ป่ายซือ ปรณัมแห่งดวงดารา

ในเมืองหมอกทมิฬแห่งนี้  และทั่วโลก จะมีสมาคมการค้าแห่งโลกเป็๲ผู้ซึ่งมีอำนาจที่สุดในโลกในตอนนี้ แม้กระทั่งในเมืองแห่งหมอกทมิฬ

จึงมีการจัดอันดับ ความรวยอยู่บ่อยครั้ง ปัจจุบัน ผู้ที่รวยที่สวยในเมืองหมอกทมิฬ ก็คือ คนตระกูลหวน  ซึ่งหนุ่มที่ลอบทำร้ายป่ายซือ และเหยียดยามป่ายซือในร้านขายเสื้อผ้าก็คือลูกคนโตของตระกูลหวน ซึ่งมีนามว่า หวนซินจื่อ  มีอันดับ 1 ในเมืองหมอกทมิฬด้วยเงินทั้งตระกูลคือ 1 ล้านเหรียญทองขาว 
ข้าที่ใช้ความสามารถเสียงแสนลี้ ฟังผู้คนพูดกันมามากมายจวบจนมาถึงการสนทนาของคนผู้หนึ่งที่กล่าวเกี่ยวกับ เงินๆทองๆ อันดับ และ สมาคมการค้าแห่งโลก   ทำให้ข้าผู้นี้ ได้รู้ว่า ข้าควรจะเหยียมหน้าไอ้ตระกูลหวนนั่นอีกสักคราน่าจะดี ก่อนหน้านี้ ข้าอาจจะไม่รฟุ้หรอกนะว่า หนุ่มผู้นั้นจะเป็น คนตระกูล หวน ทว่าเขาไม่ใส่กำไลทมิฬดารา ซึ่งเป็นของสืบทอดกันในตระกูลหวน จนข้าสืบทราบนามของมัน และ ฐานะ

"ฮึ" ข้าทำเสียงดังกล่าวภายในใจ พร้อมกับเดินหน้าไปยังเจ้าเมือง ด้วยสายตาที่เด็ดเดี่ยวและมุมปากที่แสยะยิ้มชั่วร้ายเอาไว้ ข้าจึงกล่าวออกมาสั้นๆว่า "สนุกอีกแล้ว !!" ข้าพลันหัวร่อชอบใจ ที่จะได้ ทำให้หวนซินจื่อผู้นั้นเสียหายอีกครา
หลังจากนั้นข้าก็มาถึง ยังห้องเจ้าเมือง พลันกล่าวถามว่า "ท่านเจ้าเมือง ผู้น้อยต้องการซือ คฤหาสน์หลังใหญ่ๆสัก 4-5 หลัง พื้นที่ ไม่ต่ำกว่า 50*50   และข้าอยากได้พื้นที่ดิน ไม่ต่ำกว่า 400*400   ท่านจะหาให้ข้าได้หรือไม่ !!!" 
เจ้าเมือง นั้นมีขื่อว่า ยวิ้นถงเที่ยน  ซึ่งข้าก็เพิ่งจะรู้เมื่อไม่นานมานี้เนืองจากข้าไม่เคยถามเขาจึงไม่เคยรู้ รู้ได้ก็จากการที่ข้าใช้ เสียงแสนลี้ ในครานั้น 
ซึ่งความสามารถของเสียงแสนลี้ นั้น จะสามารถได้ยินสิ่งที่ไม่เกิน รัศมี แสนลี้ 
ยวิ้นถงเที่ยน ขมวดคิ้วจึงกล่าวกับข้าว่า "เจ้ามีเงินพอแล้วหรือ..? จึงต้องการด่วนเช่นนี้ และยังมากเช่นนี้ ราคารวมๆแล้วตามที่เจ้าต้องการนั้นก็อยู่ที่   1500 เหรียญทองขาวเลยนะ !!" 
หลังจากยวิ้นถงเที่ยน กล่างจบข้าก็ปล่อยเหรียญทองขาว1500ถ้วนออกมาจากนิ้วมี พลันทำให้หน้าของ ยวิ้นถงเที่ยนขาวซีดชั่วขณะนึง จนกล่าวถามข้าว่า 
"เจ้ามีเงิน เยอะขนาดนี้ เลยหรือ เจ้าไปทำอันใดมา!!?" 
