หกเดือนหลังจากเหตุการณ์เผ่าหมู่บ้าน
เสียงหมัดปะทะท่อนไม้ดังก้องกลางถ้ำ
ร่างของเด็กหนุ่มผู้หนึ่งเต็มไปด้วยเหงื่อ เื และแผลจากการฝึกอย่างหนัก
ทว่าในแววตานั้น—กลับเปล่งประกายยิ่งกว่าครั้งใด
เซียวหานยืนอยู่กลางลานหิน มือทั้งสองกำหอกเพลิงแน่น
การฝึกฝน “ตำรากายา์ปฐม” ผ่านมาแล้วกว่าครึ่งปี ทำให้กายาเขาแข็งแกร่งเกินวัย
เขายืนอยู่ด้วยความมั่นใจมากกว่าครั้งใด
และเบื้องหน้าคืออาจารย์ไป๋ที่มองเขาด้วยรอยยิ้มบาง ๆ
“ถึงเวลาที่เ้าต้องออกจากถ้ำแล้ว”
เซียวหานเบิกตากว้าง “ออกไป?”
“ใช่”
“เ้าฝึกกายได้แล้ว แต่จิตใจยังต้องเผชิญโลกภายนอก”
“ข้าส่งใบสมัครเ้าสำนักศึกษา ‘ซิงหลัว’ ให้เรียบร้อยแล้ว เ้าจะเข้าเรียนที่นั่นในฐานะศิษย์ทดลอง”
เซียวหานทำหน้างง “ข้าต้องไปเรียน?”
อาจารย์ไป๋หัวเราะ
“เ้าจะฝึกเพียงในถ้ำไม่ได้ หากจะยืนหยัดบนเส้นทางยุทธ์ เ้าต้องรู้จักผู้คน ศัตรู และตัวเอง”
เขาเดินไปหยิบผ้าแพรสีเงินห่อบางสิ่งไว้
“นี่คือของที่เ้าพ่อแม่ทิ้งไว้ให้... ถึงเวลาที่เ้าควรมีมันแล้ว”
เซียวหานรับมันมาเปิดดู
ภายในมี ป้ายหยกสีดำลวดลายพญาอินทรี และ ผ้าผืนหนึ่งที่มีชื่อ ‘หาน’ ปักด้วยด้ายทอง
หัวใจเขาสั่นไหวอย่างบอกไม่ถูก
“นี่คือป้ายประจำตัวของ ‘ตระกูลอินทรีโลหิต’—หนึ่งในแปดตระกูลใหญ่เมื่อยี่สิบปีก่อน”
อาจารย์ไป๋พูดเสียงนิ่ง “แต่ตอนนี้ไม่มีใครรู้ว่าตระกูลนี้ยังหลงเหลืออยู่หรือไม่”
“เ้าจงเก็บไว้ให้ดี... มันอาจเป็กุญแจไปสู่ความจริงของเ้าก็ได้”
เซียวหานก้มหน้ารับ
“…ข้าสัญญา ว่าจะไม่ทำให้ความหวังของท่าน... หรือของพ่อแม่ข้าต้องสูญเปล่า”
---
สามวันต่อมา – สำนักศึกษาซิงหลัว
ประตูไม้สูงตระหง่าน ป้ายแกะสลักตัวอักษร “ซิงหลัว” ด้วยทองแดง
กลุ่มคนรุ่นเยาว์สวมชุดศิษย์สีขาวเดินขวักไขว่ ทุกคนต่างเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นในแววตา
เซียวหานสะพายห่อสัมภาระเล็ก ๆ เดินเข้าสู่ลานต้อนรับอย่างตื่นเต้น
“ศิษย์ใหม่งั้นรึ? ดูซอมซ่อดีนะ...”
เสียงหนึ่งดังขึ้นจากข้างทาง
ชายหนุ่มร่างสูง ใบหน้าหยิ่งยโสในชุดศิษย์ชั้นกลาง เดินตรงเข้ามาพร้อมกลุ่มบริวาร
“เ้าชื่ออะไร?”
เซียวหานมองหน้าเขาแล้วยิ้ม
“เซียวหาน... แล้วเ้า?”
“ข้าคือ ‘เซี่ยหาน’ อันดับสิบของศิษย์รุ่นกลางแห่งซิงหลัว จำไว้ให้ดี”
“ข้าจะคอยดูว่าเ้าลูกบ้านนอกจะอยู่รอดในสำนักนี้ได้กี่วัน”
เซียวหานหัวเราะเบา ๆ
“ข้าเองก็อยากรู้อยู่เหมือนกัน ว่าคนแบบเ้าจะอยู่รอดในยุทธภพได้นานแค่ไหน”
สีหน้าของเซี่ยหานเปลี่ยนทันที
“เ้า—!”
