ตอนนี้ทั้งหมู่บ้านสกุลชวีรู้กันทั่วว่าแม่เฒ่าชวีถูกทำร้ายจนสิ้นใจตายและคู่กรณีได้ชดใช้ด้วยการส่งหลานสาวมาแต่งงานกับหลานชายที่สติไม่ดีของบ้านหลังนี้
ทุกคนต่างคาดเดาว่าวันนี้พวกเขาคงไม่จัดงานเลี้ยง ไม่เปิดให้คนมาดูความครึกครื้นของพิธีเพราะมีการจัดงานศพและงานแต่งงานพร้อมกัน
แต่ใครจะรู้เล่า...พวกเขากลับทำเื่ไร้คุณธรรม!
เช้าตรู่ของวันนี้ิกั๋วอันซ่อนตัวอยู่หน้าบ้านิจู เมื่อิชุนนีตื่นแต่เช้าออกไปตักน้ำเขาก็ทำให้เธอสลบแล้วส่งตัวไปยังหมู่บ้านสกุลชวี
เมื่อิจูตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าป้าของเธอหายไปจึงรู้ได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ทันทีที่ก้าวออกมาจากบ้านเธอก็เห็นิกั๋วอันกำลังรออยู่...
ในขณะนี้ทั้งสองคนมาถึงบ้านสกุลชวี เมื่อิจูก้าวเข้าประตูไปเธอก็กวาดสายตามองผู้คนในลานบ้านด้วยแววตาเย็นเยียบแล้วถามว่า“ป้าของฉันอยู่ไหน? ส่งตัวป้าคืนมา!”
สะใภ้สกุลชวีในชุดไว้ทุกข์ก้าวเข้ามาหาแล้วพูดว่า“แกต้องคำนับฟ้าดินกับลูกชายของฉันก่อน หลังจากที่หลับนอนกับเขาแล้วฉันจะคืนป้าให้แก!”
“ถุ้ย!” ิจูหัวเราะเยาะ “แม่เฒ่าของบ้านคุณตายเพราะครอบครัวของิฉางเหอแท้ๆนี่ยังร่วมมือกับพวกเขาอีก! คิดกันจริงๆเหรอว่าจับฉันมาได้แล้วฉันจะยอมเป็สะใภ้ของบ้านคุณ? บอกให้รู้ไว้นะฉันจดทะเบียนแล้ว พวกคุณกำลังบังคับขู่เข็ญสตรี นี่มันอาชญากรรม!”
แต่สะใภ้สกุลชวีกลับไม่กลัวเลยแม้แต่น้อยเธอปัดมือไปมาพร้อมกับพูดด้วยท่าทางไร้ยางอาย “ฉันไม่สนเื่นั้นหรอก!ครอบครัวสกุลิบอกว่าวันนี้พวกเขาจะหาลูกสะใภ้มาชดใช้ให้บ้านเรา!ฉันแค่อยากให้ลูกชายได้แต่งงาน ใครจะมาก็ไม่สำคัญหรอก! อีกอย่างนะคนสกุลิที่ส่งเธอมานั่น พวกเขาต่างหากที่ต้องติดคุกไม่เกี่ยวกับบ้านสกุลชวีของเราเลย!”
ขณะที่สะใภ้สกุลชวีกำลังพูดอยู่นั้นสายตาของเธอพลันเหลือบไปเห็นของบางสิ่งบนลำคอของิจู...
นั่นคือจี้หยกใช่ไหม?
ของสิ่งนี้ดูมีค่ามาก!
ดวงตาของเธอเป็ประกายยื่นมือออกไปหมายจะแย่งชิง...
ิจูคาดไม่ถึงว่าคนคนนี้จะพุ่งเข้ามากะทันหันในชั่วพริบตาที่เธอไม่ทันตั้งตัว สายของจี้หยกก็ถูกกระชากจนขาด!
สีหน้าของเธอพลันมืดครึ้มลงในเสี้ยววินาทีที่สายเชือกขาดสะบั้น เธอก็พุ่งเข้าใส่จิกหัวของสะใภ้สกุลชวีแล้วเหวี่ยงอีกฝ่ายลงกับพื้นทันที!
แต่ร่างกายของเ้าของร่างเดิมนั้น...เรี่ยวแรงช่างน้อยนิดเหลือเกิน หลังจากต่อสู้กันไปมาสุดท้ายเธอก็ถูกสะใภ้สกุลชวีทับร่างเอาไว้
โชคดีที่ิจูมีความรู้ทางการแพทย์เธอรู้ว่าจุดใดที่ทำให้คนเ็ปทรมานจนแทบขาดใจ!
หลังจากกดจุดสำคัญสะใภ้สกุลชวีก็ล้มลงกับพื้น กรีดร้องโหยหวนด้วยความเ็ป!
ิจูพลิกตัวขึ้นไปคร่อมอีกฝ่ายบีบจุดชีพจรบนข้อมือของเธอ แล้ว่ชิงจี้หยกกลับคืนมาได้อย่างง่ายดาย
สะใภ้สกุลชวีมีหรือจะยอมโดยง่ายเธอตะคอกบอกให้สามีแย่งชิงของสิ่งนั้นคืนมา แต่สามีของเธอเพิ่งเสียแม่ไปจะมีอารมณ์ไปทำอะไรเช่นนั้นได้อย่างไร?
ลูกชายสกุลชวีสวนกลับอย่างโมโห“พอแล้ว! ขังผู้หญิงคนนี้กับป้าของหล่อนก่อนพอจัดการงานศพเสร็จก็รีบจัดงานแต่งงาน หลังจากมันได้เป็ลูกสะใภ้ของแกแล้วของทุกอย่างก็จะเป็ของแกอยู่แล้วไม่ใช่หรือ?”
สะใภ้สกุลชวีคิดว่าเื่ที่ว่ามาสมเหตุสมผลเธอจึงลากิจูเดินเข้าไปในห้องเก็บฟืนที่สร้างจากดิน...
ิจูยังคิดจะสู้กลับแต่เมื่อได้ยินว่าป้าของเธอก็อยู่ที่นี่ จึงเลิกดิ้น
เมื่อเข้าไปในห้องเก็บฟืนแล้วเธอก็พบว่าิชุนนีนอนนิ่งอยู่ที่พื้น
ิจูเดินเข้าไปหาอย่างรวดเร็ววางนิ้วใต้จมูกของป้าเพื่อตรวจสอบ... โชคดีที่แค่สลบไปเท่านั้น
เสียงร่ำไห้ในงานศพข้างนอกดังมากิจูเงยหน้ามองหน้าต่างห้องเก็บฟืนที่อยู่บนผนังด้านหลัง
แม้หน้าต่างจะไม่ได้ใหญ่มากแต่เธอกับป้าก็สามารถลอดออกไปได้ ตอนนี้ต้องปลุกป้าให้ตื่นก่อน!
เธออยากจะเข้าไปในมิติเพื่อเอาน้ำออกมาให้ป้าดื่มเพิ่มกำลัง
แต่ในชั่วพริบตาที่เข้ามาในมิติิจูก็ตกตะลึง...
เกินความคาดหมายเธอพาป้าเข้ามาในมิตินี้ได้ด้วย!
มิตินี้ไม่เพียงแต่สามารถนำสิ่งของเข้ามาได้เท่านั้นแต่ยังสามารถนำคนเข้ามาได้ด้วยหรือ? เป็เื่ที่ยอดเยี่ยมอะไรเช่นนี้!
เธอลุกขึ้นเพื่อจะไปตักน้ำแต่ทันใดนั้นก็พบว่าพื้นที่ที่ตอนแรกมีเพียงบ่อน้ำบ่อเดียวกลับมีแกนพิกัดไม้กางเขนขวางอยู่โดยไม่ทราบที่มาแน่ชัด ปักอยู่ติดกับผนังบ่อน้ำหิน
แกนพิกัดแต่ละทิศทางทำเครื่องหมายไว้อย่างชัดเจนและมีเครื่องหมายมาตราส่วนติดไว้เป็ระยะทางห้าสิบเมตร
ด้วยความอยากรู้เธอจึงลองเลื่อนจุดศูนย์กลางไปทางทิศใต้แล้วหยุดที่ประมาณตำแหน่งห้าสิบเมตร...