ข้าจึงตอบไปว่า "ข้านั้นหลังจากขึ้นป่าไปข้าก็ฆ่าสัตว์อสูรไปเยอะพอสมควรข้าจึงนำดวงจิตอสูรมา ขาย จนได้เงินมาทั้งหมดประมาณ 8ล้านเหรียญทองขาว !!" หลังจากข้ากล่าวจบ ก็มีเสียงดัง 
ตุ๊บบบ !! เป็นเสียงจากการที่เจ้าเมืองตกใจในสิ่งที่ข้าพูด จนเผลอทุบโต๊ะและลุกจากเก้าอี้ หลังจากนั้นก็กลับมานั่งเช่นเดียวก่อนจะกล่าวว่า
"ป่ายซือ เอ๋ย ป่ายซือ เจ้าทำอันใดมาได้เงินถึงขนาดนั้น ขามิเชื่อหรอกว่าเจ้าจะได้แค่จิตอสูรชั้นต่ำๆ  แต่เอาเถอะหนา .. เพื่อเห็นแก่เจ้าเป็นคนที่ช่วยทำให้เมืองหมอกทมิฬโด่งดังขึ้นอีกครั้ง ข้าก็ยินดี  ที่จะไม่ถามอะไรให้มากความ นี่สำเนา พื้นที่กว้าง 500 *500 และคฤหาสน์ที่อยู่ติดกันเลย 3  หลัง และอยู่ห่างกันมากมายเลยอีก 2 หลังเจ้าต้องการหรือไม่?"
ยวิ้นถงเที่ยน กล่าวถามข้า ข้าผู้นี้ ที่มิชอบการเดินทางไกลถึงจะมี ความสามารถก้าวพริบตา เห้อ.. ข้าถอนหายใจก่อนตอบไปว่า  งั้นขอแค่ 3 หลังนั้น ก็เพียงพอแล้ว 
เขาจึงนำโฉนด4 ฉบับให้กับข้า ข้าจึงรับมาแล้วกล่าวลาในที่สุด หลังจากนั้นข้าจึง เดินไปยึงคฤหาสน์ ทั้งสามหลัง จนมาถึง ข้าพบว่า คฤหาสน์ทั้งสามนั้น ใหม่ มากๆ  ข้าเลยสั่งให้คน มาทุบกำแพงที่ ขวางกั้น กันของทั้งสำ หลัง ออก เพราะ ต้องการจะเชื่อมโยงทั้งหลังให้เป็นหนึ่งเดียว ทางด้านคฤหาสน์ตรงกลาง  ซึ่งเป็นเรือนบ้านที่สวยงามมาก ข้าชื่นชอบมาก หลังจากนั้น ข้าจึง นำ ทาสทั้ง 250 คน ออกมา 
สภาพของทั้ง 250 คนนั้นเสื้อผ้าขาดวิ่น เนื้อตัวมอมแมมสกปรก แต่ข้าหาได้รังเกียจไม่ ข้าเดินไปยังกลุ่ม ทั้ง 250 คน ก่อนจะกล่าวว่า 
"พวกเจ้าจงไปอาบน้ำเสียซะ หลังคฤหาสน์ข้าได้ทำการกวาดซื้อที่ดินนั้นมาทำ โรงอาบน้ำอุ่น กว้างมากพอจุ ให้คนได้มากกว่า 500 คน แต่ข้าจึง ทำออกมา สองโรง ทั้งของชายและหญิง  ใช้ทางเดิน เป็นกั้นทาง ระหว่างทั้งสองโรงอาบน้ำ ดังนั้นอจะไม่มีการแอบดูหรืออะไรกันแน่นอน"
ข้ากล่าวจบ พลันนึกถึงเงินที่เสียไปวันนี้ และเมื่อวาน ตลอด 2-3 วั้น เงินเพียง 3000 เหรียญทองขาว สำหรับคนอื่นสามารถ ใช้ได้ไปจนถึง รุ่นหลานอีกหลายรุ่น แต่สำหรับข้าแล้วเป็นแค่เศษตังเนื่องจากข้ามีเงิน ตั้ง 8ล้าน ฮ่า ฮ่าๆๆ ข้าหัวร่อชอบใจ อยู่คนเดียวพลันนึกได้ว่า อีก 9 วัน ข้าก็ต้องไปพบเจ้าเมืองเพื่อไปยังดินแดนทวีปทวิภพแล้ว  ครานี้ 
ข้าจึงคิดว่าจะทำอะไรมากมาย ให้เสร็จสิ้นเสีย
หลังจากนั้น ข้าจึง นำผ้าออกมา และนำไปส่งให้กับเหล่าทาสทั้งชายหญิงได้ใส่ ทาส 200 คนที่ ไม่เกี่ยวกับการแพทย์และอาหารนั้นมีชาย 130 คน และหญิง 70 คน  ข้าจะควบคุม คนทั้งหมดอย่างไรดี...
