เมื่อจัดการ4มัจจุราชเรียบร้อย ชิงอี่ก็ได้รู้ว่าใครมีจุดอ่อนอะไร เธอจะติวเข้มให้พี่ชายฝึกการต่อสู้ตัวต่อตัว
คืนนี้ต้องให้ทุกคนพักผ่อนก่อน เธอจะต้องแวะไปจวนท่านเ้าเมืองเสียหน่อน ในเมื่อเขาไม่ยอมจบเธอจะไปจบงานให้เอง
เช้ามาก็ให้คณะออกเดินทางไปก่อนเดี๋ยวเธอจะตามไปทีหลัง
"ข้าจะไปจัดการเื่ที่ค้างอยู่นะเ้าค่ะ ในเมื่อไม่ยอมจบข้าก็จะไปจบเอง ไม่แนอาจมีสมบัติให้ข้าไปเก็บเอามาเติมคลังสมบัติน้อยๆของข้าก็ได้"เธอจะไปล่าสมบัติ
ตอนแรกหลีฟูก็จะตามไปกับลูกสาวแต่โดนห้ามไว้ ชิงอี่ให้เหตุผลว่าไปคนเดียวมันหลบหนีสะดวงกว่าถ้ามีคนอื่นไปด้วยเธอจะคอยพะวง มิสู้อยู่ค่อยระวังทางนี้จะดีกว่าเผื่อจะมีนักฆ่าตามมาอีก
หลีฟูฟังคำบุตรสาวเลยไม่รั้งตามไปอีกแต่จะอยู่คอยคุ้มครองขบวนแทน
ชิงอี่เดินทางไปเมืองเฉียงทันที เธอแต่งชุดดำสนิทแนบเนื้อที่เป็ทั้งชุดเกราะอ่อนในตัวแถมชุดนี้ยังเต็มไปด้วยอาวุธซ้อนอยู่ตามร่างกาย
"เ้าสองเผือกพาข้าไปที่เมืองเฉียงได้มั้ย"เพราะออกมาจากป่าแล้วไม่รู้ต้องเดินไปทางไหนถึงไปเมืองเฉียงได้โดยไม่่ต้องย้อนกลับเข้าไปในป่าอีก เ้าเสี่ยวหงก็ยืนตัวทำท่าดมๆแล้ววิ่งนำหญิงสาวไปทันที
เมื่อมาถึงเมืองเฉียงก็เห็นมีผู้คนอยู่หน้าประตูเมืองเต็มไปหมดแล้วมีคนเฝ้าประตูเมืองแต่ด้วยเป็เวลากลางวันจึงลอบหลบเข้าไปไม่ได้ต้องรอเวลามืดสะก่อน
เมื่อค่ำลงทหารเฝ้ายามที่ยืนหลับในหน้าที่ชิงอี่เลยใช้จังหวะนั้นใช้ที่ปีนเขาปีนกำแพงเมืองเข้าไปและเดินสำรวจรอบๆเมืองก็เห็นว่าเมืองตอนนี้อยู่ในสภาพเละเทะมากมีคนนอนป่วยอยู่ข้างถนนและแต่่และคนก็อยู่ในสภาพอดยากมากจนหญิงสาวหดหู่บางคนนอนป่วยใกล้ตายโดยไม่ได้รับความช่วยเหลือใดๆเ้าเมืองคนนี้เลวได้ใจจริงๆ
เมื่อเดินสำรวจทั่วแล้วก็ให้เสี่ยวหงหาจวนเ้าเมือง เมื่อหาเจอก็เข้าไปตรวจเพื่อความมั่นใจ จวนสวยงามอลังการมากช่างแตกต่างจากความเป็อยู่ของชาวบ้านลิบลับ เดี๋ยวเธอจะแก้แค้นให้เองนะเหล่าชาวบ้าน ชิงอี่ลอบหลบอยู่ในจวนจนคนในจวนเข้านอน เวลายามโฉ่ว(1:00ถึง3:00)คนในจวนส่วนใหญ่จะหลับพักผ่อนกันหมด
