รักครั้งใหม่ในยุค 70 ฉันขอเป็นคนเลือกเอง

        หลังจากที่สามีปล่อยให้เป่ยชานชาน กินข้าวคนเดียว ก็ผ่านมาหลายวันแล้ว ๰่๥๹นี้สามีไม่ค่อยกลับบ้าน ไม่นานน้องสาวสุดที่รักของเธอก็มาหาที่บ้าน และขอมาอยู่อาศัยด้วยบอกว่าเธอเหงา ไม่อยากอยู่ที่คอนโดคนเดียว เป่ยชานชานไม่กล้าตัดสินใจให้น้องสาวมาอาศัยอยู่ด้วย

        “จินอวี๋ ขอพี่ถามคุณแม่ก่อนนะ” เป่ยชานชานเอ่ยบอกน้องสาว

        “พี่สาว พี่ไม่อยากให้ฉันมาอยู่ด้วยหรือคะ” เป่ยจินอวี๋เอ่ยถามพี่สาว

        “เปล่า น้องอยากมาอยู่กับพี่ พี่ก็ดีใจ เพราะว่าเราสองพี่น้องไม่ได้เจอกันหลายปีแล้ว แต่ว่าบ้านหลังนี้แม่สามีพี่เป็๞ใหญ่ ยังไงก็ต้องถามท่านก่อน” เป่ยชานชานเอ่ยบอกน้องสาว

        “งั้นพี่ก็รีบไปถามสิ ฉันจะได้ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้าน” เป่ยจินอวี๋เอ่ยบอกพี่สาว ด้วยน้ำเสียงที่ดังใส่พี่สาว เหมือนที่ชอบทำเวลาไม่พอใจ

        “ได้ เธอกลับบ้านไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่ค่อยโทรไปaบอก” เป่ยชานชานบอกน้องสาว

        “เร็วๆ ด้วยละ!” เป่ยจินอวี๋กล่าวและลุกขึ้นถือกระเป๋าใบหรูออกจากบ้าน ไปที่รถคันสีแดงของเธอ ก่อนที่เธอจะได้ขึ้นรถ ก็เห็นพี่เขยขับรถเข้ามาหยุดตรงข้างรถของเธอก่อน เป่ยจินอวี๋มองไปที่พี่เขยอย่างยั่วๆ

        “พี่เขย~~พี่พึ่งกลับมาหรือคะ” เป่ยจินอวี่เอ่ยถาม

        “จินอวี๋คุณมาหาพี่สาวของคุณหรือครับ” หวังเฉาเฟยเอ่ยถามน้องสาวภรรยา

        “ใช่ ฉันมาบอกพี่สาวว่าจะขอย้ายเข้ามาพักอยู่ด้วย แต่พี่สาวไม่ยอมให้ฉันย้ายมาอยู่ด้วย” เป่ยจินอวี๋บอกพี่เขยและทำสีหน้าเสียใจ

        “ไม่ต้องไปสนใจหล่อน บ้านหลังนี้ฉันเป็๲คนตัดสินใจเอง หล่อนก็เป็๲แค่ผู้อาศัยไม่มีสิทธิ์มาห้ามให้ใครอยู่ได้หรือไม่ได้ เข้าไปในบ้านกับพี่” หวังเฉาเฟยบอกน้องสาวภรรยาหรือตอนนี้เป็๲คู่ขา หรือเมียน้อยของตัวเอง

        “อย่าพึ่งเลยค่ะ ไหนๆ เราก็เจอกันแล้ว วันนี้ฉันอยากกลับคอนโดไปอาบน้ำแล้วสิ ไม่รู้ว่าคนแถวนี้จะอยากช่วยถูกหลังให้หรือเปล่า” เป่ยจินอวี๋กล่าวและเดินขึ้นรถ หยิบแว่นตาดำมาใส่และขับรถออกไป หวังเฉาเฟยเห็นแล้วก็กลับขึ้นรถของตัวเองขับตามหญิงสาวไปถึงคอนโดของหล่อน และตามหล่อนเข้าไปในห้อง ก่อนที่จะมีเสียงดังออกมาจากในห้องน้ำ

        …

        วันใหม่มาเยือน เป่ยชานชานกำลังจะออกไปทำงาน เธอก็เห็นสามีที่พึ่งจะกลับมาที่บ้าน เป่ยชานชานมองและเอ่ยถามว่า"คุณพึ่งกลับมาหรือคะ!คุณไม่ไหนมา"

        “เธอมีหน้าที่ทำงานหาเงิน ไม่ใช้มีหน้าที่มาสอบสวนฉัน!” หวังเฉาเฟยตะคอกใส่ภรรยา

        “เราเป็๞สามีภรรยากันนะ และ๰่๭๫นี้คุณก็แยกไปนอนที่ห้องอื่นด้วย วันนี้คุณก็พึ่งจะกลับบ้าน คุณจะไม่ให้ฉันถามหน่อยหรือ!” เป่ยชานชานเอ่ยถามสามี

        “ฉันมีสังคมที่ต้องไป เพื่อนฝูงงานเลี้ยงลูกค้า ใครจะเหมือนเธอละ วันๆ ทำแต่งานไม่ออกไปสมาคมกับใคร แล้วธุรกิจมันจะเติบโตได้ยังไง” หวังเฉาเฟยบอก

        “สามี…คุณไปทำงานมาจริงๆ หรือคะ คุณไม่ได้มีผู้หญิงคนอื่นแน่นะ!” เป่ยชานชานกล่าวและมองสามี

        “ฉันมีผู้หญิงอื่นหรือเปล่า เธอมีสิทธิ์มายุ่งเ๱ื่๵๹ของฉันด้วยเหรอ!” หวังเฉาเฟยถามและทำตาขวางใส่ภรรยา

        “ฉันเป็๞ภรรยาของคุณนะ ทำไมฉันจะยุ่งไม่ได้ หากสามีนอกใจไปมีคนอื่น” เป่ยชานชานเอ่ยถาม

        “อะ…!” เป่ยชานชานร้องออกมา เมื่อโดนหวังเฉาเฟยกระชากผมยาวๆ ของตัวเอง เป่ยชานชานมองสามี

        หวังเฉาเฟยที่กระชากหัวภรรยา มองและเอ่ยว่า"อยากมาทำตัวเป็๞เ๯้าของของฉัน ไม่งั้นฉันจะหย่ากับเธอ!"

        “แล้วก็เ๱ื่๵๹ที่น้องสาวของเธอ อยากเข้ามาพักที่บ้านก็ตกลงไปซะ” หวังเฉาเฟยกล่าวและเดินขึ้นห้องนอน ปล่อยภรรยายืนร้องไห้เสียใจอยู่คนเดียว ส่วนตัวเองกลับไปนอนพักผ่อนเพราะเมื่อคืนไม่ได้นอนเลย มัวแต่สนุกกับน้องสาวภรรยาบนเตียงทั้งคืน

        เป่ยชานชานมองตามสามีขึ้นไป เธอไม่เข้าใจว่าสามีรู้ได้ยังไงที่น้องสาวของเธออยากมาของอยู่ด้วย เป่ยชานชานโทรศัพท์ไปหาน้องสาว แต่ไม่มีคนรับ ก่อนที่เธอจะคิดได้ว่าน้องสามีกับน้องสาวเป็๞เพื่อนกัน และสนิทกันมากน้องสาวของเธอคงบอกกับน้องสามี เป่ยชานชานคิดได้แบบนั้นก็รีบไปที่รถ และขับไปที่ทำงานที่บริษัทก่อนลงรถ เธอไม่วายจัดผมและแต่งงานเพิ่มอีกรอบ