1000
2000
3000
ค่าพลังิญญาค่อยๆ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ หลังจากที่เดธทำการวางฝ่ามือเอาไว้บนลูกแก้วสีดำ ผลลัพธ์ตรงหน้ามันเกินขอบเขตยิ่งกว่าที่ฮาเกนคาดการณ์เอาไว้มาก
ดวงตาของเขาเริ่มเบิกกว้างเท่าไข่ไก่เมื่อเห็นตัวเลขค่าพลังิญญาของเดธซึ่งกำลังเพิ่มพูนและสูงขึ้นโดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลง
" ปะ....เป็ไปไม่ได้!! นี่เ้าเป็ตัวอะไรกันแน่? " น้ำเสียงสั่นเครือได้เล็ดลอดออกจากปากของบุรุษซึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังและเป็ชายผู้ถูกขนานนามว่าแข็งแกร่งที่สุดเหนือขั่วอำนาจใหญ่ทั้ง 5
การแสดงออกของฮาเกนได้เรียกความสนใจจากผู้คนโดยรอบให้หันไปมอง ภายในใจของพวกเขาต่างคิดไปในแนวทางเดียวกันว่า...มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่และเหตุใดชายผู้แข็งแกร่งถึงได้แสดงสีหน้าออกมาเช่นนั้น
แกร็กกก!!!!
ขณะตัวเลขที่กำลังเพิ่มขึ้นไม่อย่างหยุดหย่อน ในตอนนั้นเองลูกแก้วตรวจสอบพลังิญญาเริ่มเสียหายและเกิดรอยร้าวจนสามารถได้ยินเสียงแตกหักอย่างชัดเจน
ฮาเกนเห็นท่าไม่ดีจึงตัดสินใจยุติการตรวจสอบค่าพลังิญญาในครั้งนี้ ยิ่งไปกว่านั้นลูกแก้วตรวจสอบพลังิญญามีค่ามากมายมหาศาลและมันไม่ใช่สิ่งที่จะหาซื้อได้ด้วยเงินทอง หากลูกแก้วพังทลายลงนั้นก็เท่ากับเกิดการสูญเสียครั้งใหญ่
" เ้าหนุ่มช่วยหยุดแค่นี้ก่อน.. " ฮาเกนพยายามบอกให้เดธหยุดส่งพลังิญญาเข้าไปในลูกแก้ว
แต่ทว่ามันได้สายเกินไปเสียแล้ว....
18.000
20.010
แกร็กกก!!! แกร็กกก!!!
เพล้งงง!!!!
" ท่านผู้อำนวยการมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เหตุใดท่านต้องดูกระวนกระวายขนาดนั้นด้วยครับมันก็แค่ลูกแก้วตรวจสอบพลังเวทย์ธรรมดาเองภายในคลังโรงเรียนยังเหลืออีกหลายลูก " เลโอเอ่ยถามอย่างสงสัยเมื่อฮาเกนมองดูลูกแก้วที่แตกละเอียดเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อยตรงหน้าอย่างเสียดาย
ความจริงแล้วทั้งเลโอและคณะอาจารย์ผู้มีหน้าที่ตรวจสอบค่าสถานะให้แก่เหล่านักเรียนไม่รู้เลยด้วยซ้ำไปว่าลูกแก้วสีดำที่ฮาเกนนำมาใช้ตรวจสอบค่าสถานะของเดธคืออะไรกันแน่
พวกเขาทำได้เพียงแค่คาดเดาและคิดไปในทางเดียวกันว่าลูกแก้วสีดำอันนั้นมีไว้ใช้ตรวจสอบค่าพลังเวทย์เหมือนกับลูกแก้วทั่วไป
