บทที่ 42 แม่กำลังคบซ้อนเหรอ?!
หูชื่อเหวินบ่นอุบอิบในใจ ถึงกระนั้นเธอก็ยังเดินตามหยินเหวินกั๋วไปอย่างว่าง่าย
“คุณรู้หรือว่าจางหมิงเยี่ยนไปไหน?”
“ฉันไม่รู้!” หยินเหวินกั๋วพูดอย่างเฉยเมย
ไม่รู้…. เขาไม่รู้? แล้ว..พี่ชายคุณจะพาฉันเดินออกมาทำไม?
“แล้วเราจะไปไหนกัน?”
หูชื่อเหวินต้องการจะเดินหาแม่เอง ไม่อยากพูดกับผู้ชายนิสัยเสียคนนี้อีกต่อไป
หยินเหวินกั๋วมีใบหน้าเรียบเฉยพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ลองเดาไปสักที่ถ้าเธอโชคดีเดี๋ยวก็เจอ”
เขาเห็นจางหมิงเยี่ยนกับจ้าวหย่วนขุยออกไปข้างนอก แม้จะไปกันคนละเวลา แต่ก็พอเดาได้ว่าคงนัดเจอกันที่ไหนแน่นอน
มีแค่ไม่กี่ที่เท่านั้นที่ยุวชนหนุ่มสาวจะนัดไปคุยกันได้
ที่แรกคือชายป่า ที่สองคือทุ่งข้าวโพดหลังโรงบ่มสุรา ส่วนที่สามจะอยู่ใกล้โรงงานถ่านหิน
แต่เขาคิดว่าน่าจะเป็นชายป่า เขาจึงพาหูชื่อเหวินไปที่นั่นก่อน
เมื่อมาถึงชายป่าเขาเดินช้าลงหันมาส่งสัญญาณให้หญิงสาวหยุดอยู่ด้านหลังของตนเอง
จากความสามารถของเขาทำได้ยินเสียงในระยะไกล เขาได้ยินเสียงจ้าวหย่วนขุยอย่างชัดเจน
หูชื่อเหวินชะเง้อคอมองไปด้านนั้น
จากตรงนี้เธอเห็นจ้าวหย่วนขุยและจางหมิงเยี่ยนนั่งข้างกันในสถานที่ลับตาบริเวณชายป่า
ทำไมแม่ถึงอยู่กับจ้าวหย่วนขุย?!
หูชื่อเหวินตื่นตระหนกหันไปมองหยินเหวินกั๋วทันที แต่แม่กำลังคบกับเขาไม่ใช่เหรอ? หรือว่าแม่กำลังคบซ้อน?!
ไม่มีทาง! แม่ไม่ใช่คนแบบนั้น!
หยินเหวินกั๋วมองเธอด้วยสายตาประหลาดใจในแววตายังมีคำถามแฝงมาด้วย
นี่เธอไม่รู้หรือไง?
หยินเหวินกั๋วรู้สึกแปลกใจเมื่อเห็นสายตาของหูชื่อเหวิน ไม่ใช่ว่าเธอบอกจางหมิงเยี่ยนว่ารู้ทุกเรื่องอยู่แล้วเหรอ? แล้วทำไมถึงทำหน้าเหมือนไม่รู้มาก่อนล่ะ?