“พอเถอะ เซี่ยหาน”
เสียงหนึ่งแทรกเข้ามา
ชายหนุ่มผมยุ่ง ใบหน้าร่าเริง เดินเข้ามาโอบคอเซียวหาน
“พวกเราพึ่งมาถึง อย่าเพิ่งหาเื่กันเลยนะเพื่อน!”
เซียวหานหันไปมอง
ชายผู้นี้ดูท่าทางไม่เหมือนศิษย์ทั่วไป ทว่าดวงตาเต็มไปด้วยไหวพริบ
“ข้าชื่อ ‘ลู่เหวิน’ ยินดีที่ได้รู้จัก!”
เซียวหานยิ้มตอบ
“ข้าเซียวหาน”
---
วันแรกของการฝึกฝน
“ในสำนักซิงหลัว ทุกคนจะถูกจัดระดับพลังไว้เป็ 15 ขั้น เริ่มจาก ‘ก่อราก – 1’ ไปจนถึง ‘เหนือ์ – 15’”
“ผู้ใดไม่มีระดับพลังภายในสามเดือน จะถูกขับออกจากสำนักทันที”
เสียงของผู้าุโประจำสำนักดังก้องไปทั่วลานฝึก
เซียวหานกลืนน้ำลายเบา ๆ
> “ข้ายังไม่มีระดับพลังเลยสักขั้น...”
“การทดสอบพลังจะเริ่มพรุ่งนี้ แต่ก่อนหน้านั้น—”
“มีใคร้าท้าประลองไหม?”
เซี่ยหานก้าวออกมา
“ข้าขอประลองกับ... เซียวหาน”
ทุกคนหันมามองทันที
ศิษย์ใหม่จากบ้านนอก? กับอันดับ 10 ของรุ่นกลาง?
เซียวหานยิ้มอย่างไม่สนใจ
“ก็ได้... ถ้าเ้าอยากอายต่อหน้าคนทั้งสำนักละก็นะ”
เสียงฮือฮาดังขึ้น
“เ้าบ้าไปแล้วเหรอ!?” ลู่เหวินหันมาคุยหลังเวที
“หมอนั่นมีระดับ ‘ก่อราก – ขั้น 9’ แล้วนะ เ้าไม่มีแม้แต่ระดับ 1!”
เซียวหานกำหมัดแน่น
“แต่ข้าฝึกกายา วิชาของข้าไม่ต้องพึ่งระดับพลังเท่านั้น”
ลู่เหวินถอนหายใจ
“งั้นก็อย่าตายละกัน... ข้ายังอยากกินข้าวกับเ้าอีก”
---
ลานประลองกลางสำนัก
เซียวหานยืนอยู่กลางเวที มือเปล่า ไม่มีแม้แต่หอก
ตรงข้ามคือเซี่ยหานที่ปล่อยคลื่นพลังสีฟ้าออกมาจากร่าง พลังชี่ที่รุนแรงจนพื้นเวทีสั่น
“ข้าจะทำให้เ้าจำไปจนวันตาย... ว่าไม่ควรเถียงคนที่อยู่เหนือกว่า!”
เซี่ยหานพุ่งเข้าใส่พร้อมหมัดที่หุ้มด้วยพลังน้ำแข็ง
เซียวหานเบี่ยงตัวหลบ พลังหมัดนั้นซัดพื้นเวทีจนเป็รอยร้าว
“เร็ว... และแรง...” เซียวหานคิดในใจ
“แต่ยังไม่เร็วพอ!”
เขากระแทกหมัดสวนเข้าอกอีกฝ่ายอย่างแม่นยำ
เสียงกระแทกดังก้อง พร้อมกับเสียงฮือฮา
หมัดเดียว—เซี่ยหานถอยหลังไปสามก้าว!
“เป็ไปไม่ได้!” เซี่ยหานะโ
“เ้าฝึกแต่พลังภายใน จนลืมไปว่าร่างกายก็เป็อาวุธเช่นกัน!”
เซียวหานย่อตัว แล้วพุ่งเข้าพร้อมฝ่ามือที่เสริมด้วยกายาอันแข็งแกร่ง
การเคลื่อนไหวเร็วขึ้น รุนแรงขึ้น
สุดท้าย...
ตุ้บ!
ร่างของเซี่ยหานล้มลงกลางเวทีต่อหน้าศิษย์ทั้งลาน!
---
เสียงเงียบไปชั่วครู่
จากนั้น เสียงปรบมือดังก้องไปทั้งสนาม
“ศิษย์ใหม่ผู้นี้... แข็งแกร่งยิ่ง!”
อาจารย์ของรุ่นเดินเข้ามา
“จากวันนี้ไป เ้าได้รับสิทธิ์เป็ศิษย์อย่างเป็ทางการของสำนักซิงหลัว”
“และข้าขอประกาศไว้ที่นี่—เซียวหาน ศิษย์ใหม่อันดับหนึ่ง!”
---