ภายในห้องบำบัดพิเศษของคลินิกลับระดับหรูหรา แสงสว่างถูกปรับให้เป็สีส้มพีชสลัวราง บรรยากาศเงียบสงัดและอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำมันหอมระเหยที่ช่วยผ่อนคลายระบบประสาท ผ้าม่านไหมเนื้อหนาสีเข้มทิ้งตัวลงปิดกั้นโลกภายนอกไว้อย่างสมบูรณ์ บนเตียงบำบัดกำมะหยี่ขนาดใหญ่หนานุ่มสีน้ำเงินเข้มขลิบทอง มีร่างของพิมพ์และภัทร์นั่งอยู่เคียงคู่กัน ทั้งสองคนมีท่าทีประหม่า ก้มหน้านิ่ง และไม่กล้าแม้แต่จะสบตากันเองหรือสบตาภพที่นั่งสังเกตการณ์อยู่บนโซฟาบุหนังสีเข้มมุมสลัวของห้อง
ภพจ้องมองภรรยาสาวและน้องชายของเขาด้วยหัวใจที่เต้นรัว แรงกดดันและความอับอายที่เคยเกาะกุมจิตใจของเขาเริ่มเบาบางลงไปบ้างหลังจากผ่านการบำบัดรอบแรกกับ ดร.น้ำฟ้า ทว่ายามที่ต้องเผชิญหน้ากับความจริงตรงหน้า เขาก็ยังรู้สึกเกร็งเครียดจนฝ่ามือชื้นเหงื่อ
ดร.น้ำฟ้า เดินอย่างนิ่มนวลเข้ามาหยุดตรงหน้าพิมพ์และภัทร์ เธอสวมชุดสูทกระโปรงเข้ารูปสีดำสนิท ขับเน้นผิวขาวผ่องและทรวดทรงอวบอิ่มสมส่วน ดวงตาคมสวยคู่เย้ายวนฉายประกายอบอุ่นและเปี่ยมด้วยความมั่นใจ รอยยิ้มละมุนประดับบนใบหน้าช่วยลดทอนความตึงเครียดในอากาศลงทีละน้อย
"พิมพ์คะ ภัทร์คะ ไม่ต้องกังวลนะคะ" น้ำฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนคล้อยตาม "ที่นี่คือพื้นที่ปลอดภัยสำหรับการเยียวยารักษารอยร้าวในหัวใจและความสัมพันธ์ ทุกความรู้สึกที่เกิดขึ้นและกำลังจะเปิดเผยออกมาในวันนี้ จะเป็กุญแจสำคัญที่ทำให้พวกคุณทุกคนกลับมามีความสุขสมร่วมกันอย่างแท้จริงค่ะ"
พิมพ์เงยหน้าขึ้นสบตานักจิตบำบัดสาว ดวงตาคู่สวยสั่นระริกแฝงความกังวล "หนูอยากให้ภพหายดีค่ะดร.น้ำฟ้า หนูอยากช่วยเขา แต่หนูกลัวเหลือเกินค่ะ..."
"ภัทร์ก็เหมือนกันครับ" น้องชายหนุ่มกำยำเอ่ยเสริม เสียงของเขาแหบต่ำเล็กน้อย "ผมไม่อยากทำร้ายพี่ภพอีกแล้ว แต่ผมก็ไม่รู้จะจัดการกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นยังไงดีครับ"
ภพที่นั่งฟังอยู่สูดลมหายใจลึก เขาตัดสินใจเอ่ยปากขึ้นด้วยเสียงมั่นคงเพื่อส่งเสริมความเชื่อมั่นให้แก่ภรรยาและน้องชาย "พิมพ์ ภัทร์... พี่พร้อมแล้วที่จะเผชิญหน้ากับทุกอย่าง เชื่อใจ ดร.น้ำฟ้า นะครับ พี่อยากให้เราทุกคนปลดล็อกเื่นี้ไปด้วยกัน"
น้ำฟ้ายกยิ้มละไมก่อนจะหันไปสั่งการด้วยท่าทีอบอุ่น "ถ้าอย่างนั้น ขอให้ทั้งสองคนเอนตัวนอนราบลงบนเตียงบำบัดหนานุ่มตัวนี้เคียงข้างกันนะคะ ผ่อนคลายร่างกายทุกส่วน ปล่อยวางความกังวลและความตึงเครียดรอบตัวออกไปให้หมดสิ้น"
พิมพ์และภัทร์ทำตามอย่างว่าง่าย ทั้งสองนอนราบเคียงคู่กันบนเตียงนุ่ม มือของทั้งคู่เกร็งอยู่ข้างลำตัว น้ำฟ้าขยับเข้าไปใกล้ ยืนอยู่เหนือศีรษะของคนทั้งสอง เธอโน้มตัวลงเล็กน้อย ส่งกลิ่นกายหอมละมุนโชยเข้ากระทบประสาทััของพิมพ์และภัทร์ น้ำเสียงของน้ำฟ้าเริ่มเหนี่ยวนำเข้าสู่กระบวนการบำบัดจิตวิทยาอย่างเป็จังหวะเนิบช้า
"หลับตาลงช้า ๆ ค่ะ... ปล่อยวางความคิดทั้งหมด... ทุกเสียงรบกวนรอบกายจะเลือนหายไป เหลือเพียงเสียงของฟ้าที่จะนำทางจิตใจของพวกคุณลงสู่ความสงบเงียบสงัดลึกซึ้ง..."
น้ำฟ้าขยับนิ้วมือเตรียมพร้อม จากนั้นส่งเสียงดีดนิ้วเฉียบคมดังขึ้นเหนือร่างของทั้งคู่
*แป๊ะ!*
"ดิ่งลึกลงไปค่ะ... ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงดีดนิ้ว จิตใจของคุณจะผ่อนคลายและจมดิ่งลงสู่ความสงบเป็สิบเท่า... ลมหายใจเข้าและออกจะยาวขึ้นช้า ๆ สบายตัวเบาหวิวเหมือนกำลังลอยล่องอยู่กลางอากาศ..."
*แป๊ะ!*
"จิตใต้สำนึกของคุณกำลังเปิดกว้างออกทีละน้อย... กำแพงความกังวลและความกลัวทางสังคมเริ่มละลายหายไป... ไม่มีกรอบเกณฑ์ใด ๆ มาบีบคั้นคุณได้อีกต่อไป... มีเพียงความจริงใจและความรู้สึกแท้จริงของดวงจิตที่จะปรากฏออกมา..."
พิมพ์และภัทร์เริ่มผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด เปลือกตาของทั้งสองปิดสนิท ลมหายใจสอดประสานเป็จังหวะเดียวกันอย่างสม่ำเสมอ ร่างกายที่เคยเกร็งเขม็งเริ่มอ่อนละมุนและจมลงสู่เบาะนุ่ม ดร.น้ำฟ้ามองภาพนั้นด้วยสายตารับรู้ถึงความสำเร็จขั้นแรก ก่อนจะก้าวเข้าไปแตะต้องตัวทั้งคู่เบา ๆ เพื่อนำทางลึกซึ้งต่อไป
"พิมพ์คะ... ตอนนี้คุณอยู่ในภวังค์ความรักและความปลอดภัยที่ไร้การตัดสินแล้ว... จงตอบคำถามของฟ้าช้า ๆ ด้วยความซื่อสัตย์ที่สุดในจิตใจนะคะ... ความสัมพันธ์ลับที่เกิดขึ้นระหว่างคุณกับภัทร์... มันเริ่มต้นจากตรงไหน และในส่วนลึกคุณรู้สึกอย่างไรกับภพสามีของคุณและภัทร์น้องชายของเขาคะ..."
พิมพ์เผยอรอยริมฝีปากอิ่มออกช้า ๆ เอ่ยสารภาพด้วยน้ำเสียงหวานละมุนที่เบาหวิวแต่แจ่มชัดในความเงียบสงัด
"หนูรักภพมากค่ะ... รักเขาที่สุดในฐานะสามีที่เป็ผู้นำและปกป้องหนูได้เสมอ... แต่หลายปีมานี้ภพบ้างานมากเกินไป... เขาแทบไม่มีเวลาให้หนูเลย หนูเหงาและรู้สึกว้าเหว่ในหัวใจอย่างแสนสาหัส ยามที่หนู้าััและความอบอุ่น ภพกลับไม่เคยอยู่ตรงนั้น... และเป็ภัทร์ที่เข้ามาดูแลและช่วยเหลือหนูในทุกเื่..."
พิมพ์สูดลมหายใจสั่นระริกเล็กน้อยก่อนพูดต่อโดยไม่มีแววตื่นตระหนกภายใต้ฤทธิ์สะกดจิต "ความใกล้ชิดทำให้หนูกับภัทร์เผลอไผลไปตามความปรารถนาธรรมชาติ... ััอุ่นซ่านและเร่าร้อนของภัทร์ช่วยเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไปในร่างกายและจิตใจของหนู... หนูปฏิเสธไม่ได้ว่าหนูมีความสุขสมอย่างยิ่งยามที่เนื้อแนบเนื้อกับเขา... แต่ในเวลาเดียวกัน หนูยังคงรักและนบนอบนับถือในตัวภพสามีของหนูอยู่เต็มเปี่ยม... หนูรู้สึกว่าหากภพยินยอมและร่วมเดินทางไปด้วยกัน หนูพร้อมจะทำทุกอย่างภายใต้การนำและการตัดสินใจของเขาค่ะ"
ภพที่นั่งฟังอยู่ในความมืดสลัวรู้สึกเหมือนหัวใจสะท้านวาบ คำสารภาพอย่างตรงไปตรงมาและเรียบง่ายของภรรยาพังทลายความกังวลใจของเขาลงไป ความจริงที่ได้ยินไม่ได้ทำให้เขาโกรธเกลียดอย่างที่คิดไว้ในตอนแรก แต่กลับสร้างกระแสความกระสันอุ่นซ่านให้ปะทุขึ้นในช่องท้อง
ดร.น้ำฟ้าหันมาทางภัทร์แล้วเหนี่ยวนำจิตใต้สำนึกของเขาต่อทันที "ภัทร์คะ... สารภาพความจริงในจิตใจของคุณออกมาค่ะ... คุณมองพี่ชายและพี่สะใภ้ของคุณอย่างไรในความสัมพันธ์ครั้งนี้..."
ภัทร์ขยับตัวเล็กน้อยก่อนเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าแต่ชัดเจน "ผมเคารพและนับถือพี่ภพเป็อย่างสูงครับ... พี่ภพคือต้นแบบและเป็ผู้นำที่ผมยอมรับเสมอมา... แต่พิมพ์เป็ผู้หญิงที่อ่อนหวานและเย้ายวนใจเกินกว่าที่ผมจะต้านทานได้ไหว... ทุกครั้งที่ผมได้อยู่ใกล้ชิดเธอ ความ้าตามธรรมชาติของผมมันรุนแรงจนทนไม่ไหว... ััจากร่างกายของเธอคือความสุขสมสูงสุดของผม... ผมยอมรับว่าผม้าและปรนเปรอเธอร่วมกับพี่ภพ... หากพี่ภพยินยอมและเป็ผู้นำควบคุมพวกเรา... ผมพร้อมจะยอมทำตามทุกสิ่งตามที่พี่ตัดสินใจครับ..."
คำสารภาพของทั้งสองคนลอยล่องไปในอากาศอย่างชัดถ้อยชัดคำ ภพที่เบิกตามองภาพภรรยาและน้องชายรู้สึกถึงพลังความเป็ชายที่หลับใหลมานานหลายเดือนพุ่งพล่านขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ความอายและเส้นแบ่งศีลธรรมที่เคยบีบรัดหัวใจของเขาพลันแตกสลายไปจนสิ้น เขายอมรับความ้าลึกลับบิดเบี้ยวของตัวเองที่อยากพิมพ์ร่วมกับภัทร์อย่างไม่มีเงื่อนไข และอยากเห็นน้องชายปรนเปรอภรรยาสาวต่อหน้าต่อตาเขาเอง
แก่นกายใต้กางเกงของภพแข็งขึงขยายตัวตึงแน่นร้อนผ่าวอย่างรุนแรงจนปวดหนึบ ร่างกายของเขาร้อนฉ่าราวกับมีไฟสุม ความรู้สึกอึดอัดหย่อนสมรรถภาพดับสูญหายไปหมดสิ้น เหลือเพียงความกระสันอยากที่ตื่นตัวเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์
ดร.น้ำฟ้าจับสังเกตปฏิกิริยาทางกายภาพของภพได้ทันที เธอหันกลับมาส่งสัญญาณเรียกภพด้วยแววตาเหนือกว่า "คุณภพคะ... ลุกขึ้นแล้วเดินก้าวเข้ามาหาพวกเราตรงนี้ค่ะ... สลัดความกังวลและกำแพงกั้นใจทิ้งไปให้หมด... มาร่วมบำบัดเชื่อมประสาทััและนำทางความสุขสมของครอบครัวคุณด้วยกันค่ะ"
ภพไม่รอช้า เขาลุกขึ้นยืนทันที ร่างกายของเขาสั่นระริกด้วยความเสียวซ่านระคนตื่นเต้นอย่างที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน เขาก้าวเท้าเดินตรงมายังเตียงบำบัดกำมะหยี่สีเข้ม มองดูร่างที่เปลือยเปล่าอย่างไร้อาภรณ์ของพิมพ์และภัทร์ที่นอนหลับตาพริ้มอยู่เคียงคู่กัน
ดร.น้ำฟ้าจัดวางตำแหน่งให้ภพขึ้นมานั่งบนเตียงเคียงข้างพิมพ์และภัทร์ จากนั้นประคองจับมือเรียวบางของพิมพ์และมือหนาของภัทร์มากุมประสานเข้ากับมือแกร่งของภพทีละคน มือทั้งสามประสานเชื่อมต่อกันอย่างอบอุ่นและชุ่มชื้นด้วยเหงื่ออุ่นบางเบา
"ตอนนี้นะคะ..." น้ำฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือหวานฉ่ำทอดสะกดประสาท "กระแสประสาทััของพวกคุณทั้งสามคนกำลังเชื่อมโยงเข้าหากันอย่างสมบูรณ์แบบ... ทุกการัั แตะต้อง หรือลูบไล้ต่อจากนี้... จะส่งผ่านกระแสความเสียวซ่านอุ่นร้อนทวีคูณขึ้นเป็สิบเท่า... ร่างกายของพวกคุณจะตอบรับกระตุ้นความ้าของกันและกันอย่างไร้สิ่งขีดกั้น..."
น้ำฟ้าขยับขึ้นมานั่งบนเตียงบำบัดเช่นกัน มือเรียวนุ่มของเธอเริ่มชโลมน้ำมันนวดสวาทสูตรอุ่นร้อนลงบนฝ่ามือ ก่อนจะเริ่มลูบไล้ประโลมเล้าไปตามหน้าท้องราบเรียบและกลีบเนื้ออูมของพิมพ์เบา ๆ สร้างความเสียวสะท้านจนพิมพ์ครางหวานสั่นเครือขยับตัวบิดไหว รูรักของเธอขมิบตึงหลั่งน้ำหวานเหนียวหนืดซึมซาบออกมาเปียกชุ่มเนียนผิว พิมพ์กางขาเรียวออกเล็กน้อยโดยสัญชาตญาณความกระสัน
ในเวลาเดียวกัน น้ำฟ้าเอื้อมมืออีกข้างไปกุมรูดประคองแก่นกายร้อนผ่าวที่แข็งตึงขยายใหญ่ปูดโปนของภัทร์เบา ๆ รูดรั้งขึ้นลงช้า ๆ ชโลมน้ำหวานเหนียวชุ่มปลายยอดหยักสีเข้ม ภัทร์ร้องครางทุ้มห้าวในลำคอด้วยความเสียวซ่านรุนแรงที่ถูกทวีคูณสิบเท่าขยับสะโพกตอบรับนิ้วมือของน้ำฟ้าทันที
ภพเฝ้ามองภาพนั้นด้วยลมหายใจหอบถี่โยน แก่นกายของเขาเต้นกระตุกกระหน่ำในกางเกงจนสั่นสะท้าน ดร.น้ำฟ้าหันมาสบตาภพและโน้มตัวลงไปกุมแก่นกายแกร่งร้อนฉ่าของภพผ่านกางเกง บีบขยำเน้นย้ำสร้างความเสียวซ่านจนแทบจะขาดใจ
"กระแสััที่ประสานและเชื่อมต่อประสาทนี้จะทวีความเสียวซ่านขึ้นเป็สิบเท่านะคะ... คุณภพจะรู้สึกอุ่นพล่านและแข็งขึงไม่มีวันอ่อนล้า... ทุกการเคลื่อนไหวของพิมพ์และภัทร์จะเร่งเร้าความ้าบงการของคุณให้ลุกโชน... จงเตรียมความพร้อมสำหรับบทร่วมรักประสานสี่ร่างที่จะเยียวยารักษาปมสะกดจิตนี้ในเซสชั่นพิเศษถัดไป..."
ดร.น้ำฟ้าดีดนิ้วกระตุ้นอีกครั้งประสานการเชื่อมัั
*แป๊ะ!*
น้ำเสียงสลวยเหนี่ยวนำของดร.น้ำฟ้าชักจูงให้พิมพ์และภัทร์ค่อย ๆ ขยับกายเข้าสวมกอดประสานกุมร่างกายกัน มือของภพกางออกลูบไล้ไปตามเรือนร่างอวบอิ่มของพิมพ์และบั้นท้ายแกร่งของภัทร์อย่างลื่นไหลไร้แรงต้านทานทางจิตใจ ััความร้อนจากเนื้อแนบเนื้อและกลิ่นอายคาวรักจาง ๆ ปลุกปั่นให้ความอยากของทั้งสามร่างลุกโชนอย่างหนักหน่วงดุดัน
ดร.น้ำฟ้ายิ้มอย่างพึงพอใจ มือเรียวนุ่มของเธอยังคงลูบไล้กลีบเนื้ออูมของพิมพ์เบา ๆ เป็จังหวะวนวนช้า ๆ นิ้วกลางค่อย ๆ แยกกลีบกุหลาบนุ่มเปียกชุ่มออกจากกันเพียงเล็กน้อย เพื่อให้ปลายนิ้วโป้งวนวนวนที่เม็ดเสียวสีชมพูที่กำลังบวมเป่ง
“อ๊ะ… อ๊ะ… คุณหมอ… เสียวจังเลยค่ะ…” พิมพ์ครางเสียงหวานสั่นเครือ ร่างกายบิดไหวไปมา มือเรียวที่ยังประสานกับมือของภพและภัทร์บีบแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
