
ตอนที่31 ระเริงรักอย่างสุดเหวี่ยง
กริชเพชรยื่นใบหน้าประกบจูบริมฝีปากบางๆของหญิงสาว หนิงหนิงตัวแข็งทื่อนางไม่เคยได้รับการััแบบนี้มาก่อน มันเหมือนมีไฟฟ้าช็อตริมฝีปากเธอ ทำให้หญิงสาวเสียวซ่านหลับตาพริ้ม เผยอริมฝีปากขึ้นรับการประกบจูบของชายหนุ่ม
กริชเพชรค่อยๆ บรรจงงับบดริมฝีปากล่างของนาง เขาผ่านสังเวียนรัก พอสมควรกับแฟนก่อนที่จะมาเกิดในดินแดนแห่งนี้ ลีลาการจูบจึงนุ่มนวล จนหนิงหนิงใจสั่นสะท้านเสียวซ่านอย่างไม่รู้ตัว ร่างกายอวบอั๋นของหญิงสาวมันทำให้จิตใจชายหนุ่ม เคลิบเคลิ้มมีอารมณ์ปรารถนาในตัวนาง
กริชเพชรพลิกตัวขึ้นกดทับบนร่างอวบอั๋นของหนิงหนิง ส่งปลายลิ้นััความอ่อนละมุนในปากของนาง ดูดดื่มรสชาติอันหวานตรึงใจ ก่อนจะถอดริมฝีปากออกซุกไซ้ สองแก้ม ลงไปใต้คางเลยมาหยุดบนยอดปทุมที่เนียนนุ่ม ตั้งอยู่บนอกขาวอะร้าอร่ามน่าพิสมัย แก่นกายชายหนุ่มมันแข็งเป็ลำเบียดเสียดอยู่ในซอกหลืบนุ่มลื่นเฉอะแฉะของหนิงหนิง ความสุขในใจของทั้งสองเอ่อล้นทะลักออกมาเหมือนคลื่นในทะเลที่กำลังซัดสาด
คลึงๆๆ!! เฮือกกก!
"อี๊รรรรรซ์..นายน้อยเ้าขา..หนิงหนิงรักท่านสุดหัวใจ..หนิงหนิงมีความสุขที่สุดเลยเ้าค่ะ..ชีวิตนี้หนิงหนิงมอบถวายให้น้อยหมดสิ้นแล้ว..นายน้อยที่รักของข้า..อ้ารรรรรรรซ์..หนิงหนิงรักท่าน..ฮืมมมมมมมม~"
หนิงหนิงบิดตัวไปมาร่างขาวอวบเนียนของเธอ พลิกคว่ำพลิกหงายอยู่บนตัวของชายหนุ่ม ร่างกายนางดุจงูสาวที่โต้คลื่นกลางทะเล ดำผุดดำว่ายระเริงรักอย่างสุดเหวี่ยง
"หนิงหนิงข้าก็รักเ้าเช่นกัน..เ้าช่างเป็หญิงงามทั้งกายใจและกาย..ที่ข้าปรารถนาเ้า..หนิงหนิงเ้าเป็นางฟ้าในใจข้า..ฮัมมมมส์~"
เฮือกๆ!
"โอ้ววววววซ์/อ้าสสสสสสส~"
เสียงครางกระเส่าของทั้งสองดังเป็ระยะระยะ ก่อนที่คลื่นพิศวาสของทั้งสองจะสงบลง ก็ล่วงเลยไปเกือบหนึงก้านธูปไหม้ กริชเพชรหลับตาพริ้มดื่มด่ำกับความสุขเผลอนอนหลับ กอดก่ายร่างอวบสวยของหนิงหนิงอย่างสุขสม เกือบครึ่งค่อนวันที่ชายหนุ่มหลับพักผ่อน การโจมตีของภูตผีเสื้อั์ทำให้เขารู้สึกอ่อนเพลีย กว่าจะตื่นขึ้นมาบนเตียงที่ใช้ฟื้นฟูกำลังกายกำลังดวงจิต
"นายน้อยเ้าค่ะ..พวกเราออกไปสำรวจถ้ำกันก่อนดีไหมเ้าคะ...."
หนิงหนิงปลุกชายหนุ่มแบบรักใคร่ด้วยเสียงอ่อนหวาน กริชเพชรลืมตาขึ้นมองหญิงสาวแก้มเธอแดงปลั่ง หรี่ตาลงสะเทิ้นอายเพราะทั้งสองพึ่งผ่านการเสพสวาทกันมาอย่างสุขสม กริชเพชรลุกขึ้นจากเตียงบิดี้เีนิดหน่อยแล้วยิ้มให้กับนาง
"ไปสิข้าพักผ่อนจนพลังฟื้นฟูเต็มที่แล้ว เดี๋ยวเราไปหาดูของมีค่าในถ้ำกันเถอะ....."
