บทที่ 15 การสืบสวนครั้งใหญ่
ในตอนนี้ เจิ้งไคไท่มองไปที่เซียวเฉิน แล้วถามด้วยความสงสัยว่า "หัวหน้า พวกเราจะเริ่มสืบสวนจากที่ไหนดีล่ะ?"
ต้องรู้ว่า ฝ่ายพวกเขามีกำลังคนไม่เพียงพอ ตอนนี้ยังต้องไปสืบสวนเื่พวกนี้ด้วย แน่นอนว่าจะยิ่งไม่มีเวลา
แต่เซียวเฉินกลับพูดกับทุกคนด้วยสีหน้าจริงจังว่า "ทุกคน จริง ๆ แล้วเื่พวกนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกคุณต้องคิด เพราะต่อจากนี้ สิ่งที่พวกคุณต้องทำคือสืบสวนให้ดี แล้วก็แก้ไขเื่นี้"
"ถ้ากำลังคนไม่พอ ไม่ต้องสนใจข้างนอกชั่วคราวก่อน แต่ถ้าไม่สืบสวนเื่นี้ให้ได้ ต่อไปก็จะยุ่งยากมาก"
เื่พวกนี้ในสายตาของเซียวเฉิน ถือว่าน่ารังเกียจที่สุด อย่างน้อยที่สุดเซียวเฉินก็พบแล้วว่า หลายที่ถูกติดตั้งสิ่งนั้นไว้
พูดให้ดูดีหน่อย ก็คือความอยากรู้อยากเห็นที่อยากจะรู้เื่ของบริษัทอีกฝ่าย
แต่ถ้าพูดให้ฟังแย่ ๆ หน่อย นั่นก็คือการแอบฟังความลับทางการค้าของอีกฝ่ายนั่นเอง
ดังนั้นสำหรับเื่แบบนี้ เซียวเฉินจึงเกลียดชังอย่างที่สุด
ดังนั้น เซียวเฉินจึงต้องหาคนพวกนี้ให้เจอให้หมด
"หัวหน้า สิ่งที่คุณพูดพวกผมรู้หมดแล้ว แต่ตอนนี้ปัญหาคือ พวกผมไม่รู้เลยว่าจะสืบสวนยังไงนี่สิ!" คนข้าง ๆ พูดกับเซียวเฉิน
เื่นี้เซียวเฉินเข้าใจดีอยู่แล้ว
"งั้นก็ได้ ในเมื่อเป็แบบนี้ พวกคุณก็ตามฉันมา!"
เซียวเฉินพูดพลางเดินนำคนอื่น ๆ ตามหลังเซียวเฉินมาอย่างรวดเร็ว ไม่ช้า เซียวเฉินก็มาถึงฝ่ายการตลาด
เซียวเฉินเงยหน้ามองไปยังที่ไกล ๆ แล้วเปิดประตูตรงหน้าออกทันที
ตอนนี้พนักงานแผนกการตลาดกำลังประชุมกันอยู่พอเห็นเซียวเฉิน และคนอื่น ๆ บุกเข้ามา คนหนึ่งในนั้นก็ลุกขึ้นยืนและพูดกับพวกเขาว่า "พวกคุณมาทำอะไรกัน ไม่เห็นหรือไงว่าพวกเรากำลังประชุมอยู่"
ได้ยินแบบนั้น เซียวเฉินกลับแสดงท่าทีเฉยชาและสบาย ๆ มาก
"ที่นี่แหละ!"
เซียวเฉินพูดกับคนข้าง ๆ และพวกเขาก็พยักหน้า
ตอนนี้คนตรงหน้ายังรู้สึกงุนงงอยู่เลย
แต่เซียวเฉินมองไปที่คนคนนั้นและพูดว่า "ทุกคน ออกไปข้างนอกหน่อย ตอนนี้กำลังจะมีการตรวจสอบแล้ว"
และไม่ใช่แค่การตรวจสอบธรรมดา แต่เป็การตรวจสอบครั้งใหญ่
ถ้าตรวจพบปัญหาอะไร เซียวเฉินก็จะใช้มาตรการบางอย่างเพื่อแก้ไข
พวกเขาทำให้ทุกคนหวาดกลัว พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตรงนี้เกิดอะไรขึ้น แต่เซียวเฉินกลับบอกพวกเขาอย่างจริงจังมาก
"ถ้าตรวจพบปัญหาอะไรที่นี่ พวกคุณทั้งแผนกการตลาดจะต้องเดือดร้อนกันหมด"
พูดจบ ทุกคนก็ใกลัว
ตรงนี้กำลังเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ยิ่งดูก็ยิ่งงงไปหมด
แต่ถึงจะยืนอยู่ตรงนี้ ทุกคนก็ยังคงหลีกทางให้พวกเขา
ถ้าเื่นี้เป็อย่างที่เซียวเฉินพูดจริง ๆ ละก็ เื่นี้ช่างไม่อาจจินตนาการได้เลยทีเดียว
อย่างไรก็ตาม เมื่อมองมาที่นี่ ในตอนนี้ เจิ้งไคไท่รู้สึกงงงวยอยู่บ้าง "หัวหน้า คุณบอกว่าสถานที่แห่งนี้มีปัญหาอะไรเหรอ?"
ไม่ช้า เซียวเฉินก็หันกลับมามอง แล้วพูดตรง ๆ ว่า "ที่นี่น่ะ จริง ๆ แล้วก็ไม่มีปัญหาอะไรเลย!"
เซียวเฉินพูดแบบนี้ แต่พวกเขาก็ยังไม่เข้าใจ
ถึงอย่างไร เซียวเฉินที่อยู่ตรงหน้าก็พูดขึ้นว่า "ตรงนี้แหละ พวกคุณดูแล้วจะรู้เอง"
เมื่อเซียวเฉินพูดจบ หลังจากนั้นเขาก็หยิบของชิ้นหนึ่งออกมาจากตรงนี้
ของชิ้นนี้ดูเล็กมาก ถ้าไม่ดูให้ดีก็คงมองไม่ออก
"โอ้โฮ ขี้มูกใหญ่จังเลย!"
เจิ้งไคไท่พูดด้วยสีหน้าที่เกินจริง
คนอื่น ๆ ก็มองมาด้วยความรังเกียจ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
คนตรงหน้าคือเถียนเฟย เขาพูดขึ้นว่า "พวกนี้สามารถแอบฟังเนื้อหาการสนทนาของพวกเราได้"
เมื่อเถียนเฟยพูดจบ คราวนี้คนอื่น ๆ ก็ไม่รังเกียจแล้ว แต่มองมาด้วยความใ
"โอ้! นี่มันเกินไปหน่อยแล้ว!"
"ใช่แล้ว แค่ในแผนกการตลาดก็มีพวกนี้ ถ้ายังมีอีกหลายที่ แต่ละที่วางอันหนึ่ง ก็เป็สิ่งที่คนยอมรับไม่ได้"
"โชคดีที่หัวหน้าของพวกเราค้นพบ ไม่อย่างนั้นหลินกรุ๊ปก็คงจบสิ้นจริง ๆ!"
ตอนนี้ คนรอบข้างต่างมองหน้ากัน พากันเงยหน้าขึ้น มองมาที่ตรงหน้า
อย่างไรก็ตาม ณ ที่นี้ เซียวเฉินกลับส่ายหน้าเบา ๆ "พวกคุณคิดว่าเื่นี้จะง่ายดายแค่นี้เหรอ?"