หลังจากทุกคนอาบน้ำเสร็จแล้วและใส่เสื้อชั้นสูงกันทุกคน  ข้าได้สั่งให้มารวมตัวกันที่ลานกว้าง ข้าพลันพูดออกไปว่า 
"วันนี้ ข้าจะหาหัวหน้าในหมู่การงานของพวกเจ้า !! พวกแพทย์ทั้ง 20 จงก้าวออกมา และแม่ครัวทั้ง 30 จวก้าวออกมา  จงตามข้ามา ส่วนคนที่เหลือ จงนั่งรออยู่ที่นี่ อย่าคิดหนีไปไหนเด็ดขาด !!" 
ถึงข้าจะกล่าวไปแบบนั้นก็เถอะ แต่ข้าก็รู้ดีว่าพวกเขาไม่หนีอย่างแน่นอน เพราะพวกเขาคิดว่าข้าเป็นผู้มีน้ำใจเมตตา ชอบช่วยเหลือ จากการที่ข้าให้พวกเขาใส่ชุดราคาแพงมากและยังเป็นชุดชั้นสูงอีกด้วย พวกเขาจึงเทิดทูลข้าเป็นอย่างมาก พวกเขาอาจจะไม่บอกออกมาทางปากแต่สายตาพวกเขาล้วน แล้วแต่ส่งมาถึงข้าทั้งนั้น ทั้ง ความรู้สึกที่เปี่ยมไปด้วยความศรัทธาและความรู้สึกอันมากมาย
หลังจากนั้นข้าก็ทดสอบ แผนกการแพทย์ ซึ่งมีคนนึงเหมาะกับการเป็นหัวหน้าการแพทย์ คนนี้มีนามว่า "เสวียนอื้อหลาน"  ซึ่งเป็นหญิงสาววัย เพียง 26 ที่มีความสามารถ ในการปรุงยาเป็นเลิศ ส่วนแผนกแม่ครัว  หัวหน้าแผนกข้าให้ ทาส หญิงสาว วัย 26 เช่นกัน มีนามว่า "หนิงเอ๋อ" อาหารของนางที่ทำ รสชาติอย่างกับอยู่ในวังหลวง
"ต่อไปนนี้ เจ้า..!! หนิงเอ๋อ และเจ้า!!.. เสวียนอื้อหลาน เจ้าทั้งสองจะเป็นหัวหน้าในแผนกของพวกเจ้า จงดูแล ลูกน้องให้ดี ถึงบางคนจะมีอายุที่เยอะ ก็อย่าได้เหยียดหยามหรือ มีการทะเลาะขึ้น มิเช่นนั้นข้าระโบย3 ครา ด้วย พลัง ชนชั้นลมปราณแห่งดาราทมิฬ ขั้นทะลวงสวรรค์ ผู้นี่ หานหลง สหายของข้า !!!" 
