ย้อนเวลากลับมาหย่าพระเอกยุค80

หนึ่งในสี่มหาอำนาจแห่งปักกิ่ง

"สวัสดีครับ ขอบคุณมากที่ช่วยคุณแม่ของผมไว้"

ซ่งชิงหลง ลอบสำรวจหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาพิจารณา เขาต้องยอมรับในใจว่าเธอเป็๲ผู้หญิงที่สวยสะดุดตามาก ดวงตากลมโตสุกใสรับกับคิ้วบางพาดเฉียง จมูกโด่งรั้นเล็กน้อยบ่งบอกถึงความดื้อรั้นในที ริมฝีปากบางเฉียบได้รูป ผิวพรรณของเธอขาวเนียนละเอียดราวกับหิมะ ตัดกับรูปร่างเพรียวบางที่มีส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจนดั่งนาฬิกาทราย

มู่หนิงหนิง อาจไม่ใช่ผู้หญิงที่สวยที่สุดที่เขาเคยพบเจอมา แต่เธอกลับมีความงามที่ "ตรงสเปก" เขาอย่างประหลาด ชายหนุ่มหรี่ตาสไตล์เหยี่ยว มองไปยังมารดาของตนที่กำลังส่งยิ้มกริ่มดูออกชัดเจนว่ากำลังคิดจะจับคู่เขากับหญิงสาวคนนี้

"ไม่เป็๲ไรค่ะ พอดีฉันเดินตลาดท่าเรือแล้วเห็นคุณป้าไป่ชิงท่าทางเหมือนจะเป็๲ลม เลยเข้าไปช่วยประคองไว้เล็กน้อย และพามาส่งให้ถึงมือคุณเพราะกลัวท่านจะอาการกำเริบอีกค่ะ" มู่หนิงหนิงตอบอย่างเป็๲ธรรมชาติ ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มพริ้มเพรา สำหรับเธอแล้วต่อให้คนตรงหน้าไม่ใช่คุณป้าผู้ร่ำรวย เธอก็เต็มใจช่วยอยู่ดี

"ถึงยังไงหนิงหนิงก็ช่วยป้าไว้ แถมยังอุตส่าห์เดินมาส่งถึงที่นี่ อย่างน้อยก็ให้ป้าได้เลี้ยงอาหารตอบแทนสักมื้อเถอะนะจ๊ะ... ใช่ไหมชิงหลง?" ซ่งไป่ชิง หันไปกำชับบุตรชายพร้อมส่งสายตาบังคับแกมฝากฝัง นางรู้ดีว่าบุตรชายชอบผู้หญิงสไตล์ไหน และนาทีนี้นางอยากให้ทั้งสองคนได้สนิทสนมกันให้เร็วที่สุด

"ใช่ครับ คุณหนิงหนิงอย่าเกรงใจเลย ทานอาหารหลายคนคุณแม่จะได้ไม่เหงาด้วยครับ" ในเมื่อมารดาเปิดทางให้ขนาดนี้ ประกอบกับความรู้สึกสนใจในตัวหญิงสาวเป็๲ทุนเดิม ชิงหลงจึงตอบรับอย่างสุภาพ การทำความรู้จักกับคนสวยและจิตใจดีแบบนี้ไว้... ไม่เสียหายอะไรเลย

"เห็นไหมล่ะ ป้าให้เลขาจงจองโต๊ะที่ภัตตาคารฟู่หลินไว้แล้ว พวกเราไปกันเลยดีไหมจ๊ะ" นางไม่รอช้า รีบคว้าหม่อมือนุ่มของมู่หนิงหนิงไว้อย่างเอ็นดู

"ถ้าอย่างนั้น... รบกวนด้วยนะคะ" มู่หนิงหนิงจำต้องตอบรับเพราะเกรงว่าหากปฏิเสธซ้ำสองจะดูเป็๲การเสียมารยาท อีกอย่างการทำความรู้จักกับผู้มีอิทธิพลในเมืองไว้บ้าง ก็คงเป็๲ผลดีต่ออนาคตของเธอ

ทั้งสามคนเดินทางมาถึงภัตตาคารฟู่หลินด้วยรถยนต์ส่วนตัวสุดหรูของซ่งชิงหลง ภายในห้องวีไอพีที่เลขาจงจัดเตรียมไว้ มีอาหารเลิศรสขึ้นชื่อวางเรียงรายจนเต็มโต๊ะ

"หนิงหนิง ทานเยอะๆ นะจ๊ะ ป้าดูแล้วหนูผอมเกินไปนิดนะ" ซ่งไป่ชิงคีบไก่ผัดขิงและหมูสามชั้นตุ๋นจนเปื่อยใส่จานให้หญิงสาวอย่างเอาใจ

"ขอบคุณค่ะคุณป้า" มู่หนิงหนิงกล่าวขอบคุณด้วยใบหน้าแจ่มใส เธอก็ไม่ลืมที่จะคีบผักและอาหารสลับให้คุณป้าเป็๲การตอบแทนเช่นกัน

"ชิงหลง ตักซุปไก่ให้น้องหนิงหนิงหน่อยสิจ๊ะ" ไป่ชิงเริ่มแผนการเปิดโอกาสให้บุตรชายได้ทำคะแนน

"ไม่เป็๲ไรค่ะคุณป้าไป่ชิง หนูตักเองได้ค่ะ" หญิงสาวรีบโบกมือปฏิเสธ เธอไม่กล้าใช้สอยคุณชายใหญ่แห่งตระกูลซ่งผู้มั่งคั่งให้มาปรนนิบัติหรอกนะ

"ไม่เป็๲ไรครับ ผมจัดการให้" ชายหนุ่มคว้าชามซุปมาตักให้ด้วยท่าทีสุภาพแต่แฝงไว้ด้วยความนุ่มนวลก่อนจะยื่นส่งให้เธอ

"ขอบคุณค่ะ" มู่หนิงหนิงรับมาพลางก้มหน้าน้อยๆ อย่างเรียบร้อย

"อ้อ... แล้ววันนี้หนิงหนิงไปเดินซื้อของที่ตลาดเหรอจ๊ะ?" ซ่งไป่ชิงชวนคุยต่อ

"ไม่ใช่ค่ะ พอดีหนูไปสำรวจตลาดมาค่ะ"

"สำรวจตลาด? หรือว่าหนิงหนิงคิดจะทำการค้าจ๊ะ" ซ่งไป่ชิงถามด้วยความสนใจ นางเคยผ่านโลกธุรกิจมาก่อน แม้จะวางมือไปนานแต่สายตายังคงเฉียบแหลม

"ใช่ค่ะคุณป้า หนูอยากจะเปิดร้านซุปเปอร์มาร์เก็ตค่ะ" หนิงหนิงเริ่มถ่ายทอดไอเดียธุรกิจของเธอให้คุณป้าฟังอย่างตื่นเต้น ซ่งไป่ชิงฟังแล้วพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง เพราะยุคนี้หากจะซื้อของต้องไปสหกรณ์หรือห้างใหญ่ๆ หากมีร้านค้าที่รวมสินค้าจำเป็๲ไว้ใกล้บ้าน ธุรกิจนี้ย่อมมีอนาคตไกล

"ใช่ไหมคะคุณป้า! คุณป้าเก่งจังเลย หนูพูดแค่นิดเดียวคุณป้าก็เข้าใจสิ่งที่หนูสื่อได้ทันที" ดวงตากลมโตของมู่หนิงหนิงเป็๲ประกายด้วยความยินดีที่มีคนเห็นคุณค่าในความคิดของเธอ ท่าทางกระตือรือร้นและใบหน้าที่ดูมีชีวิตชีวานั้น ตกอยู่ในสายตาของชิงหลงตลอดเวลา ยิ่งฟังเธอกับแม่คุยกันถูกคอ เขาก็ยิ่งรู้สึกสนใจในตัวเธอมากขึ้นทวีคูณ

"ถ้าหนูตั้งใจจะทำจริงๆ ให้พี่ชิงหลงเขาช่วยสิจ๊ะ รายนี้เขามีหัวการค้าเก่งกว่าป้าเยอะ" คุณป้าไป่ชิงรีบชงลูกชายหัวแก้วหัวแหวนอีกรอบ นางชักจะถูกชะตากับมู่หนิงหนิงจนอยากจะได้มาเป็๲ลูกสะใภ้จริงๆ เสียแล้ว

"ไม่เป็๲ไรค่ะคุณป้า ร้านเล็กๆ แค่นี้หนูจัดการเองได้ค่ะ อีกอย่างคุณชายใหญ่ซ่งมีธุรกิจพันล้านต้องดูแล อย่าให้หนูไปรบกวนเวลาอันมีค่าของคุณชายเลยค่ะ" หนิงหนิงรีบปฏิเสธพัลวัน เธอไม่อยากรบกวนเขา และที่สำคัญคือกลัวว่าถ้าพัวพันกับคนระดับนี้อาจจะมีปัญหาตามมาได้

"คุณชายใหญ่อะไรกัน เรียก 'พี่ชิงหลง' ดีกว่าจ้ะ ใช่ไหมชิงหลง?" ไป่ชิงหันไปหาแนวร่วม ซึ่งคราวนี้บุตรชายดูจะเต็มใจอย่างยิ่ง เพราะถ้าเขาไม่ชอบ เขาคงหาข้ออ้างปลีกตัวออกไปนานแล้ว ไม่มานั่งทนฟังผู้หญิงคุยกันได้นานขนาดนี้หรอก

"ใช่ครับ... หนิงหนิง เรียกผมว่า 'พี่ชิงหลง' ก็พอครับ" ชายหนุ่มคลี่ยิ้มอารมณ์ดี

"ได้ค่ะ... พี่ชิงหลง"

"แล้วเ๱ื่๵๹พื้นที่เปิดร้าน ถ้าหนิงหนิงยังไม่มีทำเลที่ถูกใจ บอกพี่ได้นะ เดี๋ยวพี่จะให้เลขาจงช่วยหาทำเลทองให้ จะเช่าก่อนแล้วค่อยซื้อทีหลังก็ได้ครับ" ชิงหลงเสนอตัวด้วยท่าทีสุภาพใจดี ทำให้มู่หนิงหนิงเชื่อสนิทใจว่าเขาคงอยากตอบแทนที่เธอช่วยแม่ของเขาไว้ แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่ทั้งหมด... เพราะชิงหลงกำลังสนใจในความกล้าหาญและความฉลาดของหญิงสาวที่มีความสวย "ตรงสเปก" เขาต่างหาก

"ทำแบบนั้นได้จริงๆ เหรอคะพี่ชิงหลง... ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนด้วยนะคะ!"

มู่หนิงหนิงแอบยิ้มกริ่มในใจ หากมีซ่งชิงหลงคอยเป็๲แบ็กหลังให้แบบนี้ เส้นทางสู่การเป็๲เศรษฐีนีของเธอก็คงอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมแน่นอน!

.........................