แปลกอยู่ในมิติไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เกิดขึ้น
ิจูยังงุนงงแล้วเธอก็เดินออกจากมิติ แต่กลับพบว่า...
เธอที่อยู่ในห้องเก็บฟืนเมื่อครู่เวลานี้กลับมาปรากฏตัวอยู่กลางเนินเขาห่างจากบ้านสกุลชวีประมาณห้าสิบเมตร!
เทเลพอร์ต?
ในขณะนั้นิจูรู้สึกยินดีเป็อย่างยิ่ง!
ดูเหมือนว่าการเคลื่อนย้ายภายในมิติเป็ระยะทางห้าสิบเมตรนั้นแม้ภายในจะดูไม่เปลี่ยนแปลง แต่ในความเป็จริงจะเคลื่อนย้ายไปตามพิกัดนั้น ทว่า...จำกัดเพียงระยะทางห้าสิบเมตรเท่านั้น
แต่กับสถานการณ์คับขันเช่นในตอนนี้มันก็เกินพอ!
เมื่อนึกถึงสถานการณ์ในปัจจุบันิจูไม่กล้าเสียเวลาอีกต่อไปเธอรีบตักน้ำพุวิเศษสองแก้วกรอกลงไปในปากของิชุนนี
เมื่อเห็นว่าป้ามีท่าทางจะตื่นแล้วเธอก็รีบดึงป้าออกมาจากมิติ
เมื่อิชุนนีตื่นขึ้นมาิจูก็ถามอาการ หลังจากยืนยันได้ว่าไม่เป็อะไรแล้วเธอจึงดึงป้าวิ่งกลับบ้านทันที
ระหว่างทางที่มาิกั๋วอันบอกว่าตอนนี้ิเยี่ยนกำลังสวมผ้าคลุมหน้าเ้าสาวเพื่อทำพิธีคำนับฟ้าดินกับเจียงตั่วหากพิธีสำเร็จ ิเยี่ยนก็จะเป็ของเจียงตั่ว!
แม้ว่าตามกฎหมายแล้วจะเป็การละเมิดแต่ในยุคนี้กฎหมายยังไม่สมบูรณ์นักโดยเฉพาะในพื้นที่ชนบทที่คนส่วนใหญ่ยังไม่รู้กฎหมาย
หลายคนยังมีความคิดแบบโบราณที่ล้าสมัยเชื่อว่าการคำนับฟ้าดินสำคัญกว่าทะเบียนสมรส!
เธอกลัวว่าเจียงตั่วจะไม่รู้ว่าคนที่อยู่ใต้ผ้าคลุมหน้าถูกสลับตัวและเขาก็หลงกล ‘แต่งงาน’ กับิเยี่ยนไปโดยไม่รู้ตัวกว่าจะรู้ก็คงแย้งอะไรไม่ได้แล้ว!
อีกด้านหนึ่งเจียงตั่วกังวลว่าคนสกุลชวีจะบีบบังคับิจูให้ยอมจำนนโดยการทำให้ข้าวสารกลายเป็ข้าวสุก เธอจะรู้สึกไร้หนทางเพียงใด?
เธอร่างกายบอบบางทั้งยังเรี่ยวแรงน้อยนิด คงไม่สามารถต่อต้านได้!
เขาเร่งฝีเท้าเร็วยิ่งขึ้นในฤดูร้อนอันอบอ้าว เพียงสิบกว่านาทีเขาก็วิ่งได้เกือบแปดกิโลเมตรแล้ว
บนเส้นทางไปยังหมู่บ้านต้าชวีเขามองเห็นเงาร่างที่คุ้นเคยจากระยะไกล...
นั่นคือิจู!