น้ำฟ้าเอียงศีรษะลง ริมฝีปากอวบอิ่มประทับลงบนเนินอกอวบอิ่มของพิมพ์ ดูดเม็ดกุหลาบสีชมพูด้านซ้ายอย่างอ่อนโยนก่อนจะเปลี่ยนเป็เลียวนวนเป็วงกลมเร็วขึ้น ลิ้นร้อนชุ่มชื้นวนเวียนเลียวนจนเม็ดเสียวแข็งชูชัน ในขณะเดียวกัน มืออีกข้างของเธอยังคงรูดรั้งแก่นกายของภัทร์ช้า ๆ เป็จังหวะสม่ำเสมอ นิ้วโป้งวนวนวนที่ปลายยอดที่บวมแดง ชโลมน้ำหวานเหนียวที่ไหลซึมออกมาให้ทั่วลำ
ภัทร์ครางทุ้มต่ำในลำคอ มือหนาที่ประสานกับมือของภพบีบแน่น “เสียว… เสียวมาก… ทุกจุดััเหมือนไฟฟ้าเลยครับ…”
ภพที่นั่งมองอยู่ข้าง ๆ ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้พิมพ์ มือแกร่งลูบไล้จากเนินอกอวบอิ่มของเธอลงไปยังหน้าท้องเรียบเนียน ก่อนจะเลื่อนลงไปยังต้นขาเรียวที่กางออก เขาใช้ปลายนิ้วลูบไล้ตามขอบกลีบเนื้อนุ่มเปียกชื้นของพิมพ์เบา ๆ ตามจังหวะที่น้ำฟ้ากำลังทำอยู่
“พิมพ์… ผิวเธอร้อนมากเลย…” ภพกระซิบพร่า ก่อนจะก้มลงประทับริมฝีปากลงบนคอขาวของพิมพ์ ดูดและเลียวนซอกคออย่างซาบซ่าน
พิมพ์ตัวสั่นระริก เสียงครางหวานหลุดออกมาไม่หยุด “อ๊ะ… ภพ… มือเธอ… เสียวไปหมดเลย… ทุกจุด… มันทวีคูณ… อ๊าา…”
น้ำฟ้ายิ้มมุมปาก มือเธอเลื่อนจากแก่นกายของภัทร์ไปจับมือของภัทร์แทน แล้วนำมือหนานั้นวางลงบนเนินอกของพิมพ์
“ลูบเธอสิคะ… ใช้ฝ่ามือวนวนที่เม็ดอกของพิมพ์… เบา ๆ แต่แน่น…”
ภัทร์ทำตามอย่างว่าง่าย มือใหญ่บีบ揉นวดหน้าอกอวบของพิมพ์เป็จังหวะช้า ๆ นิ้วโป้งวนวนที่เม็ดกุหลาบแข็งชัน ขณะที่ปากของเขาก็มุดลงไปดูดเม็ดอกอีกข้างของพิมพ์อย่างหิวกระหาย สามมือและสามปากกำลังประสานกันบนร่างกายของพิมพ์อย่างลงตัว
น้ำฟ้าเลื่อนตัวมาอยู่ด้านหลังภพ มือทั้งสองข้างลูบไล้แผ่นหลังกว้างแน่นของเขา จากนั้นเลื่อนลงไปบีบขยำบั้นท้ายแกร่งผ่านกางเกงก่อนจะค่อย ๆ สอดมือเข้าไปในกางเกง ลูบไล้แก่นกายร้อนผ่าวโดยตรงด้วยฝ่ามืออุ่นนุ่ม รูดรั้งขึ้นลงช้า ๆ เป็จังหวะยั่วเย้า
“คุณภพ… รู้สึกไหมคะ… ทุกััจากพิมพ์และภัทร์กำลังไหลผ่านเข้ามาในตัวคุณ… ความเสียวซ่านที่ทวีคูณ… มันกำลังจะทำให้คุณทนไม่ไหว…”
