไปแล้ว” หญิงสาวอีกคนที่ใส่ชุดสีฟ้ามีสัญลักษณ์รูปปลาทองสีส้มเอ่ยขึ้นพลางส่ายหน้าไปมา
“นั้นสินะ รักษายังไงก็รักษาไม่ได้หรอก” หญิงสาวชุดที่ม่วงมีสัญลักษณ์รูปอสรพิษสีเขียวรอบเอวเอ่ยขึ้นพลางยกยิ้มอย่างชอบใจที่ได้เหยียดหยามหมิงเจียเจียหญิงสาวที่ตัวเองเกลียด
“พวกเจ้าก็ลองไปหาหมอบ้างนะ เพื่อจะแก้นิสัยหยาบช้าของพวกเจ้าได้บ้าง” หมิงเจียเจียเอ่ยบอกทั้งสองก่อนจะเดินเข้าไปยังสนามประลองทันที
“กรี้ด!! คิดว่าเป็นพระชายาของท่านอ๋องแล้วจะพูดจาเช่นนี้กับข้าก็ได้งั้นเหรอ”
หมิงเจียเจียไม่ได้สนใจเสียงกรีดร้องข้างหลังได้แต่มองประตูที่กำลังจะเปิดอีกด้านหนึ่งของสนาม
หมิงเจียเจียมองไปที่ประตูบานนั้นที่ค่อยๆ เปิดออกพร้อมกับเสียงคำรามของหมีขนเหล็ก
โฮก!!!
มีบางอย่างไม่ปกติ
ตู้ม!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 25 ข้ารู้จักเจ้าด้วยหรือ

นิยายแนะนำ

จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 25 ข้ารู้จักเจ้าด้วยหรือ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้