ปรากฏว่าหญิงสาวที่อยู่ไม่ไกลกำลังดึงป้าของเธอวิ่งมาทางเขาอย่างรวดเร็ว!
หัวใจที่ตึงเครียดของเจียงตั่วพลันผ่อนคลายลงในชั่วพริบตาเช่นเดียวกับิจู
แต่เมื่อทั้งสองเข้ามาใกล้กันมากขึ้นหัวใจของเจียงตั่วกลับจมดิ่งลงอีกครั้ง...
ิจูที่อยู่ตรงหน้าเส้นผมยุ่งเหยิง เสื้อผ้าสกปรก เห็นได้ชัดว่าถูกรังแกมา
“เธอาเ็หรือเปล่า?”
ิจูส่ายหน้าหอบหายใจ ก่อนจะกางมือออกเผยจี้ที่สายขาดต่อหน้าเขา “คนสกุลชวีจะแย่งของหมั้นของฉันค่ะฉันเลยทะเลาะกับทางนั้นมา ไม่ได้าเ็อะไรหรอก อีกฝ่ายต่างหากที่เจ็บหนักกว่า”
เธอสูดหายใจเข้าลึกๆปรับสภาพร่างกายแล้วรีบถามว่า “คุณมาทำอะไรที่นี่เวลานี้คะ?ครอบครัวิฉางเหอจับป้าฉันไป บังคับฉันมาที่หมู่บ้านต้าชวีบอกว่าจะให้ิเยี่ยนแต่งงานกับคุณแทน นี่พวกคุณ... ทำพิธีกันไปแล้วเหรอคะ?”
เขาอาจจะเข้าพิธีไปแล้วถึงได้รู้ว่าผิดคนใช่หรือไม่?!
เจียงตั่วหัวเราะเบาๆแล้วส่ายหน้า “เปล่าฉันเห็นหล่อนแวบเดียวก็รู้ทันทีเลยว่าไม่ใช่ หล่อนไม่ได้สวมของหมั้นไว้ที่คอน่ะ”
ได้ยินดังนั้นิจูก็ถอนหายใจโล่งอก แล้วยิ้มอย่างสบายใจ
เธอคิดไม่ถึงจริงๆว่าเจียงตั่วจะหลบหลีกกับดักอันแยบยลแล้วมาช่วยเธอได้เร็วขนาดนี้
การมุ่งหน้าออกมาหากันและกันเช่นนี้ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยและอบอุ่นในหัวใจอย่างยิ่ง
เจียงตั่วเห็นว่าทั้งสองคนเหนื่อยอ่อนจึงคิดจะไปยืมรถเข็นมาพาพวกเธอกลับไป
แต่ิจูกลับโบกมือ“ไม่ต้องหรอกค่ะ อย่าเสียเวลาเลย เราต้องรีบกลับไปแต่งงานให้ทันฤกษ์”
“วันนี้มันกลายเป็แบบนี้ไปแล้ว... แต่งงานพรุ่งนี้เถอะเธอพาป้ากลับไปพักผ่อนก่อน”
“ไม่ค่ะ!” ิจูในตอนนี้ตัดสินใจแน่วแน่เธอกำของหมั้นในมือแน่นยิ่งขึ้น “ฉันรับของหมั้นชิ้นนี้มาแล้ววันนี้ยังไงก็ต้องแต่งให้ได้ค่ะ!”
หากการแต่งงานไม่จัดภายในวันนี้คนในหมู่บ้านคงจะซุบซิบนินทาเธอไปต่างๆ นานา!
เธอต้องรีบกลับไปโดยเร็วเพื่อให้ทุกคนรู้ว่าแผนการของครอบครัวิฉางเหอพังไม่เป็ท่า
เธอไม่เพียงแต่ต้องจดทะเบียนอย่างถูกต้องตามกฎหมายเท่านั้นแต่ยังต้องผ่านพิธีการที่เป็ที่ยอมรับด้วยดูสิว่าต่อไปพวกเขาจะบีบบังคับเธอได้อย่างไร!
1K
![Neighbor แค่แอบชอบ [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1607353086_38079225.webp)
