เช้าวันพฤหัส หลังจากวันที่ข้าจับมาดิสเข้าคุก ข้ากับทาร่า ก็กำลังวางแผนเคลียชั้นที่ 3 ของดันสุริยัน ซึ่งมันเครียดมากจนต้องออกมาเดินเล่นในป่า เพราะดันสุริยัน นั้นเคลียร์ยาก โดยเฉพาะระดับของชั้นที่3 แตกต่างจากชั้นที่ 1 กับ ชั้นที่ 2 โดยสิ้นเชิง
ในขณะที่กำลังนั่งพัก ปิคนิคกับทาร่าอยู่ ข้าก็ได้ยินเสียง คนร้องให้ช่วย
" กริ๊ดดดดดดดด ช่วยด้วยค่ะ " หญิงสาวหูแมวบั้นท้ายงดงามคนหนึ่ง ชื่อ นาลู กำลังถูกพวกทหารที่เป็มนุษย์ชาวอิเดเรีย ล้อมอยู่ ดูเหมือนเธอจะลอบโจมตีทหารพวกนี้แต่ไม่สำเร็จ
" แกตายแน่ สาวน้อย แต่ก่อนที่แกจะตาย ข้าจะให้แกได้ขี้น์กับข้าก่อน ฮะ ฮะ ฮธ ฮ่า " ทหารคนหนึ่งพูดขึ้นมาด้วยเสียงอันดัง
...แบบนี้ข้าต้องออกไปช่วยแล้ว แต่จะทำยังไงดีล่ะ ไม่ให้พวกมันจับได้ ว่าข้าคือ มาเกรฟ ไบเดอร์ ข้าคิด
ในไม่ช้าข้าก็คิดออก
" แปลงร่าง " ข้าะโออกมาก่อนกลายเป็ ซาลามันเดอร์ และปรากฏตัวต่อหน้าทหารชาว อิเดเรีย พวกนั้น
" ท่านเทพ!!! ได้โปรดช่วยข้าด้วย" สาวน้อย นาลู หมอบกราบลงกับพื้น และแสดงอาการนอบน้อม แต่ในใจข้ากำลังคิดว่า [ ขอร้องล่ะ พวกแกช่วยใ แล้วหนีๆไปซะเถอะ ข้าจะได้ไม่ต้องสังหารหมู่]
" อย่าไปกลัวมัน มันก็แค่ หมาป่า ติดไฟที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์เท่านั้น " นายทหารของกลุ่มกล่าว
และแล้วการต่อสู้ก็เกิดขึ้น มันเป็ฉากการสังหารหมู่ที่ข้าไม่้าให้เกิดขึ้นเลย เพราะข้าก็เคยเป็มนุษย์ชาวอิเดเรียเหมือนกัน
ตูมมมม!!! เปรี๊ยง!!! ตูม ตูม
เสียงข้าชกหมัดมั่วไปใส่เป้าหมายไปเรื่อยๆ จนทุกอย่างสงบนิ่ง และพบว่า พวกเขาทั้งหมดตายหมดแล้ว กองทหารลาดตระเวนจำนวน 1ร้อยคนของอิเดเรีย พ่ายแพ้ และตายใต้มือข้า
" ท่านเทพคะ ขอบคุณค่ะ " นาลูยังคงหมอบกราบและส่งเสียงขอบคุณข้า ในขณะที่ข้ากำลังหันมามอง นาลู ทาร่า ก็เดินเอากริซ ไปจิ้มศพแต่ละศพอย่างรวดเร็วเพื่อความแน่ใจว่า พวกทหารตายสนิทแล้ว
" เ้าเป็เผ่า หูแมวรี? " ข้าถามนาลู
" ใช่แล้วค่ะ " นาลู
" ทำไมถึงถูกพวกทหารตามล่าล่ะ "
" พวกทหารพวกนี้เห็น เผ่าครึ่งสัตว์ อย่างข้าเป็สินค้าค่ะ พวกมันเข้าโจมตีหมู่บ้านกลางดึก ข้ากับพ่อจึงหนีมา และพลัดหลงกัน ข้าจึงได้แต่หนีไปเรื่อยๆ จนพลาดท่าพบกับกลุ่มทหาร ข้าทำอะไรไม่ได้ จึงต่อสู้กับพวกทหารพวกนี้ " นาลู