เขาพูดจบก็หายวับออกจากกล่องนิลกาฬ กริชเพชรมายืนอยู่ตรงที่เขาต่อสู้กับผีเสื้อั์ก่อนจะเดินตรงเข้าไปในถ้ำที่เ้าภูตหนอนั์ออกมาในถ้ำค่อนข้างมืดมิด มีแสงเรืองๆสีน้ำเงินของมุกราตรีที่ติดอยู่บนผนังถ้ำมันทอดยาวเข้าไปด้านใน
กริชเพชรเดินเข้าไปด้วยความระมัดระวัง สุดท้ายทั้งสองก็มาหยุดยืนอยู่ในห้องโถงใหญ่ที่ให้แสงสว่างมากกว่าด้านนอก เพราะมีมุกราตรีเป็เหมือนเพชรฝังอยู่บนเพดาน
ตรงกลางห้องมีเสาหินวางไว้ด้วยกล่องสีทองเป็แบบเดียวกับกล่องที่กริชเพชรเคยเจอในมหาสมุทรมันเป็กล่องระดับเทพนั่นเอง
"นายน้อยระวังหน่อยนะเ้าค่ะเผื่อมีค่ายกลหรือการป้องกันจากเ้าของมันมีอันตรายนะเ้าคะ.." หนิงหนิงกระซิบบอกชายหนุ่มด้วยความเป็ห่วงเป็ใย
"ได้ข้าจะระวัง..." กริชเพชรเร่งเร้าเกราะสายฟ้าของเขาขึ้นคุ้มครองกายอย่างระมัดระวังค่อยๆ เอื้อมมือไปจับกล่องสีทอง
ฉับพลันก็มีสายฟ้าเข้าปกคลุมแขนชายหนุ่ม เขาไม่รู้สึกถึงการรุกรานของสายฟ้านั้น มันเหมือนเป็พวกเดียวกันสักพักใหญ่ๆ ก็ก่อร่างขึ้นเป็ผู้เฒ่าคนเดิมที่อยู่ในกล่องนิลกาฬห้องแปดเหลี่ยม
"เ้านี่ก็เก่งไม่เบาเลยนะเข้ามาถึงที่นี่ได้ ข้าเป็เศษส่วนหนึ่งของผู้อารักขาเศษเสี้ยวดวงจิตนักรบของจอมจักรพรรดิ ในกล่องนี้มีเศษเสี้ยวิญญาแก่นแท้ของจอมจักรพรรดิเทพอสูรจอมราชันย์ดวงที่หนึ่ง เก็บไว้มันจะอยู่ในธำมรงค์เมื่อใดเ้ามอบแหวนนี้ให้กับสายเืนักรบผู้สืบทอด มันจะเปิดผนึกิญญานักรบของจอมจักรพรรดิออกมาช่วยเ้า คนผู้นี้สืบเชื้อสายอสูรวารีเ้าต้องไปหาเขาในดินแดนเ่าั้ เมื่อพบเขาแล้วธำมรงค์ที่
อยู่ในกล่องนี้ จะเปิดผนึกเองเ้าไม่ต้องทำอะไร และอีกชิ้นหนึ่งคือรูปปั้นศิลาเปิดประตูบานที่เจ็ด แต่ตอนนี้เ้ายังเปิดไม่ได้หรอกนะต้องรอให้ทำภารกิจสำเร็จก่อน นั่นก็คือหานักรบผู้สืบทอดคนที่หนึ่ง เมื่อเปิดผนึกนักรบได้แล้ว เ้าจึงจะสามารถเปิดประตูบานที่เจ็ดนี้ได้ ลาก่อนนะผู้สืบทอดเราคงจะได้พบกันอีกครั้งเมื่อเ้าสามารถเปิดกล่องเทพที่เจ็ดได้..."
ชายชราผมขาวก็ค่อยๆ สลายไปกับธาตุอากาศ เมื่อแจ้งภารกิจให้ชายหนุ่มหมดสิ้นกล่องสีทองก็อันตรธาน มาอยู่บนมือของกริชเพชรเขาเปิดออกดูพบแหวนหนึ่งวง พร้อมกับรูปปั้นแกะสลักจอมจักรพรรดิอสูรกาลเวลาชิ้นที่สอง
"คงจะไม่มีอะไรแล้วหนิงหนิงพวกเราไปกันเถอะ เราต้องไปดินแดนวารีน้ำจืดหานักรบคนที่หนึ่งให้พบ ข้าดูตามแผนที่แล้วจุดนี้มีสัญลักษณ์ของดินแดนอสูรวารีน้ำจืดพวกเราต้องเดินทางไปตรงข้ามกับจุดที่เราออกมาจากประตูบานที่ แปด..."
กริชเพชรขยายแผนที่ออกดูก่อนจะเดินนำหน้าหนิงหนิงออกจากถ้ำไป ทั้งสองก็เดินสุดเขตแดนูเา เป็ระยะเวลาครึ่งเดือน ก็มาหยุดอยู่ที่ชายป่าด้านหน้าเป็กำแพงเมืองใหญ่ ที่ปกคลุมด้วยม่านมาเรียของกษัตริย์อสูรวารีน้ำจืด
"นายน้อยพวกเราสู่เขตแดนอสูรวารีน้ำจืดแล้ว เราต้องผ่านเข้าทางประตูด้านนั้นที่มีทหารลาดตระเวนของเมือง นายน้อยเป็อสูรพันธุวารีน้ำจืดบอลดวงจิตของท่านมีสัญลักษณ์ของพวกอสูรวารีน้ำจืดอยู่แล้ว เราเข้าไปได้อย่างสบายเ้าค่ะ...." หนิงหนิงอธิบายให้กริชเพชรเข้าใจ
ทั้งสองพากันเดินไปที่ประตูมีผู้คนเดินขวักไขว่บางคนก็มีรูปร่างประหลาดเนื้อตัวไม่สมประกอบมีเกล็ดมีหัวมีเขามีแขน งอกขึ้นตามลำตัวผิดรูปผิดร่างเหมือนอสูรครึ่งคน
แต่ก็มีบางตัวมีรูปร่างเหมือนกริชเพชร ที่มีกายจำแลงเป็มนุษย์เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ มีจุดบางจุดเท่านั้นที่บ่งบอกถึงความเป็อสูรบ้างก็ใช้สัตว์ปีกเป็พาหนะ บ้างก็ใช้สัตว์อสูรหลายๆ ชนิดเป็พาหนะ พากันมารอผ่านจุดตรวจเข้าเมือง
"นายน้อยตรงนั้นเห็นหรือเปล่ามันเป็กระจกบนกำแพง ตรวจสอบดวงจิตแก่นแท้ของเขตแดนอสูรวารีน้ำจืด เพื่อป้องกันการลักลอบเข้ามาของศัตรูจากอสูรเผ่าพันธุ์อื่น..."
หนิงหนิงกระซิบบอกชายหนุ่มขณะที่กฤชเพชรและนางกำลังยืนรอคิวเข้าตรวจสอบสิทธิ์เข้าเมือง ก็มีทหารกลุ่มหนึ่งเดินทางกลับมาตรวจสอบสิทธิ์เพื่อเข้านคร
"องค์ชายเก้าพระโอรสแห่งฮองเฮาฝ่ายซ้ายในราชอาณาจักรอสูรวารีน้ำจืดเสด็จแล้ว....."
เสียงเหล่าทหารดังก้องขี่หลังสัตว์อสูรประเภทนก บินลงมากันสิบกว่าตัว
มีร่างสูงใหญ่ของชายผู้หนึ่งยืนเด่นเป็สง่าหน้าตาหล่อเหลา แต่ที่สำคัญมีหางยาวเป็เกล็ดสีน้ำเงินปลายหางเหมือนลูกสอน ตวัดแกว่งไปมามีลวดลายสีทองคาดไว้ห้าเส้นแสดงว่าชายผู้นี้ มีกายอสูรระดับห้าร่างกายของเขาแม้มีสิ่งเจือปนจนมีหางอสูรงอกออกมา ไม่สามารถปกปิดได้แต่ส่วนอื่นก็ถือว่าบริสุทธิ์สมบูรณ์ร่างจำแลงของเขา อยู่ในระดับเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ แสดงว่าชายหนุ่มผู้นี้ต้องได้เผาผลาญ ทรัพยากรของดินแดนวารีน้ำจืดไปมากโข
เสียงประชาชนที่กำลังรอเข้าคิวร้องกันอื้ออึง เพราะถูกเหล่านกอสูรชนล้มระเนระนาด ก่อนพวกมันจะคืนร่างกลายเป็มนุษย์ คนเหล่านี้เป็ ทหารอสูรระดับสี่ มีความป่าเถื่อนถือดีในอำนาจจนติดเป็นิสัย
............................................................................................................................................................................................