หยินเหวินกั๋วส่งสัญญาณให้หูชื่อเหวินเดินตามหลังมา พวกเขาเดินอย่างเงียบเชียบเข้าไปใกล้ทั้งคู่
“เยี่ยนจื่อ! วันนี้เธอสวยมากเลย!” จ้าวหย่วนขุยมองไปที่จางหมิงเยี่ยนข้างกายซึ่งกำลังเขินอาย
หญิงสาวรู้สึกเขินสายตาอันร้อนแรงของจ้าวหย่วนขุย เธอหน้าร้อนผ่าวจนต้องก้มหน้าลง
“ชื่อเหวินช่วยฉันแต่งตัวน่ะ ฉันเองก็ไม่คิดว่าเธอจะเตรียมให้ฉันมากขนาดนี้เหมือนกัน”
“เยี่ยนจือเมื่อไหร่จะพูดเรื่องของเราได้สักที คืนนี้ยุวชนชายในไร่เห็นเธอสวยขนาดนี้แล้วมันทำให้ฉันหึงมากเลยนะ ฉันรู้สึกไม่มั่นใจมากขึ้นเรื่อยๆ…”
ยิ่งจ้าวหย่วนขุยพูดมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกไม่ดีมากเท่านั้น สายตาที่มองจางหมิงเยี่ยนเต็มไปด้วยความโศกเศร้า
ก่อนหน้านี้เป็นเพราะหญิงสาวไม่อยากเปิดตัว จ้าวหย่วนขุยจึงต้องอยู่กับความกลัวในทุกวันว่าจะมีใครมาแย่งเธอไปจากเขา
ยิ่งวันนี้จางหมิงเยี่ยนสวยมากจนผู้ชมหลายคนตะลึงตาค้างเขาก็ยิ่งกังวลมากขึ้น
หูชื่อเหวินและหยินเหวินกั๋วซ่อนอยู่หลังต้นไม้ หลังได้ยินคำพูดของจ้าวหย่วนขุยเธอก็เบิกตากว้างมองไปที่หยินเหวินกั๋วด้วยความตกใจ เธอกะพริบตาปริบๆ ไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่พึ่งได้ยิน
เมื่อเห็นท่าทางแบบนี้ของเธอหยินเหวินกั๋วก็รู้สึกขบขัน อารมณ์ขุ่นมัวยามที่เห็นเธอถือกล้องก็เปลี่ยนไปทันที
เขาอยากจะเอื้อมมือไปหยิกแก้มเธอจริงๆ
"ฉัน..." จริงๆ แล้วจางหมิงเยี่ยนก็อยากจะเปิดเผยเช่นกัน แต่เธอลังเลเมื่อต้องพูดออกไป
“เมื่อเร็วๆ นี้ หูชื่อเหวินเอาแต่แนะนำยุวชนชายในไร่ให้เธอรู้จัก เธอ… ไม่ได้…หูชื่อเหวินไม่ได้แนะนำใครสักคนให้จริงๆ ใช่ไหม?”
ในความจริงแล้วจ้าวหย่วนขุยอยากพูดว่า
“เธอกำลังมองหาผู้ชายที่ดีกว่าฉันอยู่หรือเปล่า?” แต่ก็กลัวจางหมิงเยี่ยนโกรธถ้าพูดออกมา จึงได้แต่เก็บไว้ในใจ
“ห๊ะ? ไม่ใช่! ชื่อเหวินแค่อยากให้ฉันพูดมากขึ้นเท่านั้นเอง จะได้ทำให้ฉันเข้าหาคนเป็น นายก็อยากให้ฉันร่าเริงกว่านี้ไม่ใช่หรือ?”
จางหมิงเยี่ยนรู้สึกแปลกๆ เธอรู้ว่าหูชื่อเหวินแค่อยากให้เธอคุยกับคนอื่นมากขึ้นเท่านั้น ไม่ได้มีความคิดอื่น
“จริงหรือ? ฉันคิดว่าหูชื่อเหวินนิสัยไม่ดีแล้วก็เป็นผู้หญิงไร้หัวใจเสียอีก!” จ้าวหย่วนขุยพูดด้วยความไม่พอใจ
เมื่อหูชื่อเหวินได้ยินสิ่งนี้เธอก็โกรธจัด อยากจะพุ่งออกจากหลังต้นไม้ไปทุบตีจ้าวหย่วนขุยให้หลังหักสักทีสองที!
อะไรทำให้เขาคิดว่าเธอนิสัยไม่ดีและไร้หัวใจ?
ฉันนิสัยดีมากโอเคไหม?