ภพครางเสียงทุ้มต่ำ มือยังคงลูบไล้และนิ้วยังคงวนเวียนที่เม็ดเสียวของพิมพ์ไม่หยุด ขณะที่ปากของเขาก็มุดลงไปดูดเลียหน้าอกของพิมพ์สลับกับภัทร์
พิมพ์ตัวสั่นเทิ้ม น้ำหวานไหลเยิ้มเปียกชุ่มนิ้วของภพและน้ำฟ้า เธอครางเสียงสั่น “เสียว… เสียวหมดทั้งตัวเลยค่ะ… ปาก… มือ… ทุกอย่าง… มันร้อนเกินไป…”
น้ำฟ้าจูบซอกคอภพเบา ๆ แล้วกระซิบเสียงหวาน
“ยังไม่จบแค่นี้หรอกค่ะ… เรายังมีเวลาอีกยาวนาน… จงัักันให้เต็มที่… ใช้ปาก… ใช้ลิ้น… ใช้ทุกส่วนของมือ… ให้ความเสียวซ่านนี้เชื่อมโยงพวกเราทั้งสี่คนเข้าไว้ด้วยกัน…”
"เพื่อเตรียมความพร้อมให้สมบูรณ์แบบสูงสุด..." น้ำฟ้ากระซิบสั่งการจิตใต้สำนึกของทั้งสาม "คืนนี้พวกคุณจะหลับใหลไปด้วยกันในห้องบำบัดพิเศษแห่งนี้... กอดรัดัักายและแลกเปลี่ยนความร้อนอุ่นซ่านของกันและกัน... ให้ร่างกายคุ้นเคยกับกระแสประสาทสิบเท่า..."
เพื่อกระตุ้นความอุ่นซ่านและปลดเปลื้องความตึงเกร็งให้มลายหายไป ก่อนจะเอ่ยสั่งการปลุกภพเพื่อให้รักษาการรู้ตัวอย่างมั่นคงและเตรียมตัวขั้นสุดท้ายสำหรับวันพรุ่งนี้
"คุณภพคะ... ค่อย ๆ รู้สึกตัวขึ้นมาในโลกความเป็จริงช้า ๆ ค่ะ... แววตาและสติสัมปชัญญะกลับคืนมาอย่างครบถ้วน... แต่แก่นกายและความกระสันอุ่นพล่านจะคงอยู่ตื่นตัวเต็มพลังไม่มีวันมอดดับ... พร้อมเผชิญหน้าการร่วมรักสี่คนในวันพรุ่งนี้..."
ภพสะดุ้งเล็กน้อยลืมตาโพลงขึ้นมาในแสงสลัวรางของห้องบำบัด ร่างกายของเขาร้อนระอุ ผิวเนื้อแดงเรื่อและตึงแน่นไปด้วยอารมณ์ใคร่ปรารถนา เขามองดูภรรยาแสนสวยและน้องชายหนุ่มแน่นที่ตอนนี้นอนหลับพริ้มกอดก่ายประสานกายกับเขาอย่างสยบยอมนบนอบบนเตียงหนานุ่มความสุขและความพึงพอใจอย่างที่สุดเอ่อล้นจนหาที่เปรียบไม่ได้ ปราการความหวาดกลัวและกรงศีลธรรมพังทลายหายไปจนหมดสิ้น
เขาสบตากับ ดร.น้ำฟ้า ที่ยืนส่งยิ้มงดงามเย้ายวนอยู่ข้างเตียงด้วยความซาบซึ้งและเลื่อมใสศิโรราบต่อศาสตร์การบำบัดสวาทและวิธีการของเธออย่างสิ้นเชิง
"ขอบคุณครับ... ดร.น้ำฟ้า... พรุ่งนี้ผมและครอบครัวพร้อมแล้วที่จะก้าวเข้าสู่การรักษาขั้นสูงสุด..." ภพเอ่ยเสียงสั่นระริกด้วยประกายตาที่เปี่ยมด้วยความกระสันอยากที่เฝ้ารอบทร่วมรักประสานสี่ร่างที่จะปลดแอกชีวิตของพวกเขาไปตลอดกาล
2K
