Chapter 11
เป็ของพี่วิน
“จะไปไหนไม่ได้คืนนี้ เธอต้องมานอนอ้าขาให้ฉันเอา“
“!?”
เมื่อได้ยินแบบนั้นพิมพ์ดาวก็ถึงกับหน้าซีดเซียว เธอจำความรู้สึกหลังจากตื่นนอนในวันนั้นได้ดี
ร่างเล็กบอบช้ำไปทั้งตัว หากต้องโดนกระทำแบบนั้นอีกคงจะไปเรียนไม่ไหวแน่
“ไม่เอาแล้วค่ะ แค่นั้นก็น่าจะพอแล้ว”
เพียงแค่ใช้ปากให้กับผู้เป็พี่ชายเธอก็เขินอายมากพอแล้ว ไม่อยากทำไปมากกว่านั้นกลัวจะมองหน้าเขาไม่ติดในภายหลัง
“มาขนาดนี้แล้ว ยังจะกลัวอะไรอีก”
เพียงพูดจบประโยคร่างสูงก็ดึงมือเล็กนั้นให้ลงมานอนอยู่บนเตียงก่อนจะะโขึ้นคร่อม
“พี่วิน!”
หน้าสวยขึ้นเป็รอยริ้วแดงด้วยความเขินอาย น้ำคาวสีขาวขุ่นยังคงคละคลุ้งติดอยู่ในปากจนเธอต้องกลืนเข้าไป
พิมพ์ดาวหลับตาปี๋ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก
“อ่า..”
มือหนาชักหัวเห็ดขึ้นลงสักสองสามที หัวเห็ดสีแดงก่ำถูเข้าที่ร่องสวาทฉ่ำแฉะ
“อ๊าา”
เสียงครางหวานดังขึ้นเมื่อได้รับััจากผู้เป็พี่ชาย
“อ่า ฉันจะเสียบเข้าไปแล้วนะพิมพ์ดาว”
“อื้อ มะ..”
พิมพ์ดาวที่กำลังจะปฏิเสธไม่อาจพูดอะไรได้เพราะว่ามันไม่ทันแล้ว...
แพนตี้ตัวน้อยสีขาวสะอาดตาและกระโปรงพลีทนักศึกษาสีดำถูกถอดออกไป
อัศวินยัดแท่งลำร้อนเข้ามาเต็มร่องสวาทฉ่ำแฉะ
แท่งเอ็นร้อนครูดไปมากับกลีบสวาท น้ำสีใสไหลเจิ่งนองออกมา
“อ๊าาา”
ร่างเล็กแดดิ้นไปมา ส่วนมือก็กำผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่น มันทั้งเสียว ทั้งตอด หนึบหนับไปหมด
“อ่า ซี้ด แน่นฉิบ!”
เสียงแหบพร่าอดที่จะสบถออกมาไม่ได้เมื่อโดนร่องสวยบีบรัดแน่น
“อื้ออ พี่วินนน..”
เสียงหวานครวญครางด้วยความเสียวสวาท ในวันนั้นเธอเมาจึงไม่รู้สึกตัว แต่ในวันนี้เธอได้รับัันั้นเต็มๆ
ััจากแท่งลำร้อนที่กระแทกเข้ามาภายในร่องสวาทสีหวานฉ่ำแฉะ
น้ำสีใสไหลเจิงนองออกมาจนเลอะผ้าปูที่นอน
“อ่าา”
เสียงครางแหบพร่าสลับไปมากับเสียงครางหวานฉ่ำ
อัศวินกระหน่ำกระแทกสะโพกสอบเข้าออกตอกลงร่องสวาทอยู่ไม่หยุด
พิมพ์ดาวอ้าขาออกกว้างเพื่อรองรับัันั้นอย่างไม่นึกรังเกียจ กลับรู้สึกดีแบบแปลกๆด้วยซ้ำ
พึ่บบ
“อ๊ะ พะ พี่วิน”
พิมพ์ดาวใที่จู่ๆอัศวินก็พลิกตัวเธอขึ้นให้หันก้นไปทางเขา
เขาจับเอวคอดดึงเข้ามาแล้วแทงลำเอ็นร้อนเข้าไปจนมิดด้าม
“อ๊าาา”
พิมพ์ดาวที่อยู่ในท่าคลานเข่าบนเตียงถึงกับร้องออกมาเสียงดังเมื่อโดนกระหน่ำซอยด้วยลำเอ็นร้อน
“อ่า ซี้ดด”
อัศวินเอื้อมมือไปจับไหล่มนทั้งสองข้างเอาไว้กระหน่ำกระแทกสะโพกสอบอย่างแรง
ตั้บ ตั้บ ตั้บ
เสียงเนื้อหน้าขาแกร่งกระทบกับสะโพกกลมอยู่ไม่หยุด เนื้อสะโพกอวบอัดของสาวน้อยวัยยี่สิบรองรับแรงกระแทกจากพี่ชายบุญธรรมได้เป็อย่างดี
“ซี้ดด อู้ย พี่วิน”
เสียงเล็กครางหวานอยู่ไม่หยุด ใบหน้าสวยเงยขึ้นซู้ดปาก
“อ่า แน่นมากพิมพ์ อืออ”
อัศวินยังคงรัวแรง ไม่คิดเลยว่าร่องสวาทของน้องสาวตัวเองจะตอดหนึบหนับได้ขนาดนี้
“อื้อ พะ พิมพ์จะไม่ไหวแล้วนะคะ..”
พิมพ์ดาวครางเสียงอ่อน เธอรู้สึกจะไม่ไหวจริงๆ เป็ความรู้สึกที่ก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าคืออะไร
“ซี้ดดด ฉันใกล้แล้ว อ่า!”
ป้าบบ!
“อ๊า!”
มือหนาเลื่อนมาตีสะโพกกลมจนขึ้นเป็รอยริ้วแดง พิมพ์ดาวถึงกับต้องครางขึ้นด้วยความเสียวซ่าน
มือหนาดึงไหล่มนเอาไว้ข้างหนึ่งส่วนมืออีกข้างก็ดึงข้อมือของพิมพ์ดาวเอาไว้ก่อนจะกระหน่ำรัวกระแทกสะโพก
หน้าขาแกร่งกระทบเข้ากับสะโพกกลมมนดังตั้บๆ ไปทั่วห้อง
“อ๊า อ๊า อ๊ะ อู้ยย”
เสียงครางหวานดังขึ้นไม่หยุดสลับกับเสียงจังหวะการกระแทกพร้อมเสียงลมหายใจหอบถี่ของหนุ่มสาวทั้งคู่
“อ่า ฉันจะเสร็จ ซี้ดด!”
“อ๊าาาาา”
หลังจากกระหน่ำกระแทกสะโพกอย่างรุนแรงในที่สุดน้ำสีขาวขุ่นก็ถูกฉีดพ่นพุ่งเข้าสู่ร่องสวาทเต็มๆ
พิมพ์ดาวรีบคลานเดินหน้า ให้ร่องสวาทแยกออกกับลำเอ็นร้อน
“อื้ออ”
ร่างเล็กหมดแรงนอนระทวยรวยแรง
เธอนอนคว่ำลงกับที่นอน ใบหน้าสวยคว่ำลงกับหมอน
น้ำสีใสไหลซึมออกมาไม่น้อยจากร่องสวาทสีสวย
อัศวินชักแท่งลำขึ้นลงสักสองสามทีให้พ่นน้ำออกจนหมด เขามองพิมพ์ดาวที่นอนคว่ำหมดแรงก่อนจะพูดออกมา
“กลับไปนอนห้องเธอซะ”
เมื่อเสพสมกายของหญิงสาวจนเต็มที่ พิมพ์ดาวก็หมดประโยชน์ขึ้นมาในทันตา
เื่อะไรจะต้องให้เธอมานอนในห้องของเขาล่ะ
“พิมพ์หมดแรงค่ะ...”
หญิงสาวเอ่ยออกมาอย่างหมดแรง เหมือนโดนสูบิญญาไม่มีแรงแม้แต่จะเดิน
“แต่นี่มันห้องฉัน”
ได้ยินถ้อยคำใจร้ายแบบนั้นพิมพ์ดาวก็นึกน้อยใจ เมื่อครู่นี้เธอเพิ่งจะตกเป็ของเขาอย่างเต็มตัว อย่างยินยอมพร้อมใจ
แต่พอหมดผลประโยชน์ เสพสมตัวเธอจนพอใจก็กลับผลักไล่ไสส่งกันเหมือนหมูเหมือนหมา
“ทำไมพี่วินต้องใจร้ายกับพิมพ์ด้วย ไหนว่าถ้าพิมพ์ยอมนอนด้วยจะทำเหมือนพิมพ์เป็น้องสาวแท้ๆไงคะ”
“เชื่อแบบนั้นเหรอ?”
“!?”
พิมพ์ดาวใที่ได้ยินแบบนั้น คิดว่าถ้ายอมเขา เขาคงจะญาติดีและมองเธอเป็น้องสาวแท้ๆบ้าง
เธอคงโง่เองที่เชื่อคนอย่างอัศวิน...
“พี่วิน...”
ร่างเล็กยันตัวลุกขึ้นแล้วหันมามองหน้าเขาที่ยืนอยู่ข้างเตียง
“ออกไปจากห้องฉันซะ เดี๋ยวเช้ามาแม่บ้านเห็นแล้วจะเื่ใหญ่”
“พี่วินใจร้าย!”
“ออกไป”
น้ำเสียงกดดันของอัศวินทำให้พิมพ์ดาวรู้ว่าเขาจริงจัง ไม่ได้ล้อเล่น
“พี่วินเห็นคนอื่นสำคัญกว่าความรู้สึกของพิมพ์เหรอคะ”
พิมพ์ดาวรู้สึกหมดแรง ทั้งแรงกายและแรงใจ อัศวินไม่เคยรักเธอเลยสักนิด
แคร์แม่บ้านมากกว่าความรู้สึกของเธอที่เป็น้องสาว ซึ่งตอนนี้เป็มากกว่าน้องสาวซะอีก
“ความรู้สึกของเธอมันไม่ได้มีค่าอะไร มันไม่ได้สำคัญสำหรับฉัน”
“พี่วิน...”
ดวงตากลมโตสั่นระริกแล้วจ้องหน้าเขา ไม่คิดเลยว่าอัศวินจะใจร้ายได้ถึงเพียงนี้
“ออกไป ไว้ฉัน้าจะเรียก”
“พิมพ์ไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่านะคะ ไม่ใช่คนที่พี่วินอยากได้เมื่อไหร่ก็มา”
พิมพ์ดาวพูดเสียงสั่น รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ
“แล้วที่ทำอยู่นี่ไม่ใช่?”
“ฮึกๆ”
ร่างที่นั่งอยู่บนเตียงแล้วจ้องหน้าเขาเริ่มสั่นสะท้านไปทั้งกาย
“ออกไปซะพิมพ์ดาว ที่นี่ไม่ใช่ห้องของเธอ... มันไม่ใช่ที่ของเธอ”
เมื่อได้ยินถ้อยคำใจร้ายร้ายแบบนั้นพิมพ์ดาวก็รีบลุกขึ้นจากเตียงแล้วหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่ก่อนจะเดินกลับห้องของตัวเองไปด้วยร่างกายที่แสนจะช้ำไปทั้งตัว
ช้ำทั้งกาย ช้ำทั้งใจ...
**********
ใจร้ายเหลือเกินพี่วิน
ถ้าน้องไปเจอคนอื่นที่ดีกว่าอย่ามาโบ้ให้เห็นเชียวนะ????
3K
![พิศวาสข้ามเพื่อน [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1753353985_47567044.webp)