แต่มันคงไม่ใช่เื่แปลกเพราะหากว่ากันตามตรงแล้วทุกเผ่าพันธุ์บนโลกใบนี้แทบจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับค่าพลังิญญาเลยแม้แต่นิดเดียว
ความรู้หรือวิธีดึงเอาพลังิญญาออกมาใช้ได้หายสาบสูญไปนานหลายร้อยปีก่อน จนมันกลายเป็เื่เล่าที่ผู้คนต่างเข้าใจผิดคิดว่าเป็เพียงนิทานหลอกเด็กที่แต่งขึ้นมาเพื่อความสนุกสนาน
ทว่าฮาเกนไม่ได้คิดแบบนั้น เผ่าพันธุ์เอลฟ์มีอายุขัยยืนยาวกว่ามนุษย์และยิ่งไปกว่านั้นเมื่อ 500 ปีก่อนเขาเคยพบเจอแม่มดผู้ใช้พลังิญญามาแล้วครั้งหนึ่ง
" เฮ้อ.....เปล่าไม่มีอะไรหรอกส่วนเื่การทดสอบที่เหลือข้าขอฝากให้ท่านช่วยจัดการต่อให้ทีนะเพราะว่าข้ามีเื่สำคัญที่จะต้องไปทำต่อ ส่วนอาชีพของเ้าหนุ่มคนนี้คือนักดาบเวทย์ผู้ใช้ธาตุไฟ "
ฮาเกนปฏิเสธโดยไม่อธิบายเหตุผลใดๆ ให้เลโอได้รับรู้ อีกทั้งเขายังเลือกที่จะปิดบังตัวตนของเดธเพื่อไม่ให้คนภายนอกรู้ถึงการมีอยู่ของพลังิญญาเพราะไม่เช่นนั้นอาจเกิดเื่วุ่นวายในอนาคตได้
ส่วนเื่ลูกแก้วแม้จะรู้สึกเสียดายจนแทบจะกระอักเืออกมาแต่ของที่พังไปแล้วมันก็ไม่อาจย้อนเวลากลับไปแก้ไขได้อยู่ดีนอกจากต้องทำใจยอมรับเท่านั้น
" วางใจได้เลยครับผู้อำนวยการ ข้าจะดูแลการทดสอบถัดไปเพื่อคัดเลือกคนที่เหมาะสมในการเข้ามาเป็นักเรียนของโรงเรียนราชวงศ์แห่งนี้เอง! " เลโอ
ขณะนี้เวลาล่วงเลยมานานกว่า 2 ชั่วโมงการตรวจสอบบันทึกค่าสถานะได้จบลงและการทดสอบความสามารถของผู้ลงสมัครเรียนได้เริ่มขึ้นจากนั้นพวกเขาทั้งหมดถูกพามายังสนามประลอง
กฎของการประลองเป็แบบเรียบง่ายหากใครสามารถทนรับการโจมตีของครูฝึกได้ถึง 1 นาทีก็จะถือว่ามีคุณสมบัติมากพอที่จะเข้าเรียนที่นี่ ส่วนคนไม่ผ่านจะต้องกลับบ้านโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ
เมื่อการประลองได้เริ่มขึ้นประมาณ 2 ชั่วโมงผู้คนกว่า 70 เปอร์เซ็นต์ต่างทะยอยเดินคอตกกันกลับบ้านเพราะสอบตก ความแตกต่างของเลเวลระหว่างครูฝึกกับนักเรียนมันห่างชั้นกันเกินไป
ผู้ซึ่งไร้ประสบการณ์ในการต่อสู้ต่างโดนครูฝึกเล่นงานจนพ่ายแพ้ภายใน 5 วินาทีและถูกคัดออก ส่วนคนอยู่รอดคือผู้ที่มากไปด้วยประสบการณ์หรือเคยผ่านการต่อสู้จริงมาอย่างโชกโชน
และนี่ก็เป็คำตอบถึงสาเหตุว่าทำไมโรงเรียนราชวงศ์แห่งนี้เต็มไปด้วยเหล่าอัจฉริยะมากมาย.....
" ครูฝึกปล่อยให้ข้าเป็ผู้ทดสอบเด็กหนุ่มคนนั้นเอง " เมื่อเห็นว่าเดธคือผู้ที่จะขึ้นมารับการทดสอบคนถัดไปเลโอจึงขอเป็ตัวแทนครูฝึกในรอบนี้
' ผู้อำนวยการค่อนข้างจะสนใจเ้าเด็กคนนี้อยู่ไม่น้อย มิหนำซ้ำเขายังสามารถเอาชนะผู้กล้า Lv:15 ด้วยค่าสถานะอันต่ำต้อยหรือว่าที่จริงแล้วเด็กคนนี้จะใช้เล่ห์เหลี่ยมอะไรบางอย่าง? '
เลโอครุ่นคิดภายในใจอีกทั้งเขายังเป็คนยุคใหม่ที่ไม่รู้ว่าค่าพลังิญญาสามารถเอามาประยุกต์ใช้ในการต่อสู้ได้
ด้วยเหตุนี้เลโอจึงคิดไปเองว่าการที่เดธสามารถเอาชนะโรเจอร์มาได้เป็เพราะเขาอาจจะใช้เล่ห์เหลี่ยมบางอย่างในการต่อสู้....
[ เลโอ ] Lv: 100
อายุ: 50 ปี
อาชีพ: นักรบคลั่ง
ค่าพลังเวทย์: 1000
ค่าพละกำลัง: 19.000
ค่าพลังิญญา: 88
ความสามารถพิเศษ: เวทย์มนตร์ธาตุไฟ , เวทย์มนตร์ธาตุดิน
อาชีพของเลโอคือนักรบคลั่งอีกทั้งยังเป็อาชีพที่ถูกจดบันทึกว่าเป็ตัวตนที่ป่าเถื่อนชอบการต่อสู้และทำลายล้างมากที่สุดอาชีพหนึ่ง แม้ว่าค่าพลังเวทย์จะอยู่ในเกณฑ์ที่ต่ำแต่ทว่าค่าพละกำลังของเขากับมีมากมายมหาศาลจนสามารถบีบกะโหลกมนุษย์ให้แหลกได้โดยง่าย
" เธอจะไม่เข้าไปห้ามเพื่อช่วยเพื่อนของเธอเหรอมีนา? ฉันเคยได้ยินข่าวลือมาว่ารองผู้อำนวยการเป็พวกเวลาต่อสู้จะออมแรงไม่เป็นะ " ผู้กล้าสาวชื่อ มิซากิ สะกิดแขนของมีนา
" ไม่เป็ไรหรอกจ้า...เดธเขาเก่งจะตายไปส่วนคนที่น่าเป็ห่วงควรจะเป็รองผู้อำนวยการมากกว่า คิคิคิ~ " มีนาตอบคำถามของมิซากิอย่างไร้ความกังวล
" เด็กน้อยเ้าพร้อมหรือยัง? " เลโอ
" เข้ามา..." เดธ
ทันทีที่การทดสอบเริ่มขึ้นเลโอได้ดีดตัวพุ่งทะยานเข้าไปหาเดธอย่างรวดเร็วจนพื้นลานประลองที่เลโอใช้ในการดีดตัวถึงกับเกิดรอยแตกร้าว...
ระหว่างที่ผู้คนกำลังรับชมการต่อสู้อย่างสนุกสนาน แต่ในขณะเดียวกันห่างออกไปประมาณ 300 เมตรบนต้นไม้ใหญ่มีชายชุดดำ 2 คนถือคันธนูเล็งมาที่เดธและมีนา บนหัวลูกศรถูกเคลือบด้วยยาพิษร้ายแรงที่แม้แต่สัตว์ตัวใหญ่ยังต้องตกตายเพียงแค่เสี้ยววินาที
นักฆ่าทั้ง 2 เริ่มทำการดึงสายธนูจนสุดเพื่อจะปลิดชีพเป้าหมายตามคำสั่งของาา สเวน ผู้ปกครองเมืองริชแมนซึ่งคู่อริของเมืองลูเซียโน่ ภารกิจการลอบสังหารในครั้งนี้ก็เพื่อตัดกำลังรบไม่ให้ผู้กล้าเมืองคู่แข่งเติบโตหรือพัฒนาไปมากกว่านี้
พึบ! พึบ! พึบ!
