เทพเงินตราสะท้านปฐพี

ตอนที่​ 35 หมูในอวย​

"เอาละ ข้าจะประลองกับคนที่มีทักษะ​พวกนี้"

เต้าหมิง ตัดสินใจ​ขึ้นมาได้เรียบร้อย​เสร็จสรรพ

!!!

ได้ยินเช่นนั้น​น่าหลันต้องตกใจขึ้นมา จึงรีบกล่าวเตือนเต้าหมิงอย่างรวดเร็ว

หากคิดจะประลองกับคนที่นำทักษะมาเดิมพันแบบนี้ แสดงว่า​คนๆนั้นจะต้องฝึกฝนทักษะ​พวกนี้เสร็จแล้ว ถึงจะไม่แน่ใจ​ว่าอีกฝ่ายฝึกสำเร็จ​ไปกี่ส่วนแล้วก็เหอะ​ แต่อย่างน้อยคงไม่ต่ำกว่าเจ็บสิบ แปดสิบ​ส่วนแน่ๆ

"อืม...เข้าใจ​แล้ว" เสียงตอบกลับ​อย่างเรียบง่าย​ดังออกมาจากปากเต้าหมิง ราวกับว่าไม่ใส่ใจกับเรื่องนี้เท่าไรนัก​

เต้าหมิงก็พอจะคาด​เดาออกเช่นกัน​ หากตนเองยังฝึกทักษะ​ไม่สำเร็จ แล้วเอาออกมาเป็นสิ่งของเดิมพันแบบนี้คงมีแต่คนโง่เท่านั้น​ที่ทำกัน​

น่าหลันเห็นว่าเต้าหมิงรู้เหตุผล​แบบนี้แล้ว ยังคิดจะต่อสู้​กับคนที่เอาทักษะ​มาเดิมพันอีก

เมื่อห้ามความคิดเต้าหมิงไม่สำเร็จ มีแต่ต้องทำตามความต้องการ​ของอีกฝ่ายเท่านั้น

จากนั้นจึงทำการ​เลือกทักษะ​ที่น่าสนใจ เสนอให้เต้าหมิงมาสอง สามทักษะ​ทันที

"ไม่!!!" เสียงปฏิเสธ​ดังขึ้นมาทันควัน​

"เจ้าเปลี่ยนใจแล้ว?" ได้ยินเช่นนั้น น่าหลันคิดว่าเต้าหมิงจะไม่ลงประลองแล้ว แต่ที่ไหนได้กับเป็นความเข้าใจผิด​ของตนเองอย่างเดียว เมื่อได้ยินประโยค​ถัดไป​ของเต้าหมิงขึ้นมา "ข้าต้องการ​ให้เจ้าช่วยเลือกมาไม่ต่ำกว่าห้าทักษะ​"

"ว่าไงนะ!!!" ได้ยินเช่นนั้น น่าหลันต้องตกใจอีกครั้ง​

น่าหลันคิดว่าบางทีเต้าหมิงจะต้องการเปรียบเทียบทักษะ​แต่ละอย่างให้มากกว่านี้ แล้วค่อยตัดทักษะ​อันที่ตัวเองไม่สนใจออกไป

แต่น่าหลันกับคิดผิดอีกครั้ง เมิ่อเต้าหมิงพูดคำนี้ออกมา "ข้าจะเอาทักษะ​ห้าอันนี้มาทั้งหมด​"

เต้าหมิง คิดว่าตนเองคือ อัจฉริยะ​ในรอบร้อยปี ไม่สิ พันปี ก็ยังน้อยไป หมื่นปีใช่ไหม ถึงคิดว่าสามารถ​ฝึกทักษะ​พวกนี้จนหมดด้วยเวลาที่ยืมมาจำกัด​แบบนี้ได้

"ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น" เสียงตอบกลับชัดเจน​ดังขึ้นมา​