เธอปีนเข้าไปตามห้องต่างๆแล้วเดินตามความมืดอย่างสบายๆ พอสำรวจจวนเสร็จก็เอาะเิเวลาติดตามจุดต่างๆ แล้วที่ลืมไม่ได้คือห้องทำงาน เธอเข้าไปตรวจดูก็ไม่เห็นความผิดปกติไดๆ สงสัยบัญชีฉ้อโกงต่างๆจะเก็บที่ซุ้มโจรที่เธอเก็บไว้ครั้งก่อน เมื่อไม่มีอะไรให้สนใจก็เดินออกไปแล้วหาห้องส่วนตัวเ้าเมือง
มันไปนอนเรือนไหนว่ะดูแล้วเมียเยอะสะด้วย และเธอก็เจอไอ้เ้าเมืองนอนกับสาวน้อยนางหนึ่งในเรือนบุผา เมียน้อยสมัยนี้เขาเรียกว่าอะไร..อนุใช้มั้ย ชิงอี่พ่นยาสลบแล้วไปนั่งเขียนคำขวัญอยู่บนหน้าพากเ้าเมือง ไม่ต้องกลัวว่าจะล้างออกง่ายมันล้างออกไม่ได้เป็เดือนเชียวแหละตอนทำจริงๆนางจะสร้างสีทีมันจะเป็ะเิได้แต่มันผิดพลาดกลายเป็สีที่ติดทนล้างไม่ออกแทนตอนนั้นก็เซงมากที่สอบตกนักวิทยาศาสตร์แต่ตอนนี้รู้สึกว่าที่ผสมมันออกมาก็ไม่เสียเที่ยวสะทีเดียว และที่ลืมไม่ได้เลยคือหาทรัพย์สินของเหล่าเมียๆของเ้าเมือง เป็เมียคนโกงกินนี้ก็สบายน่าดูนะเมียแต่ละคนสมบัติส่วนตัวมีไม่ใช้น้อย เดี๋ยวเธอเอาไปใช้ให้เกิดประโยชน์เองนะสาวๆ
เสร็จธุระกับเมียๆเ้าเมืองก็ไปหาห้องเก็บสมบัติของเ้าของจวนต่อ เื่นี้แหละสาระสำคัญ พอเจอห้องที่น่าจะเป็ห้องเก็บทรัพย์สินเพราะมียามเฝ้าอยู่หน้าประตูถึงสองคน เธอเลยใช้ปืนเก็บเสียงยิงทั้งสองคนก่อนจะมายืนหน้าประตู มีโซ่เส้นหนาคล้องไว้สะด้วย ใช้แนๆ เธอใช้ปืนก๊าชไฮไดรเจลเหลวยิงอัดไปที่โซ่จนมันทำประติกริยากับโซ่จนแข็ง พอได้ที่เธอก็ใช้ค้อนตีไปที่โซ่จนแตกออกจากกันแล้วเปิดประตูเข้าไป
"ถือว่ามาไม่เสียงเที่ยวเนอะเด็กๆ"หญิงสาวพูดกับเ้าสองเผือกอย่าอารมณ์ดี เก็บให้หมดถือเป็ค่าทำขวัญที่ส่งคนไปกวนใจเธอตั้งหลายครั้ง
พอเก็บสมบัติหมดก็เห็นว่ามารบกวนบ้านคนอื่นนานแล้วสมควรลากลับเลยเอาะเิเวลาติดไว้ในห้องแล้วเดินออกมาด้วยความไม่รีบร้อน
ในขนาดที่หญิงสาวกำลังจะปีนกลับออกไปกับมีคนมาสกัดเธอไว้
"เ้าเป็ใคร ทำไมถึงเข้ามาในจวนท่านเ้าเมืองได้"ชายหนุ่มรูปร่างสูงมายืนขวางหญิงสาวที่แต่งตัวแปลกใส่ชุดดำแนบตัวมีผ้าปิดไว้ครึ่งหน้า