" พวกมันเห็นมนุษย์สัตว์เป็สินค้ารึ? "
" ใช่ค่ะ " นาลูตอบ และด้วยความอ่อนเพลียที่หนีพวกทหารมาสามวันสามคืน เวลากินก็ไม่ได้นอน เวลานอนก็ไม่ได้กิน เธอจึงล้มลง สลบไป
" จะเอายังไงดีคะ นายท่าน " ทาร่า หันมาพูดกับข้า หลังจากปาดคอทหารคนสุดท้าย ที่ยังตายไม่สนิท
" พา นาลู ไปพักในถ้ำก่อนแล้วกัน ทาร่า เดี๋ยวข้าไป หาอาหาร " ข้าพูดพร้อมกลับร่างเป็มนุษย์
" รับบัญชา " ทาร่า คุกเข่าลงข้างหนึ่ง ก่อนจะอุ้มนาลู ไปหาถ้ำใกล้ๆ เป็ที่พักผ่อน ส่วนข้าก็ออกหาอาหาร
ในไม่ช้า ข้าก็พบกับ ต้นองุ่นที่มีสีสรรค์ สวยงาม ข้าจึงเด็ดมันออกมาอย่างไม่ยั้งคิด และขณะที่ลองลิ้มชิมรสองุ่นอยู่นั้น ข้าก็ได้ยินเสียงของสัตว์ร้ายอยู่ข้างหลังข้า
กรรรร กรรรร กรรรร
เสียงคำรามของ เสือขาว โปปุชิโระ ขนาดใหญ่กว่า 4 เมตร น้ำหนักเกือบ 300 กิโล กำลังจ้องข้าน้ำลายไหล เตรียมกระโจนขย้ำเหยื่อ
" แกมัน โปปุชิโระ!!! " ข้าใจนต้องทิ้งผลองุ่นลงเตรียมตัวต่อสู้
เสือขาว โปปุชิโระ กระโจนเข้ามาโจมตีข้า ยอ่างหนักหน่วง จนข้าเสียใจที่ทิ้งทาร่าไว้ที่ถ้ำ ถ้ามีทาร่าละก็ การต่อสุ้นี้คงจะจบลงอย่างรวดเร็ว
กรรร
เสือขาว ะโกัดแขนซ้ายข้า ข้าทำได้แต่ต่อยมันด้วยแขนขวา ทว่า...แรงของโปปุชิโระไม่ลดลงเลย ดีที่ข้าหนังเหนียว
...อยู่ในร่างมนุษย์ แบบนี้สู้ลำบาก แหะ ข้าคิด แล้วกลายร่างเป็ซาลามันเดอร์อีกครั้ง
การต่อสู้ของข้ากับโปปุชิโระ ดำเนินไปจนถึง่เย็น ในที่สุดมันก่อนยอมแพ้และหนีไป เมื่อถูกข้าทุ่มด้วยท่า ฟร้อนซูแพล็ก
แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก เล่นเอาเหนื่อยเลย
ข้าค่อยๆห้ามเื และใช้เวทย์รักษา
...กลับไปบอกให้ทาร่า ช่วยรักษาดีกว่า
4ก้านธูปต่อมา...
ข้ามาหยั่งถ้ำ ที่นาลู กับ ทาร่า อาศัยอยู่ พร้อมด้วยผลองุ่น
" นายท่านได้รับาเ็เหรอคะ? " ทาร่า วิ่งเข้ามาหาด้วยความเป็ห่วง และรีบใช้เวทย์รักษาแขนซ้ายข้า
" ไม่ค่อยเจ็บเท่าไหร่ ขอบใจนะ ทาร่า " ข้ากล่าวในขณะที่เหลือบไปมองนาลู ที่หมอบกราบอยู่
" ทั้งร่างกายและจิติญญาของข้า ขอมอบให้กับท่านเทพค่ะ " นาลู
" 55555+ " ข้าหัวเราะชอบใจ แล้วเด็ดผลองุ่นให้นาลูรับประทาน ตอนที่ทาร่า มองขึ้นไปบนท้องฟ้า
และแล้วฝนก็ตกลงมา คืนนี้ ข้า ทาร่า และนาลู จึงต้องนอนค้างในถ้ำด้วยกัน
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป