เตี่ยมักเล่าความหลัง สมัยอยู่ที่จีนแผ่นดินใหญ่ให้ฟังอยู่เสมอ และมักจะบ่นให้ฟังว่าห่วงน้องสาว อยากไปตามหา ถึงว่ามันจะเป็ความหวังที่เหลืออยู่น้อยนิดก็ตาม เตี่ยหวังว่าอาโกวจินเหม่ยจะยังมีชีวิตอยู่ และมีชีวิตที่ดี
และเป็จินเองนั้น ก็ถูกเตี่ยพาเข้าเรียนในโรงเรียนสองภาษา ไทย-จีน ในเครือของสมาคมชาวจีน ที่ค่าเทอมแพงมากกกก มาั้แ่เด็ก อ่านออก เขียนได้ พูดเข้าใจ ฟังรู้เื่ เหมือนภาษาไทย ทุกอย่าง รวมถึงหลักปฏิบัติของคนจีนด้วย
ด้วยที่มีลูกเยอะสไตล์ครอบคนจีน ถึงแม้เตี่ยจะอยากกลับไปตามหาน้องสาวหรือญาติพี่น้อง ก็ยังไม่ได้ไปสักที ต้องดิ้นรนทำมาหากินเลี้ยงลูกเมีย เขียนจดหมายฝากเรือสำเภาไปแต่ล่่ะทีไปสามเดือน บางทีก็หายไปเหมือนไม่ได้รับจดหมายบ้างก็มี
เตี่ยไม่เคยหยุดคิดจนเป็ปมในส่วนลึกในจิตใจ จนวาระสุดท้ายเตี่ยก็ยังเพ้อถึงอาโกวจินเหม่ย ถึงกับมองเห็นจินว่าเป็น้องสาวตนจริงๆ พร่ำบอกแต่ว่าเป็ห่วง เป็ห่วง…
สมัยที่เตี่ยยังแข็งแรง เตี่ยเกือบจะได้ไปจีนแล้วก็มีเหตุให้ไม่ได้ไป เพราะข่าวแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ที่ถังซาน มณฑลเหอเป่ย ะเืรับรู้ได้ถึงปักกิ่งเลยทีเดียว คนตายหลายแสนคน คนพลัดหลงกัน หากันไม่เจอก็มี ดินทรุด ดินโคลนถล่ม ทางจีนปิดเส้นทางการเดินทางเข้าออกทุกทาง เตี่ยเสียเงินสืบหาก็ไม่รู้ข่าว ไม่ว่าจะพยายามติดต่ออย่างไรก็ตาม จนในที่สุดก็ขาดการติดกันอย่างสิ้นเชิง
เตี่ยเล่าว่าเตี่ยได้ข่าวมาก่อนหน้านั้นมาหลายปีแล้ว จากคำบอกเล่าของผู้คนว่าอาม่าเสียชีวิตก่อนอากงจากโรคร้าย ทิ้งอากงไว้ดูแลอาจินเหม่ย น้องสาวของเตี่ย แล้วอีกหลายปีให้หลัง ก็ได้ยินข่าวเหมืองที่อากงย้ายไปทำงานในอีกเมืองถล่ม จนอากงเสียไปอีกคน ติดต่ออาโกวจินเหม่ยก็ไม่ได้ เหมือนหายสาบสูญไปเลยจริงๆ
เตี่ยตั้งใจหลายครั้งว่าจะกลับไปตามหาอาโกวจินเหม่ย แต่ด้วยความพร้อม ติดขัดอะไรหลายอย่าง จนมาเกิดแผ่นดินไหวอีก ความหวังของเตี่ยเลยต้องหยุดไป
ด้วยความรักและคิดถึงเตี่ยจึงตั้งใจตั้งชื่อจิน ให้อ่านและเขียนเป็ชื่อเดียวกับอาโกวจินเหม่ย ถึงแม่จะชอบเรียกเป็แตงโมจินตราก็ตาม แต่….เพื่อนๆที่โรงเรียนและมหาลัยเรียกจินว่า….จินนี่นะจ๊ะ อุ๊อุ๊ อินเตอร์มากกกก
“หมวยจิน เป็ไงบ้าง เลิกทำตัวเป็จอมยุทธขี้เมารึยังหื้อ… ลื้อเป็น้องเฮีย ลื้อต้องแข็งสิว่ะ อาหมวย”
“แข็งอะไร เฮียลามก จินไม่ไช่ขี้เมาเสียหน่อย เขาเรียกลูกค้าที่ภักดีของร้านเหล้าต่างหากอ่ะเฮีย ปล่อยจินเฮ่อะ สักพักให้มันทำใจก่อน ก็ใครใช้ให้จินคบกับมันมาั้แ่จินอายุ18 ปีล่ะ
จนจินปาไป30แล้ว มันไปทำเด็กในบริษัทท้องอ่ะเฮีย ปวดตับไหมล่ะ ชีช้ำกะหล่ำปลี ชีวิตดี๊ย์ดี…”
“เออ เฮียเข้าใจ มันก็เ้าชู้มาแต่ไหนแต่ไร เฮียๆก็พาลื้อไปตามจับกิ๊กมัน ตบกันสนั่นร้านจนเป็ข่าวใหญ่ให้เฮียตามปิดข่าวมาตั้งหลายปีหลายหน
จบกันไปก็ดีเหมือนกันแล้วอาหมวยของเฮีย ลื้อยังสาวยังสวย ฐานะคุณหนูตระกูลไป๋กรุ๊ปของเรา ไม่มีตระกูลไหนกล้าตำหนิได้เลย ลื้อจะเอาคนให้เฮียจะให้เลขาเอารายชื่อมาให้ลื้อจิ้มเอาเลย ดีไหม”
“จิ้มอะไรเฮีย สองแง่สองง่าม! น่าเกลียดอ่ะ เฮียต้องบอกว่าเอารายชื่อประวัติมาให้จินเลือกสิ พูดกับเฮียแล้วจินสับสน เกิิดที่ไทย แต่ภาษาไทยเฮียแย่มากอ่ะเฮีย”
“เออ นั้นแหล่ะ หรือจะให้อาตง อาฉี อาเฟย หลานๆลื้อแนะนำเพื่อนให้ดีไหมอาจิน”
“ไม่เอาอะเฮีย แก่ไป หลานๆก็มีแต่แก่ๆเพื่อนอาตง อาฉี อาเฟย ยิ่งแก่ไม่ไช่40กว่ากันหมดแล้วหรอ ”
“ เื่มากอ่ะลื้อ ก็ใครให้ลื้อ เกิดหลังหลานๆลื้อกันล่ะอาหมวยจิน ตามใจลื้อก็แล้วกัน มีอะไรก็มาหาเฮียๆ มาปรึกษาเฮียได้เสมอนะอาหมวยจิน
แล้วหลานๆลื้อที่ฮ้าวเป้งไปรุมกระทืบไอ้สารเลวนั้น ตอนนี้มันออกจากโรงพยาบาลรึยัง จะเข้าพิธีแต่งงานไงอ่ะ ตลกชิ๊ปหายเลยว่ะ แม๋ะ!!กว่าจะปิดข่าวมิด เหนื่อยว่ะ!แต่คุ้ม พูดแล้วเจ็บใจ มันมาเหยียบหัวใจของตระกูลเรา ที่จริงเฮียอยากไปกระทืบมันเองด้วยซ้ำ ”
“ไม่เป็ไรเฮีย เป็กระดูกทับเส้นไม่ไช่เหรอ นั่งก็โอย ลุกก็โอยขนาดนี้ เขาไม่ให้ใช้แรงเยอะ พอแล้ว ปล่อยมันไปเถอะ จินยื้อกันมานานพอแล้ว ก็เป็เพราะจินด้วย ที่ยังไม่ยอมแต่งกับมันเอง มันคงอยากสร้างครอบครัวแหล่ะคง เป็จินเองที่ไม่ไว้ใจมันอ่ะ มันเ้าชู้ จินเลยยังไม่อยากแต่งกับมันเอง ที่กินเหล้าทุกวันหลังเลิกงาน นี่จินฉลองนะ ไม่ได้เสียใจ จริงๆ”
“หรอ!!!”
“เฮีย”
“มากอดที ลื้อฟังนะอาจิน ลื้อคือหยกล้ำค่าในใจเฮียๆทุกคน ลื้อคือที่หนึ่งนะ ในตระกูลใหญ่ของเรามีที่พักพิงให้แก่ผ้านวมบุฝ้ายตัวเล็กอย่างลื้อตลอดไปนะอาหมวยจิน”
“เฮีย!”
“อะไร”
“ซึ้งอ่ะ! ….. ขอรถคันดิ!”
“อะไรของลื้ออาหมวยจิน…ซึ้งทีไร มามุกนี้ทุกที ที่มีอยู่ยังไม่พอหรอไง ไป ไป ไป….เลือกเอา..ชอบคันก็ไปจิ้มมาเลย ลงบัญชีเฮีย”
“จุ๊ปๆอ่ะเฮีย ไม่อยากได้รถใหม่อ่ะ จินอยากได้รถในบ้านเฮีย ขอรถโบราณคันดิเฮีย เฮียสะสมไว้หลายคัน ขอคันนึงนะ นะนะ นาาา”
“อาไร้ของลื้อ…รถใหม่ไม่เอา จะรถโบราณ เตี่ยทิ้งไว้ให้ตั้งหลายคันนี่….เออ…เออ ไปเลือกเอา ที่บ้านเฮีย คันไหนลื้อชอบก็เลือกเอา เฮียตามใจลื้อ”
2K