กา! กา! กา! กา!
ก่อนที่ลูกธนูจะถูกปล่อยออกไปอีกาดำตัวหนึ่งได้กระพือปีกบินมาเกาะบนหัวลูกศร ดวงตาสีแดงของมันจ้องเขม็งบุรุษชุดดำพร้อมกับส่งเสียงร้องแสบแก้วหูจนนักฆ่าทั้ง 2 เริ่มรำคาญและพยายามไล่อีกาดำไปให้พ้นทาง
แต่ทว่าทันใดนั้นดวงตาของนักฆ่าได้เบิกกว้างอย่างตื่นตระหนกเพราะอยู่ดีๆ ร่างอีกาก็สลายกลายเป็หมอกสีดำ....
หมอกเริ่มลอยเกาะกลุ่มเป็รูปร่างคล้ายคลึงอัศวินดำเพียงแต่บนหัวของมันมีเขาคู่หนึ่งยื่นออกมา ดวงตาสีโลหิตส่องประกายผ่านหมวกเหล็กราวกับปีศาจร้ายที่หลุดมาจากขุมนรก สองนักฆ่าซึ่งกำลังตกตะลึงได้โดนคมดาบฟันขาดเป็ 2 ส่วนอย่างไม่รู้ตัว
" มนุษย์ผู้โง่เขลาที่กล้าหันอาวุธเข้าหาาาแห่งรัตติกาลสมควรตาย......."
เมื่อจัดการกับนักฆ่าเรียบร้อยแล้วอัศวินดำจึงสลายเป็หมอกก่อนจะกลับมาร่างอีกาเช่นเดิม จากนั้นไม่นานมันได้ทำการกระพือปีกบินตรงไปยังลานประลองและลงมาเกาะบนไหล่ของเดธ
กา! กา! กา!
มันส่งเสียงร้องอีกครั้งราวกับกำลังหัวเราะเยาะเลโอที่กำลังนอนหมดสภาพกลางลานประลอง เดธทำการสะบั้นมือครั้งหนึ่งหลังจากนั้นอีกาดำได้สลายกลายเป็หมอกและลอยหายเข้าไปในร่างของเขา
จบตอนที่ 9......
ปล. ร่างที่แท้จริงของอีกาดำตัวนั้นคืออัศวินดำ โดยอัศวินดำเป็หนึ่งในกลุ่มิญญาร้ายจากขุมนรกที่ถูกเดธกลืนกิน แต่หลังจากวันเวลาผ่านไปหลายร้อยปีเหล่าิญญามากกว่า 30 เปอร์เซ็นต์จากแสนล้านดวงได้ยอมสวามิภักดิ์รับใช้เขาส่วนร่างอีกาดำคือสัญลักษณ์แห่งพันธสัญญาหรือผู้รับใช้
หากจะพูดอีกนัยหนึ่งก็คือ...ลึกลงไปภายในร่างกายของเดธมีกองทัพิญญามากมายจำนวนมหาศาลที่เขาสามารถเรียกออกมาใช้งานได้ตลอดเวลา ร่างกายที่แท้จริงของอีกาดำแต่ละตัวจะมีรูปลักษณ์ที่แตกต่างกันออกไป
ร่างิญญาหรือร่างที่แท้จริงของอีกาบางตัวอาจจะมีขนาดตัวสูงถึง 50 - 100 เมตรหรือไม่ก็มากว่านั้น
อัศวินดำ
