ในขณะที่การประมูลกำลังเริ่มขึ้นก็มีชายผู้วัยกลางคนผู้หนึ่ง และหญิงสาวรูปงาม อยู่บนชั้นสามสำหรับชายวัยกลางคนหญิงสาวนางนี้ สร้างความหวั่นเกรงให้มันเป็อันมาก
“ท่านทูต ท่านมิต้องมาด้วยตนเองเช่นนี้ก็ได้ประเดี๋ยวข้าจะส่งสมุนไพรพวกนี้ไปยังเรือนรับรองแก่ท่านเอง” ชายวัยกลางคนกล่าวอย่างนอบน้อม
หญิงสาวที่ถูกเรียกว่าท่านทูตส่ายศีรษะไม่เป็ไร ข้าแค่อยากมาดูการประมูลในแคว้นชนบทอันห่างไกลเช่นนี้บ้าง ข้าอยากลอกดูว่าจะมีสิ่งใดทำให้ข้าผู้นี้ประหลาดใจได้หรือไม่”หญิงสาวกล่าวอย่างเ็า
นางเป็ศิษย์สัญจรทั่วปฐีของสำนักดรุณีเยือกแข็ง คอยมองหาศิษย์ที่มีพร์ของทั่วอาณาจักรต่างๆกลับแคว้นหากคนของนางได้รับการคัดเลือกเป็ศิษย์สืบทอดแล้วละก็ นางก็จะได้สิ่งที่ล้ำค่ามากมายในการฝึกตน
ซึ่งตอนนี้นางอยู่ขั้นกึ่งอาจารย์แล้วอีกเพียงก้าวเดียว นางก็จะได้เลื่อนขั้นเป็อาจารย์ กลายเป็หนึ่งในผู้าุโในสำนักและมีเหล่าปรมาจารย์ในสำนักชี้แนะ และการที่จะเป็เช่นนั้นได้นางจะต้องหาหญิงสาวที่มีพร์กับไปในสำนักให้ได้นากก็จะได้ของล้ำค่าเพื่อฝ่าคอขวด จนจะทำให้ความฝันที่จะเป็ปรมาจารย์ของนางเป็จริงให้ได้อีกก้าวหนึ่ง
และแน่นอนว่าบุตรสาวของชายผู้นี้ได้รับการคัดเลือกให้ไปทดสอบความสามารถที่ชุมนุม ซึ่งครั้นเมื่อทราบเื่ชายผู้นี้ก็ดีใจเป็อันมากต่อให้ลูกสาวนางมิได้เป็ศิษย์สืบทอดแต่เป็ศิษย์ก้นกุฏิแบบแม่นางผู้นี้ รับรองว่าเมื่อกลับมายังแคว้นแห่งนี้ นางจะต้องมีอนาคตสดใสเป็แน่
ในตอนแรกมันก็จะไม่มาในสถานที่แห่งแม้ว่ามันได้ยินจากหลานชายนายอำเภอว่าหอแห่งนี้จะมีการประมูลสมุนไพรล้ำค่าด้วย มันก็ไม่เชื่อและไม่อยากมาสถานที่ อโคจรเช่นนี้ด้วย
แต่ทว่าเมื่อนางผู้นี้ได้ว่าแคว้นชนบทเช่นนี้มีการประมูลสมุนไพรล้ำค่าด้วย ก็แปลกใจเป็อันมากมันไม่คิดว่าสถานที่ชนบทเช่นนี้จะมีสมุนไพรล้ำค่า
แม้ว่าตอนที่นางอยู่ในชุมสมุนไพรล้ำค่าจะมีมากมายไม่ต่างจากผักปลาในตลาด แต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น นางจึงเสนอความคิดว่าอยากจะมาที่แห่งนี้
แต่ทว่าเมื่อมาถึงนางก็ค่อนข้างผิดหวังเล็กน้อยเนื่องจากสถานที่แห่งนี้ แทบไม่แตกต่างอะไรกับห้องเก็บฟืนในสำนักของนางเลยแต่ทว่านางก็ััได้ถึงกลิ่นอายล้ำค่าจึงยังคงอยู่ดูการประมูลต่อ
เมื่อถึง่เวลาเริ่มงานนางก็ต้องแปลกใจ เมื่อผู้เป็ประธานการจัดงาน และผู้ดำเนินงานนั้นเป็ เด็กน้อยที่อายุเพียงหกถึงเจ็ดขวบเท่านั้นทั้งสองคนนางจึง อยากจะลองดูว่าจะเป็เช่นไรต่อไป