หลังจากข้ากล่าวจบ หนิงเอ๋อ ก็กล่าวกับข้าอย่างหวานอ่อนน่อมว่า"ขอบพระคุณนายน้อย ถึงแม้ท่านจะอายุยังน้อย แต่ท่านก็เป็นใหญ่หาได้ใครเทียบได้ไม่ แถมยังมีจิตใจเมตตาที่ดีงาม นำพวกข้าที่เป็นแค่ทาส มาทำอาหารให้ท่านได้ทาน ข้ารู้สึกขอบคุณเป็นอย่างยิ่งเจ้าค่ะ "
"ใช่เจ้าค่ะ ท่านผู้มีพระคุณ ทั้งเลือกเสื้อผ้าชั้นสูงมาให้พวกข้าที่เป็นทาสชั้นต่ำมานำใส่ ข้าชั่งขอบคุณน้ำใจเหลือเกิน " เสวียนอื้อหลานกล่าว
ข้าจึงยิ้มด้วยความรู้สึกอบอุ่นก่อนจะบอกพวกนางให้ทำงานตามตำแหน่งที่หัวหน้ากำกับไว้ และข้ายังบอกอีกว่าข้าจะให้ข้าจ้าง เดือนล่ะ  1 เหรียญทองขาว พวกนางดีใจจนน้ำตาล้นเอ่อ ข้าจึงออกมายังที่ทำการของพวกเขาและเดินไปยังที่ รวมตัวต่อ 
เหลือผู้นคนอีก 200 นี้ ข้าจะให้พวกเจ้า ฝึกยุทธ ตอนนั้น ข้าพลัน เหลือบไปเห็นสาวผู้หนึ่ง ซึ่งมีใบหน้าที่ขาวสวย ดวงตาโต้กว้างสีดำสว่างไสว ทำให้ข้ารู้สึกหัวใจสั่นไหว อย่างรุนแรง หลังจากนั้นข้าตื่นจากภวังค์ห้วงความคิด จึงเหลือบไปมองนางอีกครั้งก่อนจะเดินไปหานาง
และจูงนาง เดิน มายังห้องของข้าในคฤหาสน์ ก่อนจะบอกให้นางรอข้าอยู่ในห้อง นางพลันทำหน้านึกสงสัย 
ข้าจึงเดินกลับไปยัง จุดรวมตัวกันอีกรอบ และ เลือก หัวหน้า ฝ่ายชายและหญิง ฝ่ายล่ะ 2 คน  ฝ่ายชาย มี เอ้อหลาน และ เหิงลู่ชาน ทั้งสองมีฝีมือพอตัวและลมปราณ ขึ้นสูงสุดในระดับหงสา  ส่วนฝ่ายอิสตรี มี อี้ซาน และ อี้เซิง สองพี่น้องฝาแฝดฝีมือดีในหมู่ อิสตรี ข้าจึงให้นางทั้งสอง เป็นหัวหน้า หลังจากนั้น ข้าจึงสั่งให้หัวหน้าทั้งสองฝ่าย แบ่ง กลุ่ม เป็นจำนวน 2 กลุ่ม  รวมฝ่ายหญิงด้วยก็มี 4 กลุ่ม หัวหน้าทั้งสองฝ่ายต้อง เป็นหัวหน้ากลุ่มนั้นด้วย และข้ายังสั่งอีกว่า จงฝึกให้คนทั้งหลายกลุ่มของพวกเจ้าจงมีพื้นฐานการต่อสู้ซะ ถ้าหากพวกเจ้าทำได้ พวกเจ้าก็จะได้เงินเดือน เป็น 1 เหรียญทองขาว  หมือนกับฝ่ายแพทย์และแม่ครัว
พวกมันแววตัวลุกโชนน ต้องการเงินเป็นอย่างมากแน่นอน หลังจากนั้นข้ายังกล่าวเสริมไปว่า จงอย่าบังคับผู้ใด จงสอนเรื่อยๆ ให้เขาซึมซับ ไม่ต้องรีบ หากผู้ใดได้รับบาดเจ็บจากการกระทำที่โง่เขลา ข้าจะโบยทั้งสองฝ่าย 3 ครั้ง จงจำไว้  
พวกเขาล้วนพยักหน้า หลังจากนั้นข้าจึง เดินเข้าคฤหาสน์ ตรงไปยังห้องที่ มี นางผู้นั้นอยู่...

พระเอกเรา...กำลังจะ ทำอารายยยย 5555+ ฝากติดตามด้วยนะขอรับหิหิ