เมื่อ​เต้าหมิงไม่คิดจะใส่ใจฟังคำเตือนน่าหลัน จึงได้แต่ถอนหายใจ​อย่างช่วยไม่ได้ออกมา

ปัญหา​ตอนนี้ คือ​ เรื่องของที่อีกฝ่ายต้องการน่ะสิ ทุกอย่างล้วนแล้วแต่เป็นสิ่ง​ที่​ข้าไม่มีเลยทั้งนั้น

น่าหลัน เห็นสิ่งของที่อีกฝ่ายต้องการแล้ว ล้วนแต่ต้องเป็นศิษย์​ที่อยู่มานานสักพัก จึงค่อยมีสิ่งของเหล่านี้ได้

แต่เต้าหมิงกับบอกว่าเรื่องนี้ "ไม่ใช่ปัญหา"

"เจ้าลองดูในแหวนมิติสิ" เสียงเอ่ยออกมาอย่างไม่ใส่ใจกับน่าหลัน จนอีกฝ่ายสงสัยขึ้นมา

น่าหลัน ลอง​สำรวจข้างในแหวนมิติทันที

!!!

"นี้มัน"

ความตกใจเปลี่ยนสีหน้าน่าหลันไปอย่างสิ้นเชิง

"ทำไมในแหวนมิติวงนี้ถึงมีของมีค่าอยู่มากมายขนาดนี้กัน?"

ความคิด​หลากหลาย​ถาโถม​เข้ามาในหัวตนเอง

"มีคนใจดีให้ข้ามาน่ะ" คำตอบเรียบง่ายดังออกหมายจากปากของเต้าหมิง

"คนใจดี...ใครที่ไหนมันจะใจดีให้ของมีค่ามาขนาดนี้กัน?"

น่าหลัน ไม่เชื่อเด็ดขาด​ จากพฤติกรรม​ระยะสั้นๆที่อยู่ด้วยกัน หญิงสาวคิดว่าเต้าหมิงต้องไปปล้นจากใครมาแน่นอน

"อย่ามองข้าแบบนั้นสิ"

"จู่ๆมากล่าวหาว่าข้าเป็นคนไม่ดีได้ไงกัน ข้าก็เป็นผู้เสียหายเหมือนกัน​"

"พวกนั้นก็แค่มาหาข้าพร้อมกับนำของมีค่ามาให้เท่านั้น จะให้คนอย่างข้าปฏิเสธ​ก็เสียน้ำใจแย่"

"เห็นไหมละ ว่าข้าเสียดายแค่ไหน"

"เสียหายตรงไหน?" ความสงสัย​ปรากฏ​ออกมา

"เสีบหายที่ข้าไม่สามารถ​ปฏิเสธ​สิ่งของมีค่าที่พวกนั้นตั้งใจนำมามอบให้ข้าได้ไง"

เสียงตอบกลับ​ดังออกมาอย่างหนักแน่น​

คิ้วปรากฏ​บนหน้าน่าหลัน​ สายตาจ้องมอง​จิกกัดเต้าหมิงขึ้นมาทันที

"เรื่องนี้ ช่างมันเหอะ"

"เจ้าแค่ไปเจรจา​กับคนที่มีทักษะ​พวกนี้ ที่เหลือเป็นหน้าที่ข้าเอง"

เต้าหมิง บอกกล่าวกับน่าหลันอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้น่าหลันเข้าใจ​แล้วว่าต้องทำยังไงต่อไป ให้ตนเองเป็นคนไปเจรจา แล้วเปลี่ยนสิ่ง​ของที่พวกนั้นต้องการ​อยากได้​ ให้กลายเป็นสิ่งของในแหวนมิติแทน แน่นอนว่าไม่มีใครปฏิเสธ​ของมีค่าเหล่านี้แน่

"ที่จริงเจ้ามีของมีค่าขนาดนี้ ทำไมเจ้าไม่เอาไปใช้เองละ?"