เมื่อเด็กน้อยทั้งสองคนเริ่มเอ่ยกล่าวเปิดงานนางก็สังเกตว่า เด็กทั้งคู่มีนิสัย เป็ผู้ใหญ่เกินตัว จึงทำให้ต้องเลิกคิ้วอย่างแปลกใจเป็ครั้งที่สอง
“เ้ารู้หรือไม่ว่าเด็กเ่าั้เป็ใคร เหตุใดถึงต้องมาดำเนินงานในเื่พวกนี้ด้วยแล้วแม่เล้าล่ะไปไหน”นางถามอย่างสงสัยแต่ทว่าชายวัยกลางคนก็ส่ายหน้าอย่างจนปัญญาเช่นกัน มันก็ไม่รู้เช่นกันว่าเื่ราวมันเป็ไงมาไงกันแน่
ขณะที่การประมูลเป็ไปอย่างดุเดือดแม่เล้าก็มีน้ำตาไหลพรากๆออกมาอย่างดีใจ นางไม่คิดเลยว่า หญิงสาวเพียงห้าคนที่นางเสียเงินคนละไม่กี่สิบตำลึงมูลค่าของพวกนางจะเพิ่มเป็หลักพันตำลึงต่อคนได้
และเป็เพียงการขายเพียงแค่พรหมจรรย์ด้วยตอนนี้นางได้เงินทุนที่จ่ายออกไปคืนมาแล้ว และก็ได้กำไรสองถึงสามพันตำลึงเช่นกัน
ในขณะเดียวกันคุณชายเต่า ที่อยู่ข้างแม่เล้าก็มีอาการไม่ต่างเนื่องจะคนที่ได้ประมูลพรหมจรรย์ของพวกนางออกไปล้วนแต่ เป็บุคคลที่มันใช้เทียบเชิญ เชิญมาทั้งสิ้น
ตอนนี้มันได้เงินแล้วแน่ๆถึงสองร้อยห้าสิบตำลึง
ขณะที่ผู้ประมูล้าที่จะประมูลหญิงสาวคนที่หกแต่ก็ต้องถูกทองที่เดินขึ้นมาเอ่ยขัด “สวัสดี นายท่านผู้มาทำการประมูลทั้งหลาย ข้าจะเริ่มการประมูลสมุนไพรทั้งสิบสองหีบเลยนะขอรับ”
เมื่อได้ยินที่ทองกล่าวเช่นนั้นผู้คนที่กำลังประมูลอย่างดุเดือด ก็ฮือฮาขึ้นอีกครั้ง แต่ก็เงียบลงในไม่ช้าทองจากเริ่มเนินการประมูล
“นี่เป็สมุนไพรหีบแรกราคาเริ่มต้นอยู่ที่สามร้อยตำลึง”
“สามร้อยยี่สิบ”
“สี่ร้อย”
“สี่ร้อยห้าสิบ”
ผู้คนเริ่มการประมูลอย่างดุเดือดเช่นตอนก่อนหน้าราคาสมุนไพรล้ำค่ากล่องแรก ราคาพุ่งสูงขึ้นไปยัง หนึ่งพันห้าร้อยตำลึงเช่นเดียวกันราคาของสมุนไพรหีบอื่นๆ ราคาก็อยู่ระหว่าง หนึ่งพันสี่ร้อย ถึงหนึ่งพันแปดร้อยตำลึง
เมื่อการประมูลสมุนไพรล้ำค่าจบลงชายวัยกลางคนผู้นั้นได้สมุนไพรมาถึงห้าหีบ
ส่วนคนอื่นๆก็ได้มาอย่างคนละกล่องสองกล่องเมื่อได้สิ่งที่้าแล้ว หญิงสาวและชายวัยกลายคนก็ทำท่าจะเดินออกลงไปชั้นล่างเพื่อกลับไปยังเรือนรับรองของตนเอง
แต่ทว่าขณะที่หญิงสาวกำลังจะเดินออกไป นางก็ต้องชะงัก
“อะแฮ่มนายท่านทั้งหลาย ข้าจะเริ่มการประมูลพรหมจรรย์ของหญิงสาวสองพี่น้องนี้ แน่นอนว่า ทั้งสองพี่น้องนี้เป็หญิงสาวที่มิได้ธรรมดาอย่างที่ตาเห็นพวกนางทั้งสองคนมีความสามารถพิเศษอย่างหนึ่ง
พวกนางมักมีอาการหนาวเหน็บจนทำให้พวกท่านไร้ซึ่งไฟราคะทันทีที่ััพวกนาง หากพวกท่านคนใด
้าที่จะลองััพวกนางไม่แน่ว่าท่านอาจจะเป็บุคคลแห่งโชคชะตา ที่สามารถ
หลับนอนกับพวกนางได้”
ทองค่อยๆหยุดเสียงลงให้ผู้ประมูลเริ่มคุยคุยกัน ก่อนจะเริ่ม เปิดการประมูล “พวกนางทั้งสองคน
ราคาเริ่มต้นอยู่ที่ ห้าพันตำลึง”
เมื่อทองกล่าวจบก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นกันอีกครั้ง ราคาห้าพันตำลึงกับการลองเสี่ยงดวงที่ไม่รูว่าจะสามารถหลับนอนกับนางได้รึเปล่านี่มันมากเกินไปจริงๆทองมองไปรอบ ก็ถอนหายใจอย่างเสียดาย รู้สึกว่าการเสี่ยงดวงของมันในครั้งนี้
จะล้มเหลวไม่เป็ท่า
ขณะที่มันกำลังจะล้มการประมูลกลับมีชายหนุ่ม ผู้หนึ่งจากชั้นสามเอ่ยขึ้นอย่างสบายๆ “ห้าพันตำลึง” เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้คนทั้งหลาย ต่างก็มองไปที่ชายคนนั้นอย่างมิได้นัดหมาย
มันผู้นี้เป็ลูกชายของท่านใต้เท้าเสนาบดีที่มาทำการค้าอยู่ในเมืองแห่งนี้ ทองเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ตาวาวรู้สึกว่าการเสี่ยงโชคของมันในครานี้ ถือว่าประสบผลสำเร็จจริงๆ
“มีผู้เสนออยู่ที่ห้าพันตำลึงแล้วมีใครจะเสนอเพิ่มหรือไม่”
“หนึ่งหมื่นตำลึง”ในขณะที่ทองกำลังทวนก็นั้นเองก็มีเสียงของหญิงสาวลึกลับ จากชั้นล่างเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่มีทีท่าใส่ใจ
ลูกชายเสนาบดีเมือได้ยินว่ามีคนเสนอเงินมากว่ามัน ก็ส่งเสียงจิ๊จ๊ะอย่างขัดใจ
แต่ก็ไม่ได้เสนอราคาเพิ่มแต่อย่างใดเนื่องจากเงินหมื่นตำลึงนี่มากเกินไปสำหรับมันจริงๆ
ในขณะเดียวกันหญิงสาวที่ถูกเรียกว่าท่านทูตก็เอ่ยปากออกมาอย่างรีบร้อนที่ชั้นสามเช่นกัน “นี่เ้าหนู ข้าอยากถามว่าจะขายพวกนางได้หรือไม่”
ทองเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วมันไม่รู้จะตัดสินใจอย่างไรดี มันจึงบอกดินให้ไปหาแม่เล้า เพื่อถามว่า้าจะขายพวกนางหรือไม่
ไม่นานดินก็กลับมาพร้อมกระซิบบอกทองว่าให้ขายได้ทองพยักหน้ารับรู้ “หากท่าน้าที่จะซื้อพวกนางท่านจำเป็ต้องจ่ายเงินสิบเท่าของมูลค่าเงินประมูล และหากท่าน้าที่ยืมตัวนางไปเพียงอย่างเดียว ท่านต้องจ่ายเงินห้าเท่า ในยอดสุดท้าย
เนื่องจากทางเราเริ่มประมูลเพื่อพรหมจรรย์เท่านั้นไม่ทราบว่าท่านจะ้าเช่นไร” หลังจากที่ของกล่าวจบก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นอีกครั้ง ไม่ว่าจะซื้อหรือเช่าตัว นี้ก็เป็เงินที่มีมูลค่ามหาศาลอยู่ดี จะเป็ไม่ได้หรือที่พวกนางทั้งสองจะยอมตกลง
แต่ทว่ากลับผิดคาดนางทั้งสองมิได้มีท่าทีประหลาดใจหรือท่าทีลำบากใจแต่อย่างใด