"แล้วเ้าเป็ใครมาขวางทางข้าทำไม"จริงๆเธอรู้จากเสี่ยวไป๋แล้วว่ามีคนกลุ่มหนึ่งแอบอยู่ แต่ในเมื่อไม่มากวนใจเธอ เธอก็จะเฉยแต่ในเมื่อมาขัดขวางหญิงสาวตื่นตัวส่งไอสังหารออกมาทัน
"ข้าแค่อยากถามเ้าว่าเข้ามาทำอะไรในนี้"
"มันเื่ของข้าไม่ใช้ธุระเ้าหลีกไป ไม่เช่นนั้นอย่าหาข้าอำมหิต"ไม่พูดเปล่าหญิงสาวจู่โจมใส่ทันที ชายร่างสูงใช้ฝ่ามือรับการโจมตีแต่หญิงสาวกลับหมุนตัวเตะใส่ทำให้เขาเกือบจับการโจมตีไม่ทัน และหญิงสาวก็โจมตีที่เป็จุดตายทุกจุดชายหนุ่มต้องโดดหลบการโจมตีที่โเี้ เขาก็เริ่มโจมตีกลับแล้วอยู่ๆหญิงสาวก็โดดขึ้นเอาขาสองข้างนีบคอเขาไว้แล้วหมุนตัวทำให้เขาล้มลงแล้วใช้กรงเล็บจู่โจมต่อ เขาที่ใกับการต่อสู้ที่แปลกประหลาดไม่เหมือนใคร นางโจมตีจุดตายทุกจุดจนเขาต้องเอากระบี่อ่อนตรงเอวออกมารับมือมิเช่นนั้นเขาคงได้รับาเ็เป็แน ชิงอี่พอเห็นอีกฝ่ายมีกระบี่ก็หลบการโตมตีแล้วถอยมาตั้งหลัก
"ข้าแค่อยากถามคำถามเ้าสองสามคำเท่านั้นไม่เจตนา..โอ้ยยย"ชายหนุ่มยังพูดไม่จบก็โดนโจมตีอีกครั้งแล้วครั้งนี้นางเล็งจุดตายเหมือนเดิมเขาต้องตัดสินใจใช้พลังสกัดไว แล้วหญิงสาวก็หยิบอาวุธออกมาแล้วเล็งมาที่เขา เขาต้องหลบอาวุธลับที่หญิงสาวใช้ แล้วเหมือนหญิงสาวจะใที่เขาสามารถหลบอาวุธลับของนางได้ พอนางใช้อาวุธเล็งมาอีกเขาก็ตั้งท่าหลบแล้วก็มีเ้าลิงใส่ชุดแปลกๆะโยิงะเิควันออกมาทำให้เขาแสบตาจนลืมตาไม่ขึ้น แล้วหญิงสาวใช้จังหวะนั้นหนีไปทันที
ไอ้บ้านี้ทำเธอเสียเวลา ะเิเวลาก็จะได้เวลาแล้ว เธอกับเ้าสองเผือกก็รีบหลบออกจากเมืองโดยไม่มีใครจับได้
"ท่านอ๋องจะให้ตามไปหรือไม่พะย่ะค่ะ"ลูกน้องเขาที่เฝ้าสังเกตุการเอ่ยถามขึ้น
"ไม่ต้องตามฝีมืนางโเี้เกินไป คนของเราจะเป็อันตรายเสียมากกว่า"ชินอ๋องไม่อยากเสียคนของตนเอง
เขาเห็นั้แ่นางปีนเข้ามาในจวนแล้วเลยเฝ้ามองอย่างเงียบๆ เห็นหญิงสาวเข้าห้องนั้นออกห้องนี้อย่างไม่รีบร้อน แถมยังมีอาวุธแปลกที่ทำลายโซ่อีกด้วย เขาอยากรู้นางได้อะไรออกไปบ้าง เขาที่พยามหาหลักฐานเ้าเมืองมานานแล้วแต่ไม่เจอเพราะรู้ว่าเ้าเมืองเฉียงฉ้อโกงแต่ไม่มีหลักฐานแถมเ้าเมืองยังเป็ญาติกับสนมพิงที่เป็สนมโปรดของฮองเต้ แต่ก่อนที่เขาจะตัดสินอะไรต่อก็มีเสียงะเิขึ้นในจอน
"ท่านอ๋อง..ถอยก่อนดีกว่าพะย่ะค่ะ"องครักษณ์เห็นว่าสถานการณ์ไม่น่าไว้ใจเลยอยากให้เ้านายล่าถอยก่อน
"เช่นนั้นเราถอยก่อน"แล้วนายบ่าวก็หลบออกจากจวนที่เริ่มวุ่นวายเพราะได้มีการการะเิตามจุดต่างๆของจวน
เช้ามาก็เป็ข่าวใหญ่ว่าจวนท่านเ้าเมืองอยู่ๆก็ะเิจนได้รับความเสียหายอย่างหนัก แถมทรัพย์สินของจวนก็หายไปหมดแม้แต่สมบัติส่วนตัวของเหล่าเมียๆของท่านเ้าเมืองก็หายไปด้วย ที่สำคัญบนหน้าผากท่านเ้าเมืองยังมีคำว่า'ฉ้อโกง'อยู่ด้วยไม่ว่าจะล้างยังไงก็ไม่ออก สร้างความโกรธแค้นให้ท่านเ้าเมืองเป็อย่างมากว่าใครมันกล้ามาลองดีกับเขา
"หรือนี้น่าจะเป็การลงโทษจาก์ คนผู้นี้ใครๆก็รู้ว่าคดโกงเห็นแกตัวขนาดในเมืองเกิดโรคระบาดยังไม่คิดช่วยเหลือจนโรครุกรามจนคุมไม่อยูู่"ชาวบ้านคนหนึ่งออกความคิดเห็น
"จริง คนบ้านข้าต้องตายเพราะติดโรคไปตั้งสามคน"ชาวบ้านอีกคนพูดด้วยความปวดใจ ถ้าทางการมีการช่วยเหลือต้องช่วยเหลือคนในครอบครัวนางได้แนนอน และชาวบ้านก็จับกลุ่มพูดเื่ที่เกิดขึ้นในจวนท่านเ้าเมืองกันอีกหลายวัน แต่เื่ก็ไม่สามารถไปไกลถึงเมืองหลวงเพราะท่านเ้าเมืองสั่งปิดข่าว
เื่นี้ไม่ได้ไปถึงหูกลุ่มของชิงอี่แนนอนเพราะพวกเขาเดินทางต่อไปอย่างสบายใจ ตลอดทางไม่มีนักฆ่าตามมากวนใจพวกเขาอีกเลย ระหว่างทางก็แวะพักฝึกปรือฝีมือไปด้วยเพราะถ้าคิดจะเปิดสำนักคุ้มภัยพวกเขาต้องมีฝีมือมากกว่านี้ชิงอี่เอาเครื่องมือต่างๆออกมาให้หนุ่มๆใช้เพื่อให้ชินมือเวลาออกไปทำงานได้ใช้ไม่ติดขัดมือ
"ข้างหน้ามีหมู่บ้านเราแวะเข้าไปซื้อเสบียงเพิ่มดีหรือไม่?"ถึงพวกเขาจะไม่ขาดอาหารแต่พวกแป้งและธัญพืชต่างๆยังต้องซื้อเพราะในบ้านของชิ่งอี่ไม่มีของพวกนี้
"งั้นเดี๋ยวขาล้วงหน้าไปดูก่อนว่าเป็เช่นไรพวกท่านรอที่นี้ก่อน "เฟยหลงเสนอตัว ตลอดการเดินทางพวกเขาเจออะไรมากเยอะเลยต้องระวังกันไว้ก่อน
"ระวังตัวด้วย"หลีฟูก็คิดว่าระวังไว้ก่อนก็ดีเหมือนกัน พวกเขาเจออะไรมากเยอะ
3K