น่าหลัน ไม่รู้ว่าเต้าหมิงคิดอะไรอยู่กันแน่ หากมีของมีค่า​มากมายขนาดนี้ ไปใช้เองยังง่ายกว่าเยอะ​ แทนที่จะมาเสี่ยงเดิมพันท้าประลองแบบนี้ด้วยซ้ำ

ทักษะ​บางอย่างก็ไม่ได้มีมูลค่าสูงขนาดนั้นด้วย​

"ข้าอยากได้ของฟรี" คำตอบเรียบง่ายดังออกมาจากปากเต้าหมิง

"ของฟรี!!!" น่าหลัน ไม่รู้จะตอบอะไรกลับไปดีกับคนแบบนี้

"ของที่ได้มาฟรีมาเสนอแบบนี้ จะใช้เงินไปทำไมกัน"

"อะไรที่มันกอบโกย​ได้ ก็สมควรจะกอบโกย"

ประโยคง่ายๆดังออกมา

"..." น่าหลันยืนอึ้งไปสักพัก

ไม่นาน น่าหลันก็​จัดการ​ทำหน้าที่เจรจาให้กับเต้าหมิงจน​สำเร็จเรียบร้อย​ โดย​ไปหาผู้ท้าประลองในรายชื่อตาม​สิ่งของที่ระบุไว้ในกระดานทันที

เพียงแค่ยื่นสิ่งของบางอย่างเพื่อของเปลี่ยนสิ่งของที่อีกฝ่ายต้องการให้ดูเพียงแค่ไม่ถึงนาทีก็ได้ยินคำตอบว่า "ตกลง"

ทุกคนที่ได้เห็นสิ่งของที่น่าหลันนำมาโชว์ ทุกคนล้วนตอบแบบเดียวกันทั้งสิ้น แม้บางคนจะยังสงสัยว่าใครจะเป็นผู้ท้าประลองกับตน น่าหลันจึงไม่รอช้า นิ้วมือชี้ไปทางเต้าหมิงทันที

เมื่อทุกคนเห็นรูปลักษณ์​เต้าหมิงก็เหมือนกับคุณชายดีๆที่หลงเข้ามาในพรรคจันทรคราส​นั่นเอง

"นี้มัน หมูในอวยชัดๆ" ความคิดผู้ท้าประลองปรากฏ​ขึ้นมาในหัวเหมือนกัน​

เต้าหมิง เหมือนกับหมูตัวอ้วนๆที่ทำตัวน่าหม่ำอย่างชัดเจน

"เรียบร้อยเเล้ว" เสียงตอบกลับมาของน่าหลันดังขึ้นข้างกาย หลังจาก​ที่ตนไปเจรจากับผู้ท้าประลองที่มีทักษะ​น่าสนใจทั้งห้าอย่างมาหมด​แล้ว

เต้าหมิง หันมายิ้มให้กับน่าหลัน แล้วพูดว่า "ขอบคุณ" อย่างเรียบง่าย

แม้น่าหลันไม่จำเป็นต้องมารายงานตน เต้าหมิงก็รับรู้​ได้อย่างชัดเจน​ว่ามีคนมองมาทางตนหลายคน

ซึ่งไม่ใช่ใครอื่นเลย นอกจาก​เหล่าผู้ท้าประลองที่อยากได้ของมีค่าใจจะขาดอยู่แล้ว อดใจรอที่จะประลองกับเต้าหมิงไม่ไหวแล้ว​ อยากจะขึ้นไปประลอง​ให้จบๆเสียที

เต้าหมิง รับรู้​อาการของคนเหล่านั้นได้อย่างชัดเจน​ แม้ไม่ต้องมองก็เดาได้ไม่ยากเลย

ในใจเต้าหมิงคิดขึ้นมาว่า ใครกันแน่ ที่จะเป็น "หมูในอวย!!!"