แม่นางที่ถูกเรียกว่าท่านฑูตกล่าวเสนอราคาออกมาอย่างรีบร้อน“ข้าขอยืมตัวนางสองหมื่นห้า”
ในขณะเดียวกันหญิงสาวลึกลับก็ไม่ได้รีบร้อน เอ่ยเสนอราคาอย่างใจเย็น “ข้าขอยืมเช่นกัน สามหมื่น”
ผู้คนใจนตาแทบถลนห้าเท่าสองสามหมื่น ตำลึง ก็มีค่าเท่ากับ สิบถึงสิบห้าเหรียญทอง
แม่เล้าเมื่อได้ฟังเช่นนั้นก็แทบลมจับนางไม่คิดเลยว่าจะมีผู้เสนอราคา ในกับเด็กทั้งสองคน ที่นางคิดว่าเป็ภาระมาตลอดโชคดีจริง ที่นางไม่ได้ขายนางทั้งสองให้กลายเป็ทาส
ทองเมื่อตอนแรกที่มันเสนอการขายเช่นนี้ก็คิดว่าอย่างมากพวกนางทั้งสองจะ เสนอตัดกันทีหลักร้อย แต่ที่ไหนได้พวกนางทั้งสองกลับเสนอราคาตัดกันที่หลักพัน
ราคาเพิ่มไปขึ้นเรื่อยๆตอนนี้ราคาไปหยุดอยู่ที่ห้าแสนตำลึง และผู้ที่ชนะการประมูลก็คือหญิงสาวที่ถูกเรียกว่าท่านทูตนางดีใจมากจนลืมสงวนท่าที
ตอนที่นางเข้ามาในนี้นางคิดว่านางจะมาเสียเที่ยว แต่นางไม่คิดเลยว่า จะได้พบหญิงสาวที่มีคุณสมบัติเหมาะแก่การฝึกอาคมในชุมนุมของนาง ตั้งสองคน หากพวกนางทั้งสองเกิดในแคว้นของนางแล้วละก็ด้วยพร์แรกกำเนิดเช่นนี้
คงจะถูกปฏิบัติราวกับเ้าหญิงน้อยไปแล้ว
แต่ทว่าชะตากรรมของพวกนางทั้งสอง กลับทำให้นางประหลาดใจ นางไม่คิดว่าหญิงสาวที่มีพรสรรค์หาตัวจับได้ยากในแคว้นของนาง จะถูกเร่ขาย ในแคว้นเล็กๆแห่งนี้
แม่เล้าในตอนนี้เป็ลมไปแล้วนางรู้สึกว่าเื่ที่เกิดขึ้นในตอนนี้จะเป็เพียงแค่ความฝัน ส่วนคุณชายเต่าก็ร้องไห้อย่างเสียดายมันรู้ว่าหญิงสาวคนนั้น มิได้ถูกมันเชิญมา แต่ติดตามคนที่มันเชิญมาอีกทีหากหญิงสาวคนนั้นใช้ชื่อของตนเองจ่ายไป มันก็จะมิได้อะไรเลย
หญิงสาวลึกลับที่อยู่ชั้นล่างก็ทำท่าเดินจากไปอย่างไม่อาลัยอาวรณ์ นางเองก็เป็ศิษย์สัญจรเช่นกัน แม้หญิงสาวทั้งสองจะมีพร์หาตัวจับได้ยากแต่ทว่า พวกนางทั้งสองไม่เหมาะที่จะฝึกอาคมในชุมนุมของนาง นางจึงมิได้คิดลงทุนอะไรมากมาย
แต่ทว่าขณะที่นางจะเดินออกไปเช่นนั้นจิติญญาของนางก็รู้สึกถึงแรกกดดัดอย่างมิมีที่สิ้นสุด นางหันขวับกลับไปอย่างรีบร้อนนางเห็นหญิงสาวคนหนึ่ง สวมใส่หน้ากากครึ่งหน้าออกมา เดินขึ้นไปบนเวที
“ท่านทั้งหลายเนื่องจากแม่นางคนนี้ มิได้เป็คนจากหอของเรา จึงจำเป็ต้องปิดหน้าของนางไว้ เพื่อป้องกันการเสื่อมเสียในอนาคตนางได้ทำสัญญาขายพรหมจรรย์เพียงอย่างเดียว มิได้ขายร่างกาย พวกท่านจึงไม่สามารถจะซื้อตัวนางได้เช่นนั้นข้าน้อยก็จะเปิดประมูลอยู่ที่ สามร้อ-“
“ข้าอยากจะซื้อตัวนางข้าให้สามล้านตำลึง” ทองเผยสีหน้าตกตะลึง
11K