เมื่อเซียวเฉินพูดประโยคนี้ออกมา ในตอนนี้ทุกสายตาต่างมองไปที่เขา
เซียวเฉินโบกมือไปรอบ ๆ แล้วพูดว่า "ตอนนี้ให้เริ่มสืบสวนทันที เื่นี้ไม่ง่ายอย่างแน่นอน ถ้าหาเจอ รวบรวมส่งมาให้ฉันจัดการทันที!"
เวลานี้ เมื่อเซียวเฉินพูดประโยคนี้ออกมา คนอื่น ๆ ต่างมองหน้ากัน แล้วหันมามองเซียวเฉินพร้อมกัน
พวกเขารู้ว่าเซียวเฉินคงไม่ล้อเล่นกับเื่นี้
ในเมื่อพูดออกมาแล้ว งั้นต่อจากนี้ไป เื่พวกนี้จะไม่ง่ายอย่างที่คิดแน่นอน
แต่ถึงอย่างนั้น ตอนนี้เซียวเฉินกลับคิดถึงหลายอย่าง
ในเวลาเดียวกัน ที่สำนักงานหลินกรุ๊ป
หลินโหรวนั่งอยู่ในห้องทำงาน เธอรู้เื่นี้แล้ว
"น่าโมโหจริง ๆ เซียวเฉินคนนี้ เขาคิดจะทำอะไรกันแน่?"
หลินโหรวพูดกับคนข้าง ๆ ส่วนผู้ช่วยข้างกายกลับพูดกับหลินโหรวอย่างร้อนใจว่า "ใช่ค่ะ ถ้าปล่อยให้เซียวเฉินทำแบบนี้ต่อไป ก็ไม่รู้ว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น..."
ต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นได้อีก ในใจของหลินโหรวไม่ต้องคิดก็รู้อยู่แล้วว่าเื่มันเป็ยังไง
แต่เมื่อเห็นแบบนี้แล้วหลินโหรวจึงถามออกไปว่า "ตอนนี้เป็แผนกที่เท่าไหร่แล้ว?"
ผู้ช่วยข้างกายพูดกับหลินโหรว "แผนกที่สามแล้วค่ะ และดูจากสถานการณ์ตอนนี้ คาดว่าต่อไปคงจะเพิ่มขึ้นอีก!"
ต้องรู้ว่า ถ้าปล่อยให้เซียวเฉินยุ่งวุ่นวายแบบนี้ต่อไป บริษัทนี้จะไม่วุ่นวายมากกว่านี้หรือไง?
ดังนั้น หลินโหรวจึงขบริมฝีปากเบา ๆ คิดไปคิดมา ในที่สุดก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ตั้งใจจะโทรหาเซียวเฉิน เพื่อพูดเื่นี้สักหน่อย
หากพูดเื่นี้ให้ชัดเจนแล้ว เื่ต่อจากนี้ก็จะง่ายขึ้นมาก
แต่เมื่อมาถึงตรงนี้ ในตอนนี้หลินโหรว กำลังจะพูดอะไรบางอย่างต่อไป
แต่ยังไม่ทันที่หลินโหรวจะพูดจบ ตอนนี้ประตูก็ถูกเปิดออกอย่างกะทันหัน
หลินโหรวใไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่เมื่อหลินโหรวเห็นคนที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน หลินโหรวก็ได้สติกลับมา
"เซียวเฉิน คุณทำฉันใหมดเลย!"
ขณะนี้ เซียวเฉินที่ยืนอยู่หน้าประตู พูดกับผู้ช่วยหญิงข้าง ๆ ว่า "สาวสวย กรุณาออกไปก่อนสักครู่ ผมมีเื่จะคุยกับประธานหลินเป็การส่วนตัวหน่อย"
ได้ยินแบบนี้ ผู้ช่วยสาวสวยก็เข้าใจทันที จึงลุกขึ้นเดินออกไป
หลินโหรวมองไปที่เซียวเฉิน รู้สึกกลัวเล็กน้อย เธอถอยหลังไปสองก้าว "คุณจะทำอะไร?"
3K
