ยูร่าที่เป็หัวหน้าห้องได้รับหน้าที่ในการจัดการทั้งหมดในการเตรียมงานคาเฟ่หูสัตว์ ถึงเธอจะโหวตให้ทุกคนทำอย่างอื่นไปแล้วเพราะไม่ชอบเมดคาเฟ่ แต่คะแนนก็ดันเทมาทางนี้หมด ทำให้เธอผิดหวังเล็กน้อย แต่ทำไงได้ก็ต้องยอมรับตามเพื่อนคนอื่นๆ ยูร่าเดินออกมาหน้าห้อง เธอมองทุกคนในชั้นเรียน เห็นบางคนไม่ได้สนใจกิจกรรม บางคนตื่นเต้นหลากหลายอารมณ์ที่พบในพวกเขาเหล่านี้
"เอาละทุกคน เพื่อให้งานดำเนินการแบบราบรื่น ฉันคงต้องจัดแจงหน้าทีของแต่ละคน เริ่มจากเธอเลย แลนดี้ฉันชิมฝีมือทำขนมของเธอที่เคยเอามาให้ อร่อยมากเลย รบกวนเธอเป็หัวหน้าเชฟจัดการเื่ขนมและเครื่องดื่มได้ไหม"
ยูร่าเริ่มจัดแจงรายละเอียดต่างๆ เธอก็พอจะรู้ความถนัดของแต่ละคน จึงเลือกคนเ่าั้มาทำหน้าที่ได้ตรงจุด
"ได้ค่ะ ขอให้ทุกคนเลือกเมนูมาเดี๋ยวจะลองทำให้ชิมดู"
สาวน้อยพยักหน้ารับหน้าที่ เธอก็เป็คนที่ชอบทำขนมอยู่แล้วจึงไม่ได้ติดอะไรเมื่อได้รับหน้าที่นี้ เธอดีใจซะอีกที่ยูร่าชมขนมของเธอ
"ยูร่า ฉันขอทำชุดเมดเองได้หรือเปล่า ฉันพอจะมีฝีมือด้านการออกแบบ ตัดเย็บด้วย"
เสียงหญิงสาวหลังห้องดังออกมาอย่างไพเราะ
"เห้ยยย นักเรียนคนนั้นคือใครอ่ะ สวยมากเลยพอๆกับยูร่าดาวห้องเรียนเราเลย หุ่นคือแบบสุดยอดมากเลย ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต เป็นักเรียนย้ายเข้ามาใหม่หรอ"
ชายที่นั่งอยู่ด้านหน้าหันหลังกลับมาดูหญิงสาวที่พูดเสนอทำเกี่ยวกับการตัดเย็บ เขาไม่เคยได้ยินเสียงเธอเลยจึงสงสัย และเอ่ยถามเพื่อนชายด้านข้างด้วยสีหน้าเหม่อลอยเหมือนตกอยู่ใน พะวงอะไรสักอย่าง เขาหันมองรูปร่างของหญิงสาวตาไม่กระพริบเลย ไม่ใช่แค่เขาคนเดียว ผู้ชายหลายคนก็เป็ต่างหันหลังไปมองคอแทบจะหัก
"จำไม่ได้จริงดิ ก็ฮวาฮวาไงดีไซเนอร์คนดัง เพราะต้องเดินทางไปมาระหว่างประเทศบ่อยๆ จึึงไม่ค่อยมาโรงเรียนเลย นี่ก็ครั้งที่5ได้แล้วมั้งที่พวกเราเห็นหน้าเธอในรอบปีที่ขึ้นม.6"
"เออใช่ จริงด้วยเธอนี่เอง ฉันลืมได้ไงว่ะเนี่ย"
"จะไม่ลืมได้ไงนายแทบจะไม่เจอเธอเลย"
ชายสองคนพูดคยกันไปมา อาเบลที่นั่งอยู่ใกล้ได้ยินเขาก็เข้าใจความเป็มาของเธอแล้ว ตอนแรกก็แปลกใจว่าเป็ใคร จึงได้แต่สงสัย และก็คลายสงสัยแล้วเมื่อได้ยินทั้งสองคนพูดคุยกัน
"แคกๆ ทุกคน เห็นด้วยไหมคะ มีใครคัดค้านอะไรหรือไม่"
ยูร่าไอเล็กน้อยเพื่อกระตุ้นสติของผู้ชายที่หันหน้าไปมองเพื่อนสนิทของเธอ ยูร่าไม่พอใจเล็กน้อยที่พวกผู้ชายมองเพื่อนของเธอด้วยสายตาแทะโลม เพื่อนสาวหุ่นเชี๊ยะคนนี้มีชื่อว่าฮวาฮวาเป็หญิงสาวที่สวยพอๆกับเธอแต่เพราะไม่ค่อยมาโรงเรียนทำให้นักเรียนคนอื่นๆจำเธอไม่ค่อยได้
ความสามารถของผู้หญิงคนนี้เข้าขั้นมืออาชีพเลย เธอได้รับรางวัลมาแล้วมากมาย มีบริษัทแฟชั่นมาติดต่อทาบทามให้เธอไปเป็ที่ปรึกษาด้านนี้เยอะแยะ เธอจึงยุ่งมากกับการเดินทางในสายอาชีพแฟชั่นั้แ่มัธยมกว่าจะปลีกตัวกลับมาเรียนได้ก็ยุ่งยากพอสมควร
"เห็นด้วยค่ะ ให้ดีไซน์เนอร์มืออาชีพมาออกแบบให้ ห้องเราต้องดังมากแน่ๆ"
"เห็นด้วย"
เกือบทุกคนเห็นด้วยกับการยกหน้าที่นี้ให้ฮวาฮวาไป
"อืม ใครที่อยากได้ชุดแบบไหนก็เข้ามาบอกได้เลยนะ ฉันอยากจะตัดให้ทุกคนหลากหลายแนวหลากหลายสไตล์"
ทุกคนต่างตื่นเต้นดีใจมาก เป็โอกาสที่หายากมากที่จะมีดีไซเนอร์มาตัดชุดให้ แถมยังเป็ดีไซเนอร์คนดังด้วย ทั้งห้องแทบจะเกิดโกลาหล
"ทุกคนใจเย็นๆกันก่อน เรามาต่อกันเถอะ สถานที่ก็ช่วยกันตัดสินใจแล้วกันนะ ยังมีเวลาพอที่จะเตรียมแผน พรุ่งนี้เราค่อยลงมือทำกัน"
ยูร่าคอยไล่เตรียมการไปทีละอย่างๆ ใช้เวลาเตรียมการเกือบทั้งวัน จนใกล้เย็นถึงเวลาที่ทุกคนจะกลับบ้าน อาเบลไม่ได้เสนอความคิดเห็นอะไรเพิ่มเติมเขานั่งฟังพวกเพื่อนร่วมห้องจัดแจงเื่ต่างๆ
"อืม ขอบคุณทุกคนมากที่ให้ความร่วมมือ พรุ่งนี้ก็เริ่มทำได้เลย เรามีเวลา4วันขอให้ทุกคนเต็มที่นะคะ แล้วมาสนุกด้วยกันในวันงาน"
ยูร่าเดินกลับมาที่โต๊ะ เอกสารที่เธอต้องทำมีมากมาย จึงพยายามไล่ทำไปทีละอย่างๆ เธอนั่งทำอยู่กับฮวาฮวาเพื่อนสนิทของเธอจนเกือบจะมืดค่ำ ทั้งคู่คุยกันเื่ต่างๆ เมื่อในห้องไม่มีคนอยู่แล้วฮวาฮวาเริ่มเขยิบเข้ามาใกล้ยูร่าทันที
"นี่ยูร่า นักเรียนชายที่ย้ายมาใหม่ชื่ออะไรหรอ"
ฮวาฮวาเบียดเข้ามาใกล้ยูร่าก่อนจะถามคำถามที่เธออยากรู้อันดับแรกใส่ยูร่า ยูร่านิ่งเล็กน้อยก่อนจะหันมาหาฮวาฮวาและเอ่ยตอบอย่าอารมณ์เสีย สุดๆเมื่อนึกถึงอาเบล
"อืม ชื่ออาเบลนะ เป็ผู้ชายเ้าชู้มากที่สุดที่เคยเห็น ได้ยินมาว่า เขาจะคบกับสาวๆที่อยู่รอบข้างให้หมดเลย เธออย่าได้เข้าไปยุ่งกับอาเบลละ หมาป่าดีๆนี่แหละ"
"อืม เข้าใจแล้ว ว่าแต่ว่าวันนี้ไปค้างบ้านฉันไหม สาวน้อย"
เธอขยับมาใกล้ๆ ชนิดที่ว่าจะสิงเข้าไปในร่างของยูร่า มือของฮวาฮวาเริ่มจะเลื้อยเป็ปลาหมึก เธอขยับไปทั่วหลังและเอวของยูร่า ลูบไล้อย่างอ่อนโยน
"อย่.....อย่าาาา อ๊ะ อ๊า หยุด ก่อ.....ก่อน"
ยูร่าแก้มแดงแจ๋เลย เธอรู้สึกตื่นเต้นร่างกายร้อนเต็มไปด้วยความเขินอาย เธอพยายามนิ่งไม่ขยับและรอให้ฮวาฮวาหยุดลูบไล้ แต่เหมือนจะไม่สำเร็จ ฮวาฮวาเริ่มขยับเข้าไปใกล้ยิ่งขึ้น เธอวางมือบนหน้าตักนุ่มนิ่มของยูร่าก่อนจะลูบไล้อย่างอ่อนโยนน่าทะนุถนอม
"นี่ยูร่า เธอก็รู้ว่าฉันคิดกับเธอมานานแล้ว ทำไมละ เป็ฉันไม่ได้หรอ"
"มะ...ไม่ ฉันไม่ได้ชอบผู้หญิงงงง อ๊ะ"
ยูร่าเคลิบเคลิ้มเล็กน้อย เธอรู้สึกว่าฮวาฮวาเริ่มจะเกินเลยแล้ว ฮวาฮวาพยายามที่จะสอดมือเข้าไปบริเวณสงวนของยูร่า จนทำให้ยูร่าคว้าจับมือของฮวาฮวาไว้ก่อนที่จะเกิดเหตุขึ้น เธอหันหน้ามาหาฮวาฮวา ก่อนจะทำหน้าจริงจังมองไปที่เธอ
"ฮวา ฉันไม่สามารถคบกับเธอได้จริงๆ เราเป็เพื่อนกันต่อนะ"
"เชอะ น่าเบื่อจริงๆ เลย"
ฮวาฮวาได้ยินน้ำเสียงจริงจังของยูร่าเธอจึงยอมละมือออกจากต้นขาที่ขาวบริสุทธิ์เย้ายวนนี้อย่างน่าเสียดาย เธอหันหน้าหนีเพื่อไม่อยากแสดงหน้าผิดหวังให้ยูร่าเห็น ปรับอารมณ์เล็กน้อยก่อนจะหันกลับมา
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า หยอกเล่นน่ะ มาๆ เสร็จแล้วนี่ กลับบ้านกันเถอะ เดี๋ยววันนี้ต้องไปค้างบ้านฉันนะ"
"โถ่ ฮวาฮวาอย่าแกล้งกันสิ หลังๆมานี้ฉันเริ่มคิดว่าเธอจะจริงจังแล้วนะ"
ยูร่าโล่งใจที่เพื่อนเธอไม่ได้คิดเกินเลยกับเธอมากไปกว่านี้ เธอรีบเก็บของเลยทันที เพราะมันใกล้จะดึกมากแล้วด้วย เธอเก็บของทั้งหมดอย่างรวดเร็วและพากันเดินกลับบ้าน บ้านพักของฮวาฮวาไม่ได้ไกลจากโรงเรียนเกินไป พวกเธอจึงเดินกลับ
"นี่ ฮวาฮวา ตัดชุดพ่อบ้านให้ฉันได้ไหม ฉันอายเกินที่จะใส่นะ มันดูน้อยชิ้นมากๆเลย แบบที่เธอส่งมาให้นะ"
"ไม่เอา ฉันจะออกแบบที่อยากทำเท่านั้นไม่ทำอะไรที่ไม่อยากทำ เพราะงั้นเสียใจด้วยนะ"
"แต่มันน่าอายเกินไป มันแทบจะล้นออกมาเลยนะ หน้าอกฉันนะ และกระโปรงด้วยมันสั้นเกินไป"
"ไม่ได้ ชุดนี้มันเป็ชุดเฉพาะคน ฉันพยายามออกแบบให้เพื่อนรักของฉันสุดความสามารถเลยนะ เธอจะไม่ยอมใส่จริงๆหรอ มันสวยมากเลยนะ"
"มันโป๊เกินไปหรือเปล่า"
เธอทำหน้าลังเลเล็กน้อย
"ไม่เลย ปกติมาก ผู้หญิงสมัยนี้ใครๆก็ใส่กัน พวกหื่นๆมันก็ได้แค่มองเท่านั้นแหละ ไม่มีวันแตะต้องได้หรอก ถ้ามาแตะแม่จะตบให้ดิ้นเลย"
"ฮ่าฮ่า อืมก็ได้"
ยูร่าขำแห้งออกมาก่อนจะเธอพยักหน้ายอมแพ้ทำตามที่ฮวาฮวาบอก
"ฮ่า ฮ่า ต้องแบบนี้สิ เธอออกจะสวยหุ่นดี เซ็กซี่จนใครต่อใครก็ต้องคลั่งแน่ๆเมื่อพบเจอ"
"ไม่ต้องมาชมเลย เธอก็ไม่ต่างกัน ยิ่งหน้าอกนั่น มันอะไรกัน ใหญ่เกินไปแล้ว มาให้บีบเลยนะ"
ทั้งสองเล่นกันหยอกล้อ อย่างสนิทสนม ใครเห็นก็กระตุ้นอารมณ์เป็อย่างมาก เพราะการหยอกล้อกัน มันแทบจะแนบชิดเป็คนๆเดียว ยูร่าบีบหน้าอกของฮวาฮวาอย่างน่าหมั่นไส้
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า บีบอีกสิ บีบอีกเลย"
เธอไม่ได้หลบยูร่าแม้แต่น้อยแต่กลับยื่นหน้าอกที่น่าภูมิใจแอ่นไปด้านหน้ายั่วให้ยูร่าบีบอีกครั้งอย่างท้าทาย
"โอ้วววววว ให้ผมบีบดีไหม กำลังเงี่ยนพอดี"
"มามะ พี่จะบีบให้ขึ้น์เลย"
เสียงพวกชายหนุ่ม3-4คนเดินออกมาในที่มืด เป็ซอยเปลี่ยว เพราะพวกมันเห็นหญิงสาวสองคนเดินมาแต่ไกลจึงเดินเข้ามาใกล้หวังจะทำอะไรสักอย่างหนึ่ง
เมื่อเห็นพวกนักเลงกลุ่มใหญ่ ยูร่าหน้าซีดเลยทันที เธอดูข่าวบ่อยเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้มันใกล้เคียงกับข่าวน่าสลดเื่ที่เธอเคยดูเลย ยิ่งตอนนี้มีเพื่อนสาวของเธอมาด้วยยูร่ากลัวว่าตัวเองและฮวาฮวาจะถูกทำร้าย
"หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ อย่าเข้ามา"
ยูร่าะโเสียงดังโดยหวังว่าจะมีคนอื่นผ่านมาแถวนี้ให้การช่วยเหลือ แต่ไม่เป็ผลกับทำให้นักเลงทั้ง4คนยิ้มอย่างโรคจิต
"หยุดหรอน้องสาว พี่คงหยุดไม่ได้ น้องนี่น่าโดนจริงๆ เฮ้ยกุขอนังคนนี้"
"ไม่ กูขอก่อนดูท่าน่าจะยังซิงด้วย แฮะๆ"
"ไม่ต้องแย่งกัน กูว่าได้ทุกคนอยู่แล้ว"
"ฮ่า ฮ่า จับมันเร็ว ถึงแถวนี้คนจะผ่านน้อยแต่ก็มี ถ้าไม่รีบจะอดเอาได้นะ เร็วลากไปในซอยนั่นเร็ว"
ชายสี่คนพร้อมใจกันพุ่งมาด้วยความเร็ว
"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด"
ยูร่าร้องเสียงดังและพยายามคว้าจับข้อมือของฮวาฮวา แต่ฮวาฮวาสะบัดมือเล็กน้อยก่อนจะวิ่งเข้าใส่นักเลงด้วยความเร็วสูง เธอวิ่งมาอยู่ต่อหน้าของนักเลง ก่อนจะยกเท้าเรียวยาวของเธอหมุนตัวฟาดส้นไปที่คอของชายคนแรก
"ผัวะ ตุบบบบบ"
ชายคนแรกล้มพับไปกับพื้น ก่อนสิ้นสติไปเขาคิดว่าตนโชคดีเล็กน้อยเพราะตนสามารถมองเห็นน่องขาวสวยของหญิงสาวได้ แต่เขาไม่รู้เลยว่าถ้าเขาตื่นขึ้นมาครั้งต่อไป เขาก็คงไม่อาจจดจำได้ว่าตนเคยโชคดี
ฝากติดตามด้วยครับ นกฟ้า @ShoTToWrite
318