“นายไม่ควรพูดถึงชื่อเหวินแบบนี้ เธอทำเพื่อประโยชน์ของฉันนะ! ใช่ ก่อนหน้านี้เราอาจเคยทะเลาะกัน ความสัมพันธ์ไม่ดีเท่าไหร่ แต่ฉันก็ไม่ได้โง่ถึงขนาดไม่เห็นว่าสิ่งที่เธอทำอยู่ตอนนี้เพื่อตัวฉันจริงๆ”
จางหมิงเยี่ยนโกรธมาก ตอนนี้หูชื่อเหวินเป็นเพื่อนที่ดีและเธอไม่อยากได้ยินใครก็ตามพูดถึงเธอในแง่ลบ แม้ว่าจะเป็นจ้าวหย่วนขุยก็ตาม
หูชื่อเหวินผ่อนคลายขึ้นเมื่อได้ยินว่าจางหมิงเยี่ยนปกป้องเธอ
ความตั้งใจดีที่เธอทำให้จางหมิงเยี่ยนประสบผลสำเร็จแล้ว
แต่จ้าวหย่วนขุยก็พูดถูก ฉันอยากแนะนำยุวชนชายให้แก่จางหมิงเยี่ยนจริงๆ เธอจะได้เลือกคนที่เหมาะกับตัวเอง เพราะฉันเข้าใจผิดว่าเธอชอบหยินเหวินกั๋ว เป็นเพราะเธอพูดคลุมเครือเรื่องคนรักฉันจึงคิดไปเองว่าหยินเหวินกั๋วอาจจะรักเธอไม่มากพอ ทั้งสองคนจึงไม่เหมาะสมกัน มันถึงได้กลายเป็นแบบนี้
ฉับพลันฉันก็นึกได้ว่า ตอนที่แม่ดูรูปถ่ายเก่าตอนนั้นฉันคิดมาตลอดว่าแม่มองหยินเหวินกั๋ว แต่พอคิดดูแล้วในรูปนั้นมีจ้าวหย่วนขุยซึ่งยืนอยู่ข้างหยินเหวินกั๋วด้วย ถ้าอย่างนั้นคนที่แม่คิดถึงอยู่ตลอดก็คือจ้าวหย่วนขุยคนนี้ใช่ไหม?
รายละเอียดที่เธอมองข้ามมาตลอดก็ผุดขึ้นมาในหัว ตอนนั้นเธอคิดว่าในบรรดายุวชนชายในภาพหยินเหวินกั๋วหล่อที่สุด เลยสอบถามเกี่ยวกับเขาโดยไม่สนใจคนอื่นในภาพ แล้วก็คิดเอาเองว่าเวลาแม่หยิบรูปขึ้นมาแม่คงมองหยินเหวินกั๋ว
หูชื่อเหวินเอามือปิดปากกลั้นเสียงอุทานของตัวเอง เมื่อรับรู้ถึงความจริง
จะว่าไปแล้วเธอยังไม่เข้าใจอยู่อีกเรื่องหนึ่ง จางหมิงเยี่ยนคบกับจ้าวหย่วนขุยมาสักพักแล้ว ทำไมถึงได้ทำหน้าแปลกๆ ทุกครั้งที่เห็นหยินเหวินกั๋วด้วย?
แต่พอหันกลับไป ฉันก็เห็นจ้าวหย่วนขุยโอบไหล่ของแม่อย่างแนบชิด ทั้งคู่สบสายตากันพร้อมกับกระซิบบางอย่าง
จากนั้นจ้าวหย่วนขุยก็โน้มเข้าไปหาเธอ ดูเหมือนว่าทั้งคู่กำลังจะจูบกัน
“แค่ก! แค่กๆ!” หูชื่อเหวินเดินออกมาจากหลังต้นไม้ทันทีและไอออกมาสองที
ถ้าคิดจะเอาเปรียบแม่ต้องผ่านด่านฉันก่อน!
ด้วยการไอเบาๆ คนทั้งสองที่กอดกันอยู่ก็แยกจากกันอย่างรวดเร็ว ทั้งคู่แสดงสีหน้าตกใจเมื่อเห็นหูชื่อเหวินที่โผล่ออกมา
หญิงสาวมองคนทั้งสองขยับออกห่างกันแล้วพยักหน้าช้าๆ นี่สิ! ต้องแบบนี้ถึงจะถูก!
เมื่อจางหมิงเยี่ยนเห็นว่าเป็นหูชื่อเหวิน เธอก็ก้มหน้าด้วยความอายมือไม้กระสับกระส่ายวางไม่ถูก
จ้าวหย่วนขุยเมื่อเห็นว่าเป็นใครความตกใจก็สงบลง จากนั้นก็มองเธอด้วยสายตาไม่เป็นมิตร แน่อยู่แล้วว่าเขาไม่มีความประทับใจที่ดีกับหูชื่อเหวินเลย ใครบอกให้เธอพาจางหมิงเยี่ยนไปคุยกับยุวชนชายมากมายกันละ?
ดูสิ! ดูสายตานี่สิ! มองฉันด้วยสายตาแบบนี้อีกแล้ว! คอยดูเถอะ ฉันคนนี้มีจะทำให้นายอดอยากปากแห้งจากของสวยๆ งามๆ ได้ถ้าต้องการ!
หูชื่อเหวินจ้องจ้าวหย่วนขุยด้วยสายตาแข็งกร้าว แต่เมื่อหันไปมองจางหมิงเยี่ยนดวงตาของเธอก